"Πίνει, Καπνίζει και κάνει θόρυβο". Με αυτές τις 3 λέξεις περιγράφουμε έτσι απλά αυτό το "διπλά άσχημο" τέρας το οποίο προκαλεί σε όλους μας (ακόμα καί στους "16ρηδες") ένα περίεργο δέος... Παρότι διπλά άσχημο οι λάτρεις της Πολεμικής Αεροπορίας καθώς και αυτοί της αεροπορικής ιδέας το θεωρούν ένα από τα πιό όμορφα 20άτονα μαχητικά... Και δέν έχουν άδικο... Η Πολεμική μας Αεροπορία διέθετε συνολικά 82 "μαχητικά" F-4E PI.Ι/PI.ΙΙ/SRA και 28 "αναγνωριστικά" RF-4E. Οι παραγγελίες ήταν οι εξής: Το 1972 παραγγέλθηκαν 36 αεροσκάφη του τύπου με την συμφωνία "Peace Icarus I". H δύναμη των αεροσκαφών αυτών εξόπλισαν τις δύο πρώτες ελληνικές μοίρες,την 338 Μοίρα Διώξεως / Βομβαρδισμού και την 339 Μοίρα Παντός Καιρού. Η επόμενη παραγγελία της Π.Α. έγινε το 1977 και αφορούσε 18 "Μαχητικα" F-4E και 6 "Aναγνωριστικά" RF-4E (Σύνολο 8 διότι τα 2 ήταν "δώρο" -MAP-) και έδωσε την δυνατότητα στην Π.Α. να αναβαθμίσει την ποιότητα καθώς και τον στόλο των φωτοαναγνωριστικών που μέχρι τότε διέθετε... (Δλδ RF-5A/RF-84F). Μετά την λήξη του ψυχρού πολέμου το 1990 οδήγησε την USAF(καθώς και άλλες χώρες του ΝΑΤΟ) σε μείωση των δαπανών για τα εξοπλιστικά και αμυντικά της προγράμματα καθώς και την μείωση του στόλου των αεροσκαφών της.
Με τούτα τα δεδομένα αποφασίστηκε να παραχωρηθούν στην Ελλάδα 28 αεροσκάφη F-4E της εθνοφρουράς της Ιντιάνα (Indiana ANG) που σύντομα έλαβαν την ονομασία "SRA" (Southeastern Regional Agreement). Tα αεροσκάφη αυτά εντάχθηκαν στην 338 ΜΔ/Β της 117 ΠΜ στην Ανδραβίδα λόγω του γεγονότος ότι διέθεταν το εξελιγμένο σύστημα NWDS (Navigation & Weapons Delivery System) το οποίο αποκτήθηκε στην αναβάθμιση που πρόσφατα είχανε υποστεί στις ΗΠΑ λόγω του ότι τα συγκεκριμένα F-4E ήταν χρονολογικά πιο παλιά από αυτά των προηγούμενων αγορών μας... Λόγω λοιπόν αυτού του συστήματος (που σημειωτέων πλησίαζε πάρα πολύ σε δυνατότητες το αντίστοιχο σύστημα των F-16C Block 30!) τα αεροσκάφη είχαν αυξημένες δυνατότητες προσβολής επίγειων στόχων. Στον τομέα αέρος αέρος αυτά μπορούσαν να αξιοποιήσουν το βλήμα AIM-7F το οποίο είχε φοβερές δυνατότητες σε σχέση με το προηγούμενο -E αλλά δυστυχώς τα F-4E δεν μπορούσαν να το αξιοποιήσουν στο έπακρο με το ρανταρ APQ-120 που έφεραν.
Έτσι λοιπόν τα "επιθετικά" F-4E αυτά πέρασαν δικαιολογημένα στην δύναμη της 338 ΜΔ/Β. Το 1992 υπήρξε ακόμα μία αναβάθμιση αλλά αυτή ήταν μόνο αριθμητική και αφορούσε τον στόλο των φωτοαναγνωριστικών RF-4E που παραχωρήθηκαν από τα πλεονάσματα της "Luftwaffe". Συνολικά παραδόθηκαν 27 αεροσκάφη από τα οποία τα 7 χρησιμοποιήθηκαν σαν πήγες ανταλλακτικών...
Τα αεροσκάφη αυτά έπειτα προστέθηκαν από το 1993 στην δύναμη της 348 ΜΤΑ στην 110ΠΜ στην Λάρισα από όπου επιχειρούν μέχρι και σήμερα...Μετά από 23 χρόνια δράσης στο Αιγαίο και συγκεκριμένα το 1997 αποφασίστηκε η αναβάθμιση των "5αριών" και των "7αριών" F-4 που αφορά τις αγορές PI.I & PI.II αντίστοιχα... Έτσι πλέον τα "αναβαθμισμένα" F-4E ονομάστηκαν Peace Icarus 2000 μή εγκαταλείποντας το όνομα της παραγγελίας τους. Έτσι λοιπόν ήταν η σειρά των "SRA" να βρεθούν τεχνολογικά "πίσω". Με αυτά τα δεδομένα υπόψη της η ΠΑ έκανε μία αναδιοργάνωση στον στόλο των F-4. Όλα τα αεροσκάφη των παραγγελιών PI I&II "μαζώχτηκαν" στην 117ΠΜ στην Ανδραβίδα και τα SRA τα παρέλαβε η 337 Μοίρα Παντός καιρού και τα χρησιμοποίησε από το 1997 σε ρόλους αναχαίτισης μέχρι τις 27 Δεκεμβρίου του 2005 όπου με μία επίσημη τελετή στην 110ΠΜ στην Λάρισα έγινε η τελετή απόσυρσης των τελευταίων "SRA".
F-4E AUPΣτην Ανδραβίδα όμως ο «Φαντομάς» ακόνισε τα δόντια του -γνωστό πλέον στους κύκλους σαν «Αούπ» (AUP)- και φόρεσε νέα όπλα και συστήματα μετά την αναβάθμιση που δέχτηκε το 1999/2000 και αφορά τα εξής:
Ραντάρ APG-65GY
Νέος υπολογιστής άφεσης οπλικού φορτίου (MMC) της Ισραηλινης Elbit
Yπολογιστή δεδομένων πτήσεως CADC CPU-143/A (GEC Avionics)
Σύστημα πλοήγησης INS / GPS δακτυλίων Laser της Honeywell
Σύστημα αναγνώρισης φιλίου ή εχθρικού στόχου IFF APX-113 (V) της Haseltine
Ραδιουψόμετρο AN/APN-232
Νέους ασυρμάτους Have Quick II (με αυξημενες δυνατοτητες αναπήδησης συχνοτήτων) AN-ARC-164 της Magnavox
Νέο συστημα ναυτιλίας Tacan AN-APN-153/Y της Collins
Μονάδα HUD της Ισραηλινής El-Op Αvionics
Οθόνες MFD''s για το εμπρός και το πίσω κόκπιτ
Καταγραφέα βίντεο C-AVTR προς αντικατάσταση του παλιού «φωτοπολυβόλου»
Αρτηρίες μεταφοράς δεδομένων (System Tranfer Buses) MIL/STD 1553/B
Φιλοσοφία HOTAS (Τουλάχιστον στην μανέτα όπου προστέθηκαν νέοι διακόπτες)
Ανάρτηση του ατρακτιδίου στοχοποίησης Laser Litening II
Αξιοποίηση όλων των σύγχρονων όπλων A/A & A/G της ΠΑ όπως AGM-65G Maverick, GBU II/III Series, AFDS με αισθητή όμως την παρουσία στο εναέριο σκηνικό του AIM-120 AMRAAM...
Μετά την τελευταία αυτη προσθήκη ακόμα και τα F-16/Μ2000 είναι πλέον δύσκολο να πλησιάσουν ένα F-4 που φέρει αυτά τα βλήματα που σε συνδυασμό με το ραντάρ του που το καθιστά εξαιρετικά επικίνδυνο όπλο στα χέρια των Ελλήνων «Φαντομάδων»....
Πλέον τα F-4E AUP λοιπόν από το γνωστό ορμητήριό τους στην Ανδραβίδα επειχειρούν από τις 2 γνωστές Μοίρες...
Την 338 Μοίρα Διώξεως/Βομβαρδισμού που αξιοποιεί το ατρακτίδιο Litening και τα νέα AG οπλικά συστήματα που αναφέρθηκαν παραπάνω,
Και την 339 Μοίρα Παντός Καιρού που ακόμα και σε καιρό ειρήνης δέιχνει πλέον πως όχι μόνο ο AMRAAM που αξιοποιούν αλλα και το νέο τους ραντάρ «δε συγχωρεί» λάθη σε εμπλοκές πέραν του οπτικού ορίζοντα ακόμα και όταν έχουν να κάνουν με αεροσκάφη 1 γενιάς νεώτερα...
Από τις παραπάνω σειρές μπορούμε να καταλάβουμε πως το F-4 Ρhantom αποτελεί το μακροβιότερο μαχητικό αεροσκάφος της Πολεμικής μας Αεροπορίας...Τότε δεν θα μπορούσε φυσικά να αφήσει αδιάφορους τους Έλληνες μοντελιστές που κάθε τόσο κατασκευαζουν ένα μοντέλο του Αθανατου φαντομά!Και όπως φαινεται όχι μονον οι Ελληνες αλλα και οι ξενοι μοντελιστές....!
F-4E Phantom II Italeri 1/48To kit είναι της γνωστης ποιοτητας της εταιρειας με αρκετες ελλειψεις οσον αφορα την έκδοση -Ε του F-4 αλλα (κατα τη γνώμη μου) φοβερή γράμμωση άν και λάθος σε κάποια σημεία...
Οι μετατροπές που έγιναν ήταν πάρα μα πάρα πολλές και αφορούσαν τα εξής:
- Ακροπτερύγια με "slats" οπως υπαρχουν και στα Ελληνικα F-4. Παρθηκαν απο ενα παλιο κιτ της Hasegawa και αφου κοπηκαν τα αντιστοιχα "early" του κιτ προσαρμοστηκαν τα νεα με πολυ κοπο αλλα μερακι...
- Διορθωση ρύγχους στην περιοχη των εισαγωγών αέρα των ηλεκτρονικων που δέν εξέχουν όπως στα F-4B/N/J αλλα ειναι κομμάτι της ατράκτου (εδώ επενέβη ο Milliput)
- IFF Interogator Blades (4) στο ρύγχος
- Κοπή και κόλληση σε ανοιχτή θέση του καλύμματος του αλεξιπροχωρίου
- Κοπή και κόλληση των Flaps σε κατεβασμένη θέση (45 μοίρες) (Το λάθος ειναι πως έπρεπε να κάνω και τα slats καθώς αυτά κατεβαίνουν όλα μαζί, καποιος που θα το επιχειρησει απλα ας το ξέρει για να μην την πατήσει)
- ʼνοιγμα της θυρίδας επιθεώρησης του πυροβόλου Μ61
- Προσθήκη αεροδυναμικών καλυμμάτων καθρεπτών στην πίσω καλύπτρα
- Προσθήκη αντεννών DIAS εκατέρωθεν των αεραγωγών φτιαγμένοι απο μήκη sprue και στόκο Milliput.
Το αποτέλεσμα; Ενα μάχιμο F-4E της 338 Μοίρας Δ/Β 'ʼρης" στη συλλογή μου...
Και με φυσικό φώς... (κατι που δεν ειχα ξαναδοκιμάσει)
Ελπίζω να σας αρέσει!!
