".....O επιλοχίας πυροβολικου της Βερμαχτ Κούρτ Μιλλερ ρούφηξε την τελευταια γουλια απο το νεροζούμι το οποίο υποτιθεται οτι ήταν καφές, στην ουσια ήταν νερό με λιγους κόκους Γερμανικου καφε και μισο κυβο ζαχαρη, εκανε την τελευταια τζουρα απο το τσιγαρο και εδωσε εντολή στο πλήρωμα του Sturmtiger να ξεκινήσει για να λαβει θεση βολής εξω απο το χωριο οπου σταθμευε.
Η κατασταση στο νοτιο τομεα του δυτικού μετώπου ηταν συγκεχημένη. Ηταν αρχες Απριλίου του 1945 και η ανωτατη διοικηση της Βερμαχτ προσπαθουσε απεγνωσμένα να αντιμετωπίσει τις διαφορες κρισεις απο τις συχνες διασπασεις του μετωπου (ο θεος να το κανει), απο τις Αμερικανικες δυνάμεις. Τα νεα οπλα που υποσχονταν ο Φυρερ δεν ηλθαν ποτέ, και τα ήδη υπαρχοντα ήταν καλα αλλα σε μικρους αριθμούς τα οποία ηταν ανικανα να ανακόψουν τη συμαχική πλημμιρίδα στη δυση, αλλα και το Ρωσικό χειμαρο στν ανατολη. Ενα τετοιο ηταν το SturmTiger.
Το πλήρωμα ειχε διαταγή να δημιουργήσει φραγμο πυρός ωστε να ανακοπεί μια συμμαχικη δισείδηση αρματων στον τομεα του. Κατευθύνθηκε λοιπν απο εναν αγροτικό δρομο στο σημειο εκτελεσης της βολής το οποιο ηταν στην ακρη ενος αγροκτηματος εξω απο το χωριο . Δεν εκανε πολλα μετρα απο το χωριο και ενας κροτος συνταραξε το δεξιο πανω μερος της θωρακισης. Ηταν βολη απο μπαζούκας. Καποιες μικρες Αμερικανικες ομαδες κυνηγων αρματων εφοδιασμενες με χειροβομβιδες και μπαζουκας διείσδυαν συχνα μεσα στις Γερμανικές γραμμές και εστηναν ενεδρες στις στις ακρες των αγροτικων δρομων περιμενοντας να περασουν Γερμανικα τεθωρακισμενα.. Μια τετοια ηταν και αυτή. Τη βολη του μπαζουκας διαδεχτηκαν μερικες χειροβομβιδες. Το πληρωμα του sturm δεν εχασε την ψυχραιμια του. Οι πιο πολλοι άλωστε ηταν εμπειροι αρματιστες οι οποίοι είχαν τεραστια θητεια απο το ανατολικο μετωπο. Το θηριο σταματησε, εκανε μερικα μετρα πισω ενω το Mg34 απαντησε στην αντιαρματικη βολη γαζονωντας τους θαμνους στους οποίους βρισκονταν κρυμενοι η Γιανκηδες τρεποντας τους σε φυγή.
Το επεισοδιο διερκεσε μερικα λεπτα οι Αμερικανοι υποχώρησαν αλλα η ζημια στο θηριο είχε γινει. Η βολη του μπαζούκας ειχε διαπερασει τη μπροστινη θωρακιση του sturm εχοντας φορά διαγωνια απο κατω προς τα ανω, και προκαλεσε φωτια στη δεξια μερια του αρματος στην περιοχη που βρισκεται ο ασυρματος.
Η φωτια σε συνδιασμό με την τριβη από την κρουση του βληματος, αυξησε κατακόρυφα τη θερμοκρασια του μεταλου της θωρακισης με αποτελεσμα να αρχισει να παραμορφωνεται.!!!!
Ενω το πληρωμα αντιμετώπισε και τελικά καταφερε να σβησει τη φωτιά η οποία ομως παρότι ήταν τοπικου χαρακτηρα πρόλαβε και εκαψε αλλα και ελιωσε το μεταλο στη δεξια και πανω μερια του αρματος!!!!
Σαν να μην εφτανε ομως αυτο, οι αναποδιές δεν ειχαν τελειώσει για το πληρωμα. Ενα ζευγος απο συμμαχικα αεροπλανα καθέτου εφορμήσεως εμφανιστηκε στον ορίζοντα.
Βλεποντας το αρμα πληγωμενο να βγαζει καπνους ορμησαν για να το αποτελειώσουν. Μια ριπη πολυβολων γαζωσε το φλεγόμενο αρμα καθετα καθηλώνοντας το πληρωμα του και επιδινωνοντας την κατασταση του αρματος....
Ο Μιλλερ βλεποντας τη ζημια που επηλθε στο αρμα απο μια και μονο βολη μπαζουκας αλλα την επισφαλή θεση που βρισκονταν ο ιδιος αλλα και το πληρωμα του απο τις υπερπτησεις των συμμαχικων αεροσκαφών, διεταξε τους αντρες του να εγκαταλείψουν το θηριο και να επιστρεψουν στο χωριο απο οπου ξεκινησαν....»
Ενταξυ ενταξυ μη βαράτε, αδελφια. Ενα αστειο ειπαμε.
Φυσικά και ενα αντιαρματικό βλημα και δη απο μπαζουκας δεν ειναι ικανο να λιωσει και να παραμορφώσει μια τετοια θωρακιση και σε ενα τετοιο σημειο στην οροφη του αρματος.
Η ισχυρή θωρακιση σιγουρα λιωνει και παραμορφώνεται αλλα θα πρεπει να φαει βομβα απο αεροπλανο, ή ρουκετα, ή οβιδα απο βαρυ πυροβολο η οποια ομως θα καταστρεψει ολοσχερώς το αρμα και δεν θα δημιουργησει φυσικα ενα τοπικο καψιμο.
Οταν όμως σε μια μοντελιστική κατασκευή συμβαινουν απροοπτα, χοντραδες, λάθη, αστοχιες ή οτι αλλο θελετε ... τότε επιστρατευεται η...επιστημονική ή οποια αλλη φαντασία θελετε ωστε να δικαιολογήσουμε τα αδικαιολογητα.
Αυτό συνεβη εδω περα.
Το συγεκριμενο κιτ της Revell το ξεκινησα πριν το καλοκαιρι, μετα το παρατησα και το ξαναεπιασα λιγο πριν την εκθεση με σκοπό να το κατεβάσω ως απλο μοντελο και να συμμβάλω στο ελαχιστο απο τη μερια με οσο το δυατον περσισσοτερα εκθεματα μπας και εσπαγε το στοιχειομενο ρεκορ συμμετοχών.
Ολα κυλούσαν καλά .
Κατασκευή,ασταρωμα βαψιμο βασικων, ξανοιγματα,παρκετινες, φιλτρα, wash, chipping, μου ειχαν βγει παρα πολυ καλά και ήμουν πολυ ιακανοποιημενος. Και ενω ολα πηγαιναν κατ ευχήν και έιχα κανει και το pre registration για την εκθεση εγινε το απροοπτο.
Εκανα dot fading με λαδια. Ολα καλα κι εκει. Εμεναν μονο καποια τρεξιματα καποιες μικροδιορθώσεις και σκονισμα.
Εκει λοιπον εγινε η... λαλακια.
Για να επισπευσω το χρονο στεγνωματος των λαδιών εβαλα το μοντελο κατω απο ενα πορτατιφ γραφειου με λαμπα πυρακτωσης!!!!
Αφου περασε καμια ωρα πηγα να κοιταξω και ειδα την καταστροφή. Ειχε λιωσει το πλαστικο στην πανω δεξια γωνια.
Αφου εφαγα το πρωτο σοκ και... συνηλθα βρεθηκα στο διλημα.
Να το πεταξω απο το παραθυρο ή οχι.? Η εκπαραθυρωση απετραπηκε τελικα.
Το δευτερο διλλημα ηταν. Να το κατεβασω στην εκθεση η οχι?
Ειχα ηδη κανει το preregistation απο τη μια, και απο την αλλη δεν ηθελα να στερησω την εκθεση εστω και απο ενα στραβο μοντελο.
Ετσι λοιπόν αποφασισα το Sturmtiger, να μη χασει το πανυγυρι εστω και αλειωμενο.
Πως να το κατεβασεις ομως ετσι? Να το αφησω ετσι βαμενο με παραμορφωμενο σχημα και χωρις σημαδια φωτιας δεν εστεκε καθόλου.
Να το καταστρεcω ολοσχερώς? Ηταν μια λυση, αλλα απο τη μια δεν ηθελα να χαλασω το βαψιμο και να χαθει η δουλει που ειχα κανει και απο την αλλη θα απaιτουνταν πολυ περισσοτερη δουλεια και δεν θα προλαβαινα την εκθεση.
Η τριτη λυση ηταν να το εμφανισω τοπικα καμενο στο σημειο που ελιωσε το πλαστικο.
Επινοησα λοιπόν την πιο πανω ιστορία η οποια συνβαινει στη φαντασια του «καμμενου» μοντελιστη και με απανωτα wash με γκρι μαυρο και steel και διαφορες αλλες «επιθεσεις» με τον ταχυτροχο και λοιπα εργαλεια «καθετου εφορμησης» εφτασα στο πιο κατω αποτελεσμα που εμφανηστηκε στην εκθεση !!!
Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας.
