Θέμα: Εφαρμογή Long shine.

[Jet72]

Είπα να κάνω κι εγώ μια προσπάθεια να παλαιώσω το μοντελάκι μου. Λοιπόν μετά από 3 στρώματα παρκετίνη -μεταξύ δεύτερου και τρίτου μεσολάβησαν οι χαλκομανίες- προσπάθησα να κάνω wash με νεράκι, gloss black της lifecolor (ακρυλικό) και ava (αναλογίες σε σταγόνες 8-2-2 αντίστοιχα) και το αποτέλεσμα ήταν να καταστρέψω, μάλλον, το μοντελάκι. ʼπλωσα μικρή ποσότητα κατά μήκος των γραμμώσεων, άφησα να στεγνώσει 10 λεπτάκια και με χαρτί κουζίνας λιγάκι νοτισμένο, σκούπισα τα υπολείμματα.  Το ζουμάκι έμεινε μέσα στις γραμμώσεις και καθάρισε περιμετρικά τους, η περιοχή όμως γύρω από τις γραμμώσεις άσπρισε και έχασε τη γυαλάδα της. Προφανώς η παρκετίνη διαλύθηκε.





Τα φώτα σας παρακαλώ. Σώζεται η κατάσταση;

Μου φαίνεται βαριά η αναλογία του ava. Αρκεί μία σταγόνα για μία κουτάλιά της σουπας νερό... Αλλιώς θα βγει σαπουνάδα...

[Voroshilov]

Είναι απλό: την παρκετίνη στην κανονική της χρήση (στα πατώματα), αραιώνεται με νερό!!!! Χημικά είναι αυτό που οι ξένοι λένε acrylic medium και στα ελληνικά αποδίδεται ώς ακρυλικός καταλύτης... σφραγίζει τα πατώματα (ξύλο ή πλακάκι) απο την βρωμιά και σε συνδυασμό με τα τασιενεργά που περιέχει (σε ελάχιστη ποσότητα), δίνει αυτή την χαρακτηριστική γυαλάδα...

Είναι λογικό ειδικά αν χρησιμοποίησες και καθαριστικό πιάτων, η παρκετίνη να εξαφανίστηκε, ανεξαρτήτως πόσα χέρια την πέρασες!!!

Γενικά πρέπει να δουλεύουμε με ασύμβατα υλικά: αν το χρώμα είναι ακρυλικό, αποφεύγουμε wash με ακρυλικά ή χρώματα που διαλύονται με νερό ή άζαξ. Αντιστρόφως, Αν τα χρώματα είναι σμάλτου, αποφεύγουμε το wash με white spirit ή νέφτι.

Επίσης για αυτό, πρέπει να έχουμε δύο είδη βερνικού: ένα ακρυλικό, για να καλύψουμε τα ακρυλικά χρώματα και να δουλέψουμε με λάδια και white spirit και ένα σμάλτου (enamel), για να δουλέψουμε με τα ακρυλικά  ζουμιά: ώστε το βερνίκι να μην διαλυθεί και χτυπηθούν τα χρώματά μας...

Η παρκετίνη ως σφραγιστικό της μέχρι τώρα δουλειάς που έχουμε κάνει σε ένα μοντέλο, δεν είναι αρκετά αξιόπιστη, ακριβώς γιατί δεν έχει φτιαχτεί για να δέχεται μεγάλη χημική καταπόνηση. Το καλό με την παρκετίνη (πέραν της χαμηλής τιμής της, σε σύγκριση με τα βερνίκια), έγκειται στα τασιενεργά που επιτρέπουν ένα καλύτερο στρώσιμο των χαλκομανιών. Για αυτό καλό θα ήταν μετά το ένα χέρι παρκετίνης και την τοποθέτηση των σημάτων, να περνιέται άλλο ένα χέρι και μετά ένα κατάλληλο βερνίκι, προκειμένου να μην έχουμε ατυχήματα και κλαίμε το μοντέλο μας...

Όλα αυτά μου τα είπε ο (μοντελιστής) πατέρας μου, που είναι χημικός και δούλευε (έχει πάρει σύνταξη), σε εργοστάσιο που έφτιαχνε απορρυπαντικά (ανάμεσά τους και παρκετίνη)...

[panoscolours]

Συμφωνω.
Αν ειχε μπε ακρυλικο βερνικι δεν θα ειχε προβλημα.
το ακρυλικο οταν στεγνωσει ειναι 100%αδιαβροχο.
εξαλου δεν εβαλε και τιποτα ισχυρο πανω στη παρκετα και δεν αντεξε.και δεν ειναι μια και δυο που το ακουσα
Η διαφορα κοστους σε ενα αεροπλανο ειναι αστεια για το ρισκαρεις με παρκετες,αζαξ και αβα