Γιάννη σε ευχαριστώ πολύ.
Μακάρι να το έβγαζα πλαστικό για να το "έβρεχα"...Μαράζι το έχω, να παίξω ένα καλοκαίρι στη θάλασσα, σαν άνθρωπος κι εγώ.
Τέλος πάντων ...κάποια μέρα, όταν θα μεγαλώσω να τα καταφέρω σαν κι εσένα.
Λοιπόν:
Είχα τελειώσει τη γάστρα μετά την επισκευή της και αποφάσισα να περάσω βερνίκι... μετά το αλατόνερο... ΜΗΝ ΤΟ ΚΑΝΕΤΕ ΠΟΤΕ! Εμφανίστηκε μπροστά μου η Χιονάτη χωρίς τους επτά νάνους...
Αφού παιδεύτηκα δύο μέρες να βγάζω το αλάτι από τις αλυκές του Μεσολογγίου, πέρασα ξανά φθορές και ξεκίνησα να βάφω τα αμπάρια, ύστερα από προτροπή του slatoslav.
Μάλιστα σκέφτηκα να αφήσω και το ένα ανοιχτό ... και τώρα έχω μπλέξει σε διόραμα..Έφτιαξα σάκους , και ξεχαρβάλωσα κάτι αυτοκινητάκια του γιού μου για να πάρω τα λάστιχα. Καλά η πριστή ξυλεία που μπήκε στο αμπάρι δεν με δυσκόλεψε καθόλου, αφού υπάρχει σε αφθονία στον πάγκο.Τον μουσαμά τον έφτιαξα από εποξικό στόκο με την τεχνική που φτιάχνουν οι αρματάδες τα πανιά και τα καλύμματα . Έτσι θα φτιάξω και τη σημαία του καραβιού.
Καλό σας βράδυ ή μάλλον καλό ξημέρωμα!
