Χάρηκα που σας άρεσε & σας ευχαριστώ για τα καλά λόγια.
Πρέπει να πω οτι παρόλο που βελτιώθηκα σε σχέση με αυτά που έφτιαχνα πριν 15 χρόνια, έχω πολύ δρόμο ακόμα.
Το επίπεδο πολλών από εδώ απλά δεν πιάνεται.
Συνειδητά δεν ασχολούμε με τη λεπτομέρια, όπως στα πιλοτήρια, δεν ανοίγω panels, δεν κόβω επιφάνειες slats flaps και επίσης έχω μηδενική εμπειρία στο scratch build...
Προσπαθώ να δώσω ένα όσο το δυνατόν καλό εξωτερικό αποτέλσμα.
Να είσαστε όλοι καλά με τα άρθρα σας πάνω στις τεχνικές. Έβγαλα τα μάτια μου διαβάζοντας αυτά που με ενδιέφεραν, εφάρμοσα μερικές από τις τεχνικές αυτές, όπως wash, post-shading, άνοιγμα χρωμάτων για ρεαλιστικότερη απόδοση κτλ.
Ένα μόνο μπορώ να πω για το "comeback":
Στο
τα ακρυλικά χρώματα!!!!!
Τι ευαισθησία είναι αυτή; Σε περιπτώσεις άφηνα το μοντέλο πάνω από 48 ώρες να στεγνώσει, μάσκαρα και μου έβγαζε το χρώμα, άφηνε αποτυπώματα του χαντιού!! Ήμαρτον και έλεος... έχε χάρη που δε βρωμίζει το σπίτι και δε πνίγομαι όταν βάφω αλλιώς θα είχαν πάει για πτητικές δοκιμές από το παράθυρο....
Κλασεις ανώτερα σε αντοχή και χειρισμό και βάψιμο τα enamel που έβαφα παλιότερα. Τώρα τα έχω μόνο για πινέλο....
Να αναφέρω και ένα άλλο καλό των ακρυλικών όμως. Ξέβαψα το F-5B από την αποτυχημένη βιετνάμ, μόνο με ψέκασμα με άζαξ. Ούτε fornet, ούτε σακούλες για 48 ώρες, ούτε γονάτισμα στην μπανιέρα και ξύσιμο για να φύγει το παλιό βάψιμο - όπως έκανα για το F-111.... Απλά μερικές στρώσεις χαρτί κουζίνας κάτω από το μοντέλο και ψέκασμα σε φαρδιά δέσμη με τον αερογράφο. Το χρώμα απλά "έτρεξε" από τις επιφάνειες του μοντέλου στο χαρτί. Μέσα σε 5 λεπτά δεν είχε μείνει τίποτα πέραν από το αστάρι {humbrol 28}.
Συνεχίζω λοιπόν με το Β και το 111.
Τα λέμε σύντομα.
