Καλησπέρα σε όλους
Συνεχίζοντας αυτό το WISP (Work In Slow Progress) και με την ευχή να μην γίνει WIVSP (V=VERY) παρουσιάζω την συνέχεια των μοντελιστικών μου περιπετειών.
Αφού τρυπήθηκαν οι ζάντες για να μπούνε οι βαλβίδες και αφού έγιναν οι κολλήσεις των βαλβίδων έφτασε και η στιγμή του βαψίματος. Εκεί τα πράγματα δεν πήγαν όπως τα περίμενα. Οι φώτος θα βοηθήσουν:









Στην τρίτη φώτο με τους μαύρους κύκλους φαίνεται πιο καθαρά το πρόβλημα. Το χρώμα δεν έπεφτε καλά επάνω και έκανε αυτού του είδους τα σημάδια. Εχω εντοπίσει το πρόβλημα στους τεσσερις παρακατω λόγους:
1. Η υγρασία που είχε όταν τις έβαφα στο μπαλκόνι
2. Μάλλον παραζέστανα το σπρέι.
3. το σπρέι είναι στα τελειώματα του.
4. Της νύχτας τα καμώματα.....................(Δεν μπορούσα να κρατηθώ ο μ...

κανα δυο μέρες για να το ρίξω μέρα λες και όλο το υπόλοιπο μοντέλο έχει τελειώσει και περιμένει τις ζάντες!!!

)
Αύριο θα πέσει ένα υγρό τελευταίο χέρι με καινουργιο σπρέι και αν δε στρώσει τότε θα πέσει χλωρινούλα.
Και μερικές με το λάστιχο.



Οι βαλβίδες μου φαίνονται λίγο κοντές αλλά δε τις πειράζω. Βλέπονται. Την πάτησα και εδώ γιατί η μία ήταν λίγο πιο μακριά και κόψε τη μια και κόψε την άλλη για να έρθουν στα ίσα τους ...... φτάσαμε ως εδώ.
Στη συνέχεια ασχολήθηκα με τη διόρθωση των κομματιών που είχα αφήσει τα pins αστοκάριστα. Έτσι στοκαρίστηκαν, τριφτήκανε και ασταρώθηκαν ξανά και με τον πρώτο ήλιο θα βαφτούν με gloss black σε σπρέι της humbrol ώστε να είναι έτοιμα για να κολλήσει το κάρμπον που περιμένει.



Παράλληλα ασχολήθηκα με το σασί όπου έπεσε και εκεί ένας γύρος τριψίματος. Βέβαια έχει δρόμο ακόμα αλλά προχωράει.


Ένα ακόμα κομμάτι που πήγε για επιδιόρθωση είναι ο αεραγωγός-κάλυμμα μηχανής το οποίο ενώ είχε κολληθεί και στοκαριστεί - τριφτεί αναγκάστηκα να το χειρουργήσω και να το επιδιορθώσω. Πιο συγκεκριμένα δεν έβλεπα μπροστά μου το προφανές. H REVELL δίνει το κάλυμμα σε δύο κομμάτια (αριστερό- δεξί) και τον αεραγωγό κλειστό με οδηγίες να βαφτεί μαύρος ώστε να δώσει το επιθυμητό αποτέλεσμα σκοταδιιου-βάθους. Ο Σταύρος μου άνοιξε τα μάτια όταν με ρώτησε γιατί δεν άνοιξα τον αεραγωγό ώστε α φανεί σαν πραγματική τρύπα. Και πραγματικά δεν είχα να απαντήσω Τίποτα. Κάτι τόσο απλό και απλά δε το είδα καν.

Σταύρο.




Αυτά για απόψε. Θα τα πούμε αύριο πάλι
Καληνύχτα
Γιάννης