Στη συνέχεια, έγινε... ο χαμός! Αποφάσισα ότι ήθελα σώνει και καλά να του βάλω λάστιχα όπως αυτά που εμφανίζονται να φοράνε στις φωτογραφίες τα Σαουδαραβικά V150, δηλαδή ήθελα «τροχούς HEMMT» (έτσι έμαθα να τους ζητάω και να τους ψάχνω, δεν ξέρω την επίσημη ονομασία τους).
Τελικά λίγο πριν αποφασίσω να παραγγείλω ένα σχετικό σετ ρητινένιων τροχών, έφθασε η βοήθεια των Dante & Dedalos, και τους ευχαριστώ πολύ και τους δύο γι''αυτό. Ο μεν πρώτος γιατί αποφάσισε να φέρει σε μια Σαββατιάτικη συνάντηση ένα κουτί με spares που δεν του χρησίμευαν, και στο οποίο συμπεριλαμβάνονταν 4 λαστιχένιοι πολυπόθητοι τροχοί. Ο δε δεύτερος, για τον οποίον προοριζόταν το κουτί με τα spares, δέχτηκε ευγενικά, (χμ χμ... και υπό το καθεστώς κατάρων και απειλών) να μου τους παραχωρήσει.
Το πρόβλημα τώρα ήταν, πώς να τους περάσω από τις ζάντες που τις είχα ήδη -βλακωδώς, αλλά τότε δεν το ήξερα- κολλήσει. Δυστυχώς το λάστιχο ήταν συμπαγές και όχι «κούφιο», όπως της hobby boss σε αυτούς που έδινε για το κιτ, και έτσι...πολύ απλά άρχισα να λυγίζω, να τραβάω, να προσπαθώ με υπομονή και ασετόν και προσοχή να χαράζω την ένωση των δύο μισών της κάθε ζάντας με τον κόφτη.... να μην κουράζω, τελικά έσπασαν ΟΛΟΙ οι άξονες σε διαφορετικό σημείο ο καθένας, και ησύχασα!
Χώρισα τις ζάντες, πέρασα τα λάστιχα, χωρίς καμμία συνδετική ουσία, σφήνωσαν μια χαρά, και μετά πάλι με κόπο και ιώβεια υπομονή κόλλησα... ξανακόλλησα... και ξαναματακόλλησα τους άξονες πίσω στις θέσεις τους. Με απώλειες σαφώς. Όπως ένα δυο κάθετα στηρίγματα (αποσβεστήρες; ) οι οποίοι ευτυχώς δεν πολυφαίνονται... ότι λείπουν, ο μπροστά αριστερά τροχός προεξέχει λίγο από την κανονική θέση, τέτοια πταίσματα.
Πάθημα - μάθημα: Αν είναι δυνατόν να έχουμε αποφασίσει από πριν τι και πώς θα κάνουμε σε ένα μοντέλο, κάτι που δεν ακολουθώ και πολύ πιστά!
Ακολούθησαν wash με τα αντίστοιχα υγρά της MIG (και τα τρία), και διάφορα τρεξίματα (με λάδια, oil της Gunze, smoke της Tamiya ) στα σημεία πλήρωσης καυσίμου, καθώς και 2-3 λεκέδες στο κάλυμμα του κινητήρα, υποθέτοντας ότι εκεί κάποιου απρόσεκτου του έπεσε ένα δοχείο με λάδι και λέρωσε. Δεν είναι προφανώς εύκολο να το συμπεράνει κανείς, απλά σκεφτόμουν στο τέλος να τοποθετήσω εκεί το δοχείο που προκάλεσε τη ζημιά.
Από όσα διάβασα και είδα στο διαδίκτυο, είναι γεγονός ότι τα οχήματα της Σαουδαραβικής Εθνοφρουράς τα πρόσεχαν και τα συντηρούσαν καλά. Εξαίρεση αποτελούν οι φωτογραφίες που τα απεικονίζουν στη διάρκεια των επιχειρήσεων στον Πόλεμο του Κόλπου, όπου χρησιμοποιήθηκαν, πολέμησαν, και συνεπώς, φθάρθηκαν, ίσως όχι τόσο πολύ όσο δείχνουν οι φωτογραφίες του μοντέλου, αλλά έκανα κι εγώ τις δοκιμές μου. Όπως τρεξίματα λιπαντικού μπροστά στο σημείο που είναι το άνοιγμα του «εργάτη», με οδηγό συγκεκριμένη φωτογραφία, και σε κάποια επιλεγμένα υπερυψωμένα σημεία ελαφρύ chipping με ένα τυχαίο πράσινο από τη Vallejo, που το αραίωσα ακόμη περισσότερο με τη χρήση οδοντογλυφίδας.
ʼλλο ένα πείραμα που έκανα ήταν να απλώσω πολύ ανοιχτό «ερημί» χρώμα (αν θυμάμαι καλά ήταν το deck tan της Tamiya) με ένα σφουγγαράκι, για να αποδώσω τη διαφορά τονικότητας και ελαφρύ ξύσιμο του χρώματος. Δεν μπορώ να πω ότι με ικανοποίησε και τόσο το αποτέλεσμα.
