Μετά από 15 χρόνια και αφού το τότε διόραμα εξυπηρέτησε δις το σκοπό του, (μετά το θάνατο του προπάππου δώθηκε στον παππού μου πολέμησε ως αρχηγός στοιχείου στον Εμφύλιο), το πυροβόλο επέστρεψε στον κατασκευαστή του (εμένα), με σκοπό να γίνει λίγο πιο "σωστό", οπότε και θα μεταφερθεί στη σωστή ενότητα...
Αφαιρέθηκε λοιπόν η βάση, το τζάμι που προστάτευε την κατασκευή, και πήραν το δρόμο για την ανακύκλωση τα φάνταρα και η χλωρίδα (πανίδα δεν είχαμαν).
Έγινε μια προσπάθεια να καθαριστεί λίγο το χρώμα (πινέλατο ακρυλικό παρακαλώ) με AZΑΧ και Χλωρίνη (όχι μαζί), αλλά φευ, οπότε και προχώρησα έτσι. Κάπου εκεί χάθηκε και η μια πόρτα από το Limber (το κατάπιε ο δαίμων του νιπτήρα...)
Ξύσιμο με το κοπίδι για να φύγουν οι γραμμές από τα καλούπια, ξεκόλλημα και ξανακόλλημα όπου χρειαζόταν και μπορούσε να γίνει, λίμες, ντουκόχατρα και φθάσαμε εδώ... Εν τω μεταξύ φτίαχτηκε από φύλλο πλαστικού και ΖΤΛ η απολεσθείσα πόρτα...
Στη συνέχεια τα πάντα βάφτηκαν με XF-11 Japan Green Tamiya.
Θα παίξω με ξεθοριάσματα λίγο, αλλά μιας και είναι το πρώτο πυροβόλο, από φθορές σκέφτομαι να κινηθώ προς το παρακάτω. Τι λέτε?
http://www.hyperscale.com/galleries/2002/25pdrcw_1.htm
