Δεν ξέρω αν εννοείς φώτο από ολόκληρο τον κινητήρα ή μόνον ό,τι θα φαίνεται, μετά την τοποθέτησή του στο κιτ.
Γενικά ο χρωματισμός και οι σωληνώσεις ( καλωδιώσεις υπήρχαν ελάχιστες ) είναι ένα χρόνιο θέμα στους κινητήρες αυτούς. Κάτι μεταπολεμικές χρωματικές "παρεμβάσεις" των Τσεχοσλοβάκων μπέρδεψαν την κατάσταση.
Απ' ό,τι φαίνεται από φωτο και video ανασκευής T 44 ο κορμός του κινητήρα ήταν άβαφτος ( χρώμα αλουμινίου ), τα καπάκια των βαλβίδων ήταν μεταλλικά ( όχι αλουμίνιο ) και είχαν ένα σκούρο μεταλλικό χρώμα.
Στην φώτο αυτή φαίνεται η σκουριά στα καπάκια των βαλβίδων ( άρα όχι αλουμίνιο ) και οι χρωματισμοί των σωληνώσεων Κίτρινο για καύσιμο, μπλέ για αέρα.
Εδώ φαίνεται η αντλία πιέσεως του καυσίμου και τα 12 κιτρινα σωληνάκια, ένα για κάθε κύλινδρο. Πιό χαμηλά φαίνονται 6+6 σωληνάκια για κάθε κύλινδρο πάλι σε χρώμα μπλε. Είναι οι παροχές αέρα για εκκίνηση του κινητήρα με πεπιεσμένο αέρα. Στο Τ 44 λείπουν οι 2 φιάλες πεπιεσμένου αέρα στα πόδια του οδηγού. Την λειτουργία είχε αναλάβει ηλεκτροκινητήρας πιέσεως.
Πολλές φορές όλα αυτά τα 24 σωληνάκια ήταν άβαφτα.
΄Αλλοι χρωματισμοί του κινητήρα. Οι είσοδοι αέρα ήταν βαμμένοι και αυτοί μπλε, οι σωλήνες νερού ανοιχτό πράσινο και λιπαντικών σκούρο καφέ, οι έξοδοι καυσαερίων στην αρχή ανοιχτό μέταλλο και μετά σιγά-σιγά σκούριαζαν.
Για τον χρωματισμό του χώρου του κινητήρα το διαδίκτυο τείνει σε μεσαίο γκρι-μπλε ή και πράσινο 4ΒΟ. Για το Τ 44, σαν άρμα του τέλους του πολέμου και μεταπολεμικό, αποκλείεται το κόκκινο μίνιο ( πολλοί υποστηρίζουν ότι το γκρι χρώμα είναι ένα είδος μίνιου, σαν τα χρώματα αντοχής για τα δάπεδα εργοστασίων που χρησιμοποιούμε και σήμερα. ) Φυσικά αποκλείεται και το άσπρο.
Ελπίζω να βοήθησα κάπως. καλή συνέχεια.
