Παιδιά, καλησπέρα, Χρόνια Πολλά και Χριστός Ανέστη για όσους δεν τα έχουμε πει. ''Θηρίου'' συνέχεια λοιπόν...με τα υποσυγκροτήματα από το Σ/Π (σε αυτό το μοντέλο έχω ξεκινήσει τελειώς ανάποδα!!!). Εδώ βλέπετε τα καλύμματα του σκέλους, αυτά που δίνει το κιτ, στοκαρισμένα για τα mold marks,
...και εδώ τα αντίστοιχα της Part, όπου δίνει ρέστα, πολύ ψιλοδουλειά για να τα φτιάξεις αλλά καμμιά σχέση με αυτά του κιτ,
Ψιλολεπτομέρειες στα σκέλη, τα οποία φάγανε το τριψιματάκι τους μιας και είχανε αρκετά σημάδια και οι τροχοί του κιτ που δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από αντίστοιχους ρητινένιους
Συνέχεια με τις πόρτες του bomb bay, και εδώ ρεσιτάλ της Part, πολύ καλή λεπτομέρεια και πολύ προσεγμένη μελέτη του κάθε κομματιού, και τα αντίστοιχα της Eduard καλά είναι αλλά όχι σαν της Part.
Εδώ το ένα πορτάκι στο οποίο με αυτοκόλητη ταινία αλουμινίου αναπαράστησα το πορτάκι που υπήρχε εκεί (να και μιά έλλειψη...)
Εδώ απλά dry fit..
Θα πρέπει να βαφτεί τμηματικά και μετά να κολληθεί προσεχτικά, μιας και τα κομμάτια είναι αρκετά και η πιθανότητα κάτι να μην βαφτεί λόγω ''σκιάς'' είναι μεγάλη.
Στην συνέχεια είχαμε χειρουργείο στις πτέρυγες, κόπηκαν τα πλαστικά flap για να τοποθετηθούν αργότερα αυτά της Eduard τα οποία και απαιτούν πολύ και προσεχτική δουλειά
Ένα πρόχειρο dry fit όμως ανέδειξε και το πρόβλημα το οποίο θα αντιμετωπίσω. Η Eduard παρέχει τα flaps για απεικόνησή τους ανοικτά τελείως, δηλαδή και τα landing flaps and the dive ones, κάτι το οποίο γίνεται στο έδαφος μόνο για λόγους συντήρησης. Σε νορμάλ καταστάσεις τα dive flaps, στο έδαφος είναι κλειστά και εγώ που θέλω να αναπαραστήσω το αφος έτοιμα για Α/Γ τα θέλω κλειστά. Έλα όμως που η φίλη Eduard δεν μέτρησε σωστά και τα dive είναι πιο κοντά από ότι θα έπρεπε!!! Θα το αντιμετωπίσουμε όταν θα έρθει η ώρα με διάφορες εγκεφαλικές κλανιές.
Κατόπιν σειρά είχαν οι φωλιές, ξέχασα να τις βγάλω φωτό πωε ήταν πριν, από εδώ πιστεύω να καταλαβαίνετε
Καθαρίστηκε και τρίφτηκε όλη η εσωτερική λεπτομέρεια...και παράλληλα βλέπετε και την αντίστοιχη φωλιά της Eduard. Βγάζει και η Aires φωλιές για το SB2C-1, που είναι οι ίδιες αλλά υστερούνε σε λεπτομέρεια από αυτές των PE
Αρχικά κουρμπαρίστηκε στην εξωτερική πλευρά της πτέρυγας το κομμάτι και κολλήθηκε πρώτα η πλάτη και συνέχεια το πάτωμά της
Εν συνεχεία άρχισε να μπαίνει η λεπτομέρεια...
Πολύ καλή δεν είναι? Λείπει ένα κομάτι από το εσωτερικό το οποίο θα μπεί αφού τοποθετηθούν οι σωληνωσεις που θα δέιτε στην συνέχεια
Η Eduard δίνει αυτά τα δύο κομμάτια για την απεικόνησή τους τα οποία και δεν μου γέμιζαν το μάτι λόγω του ότι είναι πλακέ (τα θέλει ο κώλος μου!!!)
Οπότε ξεκίνησα να φτιάξω τις δικές μου...Αρχικά ίσιωμα το συρματάκι, το οποίο επιλέχθηκε να έχει την ίδια διατομή με αυτά των PE.
Στην συνέχεια με οδηγό το PE να φτιάχνω ένα ένα το δικά μου
Για το κάθε συρματάκι έπερνα μέτρα, σημάδευα με μαρκαδόρο το σημείο καμπής και με ένα jig που έφτιαξα με ένα τρυπανάκι τοποθετημένο σε ένα κομμάτι ξύλου (ιδέα που έκλεψα από τον Chukw) έπερνα τις γωνίες...
Εφτιαξα λοιπόν αυτό
...το οποίο και δεν μου άρεσε, οπότε ξανά μανά από τη αρχή με άλλη μέθοδο τώρα για να μπορώ να διατηρώ και το σχήμα σωστό. Πήρα καλάι 0.3μμ και το έπλασα με έναν κόφτη, το έκανα λωρίδα και την στερέωσα στο γραφείο με ταινία. Με την ιδια τεχνική ζέβλωνα το σύρμα και όταν το έφτιαχνα ένα-'ενα τα κόλαγα με μιά σταγόνα κυανοκρυλική στην ταινία από το καλάι, έτσι σιγά σιγά έβαλα και τα έξι συρματάκια με το σωστό σχήμα τώρα και μετά το μόνο που έιχα να κάνω ήταν να γυρίσω την ταινία να την κολλήσω και έτσι να έχω και μία δεστρα για τις σωληνώσεις.
Το αποτέλεσμα...
Και πρόχειρα τοποθετημένο...
Παιδιά μέχρις εδώ ήτανε, περιττό να πω ότι ακόμα οι φωλιές δεν έχουν τελειώσει, υπάρχει ακόμα λεπτομέρεια για να μπεί και το ωραίο είναι ότι και αυτές πρέπει να βαφτούν τμηματικά για να γίνουν σωστά.
Περιμένω τις παρατηρήσεις και τα σχόλιά σας,
Καλή βδομάδα,
Γιάννης
