....Η επίθεση των Μαμελούκων στα γκρεμισμένα τείχη ήταν μανιασμένη. Με πολεμικές ιαχες και αλλαλαγμούς, κατω απο τους ηχους των ταμπουρλων και το παιανισμα των τρομπετων και με τη φραση "Θάνατος στους απίστους" να δονει την ατμοσφαιρα, εφορμούσαν κατα χιλιάδες εναντίων των λιγοστών σταυροφόρων που υπεράσπιζαν την πόλη.
Η μάχη που ακολούθησε ήταν λυσσαλέα, σωμα με σώμα, με νυχια και με δοντια οι αντιμαχόμενοι συναγωνίζονταν μεταξύ τους σε βιαιότητα και αγριάδα. Το αίμα ερεε παντου, αναμεμειγμενο με τη σκόνη, τις πετρες, κ τον ιδρώτα των πολεμιστών. Ανθρωποι και μεταλα είχαν γίνει ένα σε ενα θανατηφόρο μειγμα, και η οσμή του θανάτου περιελουζε τους παντες.
Οι άραβες κερδιζαν έδαφος σιγα αλλα σταθερά. Ενας ενας οι πυργοι των τειχών επεφταν στα χέρια τους.
Η πόλη της Ακρας, το τελευταιο οχυρό του Χριστιανισμού στην Ανατολή, δεν θα αργούσε κι αυτή να γίνει το επόμενο λαφυρό τους.....
Κάπως έτσι φανταζομαι την αγρια μάχη που δόθηκε, την οποία προσπάθησα να αναπαραστήσω στε αυτό το διόραμα που έφτασε αισίως στο τέλος του.
Φίλοι μου σας ευχαριστώ πραγματικά για τα καλά σας λογια όλον αυτόν τον καρό της κατασκευής τα οποία μου έδιναν πραγματικά κουράγιο να το ολοκληρώσω αλλα ήταν και πολύτιμος συμβουλος μου.
Να ειστε καλα.
