Είχα την ευχάριστη εμπειρία και χαρά να παραβρεθώ το Σαββάτο 18 Αυγούστου στην Αεροπορική βάση της Τανάγρα 114ΠΜ και να ζήσω από κοντά το 5λεπτο readiness (που υπήρχε λόγω της αεροπειρατείας που είχε προκληθεί από τα Κατεχόμενα της Κύπρου) μαζί με πιλότους και τα τεχνικά πληρώματα της 332 ΜΠΚ.
Ήταν ένα από τα ποιο ευχάριστα αεροπορικά πρωινά μου. Αφού είχα εξασφαλίσει προ ημερών άδεια για να μπω στην 114ΠΜ από ένα πολύ καλό conne και φίλο που έχω, κατά της 10:30 ήμουνα μπροστά στην Πύλη στην 114.
Όταν πέρασα την πύλη η χαρά μου δεν περιγράφεται με λόγια.... είχα κατουρηθεί επάνω μου μόνο και μόνο στην ιδέα ότι θα βρισκόμουν μόνος μου μαζί με κάποιο δίλιτρο αγκαλιά ..... ΧΑΧΑΧΑΧΑ
Εκεί γνώρισα την καταπληκτική παρέα των τεχνικών πληρωμάτων... - απλά θα αναφέρω μερικά ονόματα της παρέας όπως του
Γιώργου, Παναγιώτη, Δημήτρη, Κώστα, Θανάση και τον άλλο Γιώργο τον πιτσιρικά - που παρά την ωραία Αυγουστιάτική ημέρα και παρά το γεγονός ότι έβλεπαν εκείνη την στιγμή από την τηλεόραση τι γινόταν στις παραλίες της Μυκόνου, εκείνοι απτόητοι δεν ξεκόλλαγαν από το μικρό σαλονάκι του Readiness. Πάνω από όλα το καθήκον και ο επαγγελματισμός.
Η παρέα ήταν πολύ ευχάριστη με τα καλαμπούρια μας και τα πειράγματα μεταξύ μας. Προς ευχάριστη έκπληξη μου διαπίστωσα ότι κάποια από τα παιδιά κατείχαν και μοντελιστικες γνώσεις μια και στο παρελθόν είχαν φτιάξει κάποια μοντελάκια ή φτιάχνουν κατά καιρούς ακόμα.
Επίσης η μεγαλύτερη έκπληξη μου ήταν η άφιξη του Μοίραρχου. Ο άνθρωπος αυτός παρόλο που ήταν Σαββάτο και θα μπορούσε να ήταν σε κάποια παραλία και να κάνει το μπανάκι του, εκείνος βρισκόταν εκεί στην μοίρα για να κεράσει τους τεχνικούς και τους χειριστές που ήταν σε υπηρεσία, τυρόπιτες και σάντουιτς. Μάλιστα κύριοι καλά διαβάσατε να κεράσει τυρόπιτες και σάντουιτς. Μάλιστα ο άνθρωπος δεν είχε υπολογίσει και μένα και στεναχωρήθηκε που βρήκε στο σαλονάκι παραπάνω άτομα από ότι είχε υπολογίσει. Αυτή είναι η Πολεμική μας Αεροπορία, μια οικογένεια.
Όταν βέβαια ήρθε και η ώρα που ο φίλος μου με πήγε στα shelter με τα 2 Δίλιτρα οπλισμένα και έτοιμα να σε κατασπαράξουν, εκεί πρέπει να σας ομολογήσω ότι μου κύλησε ένα δάκρυ από την χαρά μου. Τα «έσκισα» μεταξύ μας στις φωτογραφίες. Κόντεψα να μπω σε κάποια φάση μέσα στον αεραγωγό και να βγω από πίσω στο κινητήρα. ΧΑΧΑΧΑ
Έτσι πέρασαν 3 ώρες χωρίς να το καταλάβω. Τα παιδιά της Μοίρας μου είπαν αρκετές φορές να καθίσω να με φιλέψουν αλλά δυστυχώς λόγω οικογενειακών υποχρεώσεων έπρεπε να επιστρέψω.
Αυτά για να σας φτιάξω λίγο.
