Το πρωί είχα κάτι παράξενες ιδέες περι αρματογεννετικής...
Λοιπόν, δουλειά. Τα πάντα περάστηκαν Humbrol 94 dunkelgelb και μετά παρκετίνη.
Τώρα κατά τας πηγάς μου, τα γερμανικά οχήματα είχαν από το Μάρτιο του 1943 μέχρι και τον Οκτώβριο του 1944 σαν βασικό χρώμα το
σκατί dunkelgelb. Mε αυτό το χρώμα άφηναν το εργοστάσιο και τα υπόλοιπα χρώματα, συνήθως olivgrun και rottbraun, έπεφταν σε επίπεδο υπομονάδας από τα ίδια τα πληρώματα, για αυτό και η τεράστια ποικιλία παραλλαγών. Αν δεν τα λέω σωστά παρακαλώ διορθώστε!
Οπότε ό βαθμός παρδαλότητας μιας παραλλαγής (factor of pardalocity
) είχε να κάνει αποκλειστικά με τα κέφια του εκάστοτε πληρώματος. Aρα ίσως και να υπήρχε κάτι σαν αυτό το παρακάτω που δοκιμαστικά έφιαξα πινελάτο με Humbrol 160 και Humbrol 105.
Και σας ερωτώ, συνεχίζω έτσι καμηλοπαρδαλέ σε ολόκληρο το όχημα ή είναι για γέλια και το ξεβάφω μήπως και γλυτώσω καθόλου κράξιμο;
