Επιτρέψτε μου να παραθέσω την άποψη μου για το SB2C-4 Helldiver της Academy στην 1/72.
Το ίδιο review θα βρείτε στο
www.ipms-hellas.gr μαζί με φωτό των πλαισίων (ελπίζω να προλάβω).
εάν βαριέστε τα πολλά λόγια, διαβάστε κετευθείαν το ....Τελικό Συμπέρασμα. Στην πρόσφατη ΓΣ της IPMS που το έδειξα σε μερικούς αεροπλανάδες .... το σκούπιζα από τα σάλια τους (συγγνώμη για την αγένεια αλλά ... έτσι έγινε - έπαθαν πλάκα).
Academy 1:72,# 12406, SB2C-4 Helldiver, Τιμή: περίπου 20 ευρώ
ΠΡΟΛΟΓΟΣΈνα από τα πιο εντυπωσιακά αεροσκάφη που έχουν υπηρετήσει ποτέ με τα Ελληνικά εθνόσημα είναι το Helldiver. Αυτή βέβαια είναι απόλυτα προσωπική άποψη και πιστεύω ότι πηγάζει από την πολύ μεγάλη εντύπωση που μου είχε κάνει όταν από μικρός πήγαινα και το χάζευα στο προαύλιο του Πολεμικού Μουσείου της Αθήνας.
Το πραγματικό αεροσκάφος δεν ήταν και από τα πιο επιτυχημένα όπως γράφει και ο φίλος μας ο Μέγας Τσώνος στο τεύχος 3/1993 των «Νέων της IPMS Ελλάδος» σε ένα εξαιρετικό άρθρο για τη δράση του Helldiver, στο οποίο αναφέρεται και στα Ελληνικά SB2C-5. Όποιος ενδιαφέρεται να μάθει περισσότερα για το αεροσκάφος της Curtiss (του οποίου το παρατσούκλι - παραφράζοντας την εκφορά του κωδικού του με το φωνητικό αλφάβητο - ήταν "Son of a Bitch 2nd Class" και δεν χρειάζεται νομίζω μετάφραση..), ας ανατρέξουν στο συγκεκριμένο τεύχος των «Νέων». Δεν θα επεκταθώ με τα ιστορικά του Helldiver και θα αναφερθώ κατ' ευθείαν στο νέο κιτ της Academy.
ΕΙΣΑΓΩΓΗΣτο σχετικά μεγαλούτσικο κουτί - για κιτ ελικοφόρου αεροπλάνου στην 1/72 - περιέχονται δύο πλαίσια γκρι μαλακού πλαστικού (το Πλαίσιο «Α» με 40 κομμάτια και το Πλαίσιο «Β» με 44 κομμάτια), ένα μικρό Πλαίσιο (το «C») με 6 διαφανή κομμάτια, μια μεγάλη καρτέλα με σήματα και το σχέδιο κατασκευής.
Με μια γενική ματιά, τα κομμάτια του κιτ είναι καθαρά από περισσεύματα πλαστικού (flash) και τα στρογγυλά σημάδια του καλουπιού είναι λίγα και κατά κανόνα είτε δεν φαίνονται είτε στοκάρονται εύκολα. Οπότε κατά τη συναρμολόγηση καλό είναι να γίνονται δοκιμές και να στοκάρονται μόνο όσα θα φαίνονται στο τέλος.
Οι γραμμώσεις είναι χαραγμένες και τείνουν προς την υπερβολή για την κλίμακα αλλά εκτιμώ ότι εάν το τελικό βάψιμο είναι σκούρο και γίνει προσεκτική τεχνητή παλαίωση δεν θα υπάρξει πρόβλημα. Η υπόλοιπη ανάγλυφη λεπτομέρεια των εξωτερικών επιφανειών ατράκτου και πτερύγων είναι επίσης καλή και ρεαλιστική.
Η γενική εφαρμογή των κύριων κομματιών είναι πολύ καλή ενώ όλα τα χείλη εκφυγής είναι πολύ λεπτά και στο τέλος θα δείξουν ρεαλιστικά. Το πιο χαρακτηριστικό σημείο του Helldiver - τα τεράστια αερόφρενά του - δυστυχώς δίνονται ενσωματωμένα στις πτέρυγες και θα χρειαστεί αρκετή προσπάθεια για να ανοίξουν και ενδεχομένως χρήμα για να αντικατασταθούν τα πλαστικά τμήματα με photo-etched. Κάπου διάβασα στο modelclub.gr ότι μπορεί να γίνουν scratch αλλά προσωπικά ποτέ δεν θα έκανα τόσες τρύπες στο χέρι. Αντιθέτως, τα slats δίνονται χωριστά για να κολληθούν εκτεταμένα. Για την κάτω πλευρά των πτερύγων δίνονται πολύ λεπτοί φορείς ρουκετών.
Οι επιμέρους λεπτομέρεια είναι πολύ καλή και θα ικανοποιήσει απόλυτα. Επισημαίνω μερικά σημεία που μου έκαναν εντύπωση: εξαιρετικός πίνακας οργάνων με ανάγλυφες ενδείξεις (δίνονται και σε χαλκομανία αλλά μάλλον δεν χρειάζεται), λεπτότατο χειριστήριο (stick), καλή αναπαράσταση του κόκπιτ συνολικά (δίνεται μέχρι και ο τροχός της αντιστάθμισης, ανάγλυφα πιρτσίνια στο κάθισμα, διάφορα άλλα όργανα κλπ.), πολύ όμορφη έλικα με λεπτά πτερύγια, πολύ λεπτό pitot και arresting hook, εξαιρετικοί πυλώνες-άγκιστρα ρουκετών στις πτέρυγες κ.α. Για την πίσω θέση δίνεται δίδυμο πολυβόλο (πολύ λεπτό) και κάπως χοντρό ασπίδιο θωράκισης.
Τα σκέλη προσγείωσης είναι λεπτά και πολύ ρεαλιστικά. Οι τροχοί έχουν πολύ ωραίες ζάντες, radial και λεπτομέρεια των φρένων αλλά η «πίσω» πλευρά τους έχει σημάδια από το καλούπι που θέλουν στοκάρισμα. Η φωλέα των βομβών έχει καλή λεπτομέρεια στο εσωτερικό αλλά οι θύρες της δίνονται μόνο ανοικτές. Για το εσωτερικό δίνονται και δύο βόμβες με καλή λεπτομέρεια. Δεν δίνεται όμως άλλο φορτίο πχ. ρουκέτες, παρόλο που δίνονται οι πολύ καλοί φορείς τους.
Ο κινητήρας δίνεται σε ένα κομμάτι με τη γνωστή «τεμπέλικη» εκδοχή των μισών ανάγλυφων κυλίνδρων. Λόγω του ότι το σχετικό άνοιγμα του cowling είναι μεγάλο και αφήνει να φαίνονται πολλά, καλό θα ήταν να έδινε η Academy κάποια παραπάνω πράγματα. Σε μια προσπάθεια να βελτιωθεί η εικόνα της μπροστινής περιοχής δίνονται τρύπιες εξατμίσεις και ξεχωριστός ο αεροδυναμικός κώνος της έλικας.
Τα διαφανή κομμάτια είναι πολύ λεπτά και διαυγή και ο σκελετός διακρίνεται πολύ καλά για να διευκολύνει στο μασκάρισμα και στο βάψιμο.
Η πολύ μεγάλη καρτέλα των σημάτων δίνει πολλά προειδοποιητικά (λευκά και μαύρα) και όλα τα απαραίτητα σήματα για τέσσερα Helldiver με όλα τα διαθέσιμα βαψίματα δηλαδή ολόκληρο μπλε (FS 15042 Gloss Sea Blue), παραλλαγή «των τριών τόνων» (FS 35042 Sea Blue, FS 35164 Intermediate Blue και Λευκό FS 17875) και παραλλαγή «Ατλαντικού» (FS 36231 Dark Gull Gray και Λευκό FS 17875). Η ποιότητα των σημάτων είναι πολύ καλή με πολύ λεπτό και διάφανο φιλμ αλλά πιστεύω πέρα από τα λευκά προειδοποιητικά, οι περισσότεροι θα βάλουν τα υπόλοιπα στην άκρη για να φτιάξουν ένα Ελληνικό Helldiver.
ΤΕΛΙΚΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΔεν είμαι αεροπλανάς ούτε «ειδικός» στο Helldiver, αλλά νομίζω ότι μπορώ να έχω άποψη για το νέο κιτ της Academy, η οποία μάλιστα είναι πολύ καλή. Εκτιμώ ότι θα ικανοποιήσει τους ενδιαφερόμενους και χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια θα δώσει ένα ωραίο αποτέλεσμα. Χωρίς υπερβολή «κοντράρει» άνετα ακόμη και πολλά κιτ της 1/48 σε λεπτομέρεια και ποιότητα. Μάλιστα μια μικρή σύγκριση των κομματιών του κιτ με τα αντίστοιχα του κιτ του SB2C-4 στην 1/48 της Accurate Miniatures (πρώην Promodeller/Revell) που προσωπικά δεν έχω δει από κοντά αλλά υπάρχουν σε πρόσφατη καταχώρηση στο modelclub.gr , δείχνει ότι αυτά παρά τη διαφορά της κλίμακας είναι άνετα συγκρίσιμα μεταξύ τους. Θα ήταν υπερβολή αλλά μοιάζει σαν να προσπάθησε η Academy να «αντιγράψει» τη λεπτομέρεια του κιτ της 1/48 στην 1/72 και αυτό βγήκε σε καλό όσων θελήσουν να αγοράσουν το μικρότερο κιτ.
Εκτιμώ ότι το κιτ είναι πάρα πολύ καλό και αξίζει μέχρι σεντς τα περίπου 20 ευρώ που κοστίζει για όλα όσα προσφέρει και προανέφερα. Το συνιστώ λοιπόν ανεπιφύλακτα.
ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ;Επειδή οι περισσότεροι θα θελήσουν να το φτιάξουν Ελληνικό, θα δανειστώ τις επισημάνσεις του Μ.Τ. από το άρθρο που προανέφερα και κάποιες άλλες πληροφορίες που βρήκα για το θέμα. Λοιπόν τα Ελληνικά Helldiver ήταν του τύπου SB2C-5 ενώ το κιτ της Academy δίνει τον τύπο SB2C-4. Οι κυριότερες διαφορές του SB2C-5 από τα προηγούμενα μοντέλα του Helldiver εντοπίζονται κυρίως στα εξής σημεία:
o Η καλύπτρα του πιλότου στο SB2C-5 δεν έχει σκελετό ενώ αυτή του κιτ είναι για SB2C-4 και έχει σκελετό. Σίγουρα μπορεί να φτιαχτεί νέα «καθαρή» καλύπτρα με «τράβηγμα» (vac-forming) φύλλου διαφανούς πλαστικού ή πιο παρακινδυνευμένα με αφαίρεση του σκελετού αυτής του κιτ με τον κόφτη και γυάλισμα του υπόλοιπου μέχρι εξαντλήσεως με κρέμα γυαλίσματος και τρίψιμο σε ύφασμα τζιν.
o Στο SB2C-5, δεν υπάρχει αεροδυναμικός κώνος στην έλικα. Στο κιτ αυτός δίνεται χωριστά οπότε είναι εύκολη δουλειά να μην τοποθετηθεί.
o Σε κάποια SB2C-4 τοποθετήθηκαν για πρώτη φορά εκτοξευτές ρουκετών και στα SB2C-5 αυτό έγινε στάνταρ εξοπλισμός. Στο κιτ δίνονται σωστά και δεν υπάρχει πρόβλημα.
o Ο ουραίος τροχός στα Ελληνικά SB2C-5 δεν ήταν από συμπαγές ελαστικό όπως οι τροχοί των αεροσκαφών που επιχειρούσαν από αεροπλανοφόρα αλλά έφεραν αεροθάλαμο (σαμπρέλα) καθώς τα αεροπλάνα επιχειρούσαν από βάσεις ξηράς. Το συγκεκριμένο θεωρώ ότι δεν παρουσιάζει διαφορά.
o Τα κύρια σκέλη δεν διέθεταν δυο καλύμματα (για τη θυρίδα) αλλά μόνον το ένα, έτσι οι τροχοί στα ελληνικά Helldiver μετά την ανάσυρσή τους παρέμεναν εντελώς ακάλυπτοι. Επομένως δεν χρειάζεται να τοποθετηθούν τα κομμάτια Β-33/34.
o Τα Ελληνικά Helldiver δεν διέθεταν γάντζο ανάσχεσης (Hook), οπότε χρειάζεται να μην τοποθετηθεί αυτός τους κιτ.
o Στα ελληνικά SB2C-5 απουσίαζε το πολυβόλο από την πίσω θέση, στο πιλοτήριο. Οπότε δεν χρησιμοποιείται αυτό που παρέχει το κιτ.
o Τέλος, τα πτερύγια της έλικας πρέπει να είναι πιο πλατιά (πιθανόν ταιριάζει έλικα από P-47 Thunderbolt όπως λέει παραπάνω)
Κλείνοντας θα επισημάνω το μοναδικό κατά τη γνώμη μου μειονέκτημα του κιτ. Αυτό είναι το σχέδιο κατασκευής, το οποίο δεν έχει την κλασική μορφή με τα γραμμικά σκίτσα ούτε την πιο μοντέρνα εκδοχή με τις φωτό του πραγματικού μοντέλου υπό κατασκευή. Το εν λόγω σχέδιο έχει φτιαχτεί σε κάποιο σχεδιαστικό πρόγραμμα ηλεκτρονικού υπολογιστή - πιθανόν το ίδιο που σχεδιάστηκαν τα κομμάτια του κιτ - και δεν είναι τόσο κατατοπιστικό. Αν μη τι άλλο ξενίζει πολύ και σε αρκετά σημεία θέλει να «χαζέψεις» πολύ για να κατανοήσεις τι δείχνει. Η νέα αυτή «μόδα» προσωπικά δεν μου αρέσει καθόλου και η συγκεκριμένη εκδοχή είναι η πιο "light". Έχω να αναφέρω κάποια άλλα πολύ χειρότερα παραδείγματα όπως τα απαράδεκτα έγχρωμα σχέδια-σκίτσα-πίνακες που συνοδεύουν τα νέα βιβλία New Vanguard της Osprey για το T-55 και το Willys Jeep κ.α. Δεν έχουν καμία σχέση με τους υπέροχους πίνακες που είχαμε συνηθίσει από εξαιρετικούς καλλιτέχνες στο παρελθόν. Ελπίζω να είναι μια προσωρινή μόδα που θα περάσει.
Σταύρος Σουλής, IPMS 228, Μάιος 2006
stavrosdsoulis@mycosmos.gr