Πιστεύω πως όταν μία γυναίκα παραμένει ψύχραιμη ενώ σου σπάει, μεθοδικά και σαδιστικά, πράγματα που αγαπάς, τότε είναι η στιγμή να αποσυρθείς, στα γρήγορα, κάπου μακρυά για λίγες μέρες...
ΥΓ
Θα την είχα κάνει μαύρη. Ή μπλε. Ή θα την είχα σταυρώσει. Αλλά αυτό θέλει χώρο... χμμμ... ο σκαφισμός όμως βολεύεται μια χαρά στο υπόγειο, δεν θα την ακούει και κανείς, άψογα...