Αποστολή από: ArchonMichail στις Σεπτεμβρίου 22, 2014, 01:58:11 μμ
Η πρόσφατη επαφή μου με την πολυστερίνη σαν υλικό για τις κατασκευές μου, μου έμαθε πολλά.
ʼγνωστο μέχρι πρότινος για μένα αυτό το υλικό, για τέτοιου είδους κατασκευές, με έκανε να ψάξω τρόπους ώστε να κάνω πιο εύκολη τη διαδικασία επεξεργασίας της.
Τα κοψίματα που έκανα μέχρι πρόσφατα γίνονταν με το κοπίδι ή με ένα μικρό πριόνι. Και αν μιλάμε για απλά τετράγωνα ή ορθογώνια κομμάτια δεν υπάρχει μεγάλη δυσκολία τα πράγματα όμως περιπλέκονται όταν πρέπει να κόψουμε καμπύλα σχήματα και ειδικά σε πολυστερίνη με μεγάλο πάχος καθώς τα στραβό κοψίματα είναι πολύ πιθανά.
Ψάχνοντας στο εμπόριο βρήκα αρκετές λύσεις ακριβές όμως και έτσι αποφάσισα να προχωρήσω στη δική μου κατασκευή. Τα υλικά που απαιτούνται είναι σχετικά απλά και βρίσκονται εύκολα. Βέβαια και το ξεκαθαρίζω από την αρχή, δεν παροτρύνω κανέναν να κάνει κάτι τέτοιο ειδικά αν δεν έχει ιδέα από ηλεκτρολογικά απλά μοιράζομαι μαζί σας την κατασκευή αυτή. Δεν είμαι προσωπικά ηλεκτρολόγος αλλά γνωρίζω σχετικά με το θέμα και έχω άτομα που έχουν τη συγκεκριμένη ειδικότητα και όποτε χρειαστεί για λόγους ασφαλείας τους συμβουλεύομαι.
Ο μοναδικός σκοπός της κατασκευής είναι αποκλειστικά και μόνο η κοπή της πολυστερίνης. Από εκεί και πέρα ο καθένας την φτιάχνει όπως θέλει πχ χειρός ή επιτραπέζια. Για το δικό μου τρόπο και θέμα εργασίας επέλεξα το δεύτερο.
Τα υλικά που χρησιμοποίησα είναι:
1 Ξύλινη επιφάνεια πάχους 2cm και 4 ξύλινα ποδαράκια 2 με 3cm πάχος (διάσταση ελεύθερη - καλό είναι η επιφάνεια να είναι λεία ώστε να σέρνεται εύκολα το προς κοπή κομμάτι πολυστερίνης)
2 Τροφοδοτικό (από Η/Υ ή εμπορίου πάντα για την τάση του ρεύματος που έχουμε στη χώρα μας 220-240V)
3 Υλικά για την κατασκευή της τύπου Γ στήριξης (ξύλινο πηχάκι κυκλικής ή τετράγωνης διατομής ή μεταλλικό, μεταλλικά παξιμάδια, κλπ)
4 Κλέμα για ηλεκτρολογική σύνδεση
5 Σύρμα χρωμονικελίνης ψιλό 0,5-0,6mm περίπου 40cm μήκος υπολογίστε 0,50EUR περίπου το μέτρο.
6 Μπουλόνι με 2 παξιμάδια και λίγο καλώδιο.
Στα υλικά που είχα διαθέσιμα ήταν ένας μεταλλικός διαιρούμενος σωλήνας από παλιό φωτιστικό όπου κάθε κομμάτι είχε μήκος 30cm. Με το τρυπάνι άνοιξα κοντά στο ένα άκρο μια τρύπα και τοποθέτησα μεταλλική ντίζα 20cm μήκος, 6mm διάμετρο ώστε να σχηματίσω τη στήριξη σχήματος Γ. Με μεταλλικό έλασμα και ξυλόβιδες στήριξα τον σωλήνα στο μέσο της επιφάνειας. Με 2 μεταλλικά παξιμάδια προσάρμοσα την ντίζα στην τρύπα που άνοιξα. Στην επιφάνεια βρήκα το κέντρο με τις διαγώνιους και άνοιξα μια τρύπα περίπου 8mm. ακριβώς κάτω από την ντίζα Έκοψα περίπου 40cm σύρμα χρωμονικελίνης και το ένα άκρο το τύλιξα σε μπουλόνι το μήκος του οποίου πρέπει να είναι μεγαλύτερο από τα 8mm της τρύπας ώστε να κρατάει κόντρα. Με δύο μεταλλικά παξιμάδια έσφιξα το σύρμα και το άλλο άκρο του το πέρασα μέσα από την τρύπα ώστε να συναντήσει και να τυλιχτεί στην ντίζα. Σε αυτό το σημείο προσέχουμε όσο το δυνατό το σύρμα να είναι κάθετο και σχετικά τεντωμένο (όχι υπερβολικά διότι με τη θερμοκρασία μπορεί να κοπεί). Τυλίγουμε και ασφαλίζουμε με δύο μεταλλικά παξιμάδια. Τώρα σχετικά με τη σύνδεση: Υπάρχουν δύο λύσεις η πρώτη αγοράζουμε έναν απλό μετασχηματιστή 24V 2A με ρυθμιζόμενα volt ή η δεύτερη χρησιμοποιούμε ένα ΑΤΧ τροφοδοτικό από παλιό Η/Υ. Στο τροφοδοτικό υπάρχει ο περιορισμός στα Volt σε 12V (κίτρινο καλώδιο) σε 5V και 3,5V (πορτοκαλί καλώδιο)
Σε κάθε περίπτωση καλύτερα θα ήταν να χρησιμοποιήσουμε έναν μετασχηματιστή του εμπορίου γιατί το τροφοδοτικό του υπολογιστή έχει αρκετή πατέντα.
Η σύνδεση είναι απλή το ένα καλώδιο πρέπει με "κροκοδειλάκι" να δαγκώσει στο μπουλόνι που βρίσκεται κάτω από την επιφάνεια και το άλλο άκρο στη χρωμονικελίνη που βρίσκεται πάνω στην ντίζα. Εγώ για ευκολία "τράβηξα" γραμμές με καλώδιο και τοποθέτησα κλέμα στην οποία ενώνω τα καλώδια του τροφοδοτικού ή μετασχηματιστή. Παρατήρησα τα εξής κατά τη λειτουργία, χρησιμοποιώντας 12V η χρωμονικελίνη πύρωσε και στην επαφή της με την πολυστερίνη το κάψιμο που έκανε ήταν έντονο. Χρησιμοποίησα το καλώδιο των 5V και το κάψιμο ήταν πιο ήπιο και πιο σωστό. Πιστεύω πως το ιδανικό θα ήταν γύρω στα 9V αλλά το τροφοδοτικό δεν μου δίνει 9V. Θα το δοκιμάσω και με ρυθμιζόμενο μετασχηματιστή. Σε κάθε περίπτωση τέτοιου είδους εργασία δεν γίνεται σε κλειστό χώρο που δεν αερίζεται επαρκώς. Στα 5V μικρά υπολείμματα πολυστερίνης έμειναν πάνω στο σύρμα το οποίο τοποθετώντας και πάλι το καλώδιο των 12V καθάρισαν εντελώς.
Μετά την λειτουργία έχω να παρατηρήσω πως η το κόψιμο της πολυστερίνης ήταν απίστευτα εύκολο στα καμπύλα κομμάτια με καθαρό και ωραίο κόψιμο.
Ενδεικτικά ανεβάζω και φωτογραφίες από το κόψιμο κομματιού το οποίο θα χρησιμοποιηθεί στην κατασκευή μου.
(http://postimg.org/image/no7xnv9qz/) 
(http://postimg.org/image/3xkavqpej/) 
(http://postimg.org/image/ul6pe4vff/) 
(http://postimg.org/image/7ig6eyty3/) 
(http://postimg.org/image/65yhd2wij/)
(http://postimg.org/image/lyyufsu1n/) 
(http://postimg.org/image/qeluysvtn/) 
(http://postimg.org/image/yy58wk463/) 
(http://postimg.org/image/5yaugkljv/) 
(http://postimg.org/image/7otvi232z/)
Αποστολή από: Mastoras στις Σεπτεμβρίου 22, 2014, 02:41:53 μμ
Το σύρμα χρωμονικελίνης όταν ζεσταίνεται μακραίνει και κάνει "κοιλιά",οπότε και χάνεις την ακρίβεια και την καθετότητα στο κόψιμο.Για να είναι πάντα τεντωμένο λοιπόν, δέσε το σύρμα χρωμονικελίνης πάνω σε ένα ελατήριο έλξεως και το ελατήριο πάνω στο παξιμάδι,στο πάνω μέρος.Βάλε λίγο πιο κοντό σύρμα και τέντωσε και λίγο το ελατήριο ώστε να ασκεί έλξη συνεχώς.Με αυτόν τον τρόπο ακόμα και όταν ζεσταίνεται πολύ ,η χρωμονικελίνη θα κόβει τέλεια.
Να προσθέσω και έναν ροοστάτη ώστε να αυξομειώνεις την δύναμη ανάλογα με το υλικό που κόβεις.
Και επειδή η μπόχα και η κάπνα που βγάζει η πολυστερίνη είναι πολλή και επικίνδυνη,μόνο σε καλά αεριζόμενο χώρο ή ακόμα καλύτερα εκτός σπιτιού.
Αποστολή από: ArchonMichail στις Σεπτεμβρίου 22, 2014, 03:10:05 μμ
ναι το έχω υπόψη το θέμα με το ελατήριο απλά δεν είχα τη δεδομένη στιγμή. Ευτυχώς δεν μου παρουσίασε ιδιαίτερο πρόβλημα, ίσως γιατί η θερμοκρασία με το καλώδιο των 5V να μην ήταν τόσο υψηλή αλλά όντως το χρειάζεται το ελατήριο. Οι αναθυμιάσεις τώρα είναι όντως επικίνδυνες και τοξικές οπότε ναι καλύτερα σε εξωτερικό χώρο. Εγώ χτες που έκοψα το σχετικό καμπύλο κομμάτι το έκανα στην αυλή και πάλι ήταν ιδιαίτερα ενοχλητική η κάπνα ...
Αποστολή από: gkontog στις Σεπτεμβρίου 22, 2014, 03:25:28 μμ
Αποστολή από: Blitz-X στις Σεπτεμβρίου 23, 2014, 12:55:25 πμ
Όσο για το θέμα της ασφάλειας, θα συμφωνήσω 1000% με τον Γιώργο ::webmaster::
Ερώτηση: Το σύρμα από που το προμηθεύτηκες :?:
Καλές κοπές :wink:
::salut:: ::salut:: ::salut::
ΜΦΧ
Αποστολή από: ArchonMichail στις Σεπτεμβρίου 23, 2014, 09:57:38 πμ
Γιώργο καλημέρα και σε ευχαριστώ για την επισήμανση σου.Πάνω απ' όλα η ασφάλεια λοιπόν δεν έχω καμία αντίρρηση!
Αποστολή από: gkontog στις Σεπτεμβρίου 23, 2014, 10:36:25 πμ
http://electronics-diy.com/power-supply-lm317-2n3055-0-28v-6-8a.php
Στην περίπτωσή σου δε θες το κύκλωμα περιορισμού ρεύματος οπότε δεν τοποθετείς το εξάρτημα P2 και το βραχυκυκλώνεις συνδέοντας τη δίοδο D9 απ' ευθείας πάνω στην έξοδο του LM317.
Αποστολή από: KoMo στις Σεπτεμβρίου 23, 2014, 12:48:02 μμ
Χρωμονικελίνη όμως που βρήκες γιατί πριν κάνα χρόνο που είχα επιχειρήσει να φτιάξω ένα αντίστοιχο δε βρήκα σε καταστήματα με ηλεκτρολογικό υλικό και επιχείρησα με λεπτή χορδή κιθάρας.
Αποστολή από: ArchonMichail στις Σεπτεμβρίου 23, 2014, 01:52:54 μμ
την χρωμονικελίνη μου την έδωσε ένας φίλος. Κατά την αναζήτηση όμως βρήκα μια εταιρία στην Καλλιθέα η οποία αν δεν κάνω λάθος έχει και τη δυνατότητα αποστολής βέβαια δεν έχεις τη δυνατότητα να πάρεις 1 μέτρο ...δεν ξέρω αν μπορώ να δώσω δημόσια την επωνυμία. Στο internet πάντως αν αναζητήσεις θα βρεις και άλλα πολλά σημεία από τα οποία μπορείς να προμηθευτείς.
Γιώργο σε ευχαριστώ πολύ για ακόμα μία φορά για τις χρήσιμες πληροφορίες σου !!
Αποστολή από: Mastoras στις Σεπτεμβρίου 23, 2014, 03:28:22 μμ
Ενα τέτοιο,που πουλάει και χρωμονικέλιο με το μέτρο, βρίσκεται στο κέντρο της Αθήνας,πάνω στην πλατεία Κλαυθμώνος,στην ανηφόρα προς πλατεία Καρύτση.
Αποστολή από: Idomeneas στις Οκτωβρίου 06, 2014, 11:25:09 πμ
Α Χορδη απο κιθαρα κανει δουλεια?
Β Μπορει να χρησιμοποιηθει φορτιστης τηλεφωνου του οποιου εχουμε χωρισει το καλωδιο?
Αποστολή από: Mastoras στις Οκτωβρίου 06, 2014, 12:26:38 μμ
δυο ερωτησεις
Α Χορδη απο κιθαρα κανει δουλεια?
Β Μπορει να χρησιμοποιηθει φορτιστης τηλεφωνου του οποιου εχουμε χωρισει το καλωδιο?
A Οχι
Β Οχι
Αποστολή από: Idomeneas στις Οκτωβρίου 06, 2014, 02:34:21 μμ
A Οχι
Β Οχι
:lol:
Αποστολή από: ArchonMichail στις Οκτωβρίου 06, 2014, 02:36:46 μμ
Αποστολή από: Mastoras στις Οκτωβρίου 06, 2014, 08:15:37 μμ
Αποστολή από: ArchonMichail στις Φεβρουαρίου 10, 2015, 02:44:35 μμ
Μετά την επιτραπέζια έκδοση του κόφτη πολυστερίνης συνειδητοποίησα πως για κοπή μικρότερου κομματιού και με μεγαλύτερη ακρίβεια
καλύτερος θα ήταν και ένας κόφτης χειρός. Τα υλικά πολύ απλά και εύκολα να βρεθούν καθώς εκτός από ένα μικρό κομμάτι χρωμονικελίνης χρειάστηκα μια ξύλινη λαβή περίπου 12cm μήκος και 4-5cm πλάτος και δύο κομμάτια ντίζα 6 mm ή 8 mm καθώς και μερικά (αντίστοιχα με το πάχος της ντίζας που θα χρησιμοποιηθεί)παξιμάδια και ροδέλες. Αυτά είναι όλα.
Σας παραθέτω κι ένα απλό σχεδιάγραμμα για να γίνει περισσότερο κατανοητή η φιλοσοφία της κατασκευής.
Προσπάθησα να κατασκευάσω τον κόφτη με τα απλούστερα μέσα και εργαλεία που διαθέτει κάποιος στο σπίτι του. Αν κάποιος έχει εξειδικευμένο εργαστήριο ή κατάλληλα εργαλεία η κατασκευή είναι παιχνιδάκι αν όμως δεν διαθέτει τέτοια εργαλεία τότε να μπορεί με πολύ απλά μέσα να το φτιάξει. Αναζητώντας λοιπόν τα υλικά βρήκα από κάποια παλιά συσκευασία ένα ξύλινο σανίδι πάχους 2cm, πλάτους 5cm και μήκους 40cm. Mε ένα πριόνι έκοψα δύο κομμάτια μήκους 12cm. Κρατώντας τα σφιχτά μαζί στη διατομή και πάνω στην ένωση των δύο κομματιών με μαρκαδόρο σχημάτισα δύο τελείες που μεταξύ τους απέχουν 3cm. Χωρίζοντας τα κομμάτια κάθε ένα φέρει σημάδι στο άκρο από τις τελείες. Ξεκινώντας από αυτά τα σημάδια με μαρκαδόρο τραβάμε δύο παράλληλες γραμμές σε κάθε σανίδι απ' άκρη σ' άκρη. Το ίδιο κάνουμε και στο άλλο ξύλο. Τοποθετούμε τρυπάνι για ξύλο στο δράπανο που όλοι λογικά έχουμε πάχους ανάλογο με την ντίζα που θα χρησιμοποιήσουμε πχ 6άρι σας εξάρα ντίζα. Τοποθετούμε το τρυπάνι σε επαφή παράλληλα με την γραμμή που έχουμε σχεδιάσει και δημιουργούμε με την βοήθεια ενός κομματιού ξύλου ή ενός χοντρού μεταλλικού χάρακα, για να κρατήσουμε την ευθεία, μια αυλάκωση σχεδόν το μισό πάχος της ντίζας που θα χρησιμοποιήσουμε. Σε χαμηλές στροφές (για να μην έχουμε και κανένα ατύχημα) η δουλειά γίνεται μια χαρά. Επαναλαμβάνουμε και στην δίπλα γραμμή στο ίδιο ξύλο και στη συνέχεια το ίδιο και για το άλλο ξύλο. Ενώνοντας και πάλι τα δύο ξύλα έχουμε δύο τρύπες απ΄άκρη σ άκρη. Αν δεν έχουμε δράπανο με καλό κοπίδι ή με πριόνι σχηματίζουμε ένα κόψιμο τύπου "V" χρησιμοποιώντας κάποιο χάρακα, ώστε όταν τα κομμάτια ενωθούν αντί για κυκλικές τρύπες θα έχουμε ρόμβο.
Με ξυλόκολλα κολλάμε τα δύο κομμάτια με τις αυλακώσεις εννοείτε να βρίσκονται στο εσωτερικό της κόλλησης και σταθεροποιούμε για κανένα δίωρο με σφιγκτήρα ή τοποθετώντας από πάνω ένα βαρύ αντικείμενο.
Μόλις "τραβήξει" καλά η κόλλα τοποθετούμε στο εσωτερικό κάθε τρύπας μια ντίζα. Χρειάζεται να εξέχει στο κάτω μέρος περίπου 1 με 1,5 cm ώστε να τοποθετηθούν οι ροδέλες με τα παξιμάδια και να μείνει και λίγο ώστε να μπορεί να "δαγκώσουν" τα κροκοδειλάκια της τροφοδοσίας. στο πάνω μέρος τοποθετούμε άλλο ένα σετ ροδέλες, παξιμάδια και τα στρίβουμε μέχρι τα τερματίσουν και με αυτό τον τρόπο να σταθεροποιήσουν τις ντίζες στις τρύπες. Αντί απλή ροδέλα πολύ καλή ιδέα είναι η ροδέλα με τα δοντάκια που σφίγγοντας το παξιμάδι "δαγκώνει" στο ξύλο πολύ καλά. Στη συνέχεια στραβώνουμε τις ντίζες με βάση το σχέδιο και με άνοιγμα ανάλογα με το πόσο επιθυμούμε. Προσοχή η ντίζα δεν έχει μεγάλο όριο αντοχής συνεπώς μην το παρακάνετε. Εγώ το παράκανα και τελικά ολοκλήρωσα την κατασκευή με μια 8άρα και μια 6άρα καθώς το στοκ μου ήταν περιορισμένο. Χρήσιμο tip: για να στραβώσουμε την ντίζα (σημειώστε πως μπορούμε να την στραβώσουμε και εκτός της κατασκευής σε κάποια μέγγενη αν διαθέτουμε και να τοποθετήσουμε τα κομμάτια στη συνέχεια, προσέχοντας απλά την σειρά τοποθέτησις των παξιμαδιών πχ πρώτα βιδώνουμε τα πάνω παξιμάδια από κάτω και τοποθετώντας τις ντίζες στο χερούλι μετά τοποθετούμε τα κάτω) μπορούμε με ένα σιδεροπρίονο ή δίσκο κοπής από Dreamel να κάνουμε μια μικρή χαραγματιά ώστε να διευκολύνουμε το στράβωμα.
Με 2 σέτ παξιμάδια σταθεροποιούμε το σύρμα της χρωμονικελίνης στα δύο άκρα και αυτό είναι όλο. Για να μπορούν τα κροκοδειλάκια να δαγκώσουν καλύτερα προτείνω με το dreamel να μικρύνει το πάχος κάθε ντίζας στο κάτω μέρος της λαβής που εξέχει μετά το παξιμάδι.
Για ομορφιά και έξτρα κράτημα δούλεψα με τριβείο και γυαλόχαρτο την λαβή ώστε να είναι πιο εργονομική στο πιάσιμο. Επίσης τοποθέτησα και δύο βίδες στην λαβή, η κόλλα το έχει πιάσει πολύ καλά αλλά έτσι για ομορφιά και καλύτερο σφίξιμο ...
Η κατασκευή μπορεί να γίνει και με ξύλο κυκλικής διατομής όπως ο καθένας βολεύεται. Απλά όσο περισσότερα εργαλεία τόσο λιγότερος κόπος. Για τροφοδοσία ανατρέξτε στην επισήμανση του Γιώργου (gkontog) για ασφάλεια. Προσωπικά επειδή προς το παρόν δεν έχω μεγάλο φόρτο εργασιών με πολυστερίνη χρησιμοποίησα το τροφοδοτικό από υπολογιστή με πολύ καλά αποτελέσματα. Βέβαια βρήκα στο internet και έκδοση με μπαταρίες που σίγουρα δίνει ακόμα μεγαλύτερη ασφάλεια.
Καλά κοψίματα
(http://postimg.org/image/99c65yct5/) 
(http://postimg.org/image/ji4nbs0ux/) 
(http://postimg.org/image/tn6k4hnn1/) 
(http://postimg.org/image/r3axae031/) 
(http://postimg.org/image/o0a770l4d/) 
(http://postimg.org/image/t9584w3jh/) 
(http://postimg.org/image/7rtyxjca5/)Αποστολή από: ArchonMichail στις Φεβρουαρίου 10, 2015, 02:45:39 μμ
(http://postimg.org/image/pwfd153hp/) 
(http://postimg.org/image/4o1ojpp0t/)