Ύστερα από αρκετά χρόνια απουσίας από την κοινότητα, αποφάσισα να επιστρέψω με ένα μοντέλο που μόλις ολοκλήρωσα και μάλιστα σε group build.
Το μοντέλο είναι ένα Α-4Ε/F της Italeri στην 1/72. Η έκδοση που επέλεξα είναι η "F".
Το όλο εγχείρημα ξεκίνησε πρίν από περίπου από πεντέμιση χρόνια. Αποτελεί το ένα από τα τρία σκουτεράκια που δουλεύω και είναι το πρώτο που ολοκληρώνεται. Τα άλλα δύο είναι ένα Α-4E (USN) της Hasegawa στην 1/72 και ένα Α-4F (Blue Angels) της ESCI επίσης στην 1/72. Θα παρουσιαστούν μόλις ολοκληρωθούν (ελπίζω σύντομα).
Η παρουσίαση του Α-4 Skyhawk νομίζω είναι απολύτως περιττή αφού είναι ένα από τα πιό αναγνωρίσημα αεροσκάφη, τουλάχιστον στους μοντελιστές. Το κιτ από την άλλη δεν νομίζω πως είναι η κορυφαία επιλογή για την κλίμακα, ειδίκά από τη στιγμή που υπάρχουν τα Fujimi και τα Airfix. Το δυνατό του σημείο κατά τη γνώμη μου είναι η ποιότητα του πλαστικού. Είναι αρκετά μαλακό και δέχεται άνετα ταλαιπωρία όπως χάραγμα, κοψίματα, κλπ. Έχει ανάγλυφη γράμμωση, υποτυπώδες κόκπιτ και αρκετά λιτές φωλιές για το ΣΠ. Το συγκεκριμένο κιτ χαράχτηκε από την αρχή, έγιναν βελτιώσεις στο κόκπιτ, προστέθηκε λεπτομέρια στις φωλιές του ΣΠ, ανοίχτηκαν οι αεραγωγοί και έγινε ρητινένιο αντίγραφο της τουρμπίνας από το κιτ της Fujimi. Επίσης χρησιμοποιήθηκαν τμήματα του σετ φωτοχαραγμένων της Eduard κυρίως στο σύστημα προσγείωσης.
Εδώ φαίνονται το κόκπιτ και το εσωτερικό των δύο μισών της ατράκτου.
Η χάραξη ήταν μια αρκετά βαρετή διαδικασία στην οποία υπήρξαν πολλά πισογυρίσματα λόγω λαθών. Σύμμαχος στην όλη διαδικασία ήταν το πλαστικό της Italeri.
Αλλού χρησιμοποιήθηκαν φωτοχαραγμένα και αλλού απλό φύλλο πλαστικού και άλλα υλικά για τον εμπλουτισμό της λεπτομέρειας του κιτ.
Έτοιμο για να πέσει το πρώτο χρώμα.
Πρώτα περάστηκε το λευκό και ύστερα το γκρι. Τα χρώματα ήταν της Model Master και με ικανοποίησαν πολύ. Οι μαύρες επιφάνειες στο ρίγχος και τα φτερά επίσης βάφτηκαν με MM. Στη συνέχεια περάστηκε με παρκετίνη και έγινε ένα πρώτο χέρι λάδια. Όχι πολλά πράγματα μιας και δεν ήθελα πολλές φθορές στο αεροσκάφος.
Ξανά future, μετά χαλκομανίες, μετά πάλι future και τέλος λίγα λάδια ακόμη πάνω από τα σήματα. Οι χαλκομανίες ήταν της Microscale και νομίζω τα πήγαν μια χαρά με την βοήθεια των κλασικών υγρών στα πράσινα και μπλε μπουκαλάκια (Mr. Mark softer & Mr, Mark setter).
Κάπου εκεί τα πράγματα πήραν τον δρόμο τους. Περάστηκε ένα ακόμη χέρι future και στη συνέχει βερνίκι lacquer ημιγιαλυστερό της ΜΜ. Μπήκαν οι τελευταίες λεπτομέρεις και τέλος!
Σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας και χαίρομαι που κατάφερα να ποστάρω στο φόρουμ έστω και μετά από τόσα χρόνια.
