Καλησπέρα και καλή χρονιά σε όλους.
Ευχαριστώ πολύ για το ενδιαφέρον και τα καλά σας σχόλια. Όσον αφορά κάποια ερωτήματα που τέθηκαν:
Πολύ ενδιαφέρουσα δουλειά και τεχνική. Βάλε όσο περισσότερες φωτογραφίες έχεις διάθεση καθώς και πληροφορίες για τον τρόπο που δουλεύεις (πώς βγάζεις τα σχέδια, υλικά κλπ.) Scratching rules!
Το όλο εγχείρημα ξεκίνησε κάπως αυθόρμητα και απο απλή περιέργεια για το πώς θα κατέληγε. Επομένως δεν είχα καταστρώσει εξ' αρχής κάποιο συγκεκριμένο πλάνο. Ξεκίνησα χρησιμοποιώντας το παρακάτω σχέδιο:
Έπειτα από προσεκτική παρατήρηση και συγκρίνοντας το με φωτογραφίες διαπίστωσα οτι ανταποκρίνεται σε μεγάλο βαθμό με το πραγματικό σχέδιο του μοντέλου εκτός από τους κινητήρες στην κάτοψη οι οποίοι αποδίδονται εντελώς λάθος και γι αυτό θέμα άντλησα πληροφορίες από το ακόλουθο σχέδιο:
Επιστρέφοντας στο προηγούμενο σχέδιο, αρχικά το εκτύπωσα σε κλίμακα 1/144, το οποίο συνέβη τυχαία, αλλιώς θα έπρεπε να το ξανασχεδιάσω στη σωστή κλίμακα. Αφού εξακρίβωσα (?) ότι το α/φος έχει κυλινδρική άτρακτο και γνωρίζοντας το μέγιστο ύψος της, εντόπισα το κέντρο και έπειτα τις διαμέτρους στους άξονες χ και y στην πρόσοψη και τα ίχνη τους σε πλάγια όψη και κάτοψη. Λαμβάνοντας υπόψη οτι στα σχέδια προβάλλεται πάντα το κέντρο τους α/φους και σε x και σε y (κάτοψη και πλ. όψη) ένωσα τα ακριανά σημεία από τη μύτη και το tail cone (χοντρικά) με την προβολή κατά μήκος του κέντρου της ατράκτου και έτσι προέκυψε η κόκκινη τεθλασμένη γραμμή. Οι κόκκινες κάθετες γραμμές που όρισα στην πλ. όψη και προέβαλλα στην κάτοψη μου έδωσαν τις διαμέτρους των ελλείψεων σε x και σε y προκειμένου να φτιάξω τα segments. Εδώ όμως υπάρχει και το μεγάλο πρόβλημα. Το να βρεις τις διαμέτρους των ελλείψεων ανεξάρτητα από το πόσες έχεις ορίσεις δεν σημαίνει ότι μπορείς να καθορίσεις και το σχήμα τους αφού αντίθετα από τον κύκλο, από τέσσερα δοσμένα σημεία μπορούν να εγγράφονται άπειρες ελλείψεις. Έτσι και σε αυτή την περίπτωση αντιμετώπισα αυτό το θέμα και στην μύτη και στην ουρά αντίστοιχα. Αφού έβαλα την πρώτη στρώση από πολυστερίνη για να καλύψω τα κενά τότε παρατήρησα ότι το σχήμα του προέκυψε έτεινε πιο πολύ σε 'ρόμβο' και επομένως έπρεπε να προσθέσω επιπλέον στρώσεις για να φτάσει στο κανονικό σχήμα προσέχοντας πάντα να μην επηρεάζονται τα όρια στις διαμέτρους και συγχρόνως να διατηρείται η συμμετρία. Γι αυτή τη διαδικασία χρησιμοποίησα αρκετές φωτογραφίες του αφ/ους από διάφορες γωνίες και τις συνέκρινα με το μοντέλο. Η όλη διαδικασία είναι χρονοβόρα καθώς βασίζεσαι αποκλειστικά στην ομοιότητα και αυτό σημαίνει ότι δεν μπορεί να είσαι ποτέ σίγουρος. Ο μοναδικός τρόπος για να αποφευχθεί αυτό είναι να βρούμε τομές κατά πλάτος σε ρύγχος και ουρά, είτε από φωτογραφίες με α/φη scrapped ή σχέδια από τον κατασκευαστή (πράγμα αδύνατον). Σε κάθε περίπτωση η παραπάνω διαδικασία λόγω έλλειψης λεπτομερών σχεδίων επαναλαμβάνεται αρκετές φορές και σε άλλες φάσεις της κατασκευής.
Για να κλείσω το θέμα με τα σχέδια, με βοήθησε σημαντικά η παρακάτω φωτογραφία:
Από αυτή τη φωτογραφία μπόρεσα να κάνω μετρήσεις και να πάρω πληροφορίες για θέματα που είχα αμφιβολίες από τα σχέδια ή δεν με κάλυπταν πλήρως. Πχ από την εικόνα πήρα τις διαστάσεις των παραθύρων και σε ποια ακριβώς θέση τοποθετούνται εν σχέσει με τo windscreen καθώς και μετρήσεις για τον κινητήρα. Σίγουρα δεν έχει ακρίβεια 100% αυτή η μέθοδος αλλά σε συνδυασμό και με άλλες φωτογραφίες μπορείς να καθορίσεις την θέση κάποιων στοιχείων , όταν δεν βοηθάει το σχέδιο. Βασική προϋπόθεση είναι να μην υπάρχει προοπτική στην φωτογραφία από την οποία γίνεται η μέτρηση και να καθοριστεί φυσικά η κλίμακα. (αποφυγή φωτογραφιών όπου το α/φος απεικονίζεται υπό γωνία είτε σε x ή σε y.) Σε γενικές γραμμές η μελέτη του σχεδίου μέσα από φωτογραφίες είναι σημαντικά χρήσιμη και λύνει πολλά θέματα.
Όσον αφορά τα υλικά κατασκευής για να δημιουργήσω το κέλυφος, έχω χρησιμοποιήσει styrene stripes 0,5 *30cm περίπου (evergreen) και styrene sheet για το framework στους άξονες x και y, όπως και για να καλύψω τα κενά στο κεντρικό τμήμα της ατράκτου ως πρώτη στρώση. Εξωτερικά έχω βάλει πολυστερίνη από ένα μοντέλο που είχα για scrap. Στις ενώσεις βάζω model filler και ακολουθεί τρίψιμο με γυαλόχαρτα διαφόρων υφών.
Να σημειώσω επίσης ότι για να πάρω μέτρα για το κέλυφος σε σημεία όπως το ρύγχος, έχω πάρει τα ίχνη απευθείας από το μοντέλο, χρησιμοποιώντας ρυζόχαρτο. Τα τμήματα που προκύπτουν δεν ταιριάζουν απόλυτα και πρέπει να λιμάρονται στις ακμές τους αναλόγως. (επίσης χρονοβόρο)
Καλή προσπάθεια.
Μια ερώτηση-παρατήρηση φίλε μου: μιας και το κεντρικό κομμάτι της ατράκτου από την μπροστινή είσοδο μέχρι περίπου την αρχή του κάθετου σταθερού ,είναι ουσιαστικά ένας σωλήνας,δεν θα σε βοηθούσε να χρησιμοποιήσεις έναν τέτοιον από το να φτιάχνεις τους νομείς και να τους πετσώνεις μετά?
Το φύλλο πολυστερίνης είναι μαλακό και με ανάγλυφη υφή,πως το θωρακίζεις-λειαίνεις ωστε να σου δώσει λεία και σκληρή επιφάνεια?
ΟΚ δύο ήταν οι ερωτήσεις,αλλά οι σκρατσιές με συγκινούν πάντα! 
- Θα βοηθούσε αρκεί να βρεθεί ένας σωλήνας που να συμπίπτει ακριβώς. Η αλήθεια είναι πως δεν το έψαξα τόσο. Βέβαια σε αυτή την περίπτωση το ανοίξεις τα παράθυρα δυσκολεύει κάπως την κατάσταση αφού η διαδικασία θα πρέπει να γίνεται και εξωτερικά και εσωτερικά του κυλίνδρου. (θα αναφερθώ σε αυτο στο επόμενο post)
Όλα αυτά όμως ισχύουν εφόσον η άτρακτος είναι εντελώς κυλινδρική. Σε περίπτωση που φτιάχνεις ένα ATR ή ένα Dash8 όπου η άτρακτος είναι ελλειψοειδής το να εργαστείς δημιουργώντας κάποιο σκελετό θεωρώ ότι είναι μονόδρομος.
- Το φύλλο πολυστερίνης το χρησιμοποιώ μόνο για το σκελετό και σε σημεία που δεν θα είναι εμφανές, επομένως δεν υφίσταται πολύ επεξεργασία. Εξάλλου οι κατα μήκος εγκοπές που υπάρχουν δεν είναι ιδιαίτερα χρήσιμες, ειδικά εάν πρέπει να το κόψεις σε πολύπλοκα σχήματα. Μπορεί αρχικά το κεντρικό segment να φαίνεται μαλακό αλλά στην πορεία όταν αρχίζουν να προστίθενται τα υπόλοιπα τμήματα ενισχύεται και κατά κάποιο τρόπο θωρακίζεται από μόνο του καταλήγοντας σε μια αρκετά 'στιβαρή' κατασκευή. Δεδομένου ότι το μοντέλο έχει μόλις 13,5 εκ. μήκος αυτό βοηθάει, εάν όμως ήταν σε μεγαλύτερη κλίμακα 1/72πχ σαφώς θα χρειαζόταν μεγαλύτερο πάχος πολυστερίνης.
Πάρα πολύ καλό και ενδιαφέρων. Με ενδιαφέρει η τεχνική σου και το θέμα.
Υπάρχει περίπτωση αργότερα να δούμε και το Ελληνικό AWACS?
Δεν το ήξερα ότι είχαμε ελληνικό AWACS και τώρα το είδα στο google. Το έχω μετανιώσει που δεν είχα ξεκινήσει παράλληλα ένα emb145. Όπως προανέφερα δεν είχα εξαρχής κάποιο συγκεκριμένο πλάνο για το πως θα δουλέψω επομένως, πέρα από τις βασικές μετρήσεις, τα φινιρίσματα- βελτιώσεις που έγιναν σε μύτη και ούρα δεν θυμάμαι με ποια σειρά τα είχα κάνει, ούτε με απόλυτη ακρίβεια σε ποια σημεία επενέβηκα. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να ξαναλύσω τον γρίφο του σχεδίου εκ νέου. Εάν τα έφτιαχνα παράλληλα θα μπορούσα να επαναλαμβάνω τις κινήσεις συγχρόνως και στα δύο μοντέλα με μαθηματική ακρίβεια έτσι ώστε να είναι πανομοιότυπα (στα τμήματα που μοιράζονται και οι δύο τύποι). Με αυτό το τρόπο δουλεύω τους κινητήρες τώρα που ως γνωστό είναι ίδιοι. Επί τη ευκαιρία, επειδή μετά από αυτό σκοπεύω να φτιάξω τα 3 μοντέλα Dash8 (200/300/400) και σκέφτομαι να κάνω πιο οργανωμένη δουλειά. Θα φτιάξω δικό μου σχέδιο σε Autocad όπως και τρισδιάστατο μοντέλο-'πρόπλασμα' σε 3dmax. Με αυτό τον τρόπο θα είναι πιο εύκολο να διαπιστώσω κατά πόσο το μοντέλο μοιάζει με το πραγματικό προλαμβάνοντας ατέλειες που πιθανόν να προκύψουν κατά την κατασκευή. Επίσης ίσως μπορέσω να σχεδιάσω τα τμήματα που απαιτούνται για την κατασκευή ή στην καλύτερη περίπτωση να βγάλω τα αναπτύγματα καμπυλοειδών σχημάτων αποφεύγοντας την διαδικασία με τα ρυζόχαρτα. Αν μπορέσω να τα κάνω όλα αυτά θα μπορέσω να έχω ένα ολοκληρωμένο path κατασκευής σε περίπτωση που χρειαστεί να αναπαράγω το μοντέλο. Όλα αυτά όμως στο μέλλον.
Συγγνώμη για την μακρηγορία ελπίζω να κάλυψα αρκετά θέματα αν και να μην υπήρξα ιδιαίτερα επεξηγηματικός σε πράγματα ευνόητα.
Θα επανέλθω σύντομα με την επόμενη φάση της κατασκευής.
Ευχαριστώ για τον χρόνο σας.
