To τεσσάρακι συνεχίζεται αλλά δυστυχώς προέκυψαν θέματα, κυρίως λόγω απροσεξίας, τα οποία προσπάθησα να καλύψω, όσο το δυνατόν περισσότερο. Το χρώμα αρχικά. Επειδή η διχρωμία που πρότεινα αποτέλεσε αντικείμενο συζήτησης, το έψαξα ακόμα περισσότερο το πράγμα. Λοιπόν το 1942 το χρώμα μου ( γκρι και μουσταρδί) δεν εφαρμόζονταν, ή να το γράφω καλύτερα δεν υπάρχουν φωτογραφικά ντοκουμέντα που να το αποδεικνύουν. Πού το βρήκε η Dragon και το προτείνει, αποτελεί απορία μου. Έτσι πήγα στα γνωστά μονοπάτια, δηλαδή pz grau με olivgrun η οποία ήταν διχρωμία που εφάρμοζαν τα γερμανικά άρματα στις ένδοξες μέρες του blitzkrieg...
To ατύχημα. Όπως φαίνεται στις φωτό το πέρασμα με pz grau έδωσε μία ...γκλος μορφή στο άρμα! ʼστα να πάνε δηλαδή...
Μία λύση θα ήταν το φορνέτ, αλλά με τόσα p.e.πάνω ... Έτσι πήρα την απόφαση να το πάω ως το τέλος και να ελπίζω ότι με τις σκόνες και το ματ βερνίκι ίσως η κατάσταση να δείξει καλύτερη. Έτσι περάστηκε το πράσινο πάνω από το γκρι, μπήκε παρκετίνη, σήματα (Gross Deutschland) και στην συνέχεια έκανα φίλτρο με burnt sienna (λάδι). Λόγω... σκότους όμως (γκρι βασικό) η δουλειά δεν έδειχνε και αποφάσισα να ανοίξω κι άλλο τα φίλτρα, χρησιμοποιώντας διάφορα χρώματα στα λάδια (κυρίως σε πράσινους καφέ τόνους) σε τέτοιο σημείο που δεν θυμάμαι ποια ακριβώς μπήκαν πάνω! Οι φωτό μου σταματάνε στο πριν το wash στάδιο.
Το κάψιμο και οι φθορά στο καζανάκι έγιναν με κάπως ...διαφορετικό τρόπο από τα συνηθισμένα. Στην ουσία έκανα μία μίξη λαδιών copper και paynes gray
Οι μεταλλικές ερπύστριες κολλήθηκαν και είναι έτοιμες για μπάνιο. Το υγρό που χρησιμοποιώ το προμηθεύθηκα από φίλο χρυσοχόο και έχει ακριβώς τις ίδιες ιδιότητες με το Blacken it.
Αραίωση με νερό και περιμένω 24 ώρες. Το αποτέλεσμα φθοράς είναι εντυπωσιακό.
