Το Komsomolets Τ-20 στην 1/35 απο την άγνωστη Parc Models δεν είναι παρά μια επανακυκλοφορία του παλιού κιτ της Air Moldova. Μοναδική επιλογή για το συγκεκριμένο τύπο, τουλάχιστον μέχρι να κυκλοφορήσει από την Mirror Models που το περιμένουμε στα μέσα του 2013
Parc Models 3503
Κλίμακα 1/35
In box review
Το όχημα
Ο ελκυστήριας πυροβολικού Τ-20 σχεδιάστηκε το 1936 στο εργοστάσιο Νο 36 με σκοπό την έλξη των αντιαρματικών πυροβόλων των 45mm αλλά και των βαρέων όλμων των 120mm. Το όχημα διέθετε καμπίνα για τον οδηγό (αριστερά) και τον αρχηγό του οχήματος, θωρακισμένη κατά πυρών ελαφρών όπλων πεζικού ενώ στο πίσω μέρος μετέφερε εκτεθειμένους μέχρι και 6 στρατιώτες οι οποίοι συνήθως ήταν οι υπηρέτες του πυροβόλου ή του όλμου. Το όχημα διέθετε σύστημα στήριξης μίας τέντας από καναβάτσο η οποία προσέφερε στους 6 στρατιώτες κάποια προστασία από τα στοιχεία της φύσης αν και το χειμώνα το κρύο θα πρέπει να ήταν δολοφονικό. Το όχημα συνήθως έσερνε ένα μικρό τρέιλερ στο οποίο υπήρχε ποσότητα πυρομαχικών, κάτι το οποίο αύξανε δραστικά την ανεξαρτησία του συνόλου. Αρκετές φορές 2 τέτοια τρέϊλερ συνδεόντουσαν σειριακά για να επιτευχθεί αυξημένη αναχορηγία. Ενα πολυβόλο DT των 7.62mm στη θέση του αρχηγού ήταν το μόνο όπλο του οχήματος. Από το 1936 μέχρι και το 1941 4401 τέτοια οχήματα θα βγουν από τη γραμμή παραγωγής του εργοστασίου Νο 36 όπως επίσης και από τα εργοστάσια των STZ και GAZ.
Σαν ελκυστήρας το Τ-20 ήταν επιτυχημένος μιας και διέθετε ικανοποιητική ισχύ και με αυτονομία 250Km προσέδιδε σημαντική ευελιξία στις μονάδες πυροβολικού. Με την επίθεση των Γερμανών αρκετοί από τους ελκυστήρες αυτούς θα χρησιμοποιηθούν σαν ελαφρά άρματα σε επιθετικούς ή/και αμυντικούς ρόλους και όπως ήταν αναμενόμενο υπέστησαν εκατόμβες. Από το τέλος του 1941 και μετά χρησιμοποιήθηκαν αποκλειστικά σαν ελκυστήρες όπου και ήταν πολύ πιο χρήσιμοι. Ικανός αριθμός τέτοιων οχημάτων έπεσαν στα χέρια των Γερμανών οι οποίοι τα χρησιμοποίησαν και αυτοί σαν ελκυστήρες για τα αντιαρματικά PaK 38 των 50mm ενώ σε κάποιες περιπτώσεις προσάρμοσαν πάνω στο όχημα ένα PaK 36 των 37mm. Ο ρουμανικός στρατός θα λάβει 34 Τ-20, η συντήρηση των οποίων ήταν εύκολη υπόθεση μιας και ο κινητήρας των Τ-20 ήταν κινητήρας Ford παραγόμενος στην ΕΣΣΔ κατόπιν αδείας και στη Ρουμανία υπήρχε ήδη ένα εργοστάσιο ελκυστήρων της Ford. Τα ρουμανικά οχήματα πολέμησαν μέχρι τέλους και μάλιστα μερικά θα επιστρέψουν στα χέρια των ρώσσων μετά το πραξικόπημα του βασιλιά Μιχαήλ τον Αύγουστο του 1944 οπότε και οι Ρώσσοι πρακτικά θα καταλάβουν τη Ρουμανία.
Το μοντέλο
Το μοντέλο του Τ-20 στην 1/35 παράγεται από την εντελώς άγνωστη σε εμένα ρουμανική Park Models (http://www.parcmodels.ro). Λίγη συζήτηση με τους πλέον γνώστες αποκάλυψε πως τα καλούπια έχουν αλλάξει χέρια αρκετές φορές πρωτού καταλήξουν να παράγονται σαν Park Models.
Η ποιότητα χύτευσης είναι μέτρια με αποτέλεσμα σε πολλά κομμάτια να υπάρχουν αρκετά περισσεύματα από τη διαδικασία καλουπώματος. Οι ενώσεις των κομματιών και τα πλαίσια κυμαίνονται, σε μέγεθος, από μεγάλες μέχρι τερατώδεις και θα απαιτηθεί πολύ προσοχή και προσπάθεια για την αφαίρεσή τους, ειδικά στους κινητηρίους τροχούς όπου κάθε «δόντι» συνδέεται με το πλαίσιο. Σίγουρα το σκληρό πλαστικό δε θα βοηθήσει καθόλου στη όλη διαδικασία. Κατά τη συναρμολόγηση επίσης θα χρειαστεί προσεκτική εξέταση των κομματιών γιατί υπάρχουν δεκάδες μικρά sink marks τα οποία, ακριβώς επειδή είναι μικρά, έχουν την εκνευριστική τάση να εμφανίζονται μετά το πρώτο χέρι χρώματος. Τέλος να πω πως όσο έψαξα δε μπόρεσα να βρω pin marks τα οποία θα είναι ορατά μετά τη συναρμολόγηση. Στην εικόνα της συσκευασίας, αλλά και σε κάποιες φωτογραφίες, τα καθίσματα για τους 6 στρατιώτες διαθέτουν «μαξιλαράκια» (και στην πλάτη!), πιθανότατα από δέρμα. Κάτι τέτοιο απουσιάζει από το κιτ οπότε ελέγξτε τις πηγές σας και ανάλογα κατασκευάστε από εποξικό στόκο ή άλλο υλικό.
Στα θετικά τώρα πρέπει να πως πως η επιφανειακή λεπτομέρεια είναι ανάγλυφη και πολύ καλή. Δεκάδες λεπτά πριτσίνια απεικονίζονται με σαφήνεια και όλες οι θυρίδες προσιτότητας και εισόδου/εξόδου του πληρώματος έχουν σαφή άκρα και φωνάζουν για ένα καλό βάψιμο και wash. Οι ερπύστριες δίνοντας σε έτοιμα μήκη και ανεξάρτητα πέδιλα και αν κάποιος μπορέσει να τις αποσπάσει αναίμακτα από τα πλαίσιά τους δεν θα έχει πιστεύω πρόβλημα στην τοποθέτησή τους. Οι οδηγίες δυστυχώς χρήζουν βελτιώσεων μιας και παρά το οτι αναφέρουν ευκρινώς τους αριθμούς των κομματιών, αφήνουν αρκετά περιθώρια σχετικά με τη θέση τοποθέτησής τους οπότε μία καλή σειρά φωτογραφιών του πραγματικού οχήματος θα είναι ανεκτίμητος βοηθός κατά τη συναρμολόγηση. Στα σήματα, τα οποία είναι εκτυπωμένα σωστά και με τα χρώματα σε σύμπτωση, δίνονται τα απαραίτητα για γερμανικό, ρωσσικό και φιλανδικό όχημα αλλά, τουλάχιστον στο δικό μου μοντέλο, δε μπόρεσα να ανακαλύψω πουθενά κάποιον οδηγό για την τοποθέτησή τους οπότε και πάλι οι φωτογραφίες του πραγματικού οχήματος είναι η μόνη λύση. Μαζύ με τις οδηγίες για τα σήματα απουσιάζουν και οι οδηγίες βαφής αλλά εδώ τα πράγματα είναι σαφώς ευκολότερα μιας και πιθανότατα όλα τα Τ-20 έβγαιναν από το εργοστάσιο βαμμένα με το κλασσικό σοβιετικό πράσινο 4ΒΟ. Δε θα τολμήσω να προτείνω κάποιο χρώμα για το 4ΒΟ, ποταμοί μελάνης έχουν χυθεί σχετικά με το πως ήταν το εν λόγω χρώμα, θα πω μόνο πως αν εγώ το έβαφα θα χρησιμοποιούσα κάποιο από τα Humbrol 117, Gunze 303 ή πιο γενικά ένα FS34102.
Συμπέρασμα
Το κιτ της Park Models παρουσιάζει ένα θέμα λίγο πολύ ξεχασμένο στη σκιά πίσω από τη δόξα των Τ-34 και KV. Παρά ταύτα τα οχήματα αυτά έπαιξαν ένα σημαντικό ρόλο στον πόλεμο αν και σπάνια τα βλέπουμε σε μοντέλο, πόσο μάλλον κατασκευασμένο. Το ίδιο το μοντέλο δεν είναι απλό στην κατασκευή και έχει όλα τα προβλήματα μίας short run παραγωγής. Μπορεί να κατασκευαστεί αλλά σίγουρα όχι από κάποιον αρχάριο ή χωρίς εμπειρία σε ανάλογα μοντέλα οπότε και το προτείνω μόνο σε μοντελιστές που έχουν ήδη δοκιμαστεί σε ανάλογες short run καταστάσεις. Επίσης η ύπαρξη καλών πηγών και ειδικά φωτογραφιών θα βοηθήσει τα μέγιστα.
Τις ευχαριστίες μας στην 