Αρκετές φορές έχουμε δει μοντέλα αεροσκαφών που έχουν ντυθεί με αλουμινοταινία,για απομίμηση άβαφτης παραλλαγής.
Αυτές είναι είτε αυτοκόλλητες είτε χρησιμοποιούμε κόλλα για να ντύσουμε το μοντέλο.
Υπάρχουν επίσης διάφορα υλικά και τρόποι για να ανπαραστήσυμε αυτό.
Το πιο γνωστό "μοντελιστικό" υλικό είναι το BareMetal Foil.
Ένας άλλος τρόπος είναι με απλό αλουμινόχαρτο που το κολλάς στην επιφάνεια με την ειδική κόλλα της Μicroscale.
Η κόλλα αυτή έχει την ιδιότητα να μην στεγνώνει.Όταν όμως έρθει σε επαφή με κάποιο υλικό(αλουμινόχαρτο) και δεχθεί πίεση να στεγνώνει.
Είναι ιδανικό λοιπόν για την συγκεκριμένη χρήση.
Μια άλλη μέθοδος που απαιτεί ιδιαίτερες κινήσεις είναι η επικάλυψη με λεπτό φύλλο ασημιού.
Η συγκεκριμένη εργασία είναι στην ουσία ότι κάνουν οι αγιογράφοι.
Πολύ ψιλά φύλλα ασημιού και χρυσού που "πιέζονται" στην επιφάνεια.
Η ορολογία του που μπορεί να έχετε ακούσει είναι "burnished".
To μεγαλύτερο πλεονέκτημα αυτής της μεθόδου είναι ότι μπορεί να ακολουθήσει οποιαδήποτε καμπύλη.Επίσης έχει φοβερή γυαλάδα.Αφήνοντας το μοντέλο αβερνίκωτο,το ασήμι θαμπώνει.Μπορείτε λοιπόν να το φτάσετε στο θάμπωμα που επιθυμείτε και μετά να το περάσετε βερνίκι για να σφραγίσετε το συγκεκριμένο θάμπωμα/κιτρίνισμα!!!
Ενα άλλο συν είναι ότι,ενώ διαλύονται τα φύλλα με την παραμικρή πίεση,είναι τόσο λεπτά,που και να επικαλίψουν το ένα το άλλο δεν φαίνεται αυτό!
Άλλο παρόμοιο υλικό είναι αυτοκόλλητη αλουμινοταινία που χρησιμοποιείται για μόνωση σε αλουμινοσωλήνες για αποροφητήρες,κλπ!
Οι ταινίες βρίσκονται στο Πλαίσιο,σε καταστήματα με κολλητικές ταινίες και χαρτικά,σε είδη ψυκτικών,κλπ...
Το δοκιμάζω καιρό να δω αν θα αντέχει η κόλλα του μετά από καιρό...και μετά από βαψίματα και φθορές.
Πάντως η ταινία που έχω βάλει για δοκιμή στο μοτέρ του αυτοκινήτου μου στην εισαγωγή αέρα(1 χρόνο) και στον αποροφητήρα στην κουζίνα (5 χρόνια)δεν έχουν δείξει κανένα σημάδι κόπωσης...
Ο τρόπος χρήσης είναι βασικά ίδιος,χωρίς να αποκλείονται και κάποιες άλλες μέθοδοι.
Κόβουμε ένα κομμάτι ταινίας,λίγο μεγαλύτερο απ το πάνελ που θέλουμε να καλύψουμε.Προσεκτικά το τοποθετούμε και με μια μπατονέτα και ένα κομμάτι μαλακό πανί,πιέζουμε από το κέντρο προς τις άκρες.
Σκοπός είναι να μην τσακίσει το φύλλο και να μην κρατήσει αέρα.
φού ολοκληρώσουμε,κόβουμε ακριβώς με οδηγό τις γραμμώσεις.
Σε δύσκολα σημεία μπορείτε να χρησιμοποιήσετε πλαστελίνη.
Η πλαστελίνη χρησιμοποιείται για να πιέσετε από πάνω και να αποτυπωθούν οι γραμμώσεις και πριτσίνια σε δύσκολα σημεία.
Απλά βάζετε ένα κομμάτι διαφανής μεμβράνης για φαγητό,και πιέζετε από πάνω με πλαστελίνη...
Το δυσκολότερο σημείο επικάλλυψης είναι οι δύσκολες καμπύλες και για αυτό απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή.
Αν κάπου τσακίζει ή δεν μας ευχαριστεί το αποτέλεσμα,απλά ξεκολλάμε γρήγορα και δοκιμάζουμε πάλι.
Επίσης μπορεί να βαφτεί η περιοχή,όταν μερικές φορές είναι πρακτικά αδύνατο να καλυφτεί η επιφάνεια.
Απλά έκεί μασκάρετε και βάφετε με μεταλλικά χρώματα ώστε να μην ξεχωρίζει το πάχος του φύλλου σε σχέση με το υπόλοιπο.
Επίσης όπως είπαμε πιο πάνω μπορείτε να δοκιμάσετε το φύλλο ασημιού σε αυτά τα σημεία.
Γενικά χρειάζεται πολύ υπομονή και επιμονή για να βγάλετε καλά αποτελέσματα.
Εκτός των φυσικότατων μεταλλικών τόνων, το άλλο καλό που έχει η μέθοδος είναι το πολύ εύκολο χάραγμα και πριτσίνωμα της επιφάνειας.
Επίσης, με μασκάρισμα με ταινία πολύ χαμηλής κολλητικής ικανότητας ή με αυτοκόλλητα χαρτάκια για σημειώσεις(Post It) μπορείτε να μασκάρετε και να ψεκάσετε άλλους τόνους ή ακόμη και με ένα πανάκι με σκόνη από μολύβι μπορείτε να δώσετε διαφορετικούς τόνους στα πάνελς.
Άλλοι τρόποι είναι με αλοιφή γυαλίσματος ασημικών,ψέκασμα με διάφορα βερνίκια και μίξεις βερνικιών με λίγο χρώμακ κλπ.
Εκτός όμως απ αυτήν την χρήση,το αλουμινόφυλλο μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε πολλές άλλες δουλειές που θα βελτιώσουν το μοντέλο σας.
Μπορεί να χρησιμοποιηθεί και να βαφτεί σε μεμονωμένα πάνελς από αεροσκάφη,πλοία,άρματα,όπου αν χρειάζεται χαράσεται και πριτσινώνεται με μεγάλη ευκολία.
Σε διάφορα σημεία,όπως κόκπιτ,φωλεές,να ντυθούν οι επιφάνειες πριν την προσθήκη λεπτομέρειας,και να πριτσινωθούν,αναβαθμίζοντας κατακόρυφα την εικόνα της περιοχής σε συνδυασμό με το πολύ αληθοφανές chipping που μπορεί να γίνει μετά το βάψιμο,ξύνοντας με τον κόφτη ή πιέζοντας κομμάτια σελοτέιπ και τραβώντας απότομα, αφήνοντας να φανεί το γυμνό μέταλλο.
Η τεχνική της ταινίας χρειάζεται κάτι συγκεκριμένο.
Αφού πατήσετε ελαφρά την ταινία,με ένα μολύβι ή στυλό πιέζετε διαγράφοντας διάφορα σχήματα και προσπαθείτε να αναπαραστήσετε την πραγματικότητα.Λογικό είναι τραβώντας απότομα την ταινία,αυτή να πάρει μαζί της τα σημεία χρώματος που έχουν δεχτεί μεγαλύτερη πίεση από το μολύβι.
Δοκιμάστε επίσης να περάσετε άλλον τόνο χρώματος ή και πολλούς ακόμη και να ξανασηκώσετε πάλι το χρώμα αναπαριστώντας το γνωστό σε εμάς εφέ απ τα βαμμένα πολλές φορές αεροσκάφη μας,ή ακόμη και για το λευκό στο ανατολικό μέτωπο σε αεροσκάφη και άρματα.
Άλλη μια σημαντικότατη χρήση της πιο χοντρής αλουμινοταινίας είναι η απομίμηση στραβωμένων ή τρυπημένων πάνελ σε αεροσκάφη και άρματα.
Τα γνωστά τσακίσματα και βαθουλώματα που βλέπουμε στα πραγματικά αεροσκάφη και ιδιαίτερα στις καρίνες των πλοίων,όπου εμφανίζεται ο σκελετός των πραγματικών.
Εδώ βέβαια μπαίνουμε σε άλλα χωράφια...της ιδιοκατασκευής του σκελετού του πραγματικού ή σε κάτι πιο γενικό με αυτό που θα δούμε σε κάποια φωτό.
Μετά το ντύσιμο της περιοχής με αλουμινόφυλλο(ίσως και δύο περάσματα ταινίας) θα είναι παιχνιδάκι το βαθούλωμα της επιφάνειας με τα δάκτυλα μας ή με άλλα εργαλεία.
Τέλος στα σημεία που θα ξεχωρίζει καθαρά ο σκελετός πριτσινώνουμε...
Αυτά για αρχή...
Οτιδήποτε θέλετε να προσθέσετε ή να διορθώσετε θα φανεί χρήσιμο σε όλους μας για να βελτιώσουμε την εικόνα των μοντέλων μας...
