Φτιάχνοντας MIRAGE F.1 CG 1/48 Italeri

Το 1974 η Ελληνική κυβέρνηση κάνοντας μια πρωτοφανή κίνηση για τα δεδομένα της εποχής παράγγειλε 40 Mirage F.1CG, προκαλώντας τη δυσφορία των Αμερικάνων, που είχαν έως τότε το μονοπώλιο στην προμήθεια μαχητικών αεροσκαφών για την ΠΑ.Από το 1978 συμπληρώνοντας 26 χρόνια υπηρεσίας σίγουρα το Mirage F.1CG αποτέλεσε την αιχμή του δόρατος για την ΠΑ σηκώνοντας το βάρος της αναχαίτισης στο Αιγαίο.

Γιάννης Δόξας
MIRAGE F.1 CG 1/48 Italeri 2618
Σετ βελτίωσης: NEOMEGA
Χρώματα Humbrol, Testors
Σήματα: Plastimodellismo

TO KIT

Αποσύροντας η ESCI το παλιό κιτ του Μirage F.1CG στην 1/48 με χαρά είδαμε να κάνει την εμφάνισή της με ένα νέο πολύ καλό κιτ η Italeri, που μας θυμίζει Ιαπωνικά καλούπια. Αποτελείται από 64 κομμάτια σε ανοικτό γκρι πλαστικό και 3 διαφανές. Η γράμμωση του μοντέλου είναι εξαιρετική ενώ κατά την διάρκεια της κατασκευής, για την εφαρμογή του κιτ θα απαιτηθεί ελάχιστος στόκος. Τα σήματα είναι καλοτυπωμένα και ματ, αλλά στο δικό μας μοντέλο θα χρησιμοποιήσουμε ελάχιστα από αυτά.

ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ

Η κατασκευή άρχισε από το κόκπιτ το οποίο διαθέτει υποτυπώδη λεπτομέρεια. Έτσι ξεκινώντας από τον πίνακα οργάνων, με λεπτό φύλλο πλαστικού κατασκευάστηκε το σκοπευτικό και ακριβός δίπλα του η οθόνη απεικόνισης ενδείξεων του Radar. Οι πλευρικές κονσόλες βελτιώθηκαν και αυτές με φύλλο πλαστικού. Το βελτιωτικό σετ καθίσματος της NEOMEGA χρησιμοποιήθηκε στο κόκπιτ του κιτ που είναι πιστό αντίγραφο του πραγματικού ΜΚ.4. Για να έρθει στη σωστή θέση του θα χρειαστεί λίγο κόψιμο στη βάση του. Με μαύρο ματ ψεκάστηκαν η ¨μπανιέρα¨ του κόκπιτ, ο πίνακας οργάνων όπως και τα πλαϊνά μέρη του καθίσματος. Τα μαξιλάρια της πλάτης βάφτηκαν με το πράσινο Νο 102 της Humbrol συνδυάζοντάς το με λευκό για ανοικτότερους τόνους.

Με χαλκόσυρμα και φύλλο πλαστικού βελτιώθηκε ο χώρος πίσω από το κάθισμα καθώς κατασκευάστηκαν και από την αρχή η μανέτα και οι μοχλοί ανοίγματος της καλύπτρας και απελευθέρωσης του αλεξίπτωτου πέδησης. Οι χαλκομανίες του κιτ και περισσεύματα παλιών χρησιμοποιήθηκαν για τον πίνακα οργάνων και για τις πλευρικές κονσόλες. Οι λεπτομέρειες αναδείχτηκαν με τη τεχνική του στεγνού πινέλου σε διαδοχικά ανοικτότερους τόνους και με αλουμίνιο έγιναν οι φθορές στο πάτωμα και στις γωνίες του κόκπιτ καθώς και στη περιοχή εισόδου του χειριστή.

Από την αρχή είχαμε αποφασίσει το άνοιγμα θυρίδων στο κιτ έτσι ώστε μετά την ολοκλήρωση της κατασκευής να γίνει ποιο εντυπωσιακό. Έτσι ξεκινώντας με τα δύο μισά της ατράκτου, με ταχυτροχο αφαιρέθηκαν και στη συνέχεια κατασκευάστηκαν από την αρχή με λεπτό φύλλο πλαστικού τα τμήματα των θυρίδων του συστήματος προσγείωσης και στις δύο πλευρές και η θυρίδα πίσω από το ριναίο σκέλος. Σε αυτές προστέθηκε χαλκόσυρμα για τις σωληνώσεις και καλωδιώσεις τους. Επίσης ανοίχτηκαν δύο μικρές θυρίδες στην αριστερή πλευρά του κιτ για τους διακόπτες ανάσυρσης του θυρίδων του συστήματος προσγείωσης και από τη δεξιά πλευρά τη θυρίδα της τάπας πλήρωσης καυσίμου.

Στη συνέχεια ακολούθησε η κατασκευή των αερόφρενων που αργότερα θα κολληθούν σε ανοιχτή θέση. Με ταχύτροχο αφαιρέθηκαν τα τμήματα των αερόφρενων και στις δύο πλευρές της ατράκτου και κατόπιν η εσωτερική δομή κλείσθηκε με φύλλο πλαστικού. Το ίδιο έγινε και με την κατασκευή των αερόφρενων τα οποία αφού τα κόψαμε στη σωστή διάστασή τους, δώσαμε μια κεκλιμένη μορφή για να πάρει το σχήμα της ατράκτου. Κατόπιν με τριπανάκι ανοίξαμε τις τρύπες των αερόφρενων και με ¨ζεσταμένο και τεντωμένο¨ πλαστικό κατασκευάστηκαν τα υδραυλικά ¨μπράτσα¨ στήριξής τους. Όλο το σύνολο εσωτερικά των αερόφρενων βάφτηκε με χρώμα alluminium.Τελευταία παρέμβαση που έγινε στην άτρακτο ήταν το άνοιγμα διαμόρφωσης της περιοχής του προβολέα έρευνας, στην αριστερή πλευρά της ατράκτου, που θα τοποθετηθεί αργότερα.

Ακολούθησε το κλείσιμο της ατράκτου με τη χρησιμοποίηση ελάχιστου στόκου. Το ίδιο έγινε και με τις πτέρυγες όπου όμως χρειάστηκε περισσότερο προσοχή κυρίως στο κάτω μέρος της ένωσής τους με την άτρακτο.

Επόμενο στάδιο ήταν η τοποθέτηση του συστήματος προσγείωσης όπου η λεπτομέρεια του βρίσκετε σε μέτριο επίπεδο. Γι’ αυτό βελτιώθηκε με σωληνώσεις από χαλκόσυρμα ενώ οι τροχοί τρίφτηκαν για να δοθεί η αναπαράσταση βάρους του αεροσκάφους. Όλο το σύστημα προσγείωσης βάφτηκε με aluminium ενώ τα λάστιχα των τροχών βάφτηκαν με tire black της Humbrol. Τελευταίες τοποθετήθηκαν οι εισαγωγές αέρα και το ακροφύσιο του κινητήρα όπου απέκτησε βάθος με ένα σωλήνα κατασκευασμένο από κυπελλάκι μιας χρήσης. Κατόπιν ψεκάστηκε με διάφορους τόνους από τη σειρά Metalizer της Τestor ( Exhaust και Burnt metal ). Πριν κολληθεί το αλεξηνέμιο τοποθετήθηκαν εσωτερικά το ρολόι, η εφεδρική πυξίδα και Gμετρο που κατασκευάστηκαν από χοντρό πλαστικό. Εσωτερικά βάφτηκε με μαύρο ματ ενώ το κεντρικό φιμέ τμήμα βάφτηκε εσωτερικά με μείγμα από Clear blue και Clear green. Ο τελευταίος έλεγχος των ενώσεων έγινε με 1000άρι υγρό στόκο της Gunze, καθαρίστηκε σχολαστικά το μοντέλο και ετοιμάστηκε για…

ΒΑΨΙΜΟ

Μασκάραμε το μοντέλο στους αεραγωγούς, στο κόκπιτ και στην εξαγωγή του κινητήρα. Αρχίσαμε το βάψιμο από το κάτω μέρος του μοντέλου το οποίο ψεκάστηκε με Aluminium Νο11 ή Νο191 της Humbrol. Για το επάνω μέρος του μοντέλου φτιάξαμε ένα μίγμα από 10 μέρη Intermediate blue No144 και 5 μέρη άσπρου της Humbrol. Αργότερα μόλις στέγνωσε το πρώτο ψεκάστηκε με ανοιχτότερους τόνους λευκού κατά 20% στα πάνελ του κιτ χρησιμοποιώντας τη λεπτή δέσμη του αερογράφου.

Το τελευταίο χρώμα που περάστηκε ήταν το κόκκινο στις άκρες των αεραγωγών. Στη συνέχεια ψεκάστηκε το μοντέλο μας με βερνίκι Gloss της Heller και όταν αυτό στέγνωσε τοποθετήσαμε τις χαλκομανίες. Τα εθνόσημα και οι κωδικοί αριθμοί προήλθαν από τις γνωστές καρτέλες του “Plastimodellismo” ενώ τα προειδοποιητικά από διάφορα περισσεύματα άλλων κιτ. Το μοντέλο μας “βαφτίστηκε” ΛΕΣΒΟΣ με s/n 115 κόβοντας λεπτές λωρίδες μαύρου χρώματος και γράφοντάς το με αρχαίους Ελληνικούς χαρακτήρες. Όταν τα σήματα στέγνωσαν εντελώς ψεκάσαμε το κιτ με βερνίκι ακρυλικό ματ.

Τελευταία με κόλλα δύο συστατικών UHU epoxy φτιάξαμε τα κρύσταλλα του προβολέα έρευνας στον αεραγωγό και το anticollision light πίσω από το αλεξινέμιο, τα οποία βάφτηκαν με Clear red. Επίσης τοποθετήσαμε τις αντένες και τους σωλήνες pitot, που κατασκευάστηκαν από μήκη κυλινδρικού αλλά και από ζεσταμένου και τεντωμένου πλαστικού. Τέλος τοποθετήθηκαν δύο AIM-9P Sidewinder από το σετ οπλισμού της Hasegawa. Με τη τεχνική του wash απλώσαμε σε όλες τις γραμμώσεις του κιτ πολύ αραιωμένο μαύρο χρώμα και όταν στέγνωσε κάναμε επιπλέον φθορές με παστέλ μαύρο και Burnt Umber χρώματος.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Η Italeri επανακυκλοφορώντας το παλαιό και καταργημένο κιτ της Esci στην 1/48 μας έδωσε την ευκαιρία να έχουμε στη συλλογή μας ένα από τα ποιο αξιόλογα τζέτ 2ης γενιάς που έχουν ενταχθεί σε πολλές αεροπορίες του κόσμου. Η ολοκλήρωση της κατασκευής μας έδωσε ένα όμορφο αποτέλεσμα που σε συνδυασμό με την κομψή Γαλλική “σιλουέτα” του αεροσκάφους, το έκανε πολύ εντυπωσιακότερο.