Θέμα: Sauber Mercedes C9 AEG (1988) - Hasegawa

[ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ]

Καλή χρονιά σε όλους σας!!!
Είναι το πρώτο μου θέμα στο φόρουμ, και πιθανότατα να έχει κάποιες "δομικές" ατέλειες...

Πριν από αρκετό καιρό έφτιαξα τη Sauber - Mercedes C9 AEG (1988) της Hasegawa σε κλίμακα 1/24, και θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τις εντυπώσεις μου.

Το κιτ είναι ιδιαίτερα απλό στη δομή του αφού απουσιάζει ο κινητήρας, και το υπόλοιπο σύνολο (αναρτήσεις-κόκπιτ) ακολουθεί τη λογική του "όσα βλέπει η πεθερά"
Η απλότητα του κιτ δεν σημαίνει ότι είναι κακό. Αντιθέτως θα έλεγα πως τέτοια κιτ είναι ιδιαίτερα χρήσιμα τόσο σε ένα αρχάριο μοντελιστή που δεν θέλει να βουτήξει σε βαθιά νερά, όσο και στον πιο έμπειρο μοντελιστή που θέλει μία ξεκούραστη, και γρήγορη κατασκευή.


Λίαν συντόμως η συνέχεια...

[gtziaf]

Ωραία και καθαρή δουλειά... Συγχαρητήρια... 
Πες μας περισσότερα (κυρίως για το εξωτερικό βάψιμο - βερνίκι)...
ΥΓ. Τι έχει η συνέχεια?
 

[Est.1976]

Πετυχημένο βάψιμο και γυάλισμα Απόστολε 

Ερώτηση: Οι ασφάλειες των κεντρικών μπουλονιών περιλαμβάνονταν στο κιτ?

Πες μας περισσότερα (κυρίως για το εξωτερικό βάψιμο - βερνίκι)...
ΥΓ. Τι έχει η συνέχεια?

 

[vagelis207]

Πανεμορφη και καθαρη δουλεια!
Μπραβο σου!::eusa_clap::

[ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ]

Καλημέρα σε όλους σας.

Γιώργο, Σταύρο, και Βαγγέλη σας ευχαριστώ για το χρόνο σας, και τα σχόλιά σας.

Οι ασφάλειες των κεντρικών μπουλονιών των τροχών δεν περιέχονται στο κιτ, και είναι ιδιοκατασκευή από ψιλό σύρμα, κουρμπαρισμένο σε οδοντογλυφίδα.

[ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ]

 Η κατασκευή ξεκίνησε με την προετοιμασία του αμαξώματος. Αφαιρέθηκαν με ντουκόχαρτο οι γραμμές του καλουπιού από το αμάξωμα, στη συνέχεια πλύθηκε με οδοντόβουρτσα σε χλιαρό νερό και απορρυπαντικό πιάτων, και τέλος αφέθηκε να στεγνώσει σε θερμοκρασία δωματίου.

Το βάψιμο έγινε με αερογράφο διπλής λειτουργίας σε χαμηλή πίεση, χρησιμοποιώντας το ακρυλικό Η326 της Gunze. Μετά από αρκετές ώρες ένα χέρι βερνικιού enamel της Marabou προετοίμασε το έδαφος για τις χαλκομανίες.
ʼφησα δύο μέρες να στεγνώσει καλά το αμάξωμα, και ξεκίνησα την τοποθέτηση των χαλκομανιών, οι οποίες εφάρμοσαν εύκολα με ελάχιστη χρήση βελτιωτικού υγρού σε κάποια σημεία.
Μοναδικό μειονέκτημα των χαλκομανιών είναι το φιλμ. Δεν είναι υπερβολικό, αλλά απέχει από το ιδανικό...
Μετά από άλλες δύο μέρες οι χαλκομανίες "έδεσαν" στο αμάξωμα με τρία χέρια βερνικιού enamel της Marabou. Έχοντας τελειώσει τη "χοντροδουλειά" με το αμάξωμα, το άφησα να στεγνώσει για μία εβδομάδα, και στο διάστημα αυτό ασχολήθηκα με το κόκπιτ, το πάτωμα, τα ζαντολάστιχα, την αεροτομή, και τα διαφανή μέρη.

Επέλεξα να κάνω κάποιες μικροβελτιώσεις που δίνουν ένα ελκυστικό οπτικό αποτέλεσμα, χρησιμοποιώντας απλά (για να μην πω πρωτόγονα) υλικά.

Οι ζάντες βάφτηκαν με μαύρο σατινέ enamel χρώμα της Humbrol, και silver της ίδιας εταιρία για τα κεντρικά μπουλόνια. Τοποθετήθηκαν βαλβίδες αέρα από μήκη ζεσταμένου-τεντωμένου πλαστικού, και ασφάλειες των κεντρικών μπουλονιών των τροχών από ψιλό σύρμα, κουρμπαρισμένο σε οδοντογλυφίδα.
Τα λάστιχα τρίφτηκαν για να αποκτήσουν μία ρεαλιστικότερη όψη και τοποθετήθηκαν στις ζάντες. Οι χαλκομανίες με τα λογότυπα του κατασκευαστή των ελαστικών τοποθετήθηκαν με τη βοήθεια αρκετού βελτιωτικού υγρού ώστε να φαίνεται το φιλμ όσο γίνεται λιγότερο.





Τα δισκόφρενα τρυπήθηκαν με ψιλό τρυπανάκι, και βάφτηκαν με Alclad (χρώμιο), ενώ για τις δαγκάνες, και το κέντρο από τις δισκόπλακες χρησιμοποίησα χρυσό enamel χρώμα της Humbrol. Ένα διακριτικό wash γύρω από τις βίδες του αφαλού της κάθε δισκόπλακας βελτίωσε το οπτικό αποτέλεσμα.


Συνεχίζεται...

[Est.1976]

Μετά από άλλες δύο μέρες οι χαλκομανίες "έδεσαν" στο αμάξωμα με τρία χέρια βερνικιού enamel της Marabou.
Ένα διακριτικό wash γύρω από τις βίδες του αφαλού της κάθε δισκόπλακας βελτίωσε το οπτικό αποτέλεσμα.

1. Να συμπεράνω ότι μιλάς για το Klarlack gloss varnish με την μπλε ετικέτα. Και ότι δεν επηρέασε καθόλου τις χαλκομανίες. Το αραίωσες με WS και αν ναι σε τι αναλογία :
2. Το wash έγινε με ...... :

Ευχαριστώ

Σταύρος

[ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ]

Ακριβώς Σταύρο,

Το βερνίκι Klarlack gloss της Marabou στο γυάλινο βαζάκι  με την μπλε ετικέτα. Το αραιώνω με White Spirit σε αναλογία 60-40 (βερνίκι-διαλυτικό), ή και 50-50 ανάλογα το χρώμα που θέλω να καλύψω (σκούρο, ανοικτό, μεταλλικό, ή απλό), αλλά και ανάλογα με το σχήμα του αμαξώματος (έντονες καμπύλες, μεγάλες flat επιφάνειες, κλπ).
Συνήθως τα σκούρα χρώματα χρειάζονται λιγότερο βερνίκι για να δείξουν καλά, ενώ τα μεταλλικά χρώματα θέλουν περισσότερα χέρια για ένα καλό οπτικό αποτέλεσμα.

Το συγκεκριμένο βερνίκι έχει συνεργαστεί άψογα με τις χαλκομανίες, τουλάχιστον μέχρι σήμερα. Δεν έχω δοκιμάσει χαλκομανίες τρίτων κατασκευαστών (after market sets), οπότε σε αυτό το σημείο κρατώ μία μικρή επιφύλαξη.
Πάντως έχω σαν κανόνα να αφήνω να στεγνώνουν καλά χρώματα, χαλκομανίες, και βερνίκια, ώστε να περιορίσω στο ελάχιστο τις πιθανότητες να μην πάει κάτι καλά...

Το Wash έγινε με πολύ αραιό μίγμα καφέ λαδιού ζωγραφικής και White Spirit (σε αναλογία 10:1), και το εφάρμοσα στις δισκόπλακες αφού σιγουρεύτηκα ότι τα χρώματα είχαν στεγνώσει εντελώς.

[Est.1976]

Το συγκεκριμένο βερνίκι έχει συνεργαστεί άψογα με τις χαλκομανίες, τουλάχιστον μέχρι σήμερα. Δεν έχω δοκιμάσει χαλκομανίες τρίτων κατασκευαστών (after market sets), οπότε σε αυτό το σημείο κρατώ μία μικρή επιφύλαξη.

Με προβληματίζει η αντίδρασή του σε χαλκομανίες της Ταμίγια παραγωγής δεκαετίας '80 με τη γνωστή κακή τους ποιότητα, γιατί πέρα από αυτό το βερνίκι είναι ό,τι πρέπει

[ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ]

Σταύρο,

Μέχρι στιγμής (και το τονίζω...) δεν έχω αντιμετωπίσει πρόβλημα, αν και το έχω χρησιμοποιήσει σε μοντέλα με εξαιρετικά μεγάλες επιφάνειες χαλκομανίας όπως Αlfa 155 DTM, Mercedes C180 DTM, Volvo 850 BTCC, Ferrari F399, κλπ.

Εάν στο μέλλον αντιμετωπίσω πρόβλημα θα το μάθετε... από το δελτίο ειδήσεων 

[ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ]

Συνέχεια είχε το κόκπιτ. Η κατασκευή ακολούθησε τις οδηγίες του κιτ, και επεμβάσεις ήταν περιορισμένες, αφού μετά το κλείσιμο του αμαξώματος ελάχιστα πράγματα θα ήταν ορατά.

Η "μπανιέρα" βάφτηκε με Polished Aluminium (enamel) της Humbrol, και με μαύρο ματ της ίδιας εταιρίας στα σημεία της διχρωμίας. Την ίδια διχρωμία είχε και ο πίνακας οργάνων για τον οποίο χρησιμοποίησα τα ίδια χρώματα. Οι λεπτομέρειες του πίνακα ελέγχου τονίστηκαν με λευκό, κόκκινο, μπλε, και πράσινο χρώμα. Οι χαλκομανίες των οργάνων σφράγισαν με μικρή ποσότητα γυαλιστερού βερνικιού.
Το κάθισμα του οδηγού βάφτηκε με μαύρο ματ, το δεύτερο κάθισμα με Olive drab, και δέχτηκε στεγνό πινέλο με ανοικτότερο τόνο του ίδιου χρώματος για να αναδειχτεί η ανάγλυφη λεπτομέρεια του. Τέλος προστέθηκαν ζώνες ασφαλείας από λωρίδα αλουμινόχαρτου βαμμένη με κόκκινο χρώμα. Οι πόρπες των ζωνών ασφαλείας προήλθαν από το spares box.



Συνεχίζεται...

[gtziaf]

Το βερνίκι Klarlack gloss της Marabou στο γυάλινο βαζάκι  με την μπλε ετικέτα. Το αραιώνω με White Spirit σε αναλογία 60-40 (βερνίκι-διαλυτικό), ή και 50-50 ανάλογα το χρώμα που θέλω να καλύψω (σκούρο, ανοικτό, μεταλλικό, ή απλό), αλλά και ανάλογα με το σχήμα του αμαξώματος (έντονες καμπύλες, μεγάλες flat επιφάνειες, κλπ).
Συνήθως τα σκούρα χρώματα χρειάζονται λιγότερο βερνίκι για να δείξουν καλά, ενώ τα μεταλλικά χρώματα θέλουν περισσότερα χέρια για ένα καλό οπτικό αποτέλεσμα.

Ενδιαφέρον Input φίλε μου  ....
Δηλαδή για έντονες καμπύλες αραιιώνεις λίγοτερο σε σχέση με τις flat επιφάνειες ή το αντίθετο?
Σε ευχαριστώ για τον χρόνο σου

[Est.1976]

Με το Klarlack κάτι παίζεται φίλτατοι, αφού πρόλαβα το τελευταίο μπουκαλι στο Πλαίσιο του Mall, από μια συσκευασία 48 τεμαχίων που είχε τοποθετηθεί την προηγούμενη.
Μέχρι ο υπάλληλος στο τμήμα με ρώτησε "Συγνώμη που το χρησιμοποιείτε όλοι αυτό ...και μόνο αυτό?"

[ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ]

Την τελευταία φορά που αγόρασα το συγκεκριμένο βερνίκι θυμάμαι ότι το μαλλί της γριάς είχε 2 δραχμές... Πότε θα μου παραδώσει πνεύμα...

[jvolume]

Με το Klarlack κάτι παίζεται φίλτατοι, αφού πρόλαβα το τελευταίο μπουκαλι στο Πλαίσιο του Mall, από μια συσκευασία 48 τεμαχίων που είχε τοποθετηθεί την προηγούμενη.
Μέχρι ο υπάλληλος στο τμήμα με ρώτησε "Συγνώμη που το χρησιμοποιείτε όλοι αυτό ...και μόνο αυτό?"

Προβλέπω να "γυαλίζει" το μάτι μας (Με την καλή έννοια!! ) με τόσο Marabu σε αυτό το forum!!

[ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ]

Ακριβώς Γιώργο,

Σε έντονες καμπύλες αραιώνω λιγότερο το βερνίκι, ώστε να κάτσει με λιγότερα χέρια, και να δώσει γυαλάδα με τη μικρότερη πιθανότητα εμφάνισης τρεξίματος.

Η αραίωση έχει να κάνει και με τον τρόπο βαφής (τόσο για το χρώμα, όσο και για το βερνίκι).
Η συνταγή μου έχει αερογράφο διπλής λειτουργίας, χαμηλή πίεση στο κομπρεσέρ, και ξεκινάω το βάψιμο από τον ουρανό, συνεχίζω με καπό-πορτμπαγκάζ, και κατεβαίνω με βαφή υπό γωνία (μακριά από τα βαμμένα μέρη) από τα πλαινά παράθυρα προς τα μαρσπιέ. Έτσι μειώνω την πιθανότητα εμφάνισης πάχνης στα ήδη βαμμένα μέρη.

Το πρώτο χέρι είναι "τσιγγούνικο" σε ποσότητα χρώματος, και ουσιαστικά ασταρώνει το αμάξωμα. Το δεύτερο χέρι είναι πιο πλούσιο σε χρώμα, και το τρίτο χέρι ακόμη πιο πλούσιο.
Το χρονικό διάστημα μεταξύ των χεριών βαφής είναι μερικά λεπτά της ώρας. Έτσι όσο είναι ακόμη "ζωντανό" το προηγούμενο χέρι χρώματος, δένει (και δεν κάθεται απλά από πάνω) με το επόμενο.

Σημαντικό ρόλο παίζει και ο χρόνος του στεγνώματος. Αφήνω το αμάξωμα να στεγνώσει για μία εβδομάδα τουλάχιστον.

Αρχικά υπάρχει ένα ρίσκο να εμφανιστούν τρεξίματα. Όμως μόλις του πάρεις τον αέρα, και "διαβάζεις" τη βαμμένη επιφάνεια μπορείς να πετύχεις ικανοποιητικό αποτέλεσμα με λιγότερο κόπο, και ίσως χρόνο.


Υ.Γ Η παραπάνω συνταγή δίνει τα αποτελέσματα που φαίνονται στις φωτογραφίες. Πιθανότατα να υπάρχουν άλλες μέθοδοι που δίνουν πιο εντυπωσιακά αποτελέσματα...

[jvolume]

Τελείως αγενέστατος έχω γίνει τελευταια!!

Σε καλωσορίζω ξανά αυτή τη φορά από το "σπίτι" των αυτοκινητάδων.
Μ΄αρέσει πάρα πολύ η δουλειά που έχεις κάνει στη C9.Πολυ καθαρή με πολύ καλό φινίρισμα.
Το clarlack που αραιώνεις με white spirit δε σου κάνει θέματα με το ακρυλικό χρώμα?

Την τελευταία φορά που αγόρασα το συγκεκριμένο βερνίκι θυμάμαι ότι το μαλλί της γριάς είχε 2 δραχμές... Πότε θα μου παραδώσει πνεύμα...

Έχεις παρατηρήσει τίποτα κιτρινίσματα στο βερνίκι επάνω στα μοντέλα σου με το πέρασμα του χρόνου?


Γιάννης

[Est.1976]

Ακριβώς Γιώργο,

Σε έντονες καμπύλες αραιώνω λιγότερο το βερνίκι, ώστε να κάτσει με λιγότερα χέρια, και να δώσει γυαλάδα με τη μικρότερη πιθανότητα εμφάνισης τρεξίματος.

Βλακώδης ερώτηση αλλά θα την κάνω και κράξτε με. Με αερογράφο δεν το περνάς?

[ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ]

Σ' ευχαριστώ Γιάννη,

Το βερνίκι μέχρι στιγμής έχει συμπεριφερθεί υποδειγματικά. Κιτρινίλες είχα αντιμετωπίσει όταν έβαφα αμαξώματα με λευκό enamel. Το άλλαξα και χρησιμοποιώ πλέον ακρυλικό λευκό, ή αυτοκινητόχρωμα.

Σταύρο, η χρήση του αερογράφου είναι μονόδρομος...

[ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ]

Η κατασκευή συνεχίστηκε με το πάτωμα το οποίο βάφτηκε με μαύρο σατινέ (enamel). Επάνω του τοποθετήθηκε το κόκπιτ, το ψυγείο νερού, οι εξατμίσεις, και το πυρίμαχο μονωτικό πέριξ των εξατμίσεων φτιαγμένο από ασημόχαρτο κουτιού τσιγάρων. Οι εξατμίσεις με τη χρήση ταχυτροχού απέκτησαν βάθος, ενώ μειώθηκε και το πάχος των στομίων. Βάφτηκαν με διάφορους μεταλλικούς τόνους για να δείξουν λίγο "μάχιμες"

Η πίσω αεροτομή βάφτηκε με μαύρο γυαλιστερό (enamel) της HUmbrol, τοποθετήθηκαν οι χαλκομανίες, και τελικά περάστηκε με σατινέ βερνίκι.

Τα διάφανα μέρη μασκαρίστηκαν με ταινία (της Tamiya) στην εσωτερική τους πλευρά, και βάφτηκαν με ακρυλικό μαύρο ματ της Tamiya. Μετά κολλήθηκαν στο αμάξωμα με λευκή κόλλα (για ξύλο).

Τα φλας στις φωλιές των μπροστινών φαναριών είναι φτιαγμένα από ζεσταμένο-τεντωμένο διαφανές πλαστικό, βαμμένα με clear orange.

Οι κεραίες της οροφής είναι επίσης φτιαγμένες από ζεσταμένο-τεντωμένο πλαστικό.


Έτσι ολοκληρώθηκε η διαδικασία κατασκευής.

[Chris_SD]

Πολυ ομορφο

Spoiler (hover to show)

Το 2ο καθισμα γιατι το εχει??

[ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ]

Καλημέρα Chris,

Έχω την ίδια απορία...

[Est.1976]

Να απαντήσω εγώ τότε

Το Gr C, όπως στη περίπτωσή μας η C9, ήταν ο διάδοχος, η μετεξέλιξη και η συγχώνευση  των Gr 5 (Special Touring Cars) & Gr 6 (Two Seater Racing Cars). Το 5 ορίζονταν σαν «highly modified touring cars» και ίσχυσε από το 1966 ως το 1982 με μεταβολές και ...ξεχειλώματα και απαιτούσε το σασί να είναι παραγωγής (στην αρχή τουλάχιστον!), άρα οι 2 θέσεις υπήρχαν εξ ορισμού. Μερικά από αυτά είχαν και πινακίδα κυκλοφορίας! Και τα Gr 6 ήταν εξ ορισμού διθέσια αυτοκίνητα, ίσχυσε δε ο κανονισμός τους από το 1976 ως το 1982. Και στις δυο περιπτώσεις ο χώρος της 2ης θέσης ήταν αναπόσπαστο κομμάτι του κανονισμού σαν αναφορά στη προέλευση των αυτοκινήτων. Αυτή η θέση, σχεδόν πάντα η αριστερή επειδή οι πίστες στην πλειονότητά τους ήταν δεξιόστροφες, κληρονομήθηκε και στο Gr C. Χρησιμοποιείται ακόμα μερικές φορές από μηχανικούς που θέλουν να τσεκάρουν θορύβους κλπ.
Αυτά. Ελπίζω να σας διαφώτησα

Σταύρος

[ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ]

Σταύρο,

Δεν μας διαφώτισες, μας τύφλωσες... 

[gtziaf]

Σταύρο,

Δεν μας διαφώτισες, μας τύφλωσες...  

Φίλε μου Απόστολη, πρόσεχε μην κολλήσεις πρεσβυωπία από τον γέρο-Στάυρο μας...          
ΥΓ. Χωρις πλάκα, εγω νόμιζα οτι τα είχαν για να κουβαλάνε δημοσιογράφους