
Ρε παιδιά δεν θέλει να τελειώσει το μαμημένο!!!!
Πριν το πλύνω με λαδάκι, λέω: "Δεν περνάω ένα χέρι γκλος ακόμα για να προστατέψω τελείως το χρώμα και τα σήματα;" Μετά σκέφτηκα να περάσω παρκετίνη, ενώ μέχρι τώρα περναγα υδατοδιαλυτό γκλος της Ρέβελ, επειδή έχει δείξει ότι αντέχει πιο πολύ "κακομεταχείριση" από το βερνίκι της Ρέβελ... Αρχίζω λοιπόν και με το που πέφτει η παρκετίνη στην καλύπτρα γίνεται της κολάσεως...

Θολώνει όλη η καλύπτρα, γίνεται σαν σύννεφο... Αρχίζω τα εξαπτέρυγα, καντήλια κλπ κλπ και σκέφτομαι τι να κάνω... ʼζαξ τίποτα, σαπούνι τίποτα (μιλάμε δεν είχε στεγνώσει η παρκετίνη ακόμα)...

Σε κάποια φάση θυμάμαι ένα καθαριστικό νυχιών που έλεγε ότι δεν είχε αστετόν... Βουτάω κι ένα ωραίο στρογγυλό βαμβακάκι και αρχίζω το τρίψιμο... Μια χαρά, έφυγε το βερνίκι, η παρκετίνη αλλά και το χρώμα της καλύπτρας αλλά το πλαστικό δεν έπαθε τίποτα... Θυσία έγινε το όνομα του ενός χειριστή και λίγο από το μαύρο της ράχης της τίγρεως στην δεξιά πλευρά...



Πάμε τώρα για διόρθωση του μαύρου στην τίγρη, βερνίκι, πλύσιμο, μετά μασκάρισμα της καλύπτρας, βάψιμο, και μετά μάτιασμα.... Όχι άλλο κάρβουνο!!!