Αποστολή από: gkontog στις Νοεμβρίου 30, 2007, 01:44:16 μμ
Θα περίμενε κανείς οτι τα P-40B/C που πετούσαν θα ήταν ένα αγαπημένο θέμα για τις μοντελοεταιρείες. Και όμως στην 1/72 υπήρχε μέχρι πρότινος μόνο το Ρ-40 της Academy/Minicraft, ένα μοντέλο με απαράδεκτη εφαρμογή, ελάχιστη και ενίοτε λάθος λεπτομέρεια και αρκετά λάθη ως προς το γενικό σχήμα του αεροσκάφους. Είχα αγοράσει ένα αλλά μετά την εμπειρία που είχε ένας γνωστός ο οποίος εκπαραθύρωσε το Ρ-40, είχε μείνει χαμηλά στη λίστα αναμονής... Πρόσφατα όμως ανακάλυψα ένα P-40B/C της γνωστής Hobby Boss. Μη έχοντας και σε μεγάλη εκτίμηση τα κιτ της εταιρείας αυτής που τα χαρακτηρίζει η απλότητα στη συναρμολόγηση και πιστεύοντας οτι είναι "παιχνίδια" το άφησα στο ράφι. Στη συνέχεια σκέφτηκα οτι θα μπορούσα ίσως να χρησιμοποιήσω κάποια κομμάτια και να φτιάξω ένα Ρ-40 σε συνδιασμό με αυτό της Academy, οπότε και το αγόρασα. Στο σπίτι έβαλα κάτω τη βιβλιογραφία και με έκπληξη ανακάλυψα οτι το ταπεινό κιτ της Hobby Boss είναι εξαιρετικά κριβές ως προς τις διαστάσεις αλλά και ως προς τις λεπτομέρειες :shock:
Πιο αναλυτικά, το κιτ έχει τη σωστή στρογγυλή εισαγωγή αέρα πάνω από τον κινητήρα. Με ένα απλό τρύπημα είναι έτοιμη!
(http://img153.imageshack.us/my.php?image=pict1506vw3.jpg) 
(http://img507.imageshack.us/my.php?image=52913078ni7.jpg)Δεύτερο σημείο το οποίο με εντυπωσίασε πάρα πολύ. Οπως θα δείτε το αριστερό πλαϊνό πίσω μέρος του διαφανούς του cockpit έχει 2 τρύπες. Πρωτού πάθετε το εγκεφαλικό σαν λέω οτι οι τρύπες αυτές υπήρχαν και στο πραγματικό και μέσα από αυτές ήταν τα καπάκια πλήρωσης των δεξαμενών καυσίμου του αεροσκάφους! Η λεπτομέρεια αυτή άλλαξε στα Ρ-40D και μετά, αλλά έχει ξεφύγει εντελώς απο πολλές εταιρείες ακόμα και στην 1/48 και στην 1/32.
(http://img507.imageshack.us/my.php?image=70952483tg4.jpg) 
(http://img227.imageshack.us/my.php?image=99041431bz0.jpg)Επίσης το κιτ έχει όμορφες in scale και σωστές για το συγκεκριμένο μοντέλο εξατμίσεις. Αρκεί ένα προσεκτικό τρύπημα και δείχνουν πολύ όμορφες.
(http://img156.imageshack.us/my.php?image=pict1509we6.jpg) 
(http://img523.imageshack.us/my.php?image=37406402cs3.jpg)Τα πράγματα δεν είναι και τόσο καλά όσαν αφορά τα σκέλη προσγείωσης και τις φωλιές τους. Τα σκέλη είναι απλοϊκά αλλά με λίγο προσπάθεια και ΖΤΠ διορθώνονται, οι φωλιές, ειδικά στο μπροστινό μέρος είναι αρκετά προβληματικές και αν κάποιος αποφασίσει να τις διορθώσει τον περιμένει πολύ δουλειά. Αν όμως απλά προσθέσετε με φύλλο αλουμινίου τα καπάκια για τις φωλιές θα έχετε ένα αξιοπρεπές αποτέλεσμα και πρέπει κάποιος να δώσει πολύ προσοχή για να διακρίνει τα λάθη. Τέλος για όσους ενδιαφέρονται να είναι 100% σωστοί, ο χώρος που έμπαινε ο τροχός ήταν εσωτερικά καλυμένος με ύφασμα, αλλά από όσα ξέρω κανένα μοντέλο, ακόμα και σε πιο μεγάλες κλίμακες δεν δίνει τη λεπτομέρεια αυτή. Οι τροχοί που δίνει το μοντέλο είναι σωστοί αλλά θα πρέπει να πέλμα τους να γίνει επίπεδο με τη χρήχη κάποια λίμας.
(http://img84.imageshack.us/my.php?image=60499991wz9.jpg) 
(http://img156.imageshack.us/my.php?image=49076203ln5.jpg) 
(http://img526.imageshack.us/my.php?image=82202281zg7.jpg) Για του λάτρεις της υπερλεπτομέρειας να θυμίσω και το ring and beam σκοπευτικό που είχαν όλα τα Ρ-40 για χρήση σε περίπτωση αστοχίας του γυροσκοπικού σκοπευτικού που έφεραν εσωτερικά στο cockpit. Προσέξτε οτι είναι τοποθετημένο προς τα δεξιά ως προς το μέσο της ατράκτου.
(http://img525.imageshack.us/my.php?image=95321767oz5.jpg)Το κιτ έχει παντού χαραγμένη γράμμωση αν και κάπως ρηχή, ένα πέρασμα με το χαρακτικό θα βοηθήσει. Τέλος να αναφέρω οτι το μοντέλο έχει στη σωστή θέση τον οπλισμό των πτερύγνω και τα σωστά panles φόρτωσης πυρομαχικών και συντήρησης των όπλων. Τα δύο 50άρια πολυβόλα πάνω από την μηχανή δεν δίνονται αλλά μπορούν πολύ εύκολα να κατασκευασούν με βελόνα σύρριγας ισνουλίνης. Τα καλύματα πάντως για τα 50άρια είναι σωστά σε σχήμα σε αντίθεση με αυτά της Academy που είναι πολύ λεπτά. Επίσης αν θέλετε να κάνετε κάποιο από τα P-40 των Flying tigers πιθανότατα πρέπει να αλλάξετε τον σωλήνα pitot με άλλον αγγλικού στυλ, προσπαθώ να το επιβεβαιώσω από φωτογραφίες οπότε αναμείνατε για εξελίξεις.
Τώρα το κιτ είναι το επιστέγασμα της απλότητας. Οπως βλέπετε και στο παρακάτω σχέδιο τα κομμάτια που περιέχει είναι ελάχιστα και η συναρμολόγηση είναι θέμα λεπτών.
(http://img529.imageshack.us/my.php?image=planuv3.jpg) 
(http://img523.imageshack.us/my.php?image=camofullaf7.jpg)Δίνονται σήματα για δύο παραλλαγές, μία των Flying tigers και μία παραλλαγή ερήμου για ένα αγγλικό αεροσκάφος το 1941 στη Β. Αφρική.
Βλέποντας λοιπόν πόσο απλό αλλά και πόσο ακλό είναι το κιτ, αποφάσισα να το φτιάξω αμέσως, κάτι σαν κατασκευή του Σαββατοκύριακου. Φυσικά οι υποχρεώσεις έχουν σπρώξει την κατασκευή στο 3ο ΣΚ αλλά ευελπιστώ να την ολοκληρώσω. Η όλη συναρμολόγηση δεν απάιτησε πάνω από 20 λεπτά και η εφαρμογή ήταν πολύ καλή. Ελάχιστος στόκος μπήκε στην ένωση πτέρυγας-ατράκτου και στα πίσω πτερύγια. Το cockpit είναι απλοϊκό και σκαλισμένο μέσα στη μασίφ άτρακτο. Οποιος έχει όρεξη μπορεί να σκαλίσει και να αφαιρέσει το cockpit σκάβοντας από κάτω και να προσθέσει κάποιο από ρητίνη.
(http://img522.imageshack.us/my.php?image=pict1507fw5.jpg)Μη έχοντας την υπομονή και το χρόνο για τέτοιες σοβαρές επεμβάσεις, έβαψα το cockpit interior green (Gunze H58) και απλά τύπωσα έναν πίνακα οργάνων στο Corel που τον κόλλησα στο μπροστινό μέρος. Πρόσθεσα και ζώνες από masking tape και σκέπασα το cockpit για τη συνέχεια. Κάποια στιγμή θα αλλάξω και το σκουπόξυλο που δίνει για stick με το stick από το κιτ της Academy.
(http://img507.imageshack.us/my.php?image=pict1510pi2.jpg) 
(http://img507.imageshack.us/my.php?image=pict1511cj0.jpg) 
(http://img227.imageshack.us/my.php?image=pict1512gc2.jpg)Η συνέχεια γνωστή και βαρετή. Μασκάρισμα οι φωλιές, άσπρο αστάρι, preshading με μαύρο Humbrol 33 και γκρί Humbrol 64.
(http://img502.imageshack.us/my.php?image=pict1513jd5.jpg) 
(http://img507.imageshack.us/my.php?image=pict1514de4.jpg) 
(http://img509.imageshack.us/my.php?image=pict1515ie9.jpg)Παρκετίνη (παντα ::icon_thumright:: ), μασκάρισμα, preshading και ψέκσμα το dark earth (Humbrol 29) στο πάνω μέρος.
(http://img521.imageshack.us/my.php?image=pict1516og4.jpg) 
(http://img504.imageshack.us/my.php?image=pict1521fk9.jpg) 
(http://img507.imageshack.us/my.php?image=pict1522sr3.jpg) 
(http://img156.imageshack.us/my.php?image=pict1523mf8.jpg) 
(http://img524.imageshack.us/my.php?image=pict1524ek7.jpg)Τώρα είπα να πειραματιστώ. Εχω δει οτι οι αρματάδες βάζουν ελάχιστες ποσότητες λαδιού σε διάφορα σημεία και το απλώνουν με ένα πινέλο επιτυγχάνοντας διαφορές στην τονικότητα με ελάχιστη προσπάθεια. Εβαλα και εγώ κίτρινο λάδι κατ' ευθείαν από το σωληνάριο με μία οδοντογλυφία σε διάφορα σημεία και το άπλωσα με ένα πινέλο προσπαθώντας να ακολουθήσω τη φορά του αέρα κατά την πτήση του αεροσκάφους
(http://img505.imageshack.us/my.php?image=pict1525su4.jpg)Δεν ξέρω πόσο το πέτυχα στη φωτογραφία, αλλά τελικά οι αρματάδες έχουν δίκιο και το αποτέλεσμα δίνει μία άκρως ταλαιπωρημένη εικόνα στο υποκείμενο χρώμα. Και θα δείτε οτι τα αεροσκάφη αυτά είχαν υποστεί τα πάνδεινα από ταλαιπωρία και ήταν θαύμα πως το προσωπικό εδάφους τα κρατούσε σε πτητική κατάσταση. Το μόνο πρόβλημα της μεθόδου είναι οτι θέλει προσοχή μην αγγίξεις τα σημεία που έχεις ήδη περάσει λάδι γιατί αφήνει εύκολα δαχτυλιές και οτι ο χρόνος στεγνώματος είναι πάνω από 24 ώρες.
Συνέχεια κατά τα γνωστά. Παρκετίνη, σκανάρισμα και αλλαγή μεγέθους των οδηγιών βαφής (εδώ χρησιμοποίησα το profile από το βιβλίο της Osprey), κόψιμο η παραλλαγή σε masking tape, τοποθέτηση στο μοντέλο, preshading και πέρασμα το πράσινο Tamiya XF-26. Τώρα όσον αφορά τα χρώματα των συγκεκριμένων Ρ-40 έχει χυθεί πολύ μελάνι και αίμα. Δεν θα μπω στη διαδικασία σύγκρισης πηγών και αναφορών, θα πω μόνο οτι διάλεξα το XF-26 για να διαφοροποιηθώ ελαφρά από το RAF dark green (Humbrol 116).
(http://img516.imageshack.us/my.php?image=pict1526fr4.jpg)Και ξεκινάμε τα σήματα. Λοιπόν και εδώ εντυπωσιάστηκα μιας και τα σήματα είναι κορυφαία! Κάθονται πάνω από τις λεπτομέρειες του μοντέλου με ελάχιστη προσπάθεια και αντιδρούν πολύ καλά στο βελτιωτικό της Gunze. Στη μοναδική περίπτωση που εμφανίστηκε λίγο silvering έφταιγα 100% γιατί βιάστηκα :oops: Προσέξτε στον λευκό αριθμό 68, το 6 έχει υποκείμενο χρώμα το καφέ και το 8 το πιο σκούρο πράσινο αλλά το λευκό δεν εμφανίζει καμμία διαφορά τονικότητας :shock:
(http://img522.imageshack.us/my.php?image=pict1527ll2.jpg) 
(http://img509.imageshack.us/my.php?image=pict1529hh6.jpg) 
(http://img525.imageshack.us/my.php?image=pict1530xj6.jpg) 
(http://img504.imageshack.us/my.php?image=pict1540cn0.jpg)Ας τα βλέπει αυτά η Hasegawa με το άσπρο-μπεζ και η Italeri με τα τσίγκινα σήματα...
Τώρα ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζω πάντα. Για δράσει το βελτιωτικό πρέπει το σήμα να είναι οριζόντιo, αλλιώς μπορεί το βελτιωτικό να μαζευτεί όλο σε μία πλευρά και να διαλύσει το σήμα. Στα φτερά τα πράγματα είναι εύκολα αλλά για τα σήματα της ατράκτου καταλήγω πάντα σε κομπογιαννίτικες (ή κοντογιαννίτικες) λύσεις για να κρατήσω το μοντέλο στη στάση που θέλω. Ενίοτε δε το μοντέλο πέφτει με όλα τα επακόλουθα που μπορεί να έχει αυτό. Εχετε κάποια λύση; ::eusa_pray::
(http://img526.imageshack.us/my.php?image=pict1537ei4.jpg) 
(http://img227.imageshack.us/my.php?image=pict1528ad3.jpg) 
(http://img516.imageshack.us/my.php?image=pict1539ot6.jpg)Τώρα και στο τελευταίο κομμάτι για σήμερα. Το αεροσκάφος αυτό έφερε μία κόκκινη λουρίδα στο πίσω μέρος της ατράκτου. ΔΕΝ την έβαψα ::eusa_wall:: με σκοπό να χρησιμοποιήσω το σχετικό σήμα της Academy. Το εν λόγω όμως σήμα ήταν φτιαγμένο από απεμπλουτισμένο ουράνιο και δε γινόταν να μπει στη θέση του με τίποτα. Επίσης ήταν άκρως αναίσθητο στα βελτιωτικά, στο οινόπνευμα και σε ότι δοκίμασα. Τρία allien έσφαξα και έριξα πάνω του το αίμα τους, ΤΙΠΟΤΑ! Αηδιασμένος το πέταξα και αποφάσισα να τη βάψω την γα^%$#%# τη λουρίδα. Επιασα λοιπόν να μασκάρω...
(http://img84.imageshack.us/my.php?image=pict1541rz1.jpg)Στην παραπάνω φωτογραφία βλέπετε και ένα κομάτι από το σήμα της Academy. Προσέξτε οτι το βάρος του δεν αρκεί για το κάνει να κάτσει flat κάτω, έτσι οι άκρες του ανασηκώνονται :shock: Μιλάμε για διαστημικό υλικό :shock: :shock: Δεν έχω δει άλλο σήμα που να μπορεί να σταθεί έτσι...
Αμέσως μετά, πρόβλημα! Πως μασκάρεις πάνω από ένα σήμα που έχεις ήδη τοποθετήσει; Σκέψη, δοκιμές και ιδού η λύση. Σκέπασα τα σήματα με ένα κομμάτι χαρτί και μετά μασκάρισμα από πάνω με masking tape.
(http://img521.imageshack.us/my.php?image=pict1542go7.jpg)Ψέκασα το κόκκινο (Humbrol 60) και με αρκετή αγωνία αφαίρεσα το μασκάρισμα. Ευτυχώς όλα πήγαν πολύ καλά και το αεροπλανάκι απέκτησε την κόκκινη λουρίδα του, η οποία ομολογουμένως του δίνει άλλη όψη.
(http://img156.imageshack.us/my.php?image=pict1543sv9.jpg)Αυτά για την ώρα. Ευελπιστώ, εργασίας επιτρεπούσης, να το ξεπετάξω εντός του ΣΚ. Θα σας κρατάω ενήμερους.
ΥΓ
Κάτι που μου κάνει εντύπωση είναι οτι δεν έχει συμβεί μέχρι τώρα στο μοντέλο αυτό καμμία MMD (Major Modelling Disaster). Ανησυχώ...
Αποστολή από: Περικλής στις Νοεμβρίου 30, 2007, 01:46:11 μμ
::eusa_clap:: ::eusa_clap:: ::eusa_clap:: ::eusa_clap::
Αψογο!!!!!!
Αποστολή από: KostasT στις Νοεμβρίου 30, 2007, 01:47:14 μμ
Do not tempt faith :lol: :lol: :lol:
Αποστολή από: Getsa στις Νοεμβρίου 30, 2007, 01:51:20 μμ
Πάμε να το δούμε και τελειωμένο. ::eusa_clap:: ::eusa_clap:: ::eusa_clap::
Αποστολή από: Raw_Shooter στις Νοεμβρίου 30, 2007, 01:59:35 μμ
Αποστολή από: CROW στις Νοεμβρίου 30, 2007, 02:44:04 μμ
Αποστολή από: mmaker στις Νοεμβρίου 30, 2007, 03:16:38 μμ
Όπως πάντα,άψογη παρουσίαση και πανέμορφο μοντελάκι!
Και εγώ έχω μπει στο τρυπάκι και έχω πάρει αρκετά μοντέλα της συγκεκριμένης σειράς με σκοπό ξεκούραστες κατασκευές!
ʼσε που μερικά απ αυτά δεν βρίσκονται από άλλη εταιρεία ή τουλάχιστον σε εξωτερική εμφάνιση,είναι πολύ καλύτερα!
Και φυσικά μερικά έχουν φοβερά σήματα,και μ αυτή την τιμή αξίζει,αντί να πάρεις ξεχωριστή καρτέλλα σημάτων!
Αποστολή από: philio στις Νοεμβρίου 30, 2007, 03:34:04 μμ
Αποστολή από: Jet72 στις Νοεμβρίου 30, 2007, 04:16:23 μμ
Πως μασκάρεις πάνω από ένα σήμα που έχεις ήδη τοποθετήσει;Παρκετίνη δάσκαλε, παρκετίνη!
Δύο χέρια και μετά masking tape χαμηλής αυτοεκτίμησης εεεεεε κολλητικότητας...
Αποστολή από: LIVERPOOL στις Νοεμβρίου 30, 2007, 04:20:45 μμ
Και τι διάβασα σε άλλο τοπικ, θα φτιάξεις και 48άρι ?
Κάτι γίνεται με σένα :!: :!: :!:
Πως μασκάρεις πάνω από ένα σήμα που έχεις ήδη τοποθετήσει;Παρκετίνη δάσκαλε, παρκετίνη!
Δύο χέρια και μετά masking tape χαμηλής αυτοεκτίμησης εεεεεε κολλητικότητας...
Κάποιος έπρεπε να σου μιλήσει για το REXONA εεεε... για την παρκετίνη ήθελα να πω. Απορώ πως δεν το σκέφτηκες :? :? :?
Αποστολή από: Aλέξης Κοντηβέης στις Νοεμβρίου 30, 2007, 05:47:37 μμ
Πότε εγινε αυτό??????? Με τηλεομοιοτυπια?????
Αχ να τελειωνες και εκεινο το ερμο Β-25!!!!!
1/48 ο Κοντογκ.... :shock: :shock: :shock: :shock: (η πρωτη αντιδραση)
::danseuse:: ::danseuse:: ::danseuse:: ::danseuse:: ::danseuse:: (η δευτερη....)
::icon_pidu:: ::Alcooli5:: ::icon_pidu:: ::Alcooli5:: ::icon_pidu:: ::Alcooli5:: (η τριτη...)
ΥES YES YES YES YES το θελω πολυ πολυ πολυ πολυυυυυυυυυυυ!!!!!!!!
Η Kontebelas productions προτεινει:
Αγοράστε G.K. 1/48 productions! Excellent quality!
Αποστολή από: ΛΕΥΤΕΡΗΣ στις Δεκεμβρίου 01, 2007, 01:26:34 πμ
Αποστολή από: gkontog στις Δεκεμβρίου 01, 2007, 01:53:22 πμ
(http://imageshack.us)Αλλά δε μασάμε, αύριο θα τον τρίψω και αν δε σπάσω στο μεταξύ τα πτερύγια, που είναι πολύ πιθανό θα το ξαναβάψω. Συμπέρασμα: Οσοι αποφασίσετε να το φτιάξετε, κολήστε κώνο και έλικα, στοκάρετε, τρίψτε και μετά βάψτε. Με αυτή τη σειρά ::sprechende_015::
Αποστολή από: thanosmen στις Δεκεμβρίου 01, 2007, 02:57:29 πμ
Αποστολή από: gkontog στις Δεκεμβρίου 01, 2007, 11:49:08 μμ
Περιμένοντας την παρκετίνη στην έλικα να στεγνώσει για να μασκάρω, έφτιαξα τα 50άρια πολυβόλα από σύριγγα ινσουλίνης. Θα τα κολλήσω στο τέλος, μετά τα βερνίκια.
Πάμε για φθορές, λάδια τρεχάμενα και γενικώς μπίχλιασμα μέχρι δακρύων. Λέω να δοκιμάσω wash με λάδια, οπότε να και η ερώτηση, με white spirit τα αραιώνεται;
Αποστολή από: 117tacan στις Δεκεμβρίου 01, 2007, 11:56:40 μμ
Αποστολή από: PanPan στις Δεκεμβρίου 01, 2007, 11:59:08 μμ
Αποστολή από: nino1969 στις Δεκεμβρίου 02, 2007, 12:10:38 πμ
Αποστολή από: Greg Filos στις Δεκεμβρίου 02, 2007, 12:29:03 πμ
εσύ πάντως αν θες αντί για white spirit μπορείς να βάλεις και διαλυτικό νίτρου ::glossa:: ::glossa:: ::077devil::
Ναί,ναι έχω ακούσει οτι αυτό το διαλυτικό νίτρου κάνει φανταστική δουλειά στα μοντέλα!!!
Αποστολή από: Αγιος Δημητριος στις Δεκεμβρίου 02, 2007, 12:58:55 πμ
::salut:: ::salut:: ::salut::
::icon_thumright:: ::icon_thumright:: ::icon_thumright::
::eusa_clap:: ::eusa_clap:: ::eusa_clap::
Αποστολή από: gkontog στις Δεκεμβρίου 02, 2007, 01:10:28 πμ
Είσαι τέλειος ::eusa_clap:: , "λάδωσέ το" τώρα, εσύ πάντως αν θες αντί για white spirit μπορείς να βάλεις και διαλυτικό νίτρου ::glossa:: ::glossa:: ::077devil::
Ναί,ναι έχω ακούσει οτι αυτό το διαλυτικό νίτρου κάνει φανταστική δουλειά στα μοντέλα!!!Κάτι μου λέει οτι μετά θα πάρω το μοντέλο και θα το πιω στο ποτήρι... Σα φραπέ ένα πράμα.
Τώρα να πέσω να πεθάνω; Παίρνω ένα κυπελάκι από Moxacef, βάζω μέσα λίγο white spirit και παίρνω με το πινέλο λίγο μαύρο λάδι για να το αραιώσω. Σε 10sec καταλήγω σε κάτι που έμοιαζε σα να προσπαθώ να αραιώσω ένα τούβλο μέσα σε μαγιονέζα! Καθάρισμα το κυπελάκι, νέα προσπάθεια, το ίδιο αποτέλεσμα. Εντάξει λέω, τουλάχιστον το φαινόμενο είναι επαναλήψιμο, πάμε να δούμε τι φταίει και αρχίζω να μελετάω το σωληνάριο:
(http://imageshack.us)Με ψιλά ψιλά γραμματάκια λοιπόν το σωληνάριο με πληροφόρισε οτι περιέχει ακρυλικό λάδι και διαλύεται με νερό :shock: Δεν είχα την παραμικρή ιδέα οτι υπάρχει κάτι τέτοιο! Αραίωσα λοιπόν με νερό (ομολογώ πως με τα λάδια έχεις πιο καλό έλεγχο στην πυκνότητα χρώματος) για να ανακαλύψω οτι είναι πρακτικά αδύνατον, για μένα τουλάχιστον, να κάνω wash με το νερό! Οπου και να το έβαζα το υγρό σχημάτιζε μία σταγόνα και έδειχνε πλήρη αναισθησία στο τριχοειδές φαινόμενο. Εντάξει λέω, θα αυξήσω το ιξώδες (τρομάρα μου) και προσθέτω λίγο Azax και καταλήγω με μία ωραία ημιδιαφανή μαρμελάδα ::eusa_wall::
Οι δοκιμές σταμάτησαν πάραυτα και τώρα κάνω wash με Humbrol 33 και white spirit, ψυχικά ήρεμος, καρδιακές σφύξεις 75/min και πίεση 8-11. You can't teach an old dog new tricks όπως λένε και οι εκ γηραιάς Αλβιόνος ορμόμενοι.
Αποστολή από: 117tacan στις Δεκεμβρίου 02, 2007, 01:15:10 πμ
Αποστολή από: PanPan στις Δεκεμβρίου 02, 2007, 01:18:01 πμ
Εdit: κλάνουν? :lol:
Ποιος έβαλε το λ δίπλα στον τόνο???? :mrgreen:
Αποστολή από: nino1969 στις Δεκεμβρίου 02, 2007, 01:19:08 πμ
Πέταξέ το και πήγαινε πάρε ένα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ λάδι, κάτι σε Winsor&Newton, Van Gogh etc, etc, που να αραιώνεται με white spirit (εγώ πάντως χρησιμοποιώ το δι΄λυτικό της Humbrol που το θεωρώ το καλύτερο) ... να ευχαριστηθείς και αναθυμιάσεις
Αποστολή από: CROW στις Δεκεμβρίου 02, 2007, 01:21:50 πμ
Αν εβαζες μεσα στο μιγμα και λιγο απορυπαντικο πιατων θα δουλευε οκ! ::sprechende_015::Είσαι τέλειος ::eusa_clap:: , "λάδωσέ το" τώρα, εσύ πάντως αν θες αντί για white spirit μπορείς να βάλεις και διαλυτικό νίτρου ::glossa:: ::glossa:: ::077devil::Ναί,ναι έχω ακούσει οτι αυτό το διαλυτικό νίτρου κάνει φανταστική δουλειά στα μοντέλα!!!Κάτι μου λέει οτι μετά θα πάρω το μοντέλο και θα το πιω στο ποτήρι... Σα φραπέ ένα πράμα.
Τώρα να πέσω να πεθάνω; Παίρνω ένα κυπελάκι από Moxacef, βάζω μέσα λίγο white spirit και παίρνω με το πινέλο λίγο μαύρο λάδι για να το αραιώσω. Σε 10sec καταλήγω σε κάτι που έμοιαζε σα να προσπαθώ να αραιώσω ένα τούβλο μέσα σε μαγιονέζα! Καθάρισμα το κυπελάκι, νέα προσπάθεια, το ίδιο αποτέλεσμα. Εντάξει λέω, τουλάχιστον το φαινόμενο είναι επαναλήψιμο, πάμε να δούμε τι φταίει και αρχίζω να μελετάω το σωληνάριο:
Με ψιλά ψιλά γραμματάκια λοιπόν το σωληνάριο με πληροφόρισε οτι περιέχει ακρυλικό λάδι και διαλύεται με νερό :shock: Δεν είχα την παραμικρή ιδέα οτι υπάρχει κάτι τέτοιο! Αραίωσα λοιπόν με νερό (ομολογώ πως με τα λάδια έχεις πιο καλό έλεγχο στην πυκνότητα χρώματος) για να ανακαλύψω οτι είναι πρακτικά αδύνατον, για μένα τουλάχιστον, να κάνω wash με το νερό! Οπου και να το έβαζα το υγρό σχημάτιζε μία σταγόνα και έδειχνε πλήρη αναισθησία στο τριχοειδές φαινόμενο. Εντάξει λέω, θα αυξήσω το ιξώδες (τρομάρα μου) και προσθέτω λίγο Azax και καταλήγω με μία ωραία ημιδιαφανή μαρμελάδα ::eusa_wall::
Οι δοκιμές σταμάτησαν πάραυτα και τώρα κάνω wash με Humbrol 33 και white spirit, ψυχικά ήρεμος, καρδιακές σφύξεις 75/min και πίεση 8-11. You can't teach an old dog new tricks όπως λένε και οι εκ γηραιάς Αλβιόνος ορμόμενοι.
Αποστολή από: mmaker στις Δεκεμβρίου 02, 2007, 09:32:28 πμ
Αλλά όπως είπαν και τ άλλα παιδιά,πάρε δυο τρία διαφορετικά λάδια,(Black,White,Burnt Umber,Burnt Sienna) για να δεις αποτελέσματα!
Αραιώνεις και περνάς με ψιλό πινέλο σε γραμμώσεις.
Πριν περάσεις,δοκίμασε να ψεκάσεις σκέτο διαλυτικό,ελαφρά το μοντέλο...
Αν θέλεις,αραιώνεις υπερβολικά,περνάς όλο το χρώμα και αφού αφήσεις κανά μισάωρο,σκουπίζεις με καθαρό πανάκι με την φορά του αέρα.
Επίσης βάζεις αναραίωτο λάδι με λεπτό πινέλο σε κάποιο σημείο και με καινούργιο πινέλο περνάς από πάνω για αναπαράσταση τρεξίματος λαδιών(Tip πέρνα με μικρότερο ίχνος απ το προηγούμενο,κάποιο άλλο χρώμα)
Τέλος αναμειγμένα λάδια(συνήθως άσπρο) με σμάλτο,κάνουν πολύ καλύτερο drybrush από οποιοδήποτε σκέτο σμάλτο!
Αποστολή από: LIVERPOOL στις Δεκεμβρίου 02, 2007, 01:45:29 μμ
Είσαι τέλειος ::eusa_clap:: , "λάδωσέ το" τώρα, εσύ πάντως αν θες αντί για white spirit μπορείς να βάλεις και διαλυτικό νίτρου ::glossa:: ::glossa:: ::077devil::
εσύ πάντως αν θες αντί για white spirit μπορείς να βάλεις και διαλυτικό νίτρου ::glossa:: ::glossa:: ::077devil::
Ναί,ναι έχω ακούσει οτι αυτό το διαλυτικό νίτρου κάνει φανταστική δουλειά στα μοντέλα!!!
Συμφωνώ και μάλιστα σε τρελή αναλογία διαλυτικού / χρώματος, π.τ.π. 10000 / 1 και ύστερα μ. π. (π.τ.μ. = πριν το πέταμα, μ.π. = μετά πέταμα)
Αυτό το polycolor πάλι που το βρήκες :?: :?: :?: :?:
Πέταξέ το και πήγαινε πάρε ένα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ λάδι, κάτι σε Winsor&Newton, Van Gogh etc, etc, που να αραιώνεται με white spirit (εγώ πάντως χρησιμοποιώ το δι΄λυτικό της Humbrol που το θεωρώ το καλύτερο) ... να ευχαριστηθείς και αναθυμιάσεις (Image removed from quote.)
Υπάρχει και διαλυτικό για το αραίωμα των λαδιών που δεν μυρίζει καθόλου. Λέγεται MODELFIX και λέει ότι είναι διαλυτικό για χρώματα σμάλτου. Βέβαια όταν το χρησιμοποίησα να αραιώσω Humbroll το υγρό γέμισε μικροσκοπικούς σβόλους και δεν μπορούσα να το ψεκάσω. Προφανώς δεν κάνει για Hum. Αλλά όταν το χρησιμοποίησα για να αραιώσω λάδια από σωληνάριο, ήταν τέλειο και χωρίς καθόλου μυρουδιά.
Αποστολή από: gkontog στις Δεκεμβρίου 03, 2007, 11:58:00 μμ
(http://img220.imageshack.us/my.php?image=pict1558ib8.jpg)Με ψιλό πινελάκι έπαιρνα λίγο λάδι με τη μύτη, στέγνωνα το πινέλο σε χαρτοπετσέτα και ακολουθώντας τη φορά του αέρα στις πτέρυγες έτριβα το υποκείμενο χρώμα ακριβώς σαν να έκανα dry brush. Σε σχέση με το dry brush με enamels τα λάδια υπερέχουν γιατί κατά την άποψή μου
- Δίνουν πολύ μεγαλύτερο χρόνο για να δουλέψεις.
- Μπορούν να απλωθούν σε πολύ πιο διακριτικά στρώματα σε σχέση με τα enamel. Ισως να είναι πιο λεπτόκοκα, αν κάποιος ξέρει ας με διαφωτίσει. Με λίγη εξάσκηση πέρασα ένα πολύ ανοικτό κίτρνο (chrome yellow + titanium white, 50/50 + λίγο καφέ) πάνω από τα σήματα σπάζοντας τη φωτεινότητα του λευκού και κάνοντάς να δείχνουν παλιά και ταλαιπωρημένα σε χρόνο που είναι το 1/100 του χρόνου που θα έκανα χρησιμοποιώντας την μέχρι τώρα τεχνική μου με το υπεραραιωμένο χρώμα και τον αερογράφο.
- Είναι πολύ εύκολο με μία οδοντογλυφία, ή και το ίδιο το πινέλο, να αναμίξεις σε χρόνο μηδέν μία απόχρωση, κάτι που στα enamel απαιτεί άνοιγμα αρκετών χρωμάτων και βιασύνη γιατί τα matt στεγνώνουν σε 3-5 λεπτά.
- Είναι σκανδαλωδώς φτηνά, δε θυμάμαι πόσο είχα αγοράσει τα 3-4 που ήδη είχα, αλλά αυτά που πήρα σήμερα της Lucas Studio είχαν 1.95EUR το σωληνάριο και υπήρχαν και πιο φτηνά στο ράφι. Και από ποσότητα συμφέρουν απίστευτα, με ένα σωληνάριο κάνεις dry brush και εμένα :shock:
Μεινέκτημα ο μεγάλος χρόνος στεγνώματος, αλλά αν προγραμματίσεις να κάνεις τα λαδώματα βράδυ, μέχρι την επομένη το πρωί έχουν στεγνώσει λόγω του ότι μπαίνουν σε πολύ λεπτά στρώματα. Οπου μου έπεφε λίγο παραπάνω, έκανα διορθώσεις με μία μπατονέτα και white spirit. Τώρα στη φωτογράφιση είχα πρόβλημα, gloss η παρκετίνη, gloss και τα λάδια, ήταν αδύνατο να πετύχω μια γωνία που να φαίνονται καλά οι διάφορες τονικότητες στα χρώματα της παραλλαγής. Τέλος πάντων, μία ιδέα θα την πάρετε, ελπίζω με το matt βερνίκι να συνέλθουν τα πράγματα.
(http://img220.imageshack.us/my.php?image=pict1559bf0.jpg) 
(http://img220.imageshack.us/my.php?image=pict1562fo7.jpg)Κόλλησα και τις ρόδες και τώρα πάμε για chipping. Οχι πολλά πράγματα, οι φωτογραφίες δεν το δικαιολογούν, λίγο στα σημεία πρόσβασης του cockpit και στα panels φόρτωσης των πυρομαχικών. Επίσης πρέπει να αλλάξω και τον σωλήνα pitot με άλλο αγγλικού τύπου και σκέφτομαι κάποιο τρόπο για να τον κατασκευάσω. Είδομεν.
Αυτά για την ώρα. Λέω να πάω για ύπνο και να αφήσω το chipping για αύριο γιατί με τη νύστα που έχω το βλέπω το Ρ-40 bare metal...
Αποστολή από: philio στις Δεκεμβρίου 04, 2007, 12:23:47 πμ
Γουστάρω πάντως που το παλεύεις το πράγμα και τελικά καταφέρνεις να είσαι πάντα άψογος στις κατασκευές σου. (ISO gkontog) ::eusa_clap:: ::eusa_clap:: ::eusa_clap::
::salut:: ::salut:: ::salut::
Αποστολή από: GosVa στις Δεκεμβρίου 04, 2007, 01:07:01 πμ
Οι δοκιμές σταμάτησαν πάραυτα και τώρα κάνω wash με Humbrol 33 και white spirit, ψυχικά ήρεμος, καρδιακές σφύξεις 75/min και πίεση 8-11. You can't teach an old dog new tricks όπως λένε και οι εκ γηραιάς Αλβιόνος ορμόμενοι.
Λιγο χαμηλο ειναι το 11 να το κοιταξεις! ::glossa::
Κατα τα αλλα το μοντελο τα σπαει! ::eusa_clap::
Εχω καβα ενα Academy. Να το παλεψω ή δεν αξιζει?
Αποστολή από: CROW στις Δεκεμβρίου 04, 2007, 01:10:11 πμ
Αν εχεις το Β αστο καλυτερα!Ειναι χειροτερο απο το Μig!Οι δοκιμές σταμάτησαν πάραυτα και τώρα κάνω wash με Humbrol 33 και white spirit, ψυχικά ήρεμος, καρδιακές σφύξεις 75/min και πίεση 8-11. You can't teach an old dog new tricks όπως λένε και οι εκ γηραιάς Αλβιόνος ορμόμενοι.
Λιγο χαμηλο ειναι το 11 να το κοιταξεις! ::glossa::
Κατα τα αλλα το μοντελο τα σπαει! ::eusa_clap::
Εχω καβα ενα Academy. Να το παλεψω ή δεν αξιζει?
Αποστολή από: gkontog στις Δεκεμβρίου 04, 2007, 10:34:43 πμ
Εχω καβα ενα Academy. Να το παλεψω ή δεν αξιζει?Μιλάς για το P-40B; Αν ναι, άστο καλύτερα και πάρε ένα Hobby Boss. Αν είναι κάποιο από τα E ή M/N, όρμα του, είναι απίθανα μοντέλα.
Γουστάρω πάντως που το παλεύεις το πράγμα και τελικά καταφέρνεις να είσαι πάντα άψογος στις κατασκευές σου. (ISO gkontog) ::eusa_clap:: ::eusa_clap:: ::eusa_clap::ISO gkontog :!:
::salut:: ::salut:: ::salut::
::lol18:: ::lol18:: ::lol18:: ::lol18:: ::lol18:: ::lol18:: ::lol18:: ::lol18:: ::lol18:: ::lol18::
Μιλάμε για χοντρές προδιαγραφές ::glossa::
Αποστολή από: LIVERPOOL στις Δεκεμβρίου 04, 2007, 11:11:32 πμ
WASH το έκανες ? και αν ΝΑΙ με τί ?
Αποστολή από: gkontog στις Δεκεμβρίου 04, 2007, 11:23:02 πμ
Αποστολή από: LIVERPOOL στις Δεκεμβρίου 04, 2007, 12:13:41 μμ
Δεν ξέρω τι χρώματα πήρες, αλλά το wash να το κάνεις με μαύρο (IVORY BLACK) ή σε κάποιες περιπτώσεις καφέ (BURNT UMBER ή RAW UMBER) που μπορείς να τα ξανοίγεις με λευκό (TITANIUM WHITE) ή κάποιο κίτρινο (NAPLES YELLOW DEEP ή NAPLES YELLOW LT). Επίσης μερικές φορές μπορείς να χρησιμοποιείς και κάποιο γκρι (PAYNES GREY).
Εννοείται ότι αυτό θα το κάνεις αφού περάσεις τα σήματα και μετά ψεκάσεις ξανά με glosse βερνίκι ή παρκετίνη κατά ΓΚΟΝΤΟΓΚ.
Μετά περνάς ένα ματ ακρυλικό βερνίκι (δεν ξέρω αν υπάρχει ματ παρκετίνη ::glossa::) [τα λάδια κάθονται πολύ εύκολα πάνω στο ματ παρά στο γυαλιστερό ] και όταν στεγνώσει, με την μέθοδο του στεγνού πινέλου, κάνεις περάσματα στα ανάγλυφα σημεία του μοντέλου, για να φωτίζονται περισσότερο και έτσι αποκτά μια τρισδιάστατη εμφάνιση. Αυτό το κάνεις με κάποιο κίτρινο (NAPLES YELLOW LT) ή ακόμα και λευκό (TITANIUM WHITE).
Ανοίγματα μπορείς να κάνεις ακόμα και στα πάνελ, με άσπρο (TITANIUM WHITE), με πολύ ελαφρά περάσματα.
Φυσικά επειδή τα λάδια αναμειγνύονται εύκολα μεταξύ τους μπορείς να κάνεις άπειρους συνδυασμούς και να βγάλεις την απόχρωση που εσύ προτιμάς.
Επειδή είναι πολύ λεπτόκοκκα, αν διαλυθούν καλά, μπορείς ακόμα και να τα ψεκάσεις.
Αυτά τα λίγα σε γενικές γραμμές, τα περισσότερα θα τα ανακαλύψεις μόνος σου κάνοντας πειραματισμούς, ξέρεις εσύ από τέτοια :wink:
Α... και μην βγάζεις τόσο πολύ χρώμα από το σωληνάριο, δεν χρειάζεται. Μοντέλο στην 1/72 θα κάνεις wash και όχι τον ΓΚΟΝΤΟΓΚιάννη ολόκληρο :mrgreen: :mrgreen: :mrgreen:
Αποστολή από: Jet72 στις Δεκεμβρίου 04, 2007, 12:15:49 μμ
Αποστολή από: gkontog στις Δεκεμβρίου 04, 2007, 12:42:10 μμ
Από δω και μπρος wash να κάνεις με λάδια, καλά αραιωμένα με white spirit, θα δεις ότι κυλάνε πάρα πολύ εύκολα πάνω στις γραμμώσεις, που μερικές φορές δεν θα τα προλαβαίνεις.Εχεις δίκιο, έκανα μια δοκιμή χθες και είναι ακριβώς όπως τα λες!
Δεν ξέρω τι χρώματα πήρες, αλλά το wash να το κάνεις με μαύρο (IVORY BLACK) ή σε κάποιες περιπτώσεις καφέ (BURNT UMBER ή RAW UMBER) που μπορείς να τα ξανοίγεις με λευκό (TITANIUM WHITE) ή κάποιο κίτρινο (NAPLES YELLOW DEEP ή NAPLES YELLOW LT). Επίσης μερικές φορές μπορείς να χρησιμοποιείς και κάποιο γκρι (PAYNES GREY).Μιας και διαβάζω ο forum, έχω σχεδόν όσα αναφέρεις, τα οποία αναφέρονται σε δεκάδες topics. Μόνο το paynes grey μου ξέφυγε αλλά θα το διορθώσω πάραυτα.
Φυσικά επειδή τα λάδια αναμειγνύονται εύκολα μεταξύ τους μπορείς να κάνεις άπειρους συνδυασμούς και να βγάλεις την απόχρωση που εσύ προτιμάς.Ω ναι! Και σε μηδενικό χρόνο! Και χωρίς προσπάθεια!
Επειδή είναι πολύ λεπτόκοκκα, αν διαλυθούν καλά, μπορείς ακόμα και να τα ψεκάσεις.:shock: :shock: :shock: :shock: :shock: :shock: :shock: :shock:
Τι είπες τώρα :?: Και πότε θα στεγνώσουν άμα τα ψεκάσω;
Αυτά τα λίγα σε γενικές γραμμές, τα περισσότερα θα τα ανακαλύψεις μόνος σου κάνοντας πειραματισμούς, ξέρεις εσύ από τέτοια :wink:Ναι, άμα δείτε λάμψεις στο νότιο ορίζοντα, εγώ είναι που θα κάνω δοκιμές ::glossa::
Α... και μην βγάζεις τόσο πολύ χρώμα από το σωληνάριο, δεν χρειάζεται. Μοντέλο στην 1/72 θα κάνεις wash και όχι τον ΓΚΟΝΤΟΓΚιάννη ολόκληρο :mrgreen: :mrgreen: :mrgreen::oops: :oops: :oops:
Μαθαίνω παιδιά... Εχεις απόλυτο δίκιο, δε χρησιμοποίησα ούτε το 2% από την ποσότητα που έβαλα.
Γιατί White spirit και όχι κάποιο "μοντελιστικό" διαλυτικό; Είναι ίδια η συμπεριφορά;Ε, δεν ξέρω. Ο nino έγραψε για διαλυτικό enamel της Humbrol. Οι γνωρίζοντες τι λένε;
Εν κατακλείδι, μου αρέσουν τα λάδια ως υλικό, διευκολύνουν και τελικά, παρά τον αργό χρόνο στεγνώματος, επιταχύνουν την κατασκευή. Εχουν ήδη παγιωθεί στο μοντελιστικό μου οπλοστάσιο.
Αποστολή από: LIVERPOOL στις Δεκεμβρίου 04, 2007, 01:41:33 μμ
Αποστολή από: CROW στις Δεκεμβρίου 04, 2007, 01:57:28 μμ
Αποστολή από: LIVERPOOL στις Δεκεμβρίου 04, 2007, 02:11:42 μμ
Κατ' αρχήν ευχαριστώ για τις πληροφορίες ::proskino::Επειδή είναι πολύ λεπτόκοκκα, αν διαλυθούν καλά, μπορείς ακόμα και να τα ψεκάσεις.:shock: :shock: :shock: :shock: :shock: :shock: :shock: :shock:
Τι είπες τώρα :?: Και πότε θα στεγνώσουν άμα τα ψεκάσω;
Τιμή μου και ευχαρίστησή μου. Το ξέρεις.
Για να πω την αλήθεια αυτό δεν το έχω δοκιμάσει, ακόμα, αλλά το είδα σε ένα βιντεάκι να το κάνει κάποιος και έπαθα πλάκα.
Αποστολή από: Raw_Shooter στις Δεκεμβρίου 05, 2007, 01:25:52 πμ
Αποστολή από: aladam13 στις Δεκεμβρίου 05, 2007, 02:16:39 πμ
Καταπληκτικό...
Μια ερώτηση σχετικά με τα λάδια..Πόση περίπου ώρα τα αφήνω πάνω στο μοντέλο πριν περάσω με το πανί να καθαρίσω?
Αποστολή από: 117tacan στις Δεκεμβρίου 05, 2007, 02:32:04 πμ
Μπράβο και από εμένα.... ::eusa_clap:: ::eusa_clap::
Καταπληκτικό...
Μια ερώτηση σχετικά με τα λάδια..Πόση περίπου ώρα τα αφήνω πάνω στο μοντέλο πριν περάσω με το πανί να καθαρίσω?
Υπολόγισε κάνα 10λεπτο το πολυ
Αποστολή από: Περικλής στις Δεκεμβρίου 05, 2007, 08:54:09 πμ
Μπραβο φιλε μου φοβερη δουλεια!!!!!!
Τα λαδια ειναι το καλυτερο για wash!!!!!!!
Μπραβο!!!!!!!!!!!!!!
Αποστολή από: farmer121 στις Δεκεμβρίου 05, 2007, 01:02:24 μμ
Αποστολή από: gkontog στις Δεκεμβρίου 11, 2007, 08:11:56 μμ
Το 1st American Volunteer Group ήταν αποτέλεσμα μιας απελπιστικής και επικίνδυνης κατάστασης. Η Ιαπωνία ήταν πρακτικά σε πόλεμο με την Κίνα μετά το Marco Polo Bridge Incident στις 07/07/1937. Ο πόλεμος αυτός ήταν από τους πλεόν αιματηρούς της ιστορίας και οι κινέζοι άμαχοι υπέφεραν τα πάνδεινα από τους ιάπωνες κατακτητές. Οι ΗΠΑ και η Αγγλία, στα πλαίσια του ανταγωνισμού τους με την Ιαπωνία, έσπευσαν να εφοδιάσουν τις δυνάμεις της Κίνας με όπλα και εφόδια αλλά στις αρχές του 1940 οι κινέζοι είχαν περιέλθει σε δυσμενέστατη στρατηγική θέση και ο μόνος δρόμος εφοδιασμού ήταν ο διαβόητος Burma road, ένα φιδογυριστό λασπωμένο μονοπάτι το οποίο θυμίζει ειδική διαδρομή αγώνα αντοχής αυτοκινήτων και όχι δρόμο από τον οποίο θα έπρεπε να περάσουν εφόδια για ένα στρατο. Ο δρόμος περνά μέσα από εδάφη που ελέγχουν οι άγγλοι και οι ιάπωνες πιέζουν στο διπλωματικό πεδίο και επιτυγχάνουν να αναγκάσουν τους άγγλους να κλείσουν το δρόμο. Οι κινέζοι πέφτουν σε απελπισία αλλά λίγο μετά ο Τσώρτσιλ ξανανοίγει το δρόμο, μία απόφαση η οποία θα συνδέσει άρρηκτα τα βρετανικά συμφέροντα αλλά και το μέλλον της Αγγλίας στην περιοχή με τις ΗΠΑ.
Ενα τμήμα του διαβόητου Burma road. Δε μπορώ να φανταστώ πως γινόταν όταν έβρεχε...
Το προσωρινό κλείσιμο του δρόμου έδειξε το εύθραστο της κατάστασης και οι κινέζοι άρχισαν να πιέζουν τους αμερικανούς για πιο δραστικά μέτρα ανεφοδιασμού τους. Αποφασίζεται η αποστολή μίας αεροπορικής μονάδας υπό τη διοίκηση του Lt. Gen. Claire Lee Chennault, πρώην αξιωματικού του US Army Air Corps και νυν συμβούλου επί αεροπορικών θεμάτων του Chiang Kai-sek. Αλλά οι νόμοι οι οποίοι διέπουν την αμερικανικοί ουδετερότητα απαγορεύουν άμεση εμπλοκή στρατιωτικού προσωπικού των ΗΠΑ οπότε ο πρόεδρος Roosevelt υπογράφει μία μυστική διαταγή στις 23/12/1940, για τη δημιουργία μίας αεροπορικής μονάδας με αμερικανικό προσωπικό σαν μέρος της θυγατρικής της Curtiss, Central Manufacturing Company (CAMCO). Η CAMCO συναρμολογεί και συντηρεί αεροσκάφη για την κυβέρνηση της Εθνικιστικής Κίνας από το 1933 και διαθέτει εγκαταστάσεις στο Loiwing της Κίνας, κοντά στο τέρμα του Burma road. 100 αμερικανοί πιλότοι θα αποστρατεύονταν και θα πήγαιναν στην Κίνα σαν υπάλληλοι της CAMCO με μονοετές συμβόλαιο, μαζύ με το ανάλογο προσωπικό εδάφους. Ειδική τροποποίηση στον στρατιωτικό κανονισμό τους επέτρεπε με τη λήξη του συμβολαίου τους να επιστρέψουν στον αμερικανικό στρατό χωρίς απώλειες σε συντάξιμα έτη και βαθμολογική πρόοδο. Για να καλυφθεί το όλο εγχείρημα οικονομικά ιδρύθηκε η εταιρεία φάντασμα China Defense Supplies και μέσω αυτής απορροφούνταν τα απαιτούμενα κεφάλαια. Οι μισθοί που προσέφερε η CAMCO ήτaν απλά εξωφρενικοί. Ενας πιλότος της USAAF είχε τότε μηνιαίο εισόδημα για υπηρεσία εκτός ΗΠΑ 375 USD. Η CAMCO έδινε στους πιλότους 600 USD, στους flight leaders 675 USD και στους squadron leaders 750 USD. Τέλος υπήρχε η υπόσχεση πληρωμής 500 USD για κάθε κατεστραμένο αεροσκάφος του αντιπάλου, μία υπόσχεση η οποία ερχόταν δια στόματος της Madame Chiang Kai-shek. Οι πιλότοι προήλθαν από όλα σχεδόν τα σώματα του στρατού των ΗΠΑ που διέθεταν αεροσκάφη και μερικοί από αυτούς δεν είχαν ξαναπετάξει με καταδιωκτικό.
Τα αεροσκάφη τους, Curtiss P-40C, βγήκαν από τις γραμμές παραγωγής της Curtiss από διάφορες παραγγελίες και batches παραγωγής. Οι πρώτοι πιλότοι και προσωπικό εδάφους έφθασαν στην Rangoon στον Μάϊο του 1941 και αμέσως άρχισαν τα προβλήματα. Τα αεροσκάφη προέρχονταν από πολές διαφορετικές σειρές και παρουσίαζαν σημαντικές διαφορές μεταξύ τους. Αν και η επίσιμη ονομασία τους ήταν P-40C, όλα ήταν κάτι μεταξύ μονtέλου B και C. Μερικά έφεραν αγγλικό εξοπλισμό και όργανα και ξεχώριζαν λόγω διαφορετικού σωλήνα pitot, κανένα δεν μπορούσε να φέρει εξωτερική απορριπτόμενη δεξαμενή καυσίμου που έφεραν τα C, κάποια δεν είχαν εγκατεστημένη τη θωράκιση και μερικά είχαν τη μανέτα του κινητήρα συνδεδεμένη ανάποδα κατά τα γαλλικά πρότυπα της εποχής! Τέλος κανένα δεν έφερε σκοπευτικό πέρα από το ring and post που βρισκόταν έξω από το cockpit. Οταν η CAMCO αγόρασε γυροσκοπικά οπτικά σκοπευτικά N-3A οι τεχνικοί ανακάλυψαν οτι για να εγκαταστήσουν εντός του cockpit έπρεπε να ανοίξουν τρύπες στο αλεξινέμιο αλλά δεν διέθεταν κανενός είδους εξοπλισμό για τη δουλειά αυτή! Απίστευτες μηχανολογικές πατέντες υλοποιήθηκαν για να μπορέσουν τελικά τα σκοπευτικά να μπουν στη θέση τους και να ρυθμιστούν σωστά, μια δουλειά που κράτησε μέχρι και τα τέλη Οκτωβρίου 1941. Το επόμενο πρόβλημα ήταν ο οπλισμός. Τα δυό πολυβόλα των 0.50in ήταν ήδη εγκατεστημένα από το εργοστάσιο, αλλά έλειπαν τα 4 πολυβόλα των 0.30in στις πτέρυγες. Στάθηκε αδύνατο να βρεθούν αρκετά για όλα τα αεροσκάφη και αγοράστηκε ένας αριθμός από πολυβόλα των 7.92mm, αγνώστου προελεύσεως, πολλά από τα οποία δεν ήταν σχεδιασμένο για αεροπορική χρήση και απαίτησαν μεγάλη προσπάθεια από τους μηχανικούς για να εγκατασταθούν. Και τα προβλήματα ήταν ατελείωτα. Τα αεροσκάφη έφθασαν χωρίς ασυρμάτους και έπρεπε να γίνουν οι απαραίτητες αλλαγές για να εγκαταστήσουν ασυρμάτους RCA 7-H που αγοράστηκαν από την πολιτική αγορά. Οι ζώνες πρόσδεσης των πιλότων ήταν κακής ποιότητας και έπρεπε να αλλαχθούν. Πολλά πολυβόλα των 0.30in της Hi-Standard Company ήταν κακής ποιότητας και παρουσίαζαν συνεχή προβλήματα. Υπήρχε μεγάλη έλλειψη σε ελαστικά και οι μηχανικοί εφάρμοσαν στις ρόδες των P-40 μικρά μεταλλικά ελάσματα έτσι ώστε η ρόδα να αρχίσει να περιστρέφεται από τον αέρα πριν την προσγείωση και να μειώνεται η φθορά του πέλματος του ελαστικού. Ετσι μέσα από μία ατελείωτη σειρά από προβλήματα και εξωφρενικές μερικές φορές λύσεις, 99 P-40 ήταν έτοιμα για μάχη.
Σύντομα όλο ανακάλυψαν οτι ο χειρότερος εχθρός είναι ο καιρός. Το τροπικό κλίμα συνδίαζε πολύ έντονες βροχές που τιw διαδεχόταν έναw καυτόw ήλιος και μετά ξανά βροχή που έκανε τα πάντα λάσπη σε μερικά λεπτά και μετά ξανά ήλιος που έκανε σε ελάχιστο χρόνο τη λάσπη λεπτή σκόνη και ταλαιπωρούσε προσωπικό και εξοπλισμό. Σύμφωνα με μία μαρτυρία:
«...έβρεχε πάρα πολύ κάθε μέρα για εννέα μήνες. Μετά αρχίζαν οι μουσώνες...» :!: :shock: :shock: :shock:
Ο οπλισμός αν έμενε έστω και μία μέρα ασυντήρητος άρχιζε αμέσως να σκουριάζει, οι μηχανές λειτουργούσαν μόνιμα σε υψηλότερη από το κανονικό θερμοκρασία, τα cockpit των αεροσκαφών έπρεπε να προστατευτούν από τον ήλιο αλλιώς ήταν αδύνατον να μπει μέσα ο πιλότος με τη θερμοκρασία στους 60oC, η θερμοκρασία την ημέρα πλησίαζε τους 45oC υπό σκιάν, πριν μπει ο πιλότος στο cockpit έπρεπε να το ελέγξει διεξοδικά για παρουσία εντόμων, σκορπιών και αραχνών μεγέθους γάτας και πολύ σύντομα οι τροπικές ασθένειες έκαναν την εμφάνισή τους. Η ομίχλη μπορούσε να εμφανιστεί χωρίς προειδοποίηση και αποτελούσε άμεσο κίνδυνο για τα αεροσκάφη που ήταν στον αέρα ενώ οι πιλότοι γρήγορα έμαθαν οτι κάθε σύννεφο μπορούσε να κρύβει μία καταιγίδα ικανή να διαλύσει το αεροσκάφους τους εν πτήση.
Το μαντήλι αυτό το έφεραν όλοι οι πιλότοι. Εγραφε στα κινέζικα οτι ο πιλότος ήταν σύμμαχος της Κίνας και οτι έπρεπε να τύχει βοηθείας από πολίτες και στρατιωτικούς.
Και μέσα σε όλα αυτά έπρεπε οι πιλότοι να μάθουν να μάχονται. Από τους 99 τελικά που έφτασαν, μόνο οι 12 είχαν κάποια εμπειρία στο χειρισμό του P-40. Ο Chennault προς στιγμήν απογοητεύτηκε και σε αρκετές περιπτώσεις χρησιμοποίησε σκληρή γλώσσα απέναντι στους υπευθύνους της CAMCO σχετικά με τον τρόπο τον οποίο έγινε η επιλογή. Αλλά δεν ήταν το είδος του ανθρώπου που θα τα παρατούσε εύκολα. Εχοντας παρατηρήσει και καταγράψει με προσοχή τις τακτικές και τις δυνατότητες των ιαπωνικών αεροσκαφών ξεκίνησε ένα εντονότατο πρόγραμμα εκπαίδευσης των πιλότων του. Βασικό στοιχείο του προγράμματος ήταν η κατά το δυνατό μεγαλύτερη εκμετάλλευση των δυνατοτήτων του P-40, των μειονεκτημάτων των ιαπωνικών καταδιωκτικών και η εμπλοκή σε μάχη μόνο υπό δεδομένες ευνοϊκές συνθήκες. O Chennault είχε παρατηρήσει οτι τα ιαπωνικά καταδιωκτικά που αντιμετώπιζαν οι κινέζοι, τα Ki-27 και Ki-43, είχαν ευελιξία μοτοποδηλάτου. Για να πετύχουν αυτό χρησιμοποιούσαν πτέρυγες χαμηλής φόρτισης και τεράστιες επιφάνειες ελέγχου, ιδανικές για να έχει ο πιλότος τον έλεγχο κατά τους ελιγμού σε χαμηλές και μέτριες ταχύτητες. Οταν η ταχύτητα αυξανόταν οι μεγάλες επιφάνειες ελέγχου λειτουργούσαν σαν αερόφρενα, απαιτούσαν τεράστια δύναμη από τον πιλότο και η ευελιξία του αεροπλάνου χανόταν με δραστικούς ρυθμούς όσο η ταχύτητα αυξανόταν. Επίσης, λόγω ελαφράς κατασκευής, και πάλι για να επιτύχουν υψηλή ευελιξία, δεν μπορούσαν να επιταχύνουν γρήγορα σε μία βύθιση. Τέλος η ελαφρά κατασκευή περιόριζε σημαντικά τους ελιγμούς σε υψηλές ταχύτητες και έκανε τα ιαπωνικά αεροσκάφη ευάλωτα ακόμα και στο παραμικρό πλήγμα μάχης. Στο άλλο άκρο αυτής της σχεδιαστικής φιλοσοφίας βρισκόντουσαν τα P-40. Κατασκευασμένα στοιβαρά και ικανά να απορροφούν πλήγματα μάχης, σε ταχύτητες κάτω από 200mph ήταν σαν τούβλα σε σχέση με τους ιάπωνες αντιπάλους τους. Οσο όμως αυξανόταν η ταχύτητα τα P-40 κέρδιζαν σε ευελιξία και από τα 250mph και πάνω είχαν το πλεονέκτημα. Επίσης μπορούσαν σε βύθιση να ξεπεράσουν οποιονδήποτε αντίπαλο και η τελική τους ταχύτητα ήταν σαφώς ανώτερη των ιαπωνικών. Τέλος, και ίσως το σημαντικότερο, είχαν θωράκιση στα ζωτικά σημεία του αεροσκάφους και γύρω από τον πιλότο, αυτοφρασσόμενες δεξαμενές καυσίμου και ισχύ πυρός ικανή να εξαφανίσει από τον ουρανό οτιδήποτε είχαν εκείνη την περίοδο οι ιάπωνες. Ο Chennault προσέφερε ακόμα μία μεγάλη υπηρεσία στην πατρίδα του στέλνοντας μία αναφορά σχετικά με τις δυνατότητες των ιαπωνικών καταδιωκτικών. Η αναφορά αυτή έκανε τον John Smith "Jimmy" Thach των πεζοναυτών να δοκιμάσει τον ελιγμό Thach Weave με τον οποίο οι αμερικανοί από τη Midway και μετά μπορούσαν να αντιμετωπίσουν με επιτυχία τα ιαπωνικά A6M.
Ετσι λοιπόν το υλικό για τη δημιουργία του θρύλου ήταν έτοιμο. Το μόνο που έλειπε ήρθε κυριολεκτικά κατά τύχη όταν οι πιλότοι πρόσεξαν σε μία εφημερίδα φωτογραφίες Spitfires από τη Β. Αφρική όπου στο ρύγχος, το οποίος είχε αποκτήσει μεγάλη επιφάνεια στα πλάγια λόγω του φίλτρου Vokes για την άμμο, υπήρχαν ζωγραφισμένα δόντια καρχαρία. Το P-40 ήταν ιδανικό για τέτοιου είδους nose art και αμέσως όλα τα αεροσκάφη απέκτησαν το χαρακτηριστικό αυτό σημάδι. Οσο για την τακτική αντιμετώπισης των αντιπάλων, οι οδηγίες ήταν απλούστατες:
- Υψος και ταχύτητα είναι ασφάλεια ζωής.
- Επίθεση πάντα σε βύθιση και με υψηλή ταχύτητα.
- Προσβολή του στόχου και μετατροπή της ταχύτητας σε ύψος με απότομο άνοδο που δεν μπορούσαν να ακολουθήσουν οι αντίπαλοι.
- Επανάληψη του κύκλου όσες φορές οι συνθήκες το επέτρεπαν.
- Σε περίπτωση μη επιτυχίας την πρώτη φορά ΠΟΤΕ δεν έπρεπε να εμπλακούν σε αερομαχία στο οριζόντιο επίπεδο ακολουθώντας τους ελιγμούς του αντιπάλου. Κάτι τέτοιο μείωνε με γρήγορους ρυθμούς την ταχύτητα του P-40 και πολύ γρήγορα ο αντίπαλος ήταν σε θέση βολής. Αν αποτύγχανε η προσβολή, ο πιλότος έπρεπε να κερδίσει ύψος και να επαλανάβει τη διαδικασία.
- Σε περίπτωση που κάποιος «έμπλεκε» πιο πολύ από ότι θα ήθελε, η κάθετη βύθιση ήταν το απόλυτο μέσο διαφυγής αφού κανένα ιαπωνικό αεροσκάφος δεν μπορούσε να ακουλοθήσει το P-40 το οποίο βούλιαζε σαν πέτρα.
- Σε περίπτωση αμφιβολίας ως προς το πόσο ευνοϊκές ήταν οι συνθήκες για επίθεση, τότε ίσχυε ο κανόνας "survive to fight another date".
O Chennault είχε ξεκαθαρίσει στους πιλότους του οτι ήθελε πιλότους που να καταρρίπτουν ιάπωνες και όχι νεκρούς ήρωες για πρωτοσέλιδα εφημερίδων. Και όταν οι πιλότοι του ενεπλάκησαν για πρώτη φορά με τον αντίπαλο στις 20/07/1941 μέχρι και την τελευταία εμπλοκή τους στις 01/07/1942, έβαλαν σε εφαρμογή τους παραπάνω απλούς κανόνες και άρχισαν να καταρρίπτουν με απίστευτους ρυθμούς. Παρά το ότι δρούσαν μόνιμα υστερώντας αριθμητικά, κάποιες φορές μάλιστα απελπιστικά, παρά το ότι ζούσαν σε πρωτόγονες συνθήκες και οι μηχανικοί έκαναν καθημερινά πάλη με το αδύνατο για να κρατήσουν τα αεροσκάφη σε μάχιμη κατάσταση και παρά το οτι οι περισσότεροι δεν ήταν πιλότοι δίωξης, κατάφεραν να καταστρέψουν 297 ιαπωνικά αεροσκάφη με 14 δικές τους απώλειες! Οι τακτικές που χρησιμοποιούσαν επέφεραν σύγχιση στους ιάπωνες και μάλιστα στα υψηλότερα κλιμάκια της ιεραρχίας αφού σε λίγο καιρό η προπαγανδιστική εμπομπή της Tokyo Rose θα τους αποκαλέσει δειλούς με το να αποφεύγουν τη μάχη με βύθιση και θα προκαλέσει την ικανοποιηση των πιλότων όταν η μακρινή φωνή θα ρωτάει μέσα από τα ραδιοκύματα "Why don''t you stay and fight?» δίνοντάς τους την απόλυτη επιβεβαίωση για την ορθότητα των τακτικών τους. Στις 04/07/1942 το 1st AVG απορροφήθηκε από την 14th Air Force και έγινε το 23rd Fighter Group. Τα μονοετή συμβόλαια των πιλότων έληξαν και πολλοί επέλεξαν να επιστρέψουν στις μονάδες στις οποίες ανήκαν. Από τους πιλότους του AVG, στους 7 μήνες που πολέμησαν, 19 έγιναν άσσοι με πάνω από 5 καταρρίψεις:
Robert Neale: 13 καταρρίψεις
David Lee Hill: 10.25 καταρρίψεις
George Burgard: 10 καταρρίψεις
Robert Little: 10 καταρρίψεις
Charles Older: 10 καταρρίψεις
Robert T. Smith: 8.9 καταρρίψεις
William McGarry: 8 καταρρίψεις
Charles Bond: 7 καταρρίψεις
Frank Lawlor: 7 καταρρίψεις
John Newkirk: 7 καταρρίψεις
Robert Hedman: 6 καταρρίψεις
C. Joseph Rosbert: 6 καταρρίψεις
J. Richard Rossi: 6 καταρρίψεις
Robert Prescott: 5.5 καταρρίψεις
Percy Bartelt: 5 καταρρίψεις
William Bartling: 5 καταρρίψεις
Edmund Overend: 5 καταρρίψεις
Robert Sandell: 5 καταρρίψεις
Robert H. Smith: 5 καταρρίψεις
Παρά το ότι οι AVG σα μονάδα έπαψαν να υπάρχουν η προσφορά τους ήταν τεράστια. Εδειξαν οτι με τις σωστές τακτικές οι ιάπωνες είναι εξαιρετικά ευάλωτοι στον αέρα και έκαναν εκατοντάδες πιλότους P-40 να διαβάζουν τις αναφορές μάχης με θρησκευτική ευλάβεια. Οταν τα μαθήματα από τη δράση τους πέρασαν στην εκπαίδευση και στον τρόπο δράσης των αμερικανών και των συμμάχων τους, η αεροπορική υπεροχή των ιαπώνων χάθηκε για πάντα και αυτό που ακολούθησε ήταν μία τεράστια ήττα στο Νότιο Ειρηνικό που ανάγκασε την Ιαπωνία σε ακατάσχετη αιμορραγία. Πάνω από όλα όμως οι Flying tigers έδωσαν ελπίδα και ανύψωσαν το ηθικό σε μία εξαιρετικά δύσκολή περίοδο όπου ο αντίπαλος έμοιαζε αήττητος.
Το μοντέλο
Τα της κατασκευής τα έχετε παρακολουθήσει ήδη. Αυτό που θα προσθέσω είναι οτι με το ματ βερνίκι οι περισσότερες διαφορές τονικότητας που είχα κάνει με τα λάδια χάθηκαν ::cry2:: Ηθικό δίδαγμα, την επόμενη φορά θα κάνω τόνους στο 150% αυτού που θέλω. Και που θα πάει, θα το πετύχω... Επίσης να πω πως δεν άλλαξα τον σωλήνα pitot γιατί το συγκεκριμένο αεροσκάφος δείχνει να έχει αμερικανικού τύπου σωλήνα
(http://imageshack.us)Να και το μοντέλο τελειωμένο. Το chipping έγινε με Humbrol 56 και ψιλό πινελάκι.
Extreme scratch build :shock: Το σκέπασμα του συστήματος προσγείωσης είναι από αλουμινόφυλλο, φτιαγμένο από τα χεράκια μου ::glossa:: Τρέμε κόσμε!
Να και το κόκκινο διαβολάκι (θυληκή φιγούρα πάντα!), ένα ακόμα από τα χαρακτηριστικά των Flying tigers.
Στο μέλλον θα ξαναδοκιμάσω κάποια από τα 72άρια της Hobby Boss μιας και το συγκεκριμένο αποτέλεσε μία ευχάριστη έκπληξη.
Αντε και λίγο βιβλιογραφία
[amazon]http://www.amazon.com/American-Volunteer-Colours-Markings-Aircraft/dp/1841762245/ref=sr_11_1?ie=UTF8&qid=1197395912&sr=11-1[/amazon]
[amazon]http://www.amazon.com/P-40-Warhawk-detail-Part-through/dp/1888974141/ref=sr_11_1?ie=UTF8&qid=1197395974&sr=11-1[/amazon]
[amazon]http://www.amazon.com/P-40-Warhawk-Aces-Pacific-Aircraft/dp/1841765368/ref=sr_11_1?ie=UTF8&qid=1197396134&sr=11-1[/amazon]
[amazon]http://www.amazon.com/P-40-Warhawk-Aces-Osprey-Aircraft/dp/184176079X/ref=pd_bbs_sr_1?ie=UTF8&s=books&qid=1197396176&sr=1-1[/amazon]
Αποστολή από: jogiav στις Δεκεμβρίου 11, 2007, 08:35:34 μμ
Το μοντέλο, που είχα την τύχη να το δω κι από κοντά, είναι πανέμορφο, μου άρεσε πάρα πολύ!!
Μπράβο για ακόμη μια φορά!! ::eusa_clap:: ::eusa_clap:: ::eusa_clap::
Αποστολή από: nino1969 στις Δεκεμβρίου 11, 2007, 08:56:53 μμ
10 με ΄
Αποστολή από: LIVERPOOL στις Δεκεμβρίου 11, 2007, 09:07:32 μμ
::eusa_clap:: ::eusa_clap:: ::eusa_clap:: ::eusa_clap:: ::eusa_clap:: ::eusa_clap::
Γιώργη δεν έβαψες τα φώτα ναυτιλίας :(
Αποστολή από: mmaker στις Δεκεμβρίου 11, 2007, 09:11:59 μμ
Αχχχχ....διάβασα και την Ιστορία μου για σήμερα! :lol:
Αποστολή από: Double Ugly στις Δεκεμβρίου 11, 2007, 10:07:45 μμ
Συγχαρητήρια!!! ::eusa_clap::
Δεν τελειώνεις κι εκείνο το Μitchell για να παίρνουμε ιδέες;
Αποστολή από: Aλέξης Κοντηβέης στις Δεκεμβρίου 12, 2007, 07:57:42 πμ
ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ & ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΣ με πλεον G.K. productions style!!!
Υ.Γ. Μια φορά θα θελα να βγεις μια φωτο αγκαλια με όλα τα σπιρτοκουτακια σου!!!! Συλλεκτικη θα γινει!!!!
Αποστολή από: gkontog στις Δεκεμβρίου 12, 2007, 07:34:52 μμ
Γιώργη δεν έβαψες τα φώτα ναυτιλίας :(Ουπς :oops: Στέλιο έχεις δίκιο, διορθώνω και ευχαριστώ για την υπόδειξη.
(http://img341.imageshack.us/my.php?image=pict1586lr8.jpg) 
(http://img341.imageshack.us/my.php?image=pict1587ui1.jpg) 
(http://img341.imageshack.us/my.php?image=pict1588kl9.jpg)Υ.Γ. Μια φορά θα θελα να βγεις μια φωτο αγκαλια με όλα τα σπιρτοκουτακια σου!!!! Συλλεκτικη θα γινει!!!!Σε τι στάση τη θέλεις :?: ::glossa::
Δεν τελειώνεις κι εκείνο το Μitchell για να παίρνουμε ιδέες;Περίμενε, ο καιρός πλησιάζει, τίποτα δεν θα μείνει μισό.
Αποστολή από: LIVERPOOL στις Δεκεμβρίου 12, 2007, 08:33:04 μμ
Αποστολή από: ΕΥΓΕΝΙΟΣ στις Δεκεμβρίου 12, 2007, 10:21:28 μμ
Αρθρογραφία GKONTOGEOGRAPHIC σε όλο το μεγαλείο της ::icon_thumright:: ::salut:: ::icon_thumright:: ::eusa_clap::
Αποστολή από: Αγιος Δημητριος στις Δεκεμβρίου 13, 2007, 12:55:38 πμ
Τα αρθρα σου αποτελουν στολιδι στις σελιδες του φορουμ και ειναι τα πιο ολοκληρομενα και σκετη απολαυση για τα ματακια μας και οχι μονο. ::icon_thumright::
::icon_thumright:: ::icon_thumright:: ::icon_thumright::
::eusa_clap:: ::eusa_clap:: ::eusa_clap::
::salut:: ::salut:: ::salut::
Αποστολή από: jim-eta στις Δεκεμβρίου 13, 2007, 08:51:38 πμ
::icon_thumright:: ::icon_thumright:: ::icon_thumright::
Αποστολή από: thanosmen στις Δεκεμβρίου 17, 2007, 02:32:07 πμ
Αποστολή από: dsamba στις Δεκεμβρίου 17, 2007, 02:44:15 μμ
ΥΓ. Παρ'όλα αυτά η κλίμακα και οι προτεινόμενες "φορεσιές" κατι μου θυμίζουν απο τα παληά, τα πολύ παληά. Ισως FROG. Κάπου εχω κρατήσει καταγραφή απο το συγκεκριμμένο. Θυμάμε οτι δεν είχα δυσκολευτεί να το φτιάξω, ...τόοοοοτε.
Αποστολή από: F-16rhs στις Δεκεμβρίου 17, 2007, 02:53:46 μμ
;-)
Αποστολή από: Geokid στις Δεκεμβρίου 19, 2007, 09:12:01 μμ
Οριστε και καποια βιντεακια με αναπαραστασεις αλλα και real απο τους Flying Tigers!
::arrowred::[youtube=425,350]http://www.youtube.com/watch?v=OzuIn9UTGaU&feature=related[/youtube]
Αυτο ειναι το πρωτο δειτε και τα υπολοιπα αξιζουν...(δεν τα ανεβασα γιανα μη κανω ενα post γιγας :mrgreen:)
&feature=related
&feature=related
&feature=related
&feature=related