Αποστολή από: gkontog στις Φεβρουαρίου 17, 2015, 10:08:02 πμ
Ελπίζω σύντομα να πέσει και το ματ βερνίκι και να τελειώσει και αυτό. Το 2015 πάει καλά, μοντελιστικά τουλάχιστον, από το να στριφογυρνάω στο κρεβάτι και να σκέφτομαι πως θα τα βγάλω πέρα, ξενυχτάω μοντελάροντας. Εντάξει, και πάλι την άλλη μέρα είμαι σα ζόμπι, τουλάχιστον όμως δεν σκέφτομαι. Αλλοι πίνουν για να ξεφύγουν από την πραγματικότητα, εγώ μοντελάρω και μου μένει και το συκώτι άνευ βλαβών. Οι βλάβες στον εγκέφαλο είναι πιο σοβαρές και εκ γεννετής οπότε δε μπορώ να κάνω κάτι ::glossa::
Αποστολή από: Dimitris 72 στις Φεβρουαρίου 17, 2015, 10:37:09 πμ
Τεμπέλαρε!!!!!!! :mrgreen: ::glossa::
ΔΚ
Αποστολή από: gkontog στις Φεβρουαρίου 17, 2015, 10:45:23 πμ
Εκτός από το να μοντελάρεις τις νύχτες, καλό θα ήταν να τράβαγες και καμιά παραπάνω φωτογραφία......Εχεις ένα δίκιο :oops: απλά έλεγα να το τραβήξω μόλις τελειώσει. Εχω πάντως άλλες δύο αμέσως μετά τα σήματα...
Τεμπέλαρε!!!!!!! :mrgreen: ::glossa::
ΔΚ
Αποστολή από: Jet72 στις Φεβρουαρίου 17, 2015, 07:38:23 μμ
Ενδιαφέρον το γιαπωνεζακι!! Πόσο χρόνο εχεις δώσει στο μοντέλο ως τώρα?
Δώσε δύο μετρήσεις, με και χωρίς καλυπτρα!
Αποστολή από: gkontog στις Φεβρουαρίου 18, 2015, 07:55:14 πμ
Να και το Hu78 στο κοκπιτ!Ναι. Αν και προσωπικά το λέω Mitsubishi early cockpit green ::glossa::
Ενδιαφέρον το γιαπωνεζακι!! Πόσο χρόνο εχεις δώσει στο μοντέλο ως τώρα?Τρεις ώρες. Βάλε και 10 λεπτά η καλύπτρα. Ο περισσότερος χρόνος αναλώθηκε στο να περάσω όλλες τις γραμμώσεις με το χαρακτικό της Olfa γιατί ήταν πολύ λεπτεπίλεπτες και φοβήθηκα πως θα χανόντουσαν με το βάψιμο.
Δώσε δύο μετρήσεις, με και χωρίς καλυπτρα!
Αποστολή από: gkontog στις Φεβρουαρίου 19, 2015, 11:46:26 πμ
Λίγα (ναι, καλά...) λόγια για το αεροσκάφος. Βασισμένο στην προδιαγραφή 9-shi του 1934, το Α5Μ άρχισε τη ζωή του σαν Ka-14 με φτερά όμοια με τα αυτά του F4U Corsair. Το σύστημα προσγείωσης ήταν σταθερό γιατί υπολογιζόταν πως ένα ανασυρόμενο δεν θα προσέφερε τόσο μεγάλη αύξηση των επιδόσεων με δεδομένο το πρόσθετο βάρος που θα απαιτούσε. Το Ka-14 τα πήγε πολύ καλά στις δοκιμές και στο δεύτερο πρωτότυπο η πτέρυγα ήταν απλή γιατί μετρήθηκε πως δεν προσέφερε σημαντικές βελτιώσεις στις επιδόσεις ενώ η σπαστή πτέρυγα τελικά θα δυσκόλευε την παραγωγή. Οι δοκιμές συνεχίστηκαν με μεγάλη επιτυχία και ο τύπος αποφασίστηκε να μπει σε παραγωγή σαν A5M.
Από τις αρχές του 1937 το νέο καταδιωκτικό θα κάνει την εμφάνισή του στους ουρανούς της Κίνας όπου οι μάχες που έδωσε με τα κινεζικά Boeing P-26C Model 281 "Peashooters" ήταν οι πρώτες αερομαχίες μεταξύ μονοπλάνων καταδιωκτικών. Σύντομα θα κερδίσει την υπεροχή, ειδικά απέναντι στα διπλάνα καταδιωκτικά των κινέζων όπως τα Curtiss Hawk III που αποτελούσαν την πλειονότητα των αντιπάλων του. Ευέλικτο, γερό και αξιόπιστο είχε σα μόνο μειονέκτημα τον σχετικά ελαφρύ, ακόμα και για την εποχή, οπλισμό των δύο πολυβόλων Type 89 των 7.7mm. Σε συνδιασμό με την εξαιρετική ποιότητα των πιλότων των ιαπώνων, σύντομα το A5Μ έγινε ο κυρίαρχος των κινεζικών ουρανών.
Με την έναρξη της σύρραξης με τη σοβιετική ένωση το Α5Μ βρήκε άξιο αντίπαλο στο πιο προηγμένο ίσως καταδιωκτικό της εποχής, το σοβιετικό Ι-16. Και πάλι η ευελιξία του και η ποιότητα των πιλότων του θα του επιτρέψουν να αποσπάσει μία ισοπαλία αλλά ήταν φανερό πως οι μέρες του στην πρώτη γραμμή ήταν πλέον μετρημένες και ο σχεδιαστής του Jiro Horikoshi έχει ήδη αρχίσει να εξελίσσει το διάδοχό του που δεν ήταν άλλος από το Α5Μ2, το γνωστό Zero. Παρά ταύτα θα παραμείνει σε υπηρεσία, μάλιστα τον Ιανουάριο του 1942 θα έρθει αντιμέτωπο με τα P-40 των Ιπταμένων Τίγρων πάνω από τη Burma. Αυτό, και φυσικά η υπεραισιοδοξία, οδήγησαν τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες να υποθέσουν πως ακόμα και προς το τέλος του 1941 το βασικό καταδιωκτικό του ναυτικό ήταν το Α5Μ και φυσικά να βιώσουν μία άκρως δυσάρεστη έκπληξη με την παρουσία επί σκηνής του Zero. Το Α5Μ θα δώσει την τελευταία μάχη του στις 07/05/1941 όταν 2 από αυτά θα προσπαθήσουν να προστατεύσουν το αεροπλανόφόρο Shoho το οποίο τελικά θα βυθίσουν οι αμερικανοί κατά τη διάρκεια της ναυμαχίας του Coral Sea.
Στη συνέχεια θα παραμείνει σαν προκεχωρημένο εκπαιδευτικό, σε μονάδες προστασίας του μητροπολιτικού εδάφους αλλά και στην Κίνα. Προς το τέλος του πολέμου, όπως και πολλοί άλλοι εντελώς πλέον παρωχημένοι τύποι, θα χρησιμοποιηθεί σε αποστολές αυτοκτονίας και φυσικά θα γνωρίσει εκατόμβες απέναντι στα σύγχρονα αμερικανικά μαχητικά.
Αυτό λοιπόν είναι το Α4Μ2b. Hobby Boss, απλό, γρήγορο και ακριβές σύμφωνα με τις πηγές μου για τον τύπο που παρουσιάζει. Βαράτε ελεύθερα!
Αποστολή από: tito στις Φεβρουαρίου 19, 2015, 12:03:49 μμ
Αποστολή από: Dimitris 72 στις Φεβρουαρίου 19, 2015, 12:10:06 μμ
ΔΚ
Αποστολή από: giwrgosd στις Φεβρουαρίου 19, 2015, 01:15:43 μμ
Αποστολή από: stevie_pubb στις Φεβρουαρίου 19, 2015, 03:27:17 μμ
Μακάρι να έπιανα τέτοιο ρυθμό.
Shorty αν συμμετάσχει όποια φορά μαζί μας σε μοντελάρισμα ο gontwong
μας βλέπω απλά......., να πίνουμε ::kerasma::
...και η παραλλαγή Κίνας πολύ με αρέζζζει....
Αποστολή από: Hraklis_Poumaro στις Φεβρουαρίου 19, 2015, 08:08:49 μμ
Κατα τη γνωμη μου θελει λιγη ταλαιπωρια μεσα στο πιλοτηριο,ειναι πολυ τσιλικο.
Αποστολή από: gkontog στις Φεβρουαρίου 20, 2015, 08:51:09 μμ
Κατα τη γνωμη μου θελει λιγη ταλαιπωρια μεσα στο πιλοτηριο,ειναι πολυ τσιλικο.Εχεις πολύ δίκιο... :oops: Θα δω τι μπορώ να κάνω τώρα, ίσως βγάλω το κάθισμα και κάνω κανένα dry brush να δείξει λίγο ταλαίπωρο.