Αφού λοιπόν ο κεραυνός δεν έκρυβε εκπλήξεις και η απόχρωσή του ήταν η σωστή, αποφάσισα το σαββατοκύριακο να ολοκληρώσω την διακόσμηση του κάθετου σταθερού.
Με χρήση παρκετίνης και σε ρόλο βελτιωτικού μπήκαν ο γέρακας (χρειάζεται λίγο περιποίηση πάνω-πάνω και πίσω), το εθνόσημο, το s/n (το έβαλα στην τυπική θέση για F-16 και όχι σε αυτή που το έχει το συγκεκριμένο αεροσκάφος) αλλά και ένα κομμάτι από walkway του F-4F (Revell) το οποίο διαχωρίζει την γαλάζια επιφάνεια από την γκρι σκούρα στο χείλος. Το συγκεκριμένο είναι χαρακτηριστικό ειδικά στο s/n 143 όπως μπορείτε να δείτε και στην φωτό ( (c)mmaker ) του πραγματικού...
Χτες λοιπόν πήρα τις παρακάτω μεταμεσονύκτιες φωτό...

Όντας "κομμάτια" (ήταν ήδη 00:30) αποφάσισα να μοντελάρω για να ξεφύγει το μυαλό από την ένταση της Δευτέρας.
Το μοντέλο ήταν ήδη βερνικωμένο και αποφάσισα να φτιάξω τα walkways με Hu125, πινέλο και πολύ μασκάρισμα... Να βράσω δηλαδή για χαλαρότητα μοντελισμού... Στον ίδιο χρόνο θα είχα συναρμολογήσει ένα 5άρι ολόκληρο...
Ιδού λοιπόν: οι γραμμές είναι πιο παχιές από ό,τι προστάζει η κλίμακα αλλά πιστεύω ότι αν μη τι άλλο προσθέτουν στην εικόνα η οποία θα δέσει μετά το washάκι και ελαφρά θα ξανοίξει μετά τα matt βερνίκια.



Βέβαια το επόμενο βήμα είναι επίσης δύσκολο μιας και πρέπει να φτιάξω το χαρακτηριστικό ψαροκοκκαλάκι στην ράχη στο σημείο της βαλβίδας ανεφοδιασμού... Θα δούμε!
Πριν όμως θα πρέπει να γίνουν μικρές διορθώσεις στις γωνίτσες κλπ - ευτυχώς ακολούθησα την τακτική του gkontog: "πριν τα δύσκολα πέρνα μία παρκετίνη να σιγουρέψεις την δουλειά σου"... Έτσι με λιμαρισμένη οδοντογλυφίδα θα φαγωθούν τα σημεία όπου η μπογιά έφυγε εκεί που δεν έπρεπε.

Αυτά...