ΕΓΩ δεν κάνω μοντελιστικές γκάφες
:mrgreen: :mrgreen: :mrgreen:
::salut::
Σ.Σ.
Ώπα, τώρα μου θύμησες και άλλο:
Έχω φτιάξει το B-25 της Italeri στην 1/72 - με άφθονα βαρίδια στο ρύγχος. Αποφασίζω να το φωτογραφίσω στον αέρα, με προοπτική, κρατώντας το από το οριζόντιο σταθερό (σημειωταίον κολλιέται στο πάνω μέρος της ατράκτου). Πάνω που έχω ζουμάρει, νετάρει κλπ πατάω κλικ και μένω με το οριζόντιο στο χέρι. Το υπόλοιπο μοντέλο επέστρεψε στα κομμάτια του...
Μόλις έχω τελειώσει το πρώτο μου τετρακινητήριο αεροσκάφος στην 1/48,ένα Liberator,βαμμένο για πρώτη φορά με αερογράφο,ψαγμένες τεχνικές κλπ.
Αποφασίζω να το φωτογραφίσω,οπότε το ακουμπάω στην καρέκλα μου ,από μπράτσο σε μπράτσο έφτανε,για να καθαρίσω τον πάγκο.
Οταν τελείωσα κάθισα για να ξεκουραστώ...
Εβγαλα τον ραχιαίο πυργίσκο από τον κ@λ@ μου με μυτοτσίμπιδο!
Γυμνός μοντελάριζες :?: :?: :twisted: :twisted: :twisted: :mrgreen: :mrgreen: :mrgreen:
η μούρη μου γίνεται με πουά μεταλλικού χρώματος σε στυλ terminator και φυσικά φόρμα, πάγκος και μοντέλο στο ίδιο μοτίβο... Παρόλο που καθαρίστηκα όσο μπορούσα για 2-3 μέρες ήμουν λες και είχα ψεκαστεί με μεταλλικό χρώμα.
Μοντελαρω νταλα καλοκαιρι .. :mrgreen:
Το πλέον κλασικό που θυμήθηκα...
Υγρή κόλλα Humbrol στο στρογγυλό μπουκαλάκι... :evil:
Ένα πέρασμα με το χέρι καθώς δεν είχα κλείσει το καπάκι γιατί χρησιμοποιούσα άλλο πινέλο και... τα 3/4 της κόλλας πάνω στο μοντέλο, την επιφάνεια κοπής, το γραφείο κλπ...
Η επιφάνεια κοπής δεν έχει πια σχέδια πάνω...
Περιττό να πω πως έγινε το μοντέλο... Και το χειρότερο; Προσπάθησα ο μ... να το καθαρίσω με χαρτί και τα έκανα ακόμα χειρότερα! :evil: ::eusa_wall::
Από τότε κολλάω το μπουκάλι της Humbrol σε τετράγωνο χαρτόνι και πλέον χρησιμοποιώ κόλλα της Tamiya.
Μοντελάρω αμέριμνος ένα πυροβόλο. Την ώρα που καθάριζα τις ρόδες, το σκυλί έχει έρθει και έχει κάτσει κάτω από το γραφείο.Ώπα! Ωραίος! Την έχεις εκπαιδεύσει να στα πιάνει να μην χάνονται ε;! ::lol18:: ::lol18::
Στο τρίψιμο, "τσούπ" πετάγεται η μια ρόδα, ένα γκελ στο γραφείο, δεύτερο στο πάτωμα, το τρίτο σταμάτησε ανάμεσα στους αριστερούς κυνόδοντες της Ίρμας...
Καλοκαίρι 1987. Τελειώνει το προωθητικό σε Panzergray spray Humbrol (ναι εκείνα τα μικρά, που χώραγαν στην παλάμη - τι μου θύμησα τώρα :roll:). Φαεινή ιδέα: Κρίμα να πετάξω και το χρώμα. Δε το σφάζω να το βάλω σε άδειο κουτάκι Humbrol??? Όπερ και εγένετω. Βάζω και τη μπίλια στο τενεκεδάκι. Την επόμενη φορά που χρειάστηκα Panzer Gray και αφού χτύπησαΞεχασες να πεις οτι το χρωμα ηταν δικο σου και εσυ το ειχες αφησει λασκα! :evil: ::violent1::ένα Fiesta frappeτο τενεκεδάκι της Humbrol, όλο το γραφείο μου και εγώ ήμασταν γκρί σκούρο. Μη με ρωτήσετε που βρέθηκε το προωθητικό αφού είχε τελειώσει, αλλά όσο βρέθηκε ήταν αρκετό να μου απαυτώσει τη μέρα ::glossa:: :mrgreen:
Δεκέμβριος 2011. Βγάζω κάτι πρόχειρα καλουπάκια με Oyumaru (υλικό που μαλακώνει όταν μείνει για μερικά λεπτά σε ζεστό νερό). Το φλυτζάνι του καφέ δίπλα σε αυτό από το οποίο μόλις έχω βγάλει το Oyumaru και περιέχει το ζεστό νερό. Είμαι βέβαιος ότι ξέρετε ποιο φλυτζάνι σήκωσα και ήπια... Μιλάμε για τρελλή πίκρα :evil:
Απρίλιος 2012. Πάω στον Κόρακα, να βάψουμε μαζί το F-5 της Matchbox (για το ομώνυμο GB). Κοιτάει ο Κόρακας τα χρώματα που έχω φέρει μαζί μου και αναφωνώντας "τι την έφερες αυτή τη μ@λ@κί@ ?" (με το γνωστό τρόπο), κουνάει ένα Vallejo ανοιχτό γκρί που κράταγε και το οποίο είναι ελαφρά ξεβιδωμένο. Ενώ τα Vallejo δε φημίζονται για την πρόσφυση τους σε πλαστικό, έχουν καταπληκτική πρόσφυση σε ύφασμα ::glossa:: Περιττό να σας πώ πως ακόμα η γριά μουρμούρα με ψέλνει... :mrgreen:
::salut:: ::salut:: ::salut::
ΜΦΧ
Ξεχασες να πεις οτι το χρωμα ηταν δικο σου και εσυ το ειχες αφησει λασκα! :evil: ::violent1::Για του λόγου το αληθές... ακόμα ψέλνει ::glossa:: :mrgreen:
Καλά όλα αυτά που λέτε.ʼστον πυροσβέστη και πες μας τα δικά σου ::glossa:: :mrgreen:
Δε σας έχει τύχει όμως ο συνδυασμός Lman + Χρώμα λευκό της Tamiya.
Συνδυασμός που σκοτώνει ακόμη και ξύλινα πατώματα.
:mrgreen:
Από τότε έχω 4 τεμάχια από το κάθε χρώμα της Tamiya...
:mrgreen:
Καλά όλα αυτά που λέτε.
Δε σας έχει τύχει όμως ο συνδυασμός Lman + Χρώμα λευκό της Tamiya.
Συνδυασμός που σκοτώνει ακόμη και ξύλινα πατώματα.
:mrgreen:
::lol18:: ::lol18:: ::lol18::
Το επόμενο πρωί η σύζυγος θέλησε να βάλει αποσμητική κρέμα στις μασχάλες.........
Ακόμα γελάω :mrgreen: :mrgreen: :mrgreen: :mrgreen:
Τί είναι το Lman;Κάτι πολύ φονικό :!: :!: :!:
"Δύο χρόνια μετά, συγυρίζοντας το δωμάτιό μου βρήκα την χαμένη καλύπτρα σώα και αβλαβή, στην γωνία του δωματίου πίσω από το γραφειάκι μου" Kala ρε Ελιξίριε μας δουλευεις!!! 2 χρόνια είχες να καθαρίσεις το δωμάτιο σου και δεν στην είχε πεί η μάνα σου;;;; Σε μας έπεφτε "σύννεφο" η παντούφλα αμα δεν καθαρίζαμε μία φορα την εβδομάδα το δωμάτιο μας!!!Εχέέμμμ....Νομίζω πως είπα....."Θα ορκιζόμουν πως είχα ψάξει 100 φορές στο συγκεκριμένο σημείο" :mrgreen: ʼρα όλο και κάτι είχα συγυρίσει.....Όχι πολύ φανατικά είναι η αλήθεια......Για τις ομηρικές μάχες με την καλή μου μάνα, θα μιλήσουμε κάποια άλλη φορά......
.Για τις ομηρικές μάχες με την καλή μου μάνα, θα μιλήσουμε κάποια άλλη φορά......
Κάτι πολύ φονικό :!: :!: :!:
:mrgreen:
Πίστεψέ με δε θέλεις να ξέρεις.
Συνήθως φοράει στολή και τρέχει σαν τρελό.
Οδηγεί κόκκινα βαρέα οχήματα.
ΑΑΑ, και πολύ σπάνια τελειώνει μοντέλο :!:
Λάμπρ φίλε μου συγγνώμη αλλά δεν άντεξα :!:
::salut::
....Ζημιές, το ΣΠ, ο πιτό, η καλύπτρα (που είχα κόψει και κολλήσει ανοιχτή) και το ένα οριζόντιο ουραίο, δηλαδή πράγματα που "μαζεύονταν". Το βλέπω, υποτροπιάζω, και φωνάζοντας το πιάνω στα χέρια μου και απλά... το στύβω σα σφουγγαρόπανο :shock:Ίδια περίπτωση, Curtiss Helldiver διπλάνο (κουκλάκι από τα λίγα και πού να ξαναβρεθεί τότε), καλοκαίρι, έβαφα με πινέλο το κάθετο σταθερό με γυαλιστερό μπλέ 14 και λογικά (λόγω πινέλου) μου έκανε κόκκο και δεν έλεγε να στρώσει με τίποτα...Αλλά τότε δεν ήξερα, σκούπιζα με WS ξανάβαφα, ξανασκούπιζα, ξανάβαφα, ώσπου μαλάκωσε και ράγισε το πλαστικό....Μ' έπιασε μαλίνα, το βουτάω και δεν μένει κολυμπηθρόξυλο.....Φεύγοντας ο πατέρας μου για την δουλειά, με βρήκε να τρέμω βουρκωμένος απάνω από τα σμπαράλια....
Επόμενο στάδιο... βαθιά κατάθλιψη ::eusa_wall::
Εεε... από τότε έμαθα να συγκρατώ τα νεύρα μου (τουλάχιστον σε ότι έχει να κάνει με τα μοντέλα μου) :mrgreen:
Ιστορία Νο 1
Ανοίγω το ντουλάπι στο εργαστήριο να πάρω το σπρευ με το γκρι αστάρι Hycote και μου πέφτει από τα χέρια πάνω στο μεταλλικό στοπ (πείρος) της πόρτας της ντουλάπας και τρυπάει...
Αρχίζει να περιστρέφεται σαν τρελό, "φτύνοντας" και ασταρώνοντας όλο το περιεχόμενο της ντουλάπας με τα κιτ, γενικά το εργαστήριο-τοίχους, computer, πάγκους, καρέκλα- και φυσικά εμένα που προσπαθώ να το πιάσω και να κλείσω την τρύπα με το δάκτυλο...
Πανικός! το αρπάζω και τρέχω προς την βεράντα, χωρίς να έχω καταφέρει να εντοπίσω την τρύπα...
Αποτέλεσμα Νο 1:
Εργαστήριο - περιεχόμενο=γκρι
Διάδρομος προς βεράντα= τοίχοι-πάτωμα γκρι.
Χωλ προς βεράντα= τοίχοι-πάτωμα γκρι.
Σαλόνι προς βεράντα= πάτωμα γκρι γραμμή (έχω καταφέρει να φτύνει προς τα κάτω...)
Βεράντα= τίποτα!!!, έχει προλάβει το άτιμο να αδειάσει εντός σπιτιού.
Διάρκεια ζημιάς: μερικά δευτερόλεπτα...
Αποτέλεσμα Νο2.
4 άτομα (εγώ -η σύζυγος και 2 παιδιά στα γόνατα με πατσαβούρια και διαλυτικό να καθαρίζουμε το αστάρι από πατώματα-πόρτες-μπαλκονόπορτες κλπ...
Βλέμμα συζύγου-κοφτερό και έντονο...!!!
Γέλια παιδιών - τρανταχτά...!!!
Διάρκεια καθαρίσματος: κάνα 2ωρο
Αποτέλεσμα Νο3.
Κυριακή πρωί-πρωί σκάλα-μπογιές-ρολό-πινέλο και βάψιμο εργαστηρίου -διαδρόμου-χωλ...
Διάρκεια βαψίματος: μέχρι που νύχτωσε...
Είπατε τίποτα;;; :lol:
Ιστορία Νο2.
Μόλις έχω τελειώσει τη σκαλωσιά στο διόραμα "...και στας οικοδομάς" και ο πάγκος είναι μπουρ...λο!
Βάζω το διόραμα στην καρέκλα και καθαρίζω...
Τελειώνω... και κάθομαι στην καρέκλα να απολαύσω τον καθαρό πάγκο...
Ε! ξανάφτιαξα την σκαλωσιά, ευτυχώς δεν είχα βάλει ακόμα τον γεράνο και τα υπόλοιπα πάνω...
Εγώ βλέποντας την όλη φάση, το γραφείο ν' ανατρέπεται και να γέρνει και τα μοντέλα να κάνουν τσουλήθρα και να είναι έτοιμα να σκάσουν κάτω, φυσικά αρχίζω να χτυπιέμαι και φυσικά προσπαθώ να περισώσω ότι μπορώ. Ο αδερφός μου πλακωμένος συνεχίζει να με κοιτάει ...
Φεύγοντας ο πατέρας μου για την δουλειά, με βρήκε να τρέμω βουρκωμένος απάνω από τα σμπαράλια....
ΟΜΩΣ το χρώμα του ήταν ΚΑΤΑΚΟΚΚΙΝΟ αιματί!
Καλά όλα αυτά που λέτε.
Δε σας έχει τύχει όμως ο συνδυασμός Lman + Χρώμα λευκό της Tamiya.
Συνδυασμός που σκοτώνει ακόμη και ξύλινα πατώματα.
:mrgreen:
ΔΚ
(http://postimg.org/image/5rh0vw8ul/),αλλά λίγο μετά άρχισε το φούντωμα... ::alarm:: ::alarm::
Η ποδιά έκτοτε έγινε must!
Ήταν αρκετά χρόνια πριν όταν είχε βγει η "βρώμα" ότι το eyeliner "γράφει" ωραία και στα πλαστικά μοντέλα εκτός από τις γυναίκες. Έχω αποφασίσει λοιπόν να πάω σε ένα κατάστημα γνωστής αλυσίδας καλλυντικών και έχω πάρει μαζί μου την αδελφή και την μητέρα μου για ξεκάρφωμα. Φτάνουμε και μέχρι να παρκάρω τις λέω να μπουν μέσα και θα τις βρω μετά. Πράγματι, λίγο αργότερα τις βλέπω σε έναν διάδρομο και αρχίζω να πλησιάζω. Βρίσκονται στο ράφι με τα eyeliner όπου - για κακή μου τύχη - βρίσκεται μια υπάλληλος ανεβασμένη σε σκάλα και τακτοποιεί. Την ώρα που την προσπερνάω και πάω να φτάσω στην αδελφή μου, εκείνη, πριν προλάβω να με δει, φωνάζει στην μητέρα μου που απομακρύνονταν:
"εε μαμά περίμενε, έχουμε να δούμε και eyeliner για τον Βαγγέλη"... ::sterb243::
Η υπάλληλος (αφού κατάφερε να μην πέσει από την σκάλα) μου ρίχνει μια κοφτή ματιά και εγώ μεταξύ ντροπής και πνιχτού γέλιου σπρώχνω την αδελφή μου παραπέρα και τις λέω: "άστο θα επιστρέψουμε αργότερα ή καθόλου..."
Πολλές γκάφες στην μοντελιστική μου πορεία,τι να πρώτο θυμηθώ !!!!http://www.modelclub.gr/forums/index.php/topic,28912.25.html
Ποτέ μην επιχειρήσετε ομως να ανοίξτε την logo με τα δόντια ....... :mrgreen: :mrgreen: :mrgreen:
και λεω του πατερα μου "ριχτου μια με το πιστολι να γυαλισει"....
,και μεταφερω οσα πιο πολλα μπορω απο το μοντελιστικο εργαστηρι...Στο διαμερισμα δε βολευε ο χωρος και αποφασισα να χρησιμοποιησω ως αποθηκη το ψυγειο που ειχαν αφησει οι προηγουμενοι ενοικοι και ειχε παραμεινει εξω απο το διαμερισμα στις σκαλες....( βολευει το ατιμο... :mrgreen:)
....... Μετά γνώρισα το χόμπυ και πήρα όλα τα χρώματα και τα εργαλεία....
(http://postimg.org/image/6j29k5olp/)Πολλά συγγνώμη για το σπάμ.... ::spam_emoticon::(http://postimg.org/image/6j29k5olp/)
ΔΚ
Θυμήθηκα κι άλλο:
Πρέπει να ήμουν κάπου 12-13 χρονών και εκλαβάνωντας (τότε) τα συναρμολογούμενα σαν παιχνίδια (έτσι κι αλλιώς στα παιχνιδάδικα τα έβρισκα) αγόραζα και συναρμολογόυσα αβέρτα αλλά δεν ήξερα πως να τα βάψω. Να τα κολλήσω έ, είχα βρει μια άκρη - την UHU σε σωληνάριο, τι νομίζατε; Φτιάχνω λοιπόν το CC-138 Twin Otter της Matchbox ( της οποίας τα πλαστικά ήταν και πολύχρωμα και πολλές φορές δεν χρειάζονταν βάψιμο ) αλλά ήθελα να το βάψω κίτρινο όπως στο Box art. Για κακή μου τύχη ακόμα έκανα καλλιτεχνικά στο σχολείο με νερομπογιές. Βουτάω την κίτρινη και αρχίζω. Γίνεται καταπληκτικό ( ή για την ακρίβεια καταπληκτικό ::violent1:: ) και το αφήνω να στεγνώσει.
Μόλις επιστρέφω, τι να δω. Καταστροφή! Έχει ξεραθεί η μπογιά και έχει ξεφλουδίσει παντού. Το μοντέλο ήταν σαν φύλλο γαλακτομπούρεκου. Μα να μην υπάρχει μια ειδική μπογιά; Ωραίες εποχές. Ρομαντικές. Μετά γνώρισα το χόμπυ και πήρα όλα τα χρώματα και τα εργαλεία. Πφφφ. Ξενέρωμα!
Τράβηξες φωτογραφία από αυτό ε?
Ο Σωτήρης ήταν;
(http://postimg.org/image/bhfl5perv/)
(http://postimg.org/image/ss5zxq6ff/)
(http://postimg.org/image/tvq49or2j/)το "έπαιξα" ότι δεν μου έχουν τύχει γκάφες ή ατυχίες διάφορες στο μοντελάρισμα
ενώ στην αλήθεια, έχουν τύχει πάρα πολλά τόσα χρόνια ....
πριν λίγο έγινε μια ακόμη ηλιθιότητα ......
στην προσπάθεια να πιάσω κάτι από το ράφι πάνω από τον πάγκο, παρέσυρα το καλώδιο του φορτιστή του κινητού, το οποίο βρίσκεται - πάντα - αρκετά ψηλότερα από τον πάγκο - κοντά στο παράθυρο του ημιυπόγειου εργαστηρίου για το γνωστό .... ΣΗΜΑ ΚΑΜΠΑΝΑ.
Αποτέλεσμα, το τηλέφωνο, ένα αρκετά βαρύ Samsung προηγούμενη γενιάς να πέσει απο ύψος ενός και πλέον μέτρου, στον πάγκο, εν μέσω κατασκευής των τζιπακίων .....(http://postimg.org/image/bhfl5perv/)
(http://postimg.org/image/ss5zxq6ff/)
(http://postimg.org/image/tvq49or2j/)
Ευτυχώς, "διάλεξε" το πιο φθηνό, αυτό της Italeri και απλά του έσπασε τους δύο πίσω τροχούς και ξεκόλλησε έναν εκ των μπροστινών .....
Το καλό είναι ότι η ζημιά διορθώνεται.
Το καλύτερο είναι ότι δεν έπαθαν ζημιά τα υπόλοιπα που ήταν παρκαρισμένα μερικά εκατοστά πιο δίπλα .....
Το χειρότερο πάντως είναι ότι γ@μήθη#ε η "μοντελιστική ψυχολογία" μου και τώρα προσπαθώ να ηρεμήσω ....
Καλό μας απόγευμα
::salut::
Σ.Σ.
Ηθικο διδαγμα Νο2.Οταν ο Μερφυ εχει κεφια,σπαει ολα τα κοντερ...
Μετά από άδεια αμφότερων των εμπλεκομένων παραθέτω και ένα ευτράπελο στο οποίο ήμουν παρών αλλά δεν συμμετείχα (ευτυχώς):
Είμαστε σε εργαστήριο διακεκριμένου σκρατσμπιλντερά διπλάνων μοντελιστή (ονόματα δεν λέμε) και πάνω στο πάγκο του βρίσκεται υπό πλήρη εξέλιξη η τρέχουσα αεροπορική διπλανική ιδιοκατασκευή του εν μέσω φρενήρων προετοιμασιών για την επερχόμενη Scale Modelworld. Έχει ακουμπήσει στον πάγκο την ολοκληρωμένη άτρακτο η οποία έχει στο κάτω μέρος της τετραπλό πράθυρο με photo-etched πλαίσιο, διαφανείς ζελατίνες, περασμένες με future κλπ κλπ. Στον πάγκο όμως βρίσκονται και άλλα εργαλεία/υλικά συμεριλαμβανομένου μικρού πλαστικού δισκίου με "λημνούλα" κυανοακρυλικής. Έρχεται ένας άλλος διακεκριμένος σουπερντιτεϊλάς μοντελιστής ελληνικών α/φων (ονόματα δεν λέμε), σηκώνει την άτρακτο να την περιεργαστεί και... μαντέψτε που την εναποθέτει... Και έγινε "το 43ο" (= "όλη την αριστερή τετράδα τα πιστόνια τα πήρα στην μασχάλη"). Ευτυχώς ( και Δόξα να έχει ο Θεός ) η τελική κατάληξη ήταν ευχάριστη αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία...
Μερικά από αυτά που έχετε γράψει θα μπορούσαν να γίνουν σενάρια για μικρή ταινία thriller....
(http://postimg.org/image/6sfcrx9fb/)
(http://postimg.org/image/js6gmm9x1/)
(http://postimg.org/image/xh7l9gjn1/)
(http://postimg.org/image/dp527rn1d/)και του απαντάω - ενώ συνεχίζω να σκανάρω τον χώρο: "εεεεεεεεεεεε θα ήθελα ένα γυαλιστερό βερνίκι και ένα gloss" ...
.. οπότε αποκαλύφτηκε ένα πολύ ωραία βαμμένο μονόχρωμο RLM71 (...με "σπλίντερ" παραλλαγή...). :mrgreen::lol: :lol:
.., αλλά μάλλον αιωνία τους η μνήμη
Μου έχουν διηγηθεί την ιστορία αρκετά παλιά για να θυμάμαι ποιόν αφορά (ίσως να είναι καλύτερα έτσι ::077devil::) αλλά μάλλον είναι γεγονός. Παλιός μοντελιστής λοιπόν αποφασίζει να φτιάξει 48άρι γερμανικό με την σπλίντερ παραλλαγή RLM 70, 71. Για να μην επηρεαστεί η απόχρωση του ενός χρώματος πάνω από το άλλο αποφασίζει να βάψει και τα δύο με υπόστρωμα το ίδιο το πλαστικό του κιτ (αντί να ψεκάσει όλο το κιτ με το 71 και από επάνω με το 70. Μασκάρει λοιπόν τις (άβαφτες ακόμα) RLM70 περιοχές και βάφει τις υπόλοιπες με το 71. Στην συνέχεια Μασκάρει τις 71 και ξεμασκάρει τις 70 (ακόμα γυμνό πλαστικό) και ετοιμάζεται να τις βάψει. Για κάποιο λόγο όμως το παρατάει το κιτ και το ξαναπιάνει μετά από πολύ καιρό. Αποφασίζει να βάψει, πιάνει αερογράφο κα χρώμα και το βάφει με ένα ωραίο RLM71 ξεχνώντας ότι κάτω από την ταινία μασκαρίσματος υπήρχε ήδη βαμμένο το 71. Το κατάλαβε όταν ξε-μάσκαρε οπότε αποκαλύφτηκε ένα πολύ ωραία βαμμένο μονόχρωμο RLM71 (...με "σπλίντερ" παραλλαγή...). :mrgreen:
(http://postimg.org/image/kyf4a178r/)
(https://postimg.org/image/xjth09anb/)
(https://postimg.org/image/8rtut0tgn/)...Συνέβη το προηγούμενο Σάββατο και η απρόσκλητος θεατής δεν είναι άλλη από την διάσημη Palumbina...
(https://postimg.org/image/kgsxuvvx9/)
(https://postimg.org/image/r5dnqmmot/)
(https://postimg.org/image/slp68rplp/)"Spirit" ή αλλιώς "Το πνευματάκι του μοντέλου".Μα αυτό είναι τρελά ποιητικό! ::cry2:: ::glossa::
Είναι εκείνο το μικρό κομμάτι πλαστικού, το χαμένο photo-etched, το κομματάκι σύρματος που έχει χωθεί σε μια κοιλότητα του μοντέλου ή το μολυβδένιο βαρίδιο (που έχει ξεκολλήσει αφού έχουμε κλείσει το σώμα του μοντέλου), που δεν υπάρχει περίπτωση να βγει από εκεί εκτός αν αρχίσουμε να ξεκολλάμε. Μην νοιάζεστε. Αφήστε το εκεί! Είναι το πνεύμα του μοντέλου. Μπορεί να "κουδουνίζει" το μοντέλο σας όταν το πιάνετε στα χέρια σας αλλά μην χολοσκάτε. Το πνευματάκι είναι εκεί για να προστατεύει το πολύτιμο δημιούργημά σας.
(https://postimg.org/image/ftd6bsfcr/)
(https://postimg.org/image/duyp2jvij/)Επικαιρότατο blooper τώρα στην απόληξη της 35ης Έκθεσης της IPMS: δεν ξέρω αν συμβαίνει και σ' εσάς, εγώ πάντως μετά από κάθε μοντελιστική έκθεση που συμμετέχω ξεχειλίζω από..."μοντελιστικό οίστρο" και μάλιστα αν είναι καλή (όπως η 35η) με πιάνει με το που θα πλησιάσω τους πάγκους με τα μοντέλα. Έτσι λοιπόν και αυτήν την φορά ήθελα από την Παρασκευή να πάω σπίτι το βράδυ και να αρχίσω να μοντελάρω το τελευταίο μου project. Αυτό που είχα ξεχάσει όμως ήταν ότι το τελευταίο μου project βρίσκονταν ήδη στον εκθεσιακό χώρο σαν έκθεμα ημιτελές...Τη βάψαμε... θα τρίβει μανιωδώς το ίδιο τετραγωνικό εκατοστό για 5-6 σαββατόβραδα ακόμα...
Επικαιρότατο blooper τώρα στην απόληξη της 35ης Έκθεσης της IPMS: δεν ξέρω αν συμβαίνει και σ' εσάς, εγώ πάντως μετά από κάθε μοντελιστική έκθεση που συμμετέχω ξεχειλίζω από..."μοντελιστικό οίστρο" και μάλιστα αν είναι καλή (όπως η 35η) με πιάνει με το που θα πλησιάσω τους πάγκους με τα μοντέλα. Έτσι λοιπόν και αυτήν την φορά ήθελα από την Παρασκευή να πάω σπίτι το βράδυ και να αρχίσω να μοντελάρω το τελευταίο μου project. Αυτό που είχα ξεχάσει όμως ήταν ότι το τελευταίο μου project βρίσκονταν ήδη στον εκθεσιακό χώρο σαν έκθεμα ημιτελές...
Επικαιρότατο blooper τώρα στην απόληξη της 35ης Έκθεσης της IPMS: δεν ξέρω αν συμβαίνει και σ' εσάς, εγώ πάντως μετά από κάθε μοντελιστική έκθεση που συμμετέχω ξεχειλίζω από..."μοντελιστικό οίστρο" και μάλιστα αν είναι καλή (όπως η 35η) με πιάνει με το που θα πλησιάσω τους πάγκους με τα μοντέλα. Έτσι λοιπόν και αυτήν την φορά ήθελα από την Παρασκευή να πάω σπίτι το βράδυ και να αρχίσω να μοντελάρω το τελευταίο μου project. Αυτό που είχα ξεχάσει όμως ήταν ότι το τελευταίο μου project βρίσκονταν ήδη στον εκθεσιακό χώρο σαν έκθεμα ημιτελές...Συγγνώμη αλλά μπερδεύτηκα. Ισως να φταίει που τώρα εμφανίζεται η κούραση από την έκθεση...Αλλά βρε Βαγγέλη μας ποιο ημιτελές project σου κατέβασες στην έκθεση?? Το τελευταίο σου ή το ΠΡΟΤΕΛΕΥΤΑΙΟ σου??? Γιατί εγώ σαν να θυμάμαι πρωτα ένα αμερικανικό πτηνό και μετά μια φλώρα
Επικαιρότατο blooper τώρα στην απόληξη της 35ης Έκθεσης της IPMS: δεν ξέρω αν συμβαίνει και σ' εσάς, εγώ πάντως μετά από κάθε μοντελιστική έκθεση που συμμετέχω ξεχειλίζω από..."μοντελιστικό οίστρο" και μάλιστα αν είναι καλή (όπως η 35η) με πιάνει με το που θα πλησιάσω τους πάγκους με τα μοντέλα. Έτσι λοιπόν και αυτήν την φορά ήθελα από την Παρασκευή να πάω σπίτι το βράδυ και να αρχίσω να μοντελάρω το τελευταίο μου project. Αυτό που είχα ξεχάσει όμως ήταν ότι το τελευταίο μου project βρίσκονταν ήδη στον εκθεσιακό χώρο σαν έκθεμα ημιτελές...
Είμαι 14-15 χρονών και φτιάχνω το δεύτερο, μόλις, μοντέλο μου ως "συνειδητοποιημένος" (-άλλη ιστορία) μοντελιστής. Είναι το Grumman Widgeon της Airfix στην 1/72 και το 'χω κάνει...κουκλί. Αλλά κάτι δεν μου πάει. Μου έμοιαζε "έξω από τα νερά του" με το σύστημα προσγείωσης κατεβασμένο. Για την ακρίβεια ΗΤΑΝ έξω από τα νερά του καθώς όντας αεράκατος το Widgeon μέσα στο νερό μου άρεσε περισσότερο. Αποφασίζω να το βάλω μέσα στο "νερό", όχι στο πραγματικό (-είπα, ήμουν συνειδητοποιημένος μοντελιστής) αλλά σε κάτι που να του μοιάζει. Στον τότε γνωστό μου κόσμο της χειροτεχνίας το πιό κατάλληλο υλικό ήταν...η κρυσταλλιζέ κόλλα Ατλακολ ::danseuse::. Φτιάχνω βάση, υψώνω πηχάκια περιμετρικά για να περιορίσω την κόλλα, τοποθετώ/στηρίζω το μοντέλο, ρίχνω Ατλακολ μέχρι το σωστό επίπεδο και αφήνω να στεγνώσει. Δεν είχα φανταστεί βέβαια την μεγάλη συρρίκνωση της κόλλας. Την επόμενη μέρα επιστρέφω για επιθεώρηση και παθαίνω σοκ. Η κόλλα έχει φτάσει από 1,5εκ ύψος σε μόλις 3-4χιλ. ξεκολλώντας τους πλωτήρες από την πτέρυγα και μοιάζοντας σαν γλίτσα, έτσι προσκολλημένη στην γάστρα. Κοινώς το μοντέλο από την πολλή Ατλακολ είχε γίνει του Ατλακωλ και μάλιστα ανεπιστρεπτί. Πετάχτηκε όπως ήταν. ʼντε happy modelling :o
Κώστα το leveling με την τιμή που έχει το χω για τα χρώματα μόνο ::glossa:: Για να καταλάβεις πόσο χάλια με/τα έκανα χρειάστηκε σχεδόν μισό ρολό κουζίνας και απο το πολυουρεθάνης φύγανε καμιά 300ml....
Τον περασμένο χειμώνα συνέβη (και) αυτό:
Είμαι στο εργαστήριο και καθαρίζω τον αερογράφο. Έχω βάλει την κορώνα του μπεκ πάνω σε μια χαρτοπετσέτα και...ζμπόινγκ(!): μια στραβή κίνηση-κάπου πιάστηκε η χαρτοπετσέτα-κάπου απαυτώθηκε το σύμπαν-ξέρω 'γω τι και εκτοξεύτηκε η κορώνα κάπου μέσα στο εργαστήριο. 3 μέρες έφαγα τον τόπο να την βρω. Έκανα το εργαστήριο φύλλο και φτερό και το μόνο που κατάφερα ήταν...ένα καθαρό εργαστήριο! Εδώ να σημειώσω ότι το εργαστήριο είναι έξω από το σπίτι, κάτω στον κήπο ενώ εγώ μένω στον 1ο όροφο με πιλοτή (αυτό κρατήστε το). Για να μην τα πολυλογώ 1-2 μήνες και μια καινούργια κορώνα αργότερα, παρατηρώ την (5χρονη) κόρη μου να παίζει στο σαλόνι του σπιτιού με κάτι σαν μπίλια, μεταλλική... Πλησιάζω και βλέπω την κορώνα. ʼθικτη! Την ρωτάω που την βρήκε και μου απαντάει σε ένα σημείο του καναπέ όπου συνήθως παρατάω το μπουφάν μου μέχρι (πολύ μετά) να το κρεμάσω στην θέση του. Εννοείται είχα ψάξει το μπουφάν που το είχα κρεμάσει στην καρέκλα όταν είχα χάσει την κορώνα. Το πιθανότερο να είχε μπει κάτω από το γιακά. Το μπουφάν όμως το χρησιμοποιούσα κανονικά στις εξόδους...με την κορώνα στον γιακά...
Εντάξει, όλοι λίγο πολύ έχουν χάσει κάτι στο εργαστήριο και το έχουν βρει μετά από 5''; 5'; 2μήνες; 1 χρόνο; αλλά στον ίδιο χώρο. Εγώ έχασα κάτι στο εργαστήριο και το βρήκα δύο πατώματα πιο πάνω, στο σπίτι. Θα σέβεστε... ::eusa_dance::