Θέμα: Ερώτηση για Ερπύστριες Βυνιλίου (Αν το λέω σωστά)

[Nuclear]

Ποιός είναι ο καλύτερος τρόπος να βάψεις - παλαιώσεις - τοποθετήσεις τις ερπύστριες βυνιλίου; Τί πρέπει να προσέχω; Και πως μπορείς να αποδόσεις το βάρος της ερπύστριας στο επάνω μέρος που περνάει από τους τροχούς - οδηγούς;

[Τσάπανος Γεώργιος]

Αγαπητέ φίλε, επειδή είδα μια αναφορά σου στο Patton Family G.B. για panzer IV και γενικά για ερπύστριες βινυλίου που έχουν μόνο μέταλλο, προτείνω αφού πλυθούν με κάποιο απορρυπαντικό πιάτων και στεγνώσουν, να περαστούν με το XF 10 Flat Brown της Tamiya, wash με διάφορα rust από το DIORAMA SET της Lifecolor και στεγνό πινέλο με κάποιο ασημί εσωτερικά εκεί που πατάνε οι τροχοί και στα δόντια και εξωτερικά σε ότι μπορεί να έρθει σε επαφή με το έδαφος (ότι εξέχει), μπορείς δε να χρησιμοποίσεις και χρώματα άλλων εταιρειών ή λάδια (ιδίως στο wash), εφόσον πλησιάζουν οι αποχρώσεις. Αν το άρμα μπεί σε έφαφος  (διόραμα), τις βάφεις και κάνεις wash με γαιώδεις αποχρώσεις που θα χρησιμοποήσεις για το έδαφος και ακολουθεί το ασημί στα ίδια σημεία όπως και παραπάνω και στο τέλος τις περνάς και ένα φύσημα με τον αερογράφο μαζί με το έδαφος για να δέσουν πχ με Deck Tan ή Buff της Tamiya ή όποια απόχρωση τελική θέλεις να δώσεις στο έδαφος. Αν οι ερπύστριες περιέχουν και λάστιχα υπάρχει αναφορά μου γι'αυτές καθώς και άλλων παιδιών στο σχετικό GB. Πρέπει να τοποθετούνται μαζί με τον πρώτο και τον τελευταίο τροχό, γιατί λόγω ελαστικότητας μπορεί να πετάξουν χρώμα. Για να αποδώσεις το βάρος, ή καλύτερη λύση είναι να βάλεις πύρους ώστε να πιέζουν την ερπύστρια εκεί που θέλεις τα κρεμάσματα πριν κολλήσεις το πάνω μέρος, προσοχή, σύμφωνα με τα περιθώρια που σου δίνει το μέγεθος της ερπύστριας και είνα καλύτερα να πιάνουν οι πύροι από την μια μεριά μέχρι την άλλη, να είναι από γερό μέταλλο, για να μήν στραβώνουν. Καλό κουράγιο.

[Nuclear]

Ευχαριστώ πολύ γιατην απάντηση. Όλα οκ με το βάψιμο, αλλά το βασικό μου πρόβλημα παραμένει το πως αποδίδεις το βάρος στις πλαστικές ερπύστριες που είναι εννιαίο κομμάτι. Αν βάλω ένα κομμάτι σύρμα, όπως είπες, σαν πύρο, διαμπερές, δε θα φένετε στο τέλος;

[Lman]

 


φώτο απο τη διαδικασία που περιγράφει παραπάνω ο Γιώργος με τους πύρους, σε ένα Μ-88

[Kouratoras Antonis]

Μεγάλο ρόλο στη σωστή απόδοση του κρεμάσματος παίζει και η σκληρότητα του βινυλίου.
Πχ σε μεγάλες κλίμακες αν είναι μαλακό το βινύλιο με λίγο βούτηγμα σε ζεστό νερό και ελαφριά πίεση να κρεμάσουν σωστά χωρίς πύρους.
Αν πάλι δεν είσαι σίγουρος γι αυτή τη μέθοδο(ζεστό νερό) δε σου συστήνω να τη κάνεις γιατί μετά δύσκολα επανέρχονται.

[Τσάπανος Γεώργιος]

Αν βάλω ένα κομμάτι σύρμα, όπως είπες, σαν πύρο, διαμπερές, δε θα φένετε στο τέλος;

Ο Λάμπρος είναι κατατοπιστικότατος. Αν δεν βρείς αυτά που χρησιμοποιεί, θα βρείς μεταλλικές ράβδους που να είναι πολύ λεπτές και γερές, όχι σύρμα, αφού ανοίξεις τρύπες με το τρυπανάκι, θα τις περάσεις ώστε να εξέχουν και από τις δύο μεριές τόσο, όσο οι ερπύστριες να μην κάνουν κλήση προς τα μέσα (μήκος μισής ερπύστριας περίπου) και για μα μήν φαίνονται θα τις βάλεις ανάμεσα από τα πέδιλα, αν δε βάλεις και λίγο χώμα (όταν είναι για διόραμα) δεν φαίνεται με τίποτα. Τις ράβδους τις βάζω διαμπερείς γιατί σχεδόν δεν θέλουν και κόλλημα. Για το βούτηγμα σε ζεστό νερό που λέει ο antonis82 για βινυλίου δεν ξέρω, με ζεστό νερό όμως ξέρω ότι παίρνουν κλίση οι ρητινάτες.

[Kouratoras Antonis]

Αναλόγως τη σκληρότητα γίνεται. Αλλά σίγουρα είναι πολύ πιο απλή η μέθοδος που προτείνει ο Γιώργος και δείχνει καθαρά ο Λάμπρος.

[Nuclear]

Σας ευχαριστώ όλους για τις απαντήσεις σας. Θα δοκιμάσω τους πύρους με την πρώτη ευκαιρία.

[Τσάπανος Γεώργιος]

Να προσθέσω επίσης ότι για τις μεταλλικές ερπύστριες, ιδίως στα Ρωσικά άρματα, παλιά και σύγχρονα, μπορείς να βάλεις εκεί που έρχονται σε επαφή οι τροχοί, όταν έχουν λάστιχο, με τη ερπύστρια και μαύρο (ή κάτι αντίστοιχο) λόγω του καουτσούκ και αυτό μπορεί να γινει στην αρχή, βάφοντάς τες εσωτερικά με μαύρο ή στο τέλος (κάτι σαν έντονο στεγνό πινέλο), μασκάροντας με χαρτοταινία κατά περίπτωση, ώστε να μην πάει μαύρο εκεί που δεν πατάνε οι τροχοί