Αποστολή από: gkontog στις Φεβρουαρίου 10, 2013, 02:33:27 μμ
Το F4U-5 είναι της Revell αλλά το καλούπι είναι Italeri. Το κιτ είχε ξεκινήσει πριν από αρκετά χρόνια, πιθανότατα πάνω από 6, αλλά είχα απογοητευτεί. Για να μη λέω πολλά το σύνολο είναι απαράδεκτο... για να κλείσει η άτρακτος απαιτήθηκαν 2 μέρες σε 3 στάδια και μπόλικη χρήση βίας...
Η ίδια μάχη έγινε για να μπει η μηχανή στη θέσης. Η αναπαράσταση της μηχανής είναι τραγικά απλοϊκή αλλά χωρίς εναλλακτικές (δηλαδή με άδειο ταμείο...) έγινε αποδεκτή.
Φυσικά στη συνέχεια μπήκε στόκος με το κουτάλι της σούπας και έπεσε τρίψιμο ανελέητο... :evil:
Και έφτασε κάπου εδώ. Από όσο ξέρω δεν υπάρχει άλλη επιλογή στην κλίμακα για -5 οπότε έκανα υπομονή και πίεζα τον εαυτό μου να συνεχίσει. Πάντως στην επομένη ατυχία ή πρόβλημα δύσκολα θα συγκρατηθώ!
Για το FG-1D χρησιμοποίησα το F4U-1D της Hasegawa. Παλιό καλούπι με υπερυψωμένη γράμμωση αλλά απόλαυση να δουλεύεις σε αυτό. Στόκος χρειάστηκε σε ένα μόνο σημείο (άνω μέρος σύνδεσης cowling και ατράκτου) και σε ελάχιστο χρόνο ήταν έτοιμο για βάψιμο. Το κιτ αυτό μου το είχε δώσει ο melpas1013, ειλικρινά δε θυμάμαι πότε, ίσως σε κάποια έκθεση, και είχε κρατηθεί ψηλά στη στοίβα ακριβώς για να γίνει κάποιο από τον Soccer war.
Αν δεν βγάλει εκ νέου φίδια το -5, θα έχουμε βάψιμο συντομότατα!
Αποστολή από: tito στις Φεβρουαρίου 10, 2013, 03:17:42 μμ
Χρηστος
Αποστολή από: labros87 στις Φεβρουαρίου 10, 2013, 04:19:29 μμ
Αποστολή από: dionisis79 στις Φεβρουαρίου 10, 2013, 05:57:36 μμ
Αποστολή από: Dimitris 72 στις Φεβρουαρίου 10, 2013, 06:10:14 μμ
::glossa:: ::glossa:: ::glossa:: ::glossa::
Πάντως θα γίνει ωραία θεματική (με τόσα καρναβάλια :mrgreen: μαζεμένα). Καλή συνέχεια λοιπόν.....
ΔΚ
Αποστολή από: nosdio στις Φεβρουαρίου 10, 2013, 07:04:01 μμ
Αποστολή από: gkontog στις Φεβρουαρίου 10, 2013, 11:46:47 μμ
Τέλος πάντων... είπα να ξεκινήσω βάψιμο στον καρνάβαλο. Το αεροσκάφος αυτό είχε το μπροστά μέρος του cowling "δανεισμένο" από κάποιο άλλο παρδαλό Corsair. Πάμε λοιπόν, μασκάρισμα η μηχανή...
(http://postimage.org/image/efkl24gzt/)... ψέκασμα το κάτω μέρος με γκρι Gunze H308, μασκάρισμα...
(http://postimage.org/image/xlxs5axhl/)...ψέκασμα το ερημί Gunze H131, μασκάρισμα...
(http://postimage.org/image/6pdswzeo9/) 
(http://postimage.org/image/49gkwvlzd/)...ψέκασμα το πρώτο πράσινο, Gunze H312, μασκάρισμα...
(http://postimage.org/image/7hl29x895/) 
(http://postimage.org/image/ijq58d2bt/)...ψέκασμα το δεύτερο πράσινο, Gunze H340, μασκάρισμα...
(http://postimage.org/image/lgd68n85l/) 
(http://postimage.org/image/udxw600ll/)...ψέκασμα το τρίτο πράσινο, Tamiya XF-13...
(http://postimage.org/image/o1iqw5xjd/)...ξεμασκάρισμα, έλεγχος (ευτυχώς όλα ΟΚ), παρκετίνη...
(http://postimage.org/image/99imikgzt/) 
(http://postimage.org/image/4owg3mxah/)...πρόχειρο μασκάρισμα στο cowling και ψέκασμα άσπρο Tamiya XF-2 τα ακροπτέρυγα και το κάθετο σταθερό...
(http://postimage.org/image/5fp69eznt/)...μασκάρισμα στο κάθετο σταθερό ::eusa_wall::...
(http://postimage.org/image/jpyqkwg09/)...ψέκασμα τα ακροπτέρυγα με κίτρινο Gunze H413 και το κάθετο σταθερό με μπλε Gunze H25...
(http://postimage.org/image/5ksxj36yx/)...ξεμασκάρισμα τα πάντα, παρκετίνη και αναμονή για να στεγνώσει.
(http://postimage.org/image/mjsp6v3ex/)Αυτά. Και έπεται συνέχεια, θέλει κάτι άσπρα στην άτρακτο και φυσικά τι άλλο; μασκάρισμα!
Αποστολή από: gkontog στις Φεβρουαρίου 16, 2013, 06:44:37 μμ
...μετά το μπλε (Gunze H326) και κάποια φωτίσματα...
...ύστερα μασκάρισμα (πάλι ::eusa_wall::) οι υφασμάτινες επιφάνειες οι οποίες φθείρονταν διαφορετικά και πιο γρήγορα από τις μεταλλικές...
... και τέλος η φάση αυτή! Δηλώνω ικανοποιημένος. Αν τα φωτίσματα σας φαίνονται έντονα, η συνέχεια θα τα μειώσει κατά πολύ. Παρά τα εκτεταμένα μασκαρίσματα δεν είχα ατυχίες, κάποιες αστοχίες θα καλυφθούν εύκολα με πινελάκι.
Αυτά. Πάω να πιάσω το -5 το οποίο εξελίσσεται σε αίσχος :evil:
ΥΓ
Απλά να πω πως ο Graphotec παρά τα χρονάκια του και τη "σκληρή" σε πολλές περιπτώσεις χρήση, έχει πολλά ψωμια ακόμη...
Αποστολή από: tito στις Φεβρουαρίου 16, 2013, 07:17:19 μμ
Χρηστος
Αποστολή από: Dimitris 72 στις Φεβρουαρίου 16, 2013, 07:50:35 μμ
ΔΚ
Αποστολή από: Βαγγέλης στις Φεβρουαρίου 16, 2013, 07:55:46 μμ
Αποστολή από: nosdio στις Φεβρουαρίου 16, 2013, 09:01:09 μμ
Αποστολή από: gkontog στις Φεβρουαρίου 17, 2013, 12:07:54 μμ
Συνεχίζω και υπάρχει μικρή πρόοδος με το -5. Επειδή όταν είχα φιάξει το Hellcat της Revell (καλούπι Italeri και εκείνο) είχα τα μύρια όσα προβλήματα με το να βάψω σκούρο μπλε πάνω σε σκούρο μπλε πλαστικό, πέρασα όλο το μοντέλο ένα πρόχειρο γκρι. Μαντέψτε... νέα σημεία που θέλουν στοκάρισμα έκαναν την εμφάνισή τους :roll:
Είπα στη συνέχεια να προσθέσω τα πυροβόλα των 20mm και τους φορείς των ρουκετών. Απλή δουλειά, 8 κοματάκια, σιγά το πράμα, αλλά τελικά απαίτησε δύο ολόκληρες ώρες δοκιμών, τριψιμάτων, κοψιμάτων και γαλλικών για να κάτσουν όλα ίσια τα ρημάδια! Είχα αποφασίσει να αλλάξω τις κάνες με βελόνα από σύριγγα αλλά μετά από αυτό δεν θέλω ούτε να το σκέφτομαι το χτικιό. Φαίνεται πως η κατάρα των 20mm που ακολουθούσε σε όλον τον ΒΠΠ τους αμερικανούς εξακολουθεί και βρίσκει θύματα...
ΥΓ
Αν θέλετε παραπάνω πλεροφορίες για την κατάρα των 20mm μου το λέτε.
Αποστολή από: labros87 στις Φεβρουαρίου 17, 2013, 12:17:16 μμ
Αν θέλετε παραπάνω πλεροφορίες για την κατάρα των 20mm μου το λέτε.Για βάλε να μάθουμε και τίποτα. :wink:
Αποστολή από: nick2 στις Φεβρουαρίου 17, 2013, 12:30:30 μμ
Έως εδώ όλα έχουν πάει καλά, έστω με τα όποια προβλήματα. :roll: Αυτά βέβαια μπορείς να τα εντάξεις στην εξάσκηση των Γαλλικών σου, οπότε εφ' όσον αφορά την μόρφωσή σου, όλα δικαιολογούνται. ::glossa::
Δεν περιμένω βέβαια να φτιάξεις μια dacota που χρησιμοποίησαν και οι δυο πλευρές............θα ήθελα όμως να δω ένα λευκό Σαλβαδοριανό corsair FG-1 :roll:
Αποστολή από: gkontog στις Φεβρουαρίου 19, 2013, 07:00:11 μμ
Για βάλε να μάθουμε και τίποτα. :wink:Παρακαλώ για λίγο υπομονή μόνο...
Δεν περιμένω βέβαια να φτιάξεις μια dacota που χρησιμοποίησαν και οι δυο πλευρές............θα ήθελα όμως να δω ένα λευκό Σαλβαδοριανό corsair FG-1 :roll:Dacota μάλλον δε θα φιάξω... αλλά ένα βολιβιανό Ju 52 από τον πόλεμο του Chaco να το έχεις σίγουρο!
Τώρα λευκό FG-1D, αν και με το χρώμα αυτό δεν πολέμησαν, δεν το αποκλείω και εντελώς. Εχω και ένα F4U-1D της Academy που κάθεται... Πάντως τα λευκά κομμάτια σε αυτό το Corsair είναι "κλεμμένα" από λευκά "επετειακά" τα οποία βγήκαν ΠΕΕ και τα κανιβάλισαν για ανταλλακτικά.
Λοιπόν, ξεκίνησαν τα σήματα και είναι εξαιρετικής ποιότητας αν και το μεγάλο μέγεθός τους απαιτεί προσοχή κατά την τοποθέτηση. Το -5 πριν από λίγο πήρε την 4η στρώση στόκου, αλλά που θα πάει, θα συνέλθει :evil:
Αποστολή από: c.nemo στις Φεβρουαρίου 19, 2013, 07:24:15 μμ
Αποστολή από: Jet72 στις Φεβρουαρίου 19, 2013, 11:11:41 μμ
Εκρηκτικός ο συνδυασμός των παραπάνω!
Αποστολή από: felix στις Φεβρουαρίου 20, 2013, 10:49:18 πμ
Αποστολή από: labros87 στις Φεβρουαρίου 20, 2013, 12:46:07 μμ
Αποστολή από: leopard στις Φεβρουαρίου 20, 2013, 12:56:13 μμ
:mrgreen:
Ζηλεύω πραγματικά το πόσο όμορφα σου στρώνουν τα σήματα κάθε φορά σε όλα τα μοντέλα σου.
::salut::
Αποστολή από: ALEX_SSGTi στις Φεβρουαρίου 20, 2013, 03:02:03 μμ
Έχεις μήπως και τα χρώματα για το Ju52??
Αποστολή από: Palanadine στις Φεβρουαρίου 20, 2013, 03:13:58 μμ
Καλή συνέχεια! ::salut::
Αποστολή από: HEL(las) στις Φεβρουαρίου 20, 2013, 04:05:42 μμ
Πολυ ομορφο το Corsair , αλλα περιμενω με αγωνια το story για την καταρα.... :mrgreen:
::salut::
Αποστολή από: dive στις Φεβρουαρίου 20, 2013, 04:32:01 μμ
πολύ όμορφο αποτέλεσμα.μπραβο σου.
Αποστολή από: gkontog στις Φεβρουαρίου 20, 2013, 05:25:52 μμ
...αλλα περιμενω με αγωνια το story για την καταρα.... :mrgreen:
Λοιπόν, όλα άρχισαν το 1902 όταν στην Ισπανία ιδρύθηκε η Fábrica Hispano-Suiza de Automóviles, εταιρεία κατασκευής οχημάτων. Το Δεκέμβριο του 1903 το μαγαζί θα πέσει έξω και το 1904 θα επανιδρυθεί σαν La Hispano-Suiza Fábrica de Automóviles. Αρχίζει να κατασκευάζει και πάλι αυτοκίνητα και μηχανές και θα αφήσει όνομα στους αεροπορικούς κινητήρες κατά το ΑΠΠ αλλά και μετά. Από το 1923 το παράρτημά της στη Γαλλία είχε σχεδόν ανεξαρτητοποιηθεί από τη μητρική εταιρεία και το 1930 θα αποφασίσει να δοκιμάσει την τύχη του στην κατασκευή οπλικών συστημάτων αγοράζοντας από την Oerlikon την άδεια παραγωγής του αεροπορικού πυροβόλου των 20mm FF S. Το όπλο θα αρχίσει να κατασκευάζεται αλλά οι δύο εταιρείες θα παίξουν σφαλιάρες για θέματα copyright και σύντομα θα χωρίσουν οι δρόμοι τους. Τότε ο μηχανικός της Hispano-Suiza Marc Birkigt θα ξεκινήσει μία νέα σχεδίαση βασισμένη στο FF S και σε λίγο θα έχει έτοιμο το Type 404 ή HS 404. Το νέο όπλο είναι ελαφρύ σε σχέση με την ισχύ που προσφέρει, έχει διαμέτρημα 20mm, προσφέρει την απίστευτη για την εποχή ταχυβολία των 700 βολών το λεπτό και μπαίνει σε παραγωγή το 1938 οπότε και θα εξοπλίσει κάποια γαλλικά μαχητικά.
Τη ίδια εποχή οι άγγλοι, βλέποντας μπροστά και θέλοντας να προφτάσουν τις, ήδη άκρως δυσάρεστες, διεθνείς εξελίξεις, είχαν αποφασίσει να οπλίσουν τα μαχητικά τους με πυροβόλα και θα αγοράσουν την άδεια παραγωγής του HS 404. Σύντομα η αγγλική εκδοχή θα μπει σε υπηρεσία σαν Hispano Mk.I οπλίζοντας από το 1940 αρχικά το Westland Whirlwind και έπειτα το Bristol Beaufighter. Η καταστρεπτική ισχύς του νέου όπλου είναι μεγάλη αλλά υπάρχει το μειονέκτημα της τροφοδοσίας. Πράγματι το HS 404 τροφοδοτείται από τυμπανοειδείς γεμιστήρες των 60 βλημάτων κάτι που μειώνει τη διάρκεια των βολών ή απαιτεί, όπως στα Beaufighter, να αλλάζει τους γεμιστήρες ο ασυρματιστής ο οποίος θα πρέπει να είχε ικανότητες ζογκλέρ για να κουμπώσει τα βαριά εξαρτήματα στα πυροβόλα την ώρα που ο πιλότος ελισσόταν για να ακολουθήσει το στόχο. Ευτυχώς σύντομα η Martin Baker (ναι, η γνωστή...) θα εξελίξει ένα σύστημα τροφοδοσίας με ταινία και έτσι θα μπει σε υπηρεσία το Hispano Mk.IΙ, για πολλούς το καλύτερο αεροπορικό πυροβόλο του ΒΠΠ. Οι άγγλοι θα αγχωθούν φοβούμενοι πως η δική τους παραγωγή δε θα επαρκεί για τις τεράστιες ομολογουμένως ανάγκες και δίνουν άδεια παραγωγής στις ΗΠΑ.
Στις ΗΠΑ και η USAAC αλλά και το USN δείχνουν τεράστιο ενδιαφέρον για το όπλο, το USN μάλιστα σχεδιάζει να περάσει σε μαχητικά με οπλισμό μόνο πυροβόλα αμέσως μόλις ο ρυθμός παραγωγής το επιτρέψει. Ενα τεράστιο κατασκευαστικό πρόγραμμα ξεκινά για πυροβόλα και πυρομαχικά και όταν οι αμερικανοί μιλάμε για μαζική παραγωγή, μιλάνε ΠΟΛΥ σοβαρά. Θα πάρουν τα αγγλικά σχέδια, θα κάνουν κάποιες μικροαλλαγές (αλλοι λένε για ταχύτερη παραγωγή, άλλοι για λόγους εθνικής υπερηφάνειας) και θα αρχίσουν να κατασκευάζουν σαν τρελλοί πυροβόλα με τον κωδικό Μ1 και τα αντίστοιχα πυρομαχικά.
Τα παρατράγουδα άρχισαν όταν τα πρώτα δείγματα παραγωγής θα παραδωθούν προς αξιολόγιση. Τα όπλα θα αποδειχθούν εντελώς αναξιόπιστα και θα παρουσιάζουν έναν τεράστιο αριθμό αφλογιστιών. Ενας μέρος της παραγωγής πάει στους άγγλους οι οποίοι τραβάνε τα μαλλιά τους, ευχαριστούν και σταματούν τια παραγγελίες, λιώνουν τα αμερικάνικά όπλα και τα φιάχνουν ξανά στα δικά τους πρότυπα που λειτουργούν ρολόϊ. Οι αμερικανοί τώρα, αντί να πάρουν και να αντιγράψουν τους άγγλους, κάνουν νέες αλλαγές στη δική τους σχεδίαση και παράγουν το Μ2 το οποίο, αν και πιο αξιόπιστο από το Μ1, απέχει έτη φωτός από το να θεωρηθεί έτοιμο για εγκατάσταση σε αεροσκάφη. Κάπου στα τέλη του 1942 το πράγμα έχει γίνει ενοχλητικό με 40 εκατομύρια βλήματα των 20mm να υπάρχουν στις αποθήκες, και βουνά νέων να βγαίνουν από τα εργαστάσια κάθε μέρα, αλλά να μην υπάρχει ούτε ένα αξιόπιστο όπλο για να τα ρίξει στον εχθρό!!! Για να μπορέσει το P-38, που έφερε ένα Μ2, να έχει ένα αξιόπιστο όπλο θα πρέπει να ασχοληθεί μία εταιρεία κατασκευής τρακτέρ, η International Harvester η οποία θα κάνει αλλαγές ώστε να ταιριάξει το όπλο με το αεροσκάφος και να βελτιώσει κάπως τα πράγματα.
Την ίδια περίπου εποχή οι άγγλοι ξεκινούν την παραγωγή του Hispano Mk.V το οποίο επιφέρει σημαντικές βελτιώσεις στην ταχυβολία σε σχέση με προηγούμενους τύπους και έχοντας πιο κοντή κάνη χωρέι όλο μέσα στην πτέρυγα επιτρέποντας πιο "καθαρή" αεροδυναμική εγκατάσταση. Οι αμερικανοί, πλεόν έξω φρενών, πρωτίστως με τον εαυτό τους, αποφασίζουν να ακολουθήσουν την αγγλική σχεδιαστική γραμμή και παράγουν το Μ3. Καμία βελτίωση ως προς την αξιοπίστία ΚΑΙ ΠΑΛΙ!!! Θα φτάσει έτσι το τέλος του πολέμου το οποίο θα βρει τις αμερικανικές αεροπορικές δυνάμεις να χρησιμοποιούν σαν κύριο όπλο, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, το παλιό καλό .50in M2 Browning. Κάποια μοντέλα του F6F Hellcat και του F4U Corsair θα εξοπλιστούν με τα Μ2, 4 από αυτά θα φέρει το P-61 (αλλά και 4 .50) και τέλος! Εδώ οι αμερικανοί θα σταθούν τυχεροί γιατί στην Ευρώπη αντιμετώπισαν στη συντριπτική πλειοψηφία καταδιωκτικά όπου τα 6 50άρια (ή 8 για το P-47) είναι αρκετά για να επιφέρουν θανάσιμα πλήγματα στον αντίπαλο αλλά επίσης και τη μοναδική φορά που αντιμετώπισαν βομβαρδιστικά, δηλαδή στον Ειρηνικό, είχαν απέναντί τους τα αθωράκιστα ιαπωνικά αεροσκάφη όπου ο υπάρχων οπλισμός ήταν υπεραρκετός για να τα κάνει λαμπάδες με λίγες βολές. Ενιαφέρον έχει να αναλογιστούμε τις εξελίξεις στο υποθετικό σενάριο που οι αμερικανοί θα ήταν αντιμέτωποι με Β-17 ή/και Β-24 τα οποία οι γερμανοί για να τα αντιμετωπίσουν όπλισαν τα καταδιωκτικά τους με εξαιρετικά 20άρια και θηριώδη 30άρια και πάλι είχαν προβλήματα στο να τα καταρρίψουν.
Οσο για τους λόγους τους οποίους συνέβησαν όλα αυτά, ειλικρινά μόνο κατάρα μπορώ να σκεφτώ. Αδυνατώ να δεχθώ πως οι αμερικανοί, οι οποίοι κατά το ΒΠΠ είχαν ρίξει στην αεροπορική μάχη εξαιρετικά οπλικά συστήματα, δε μπορύσαν να σχεδιάσουν και να παράξουν ένα όπλο των 20mm, τh στιγμή που είχαν ήδη τα σχέδια μίας άκρως πετυχημένης υλοποίησης ενός αναλόγου πυροβόλου. Στενοκεφαλιά; ίσως γιατί έλλειψη ικανοτήτων δεν υπήρχε. Η "κατάρα" πάντως θα ακολουθήσει τους αμερικανούς και στην επομένη σύρραξη όπου τα F-86, φέροντας τα παλιά καλά 6 50άρια, θα αντιμετωπίσουν τα Mig-15 τα οποία έφεραν δύο NR-23 των 23mm και ένα θηριώδες Nudelman N-37 των 37mm.
Αποστολή από: gkontog στις Φεβρουαρίου 22, 2013, 12:18:20 μμ
...μασκάρω και περνάω και το μπλε (μυστικό χρώμα, Honduras insigina blue, δε μπορώ να πω τίποτα παραπάνω ::glossa::)...
...και ανακαλύπτω πως το Maskol της Humbrol μέσα σε 10 λεπτά που έμεινε πάνω στο χρώμα έφαγε την παρκετίνη ΚΑΙ το υποκείμενο λευκό ματ της Tamiya :evil: Και τα δύο στέγνωσαν για 12 ώρες από την ώρα που περάστηκαν, το Maskol όμως δεν κατάλαβε τίποτα και έφτασε μέχρι το πλαστικό!!!
Σας έχει ξανατύχει; Τόσο γρήγορα;
Αποστολή από: labros87 στις Φεβρουαρίου 22, 2013, 12:34:08 μμ
Αποστολή από: gkontog στις Φεβρουαρίου 22, 2013, 06:55:10 μμ
Αυτό το -5 σου έχει κάνει τη ζωή κόλαση...Ναι αλλά δε θα του περάσει :twisted:
Βάψιμο, βήμα 1ο τέλος. Χρησιμοποιήθηκε το Gunze 54 απλά για έχω ένα μπλε διαφορετικής τονικότητας από το μπλε του FG-1. Υποτπεύομαι πως τα F4U της Ονδούρας είχαν πάρει μία στρώση μπογιά πάνω τους με κάποιο σκούρο μπλε και σίγουρα όλο και θα διέφεραν από το κλασσικό μπλε του USN. Αλλωστε και σήμερα ακόμα το αεροσκάφος αυτό βρίσκεται σε μουσείο και είναι βαμμένο με ένα μπλε που διαφέρει σημαντικά από αυτό του USN. Η συνταγή πολύ γνωστή (ως βαρετή :oops:), φωτίσματα που θα μετριαστούν στη συνέχεια και τώρα πρέπει να μασκάρω (τι μας λες!) για να βάψω τη μαύρη αντιθαμβωτική επιφάνεια.
Αποστολή από: labros87 στις Φεβρουαρίου 22, 2013, 08:14:59 μμ
Αποστολή από: raziera στις Φεβρουαρίου 23, 2013, 01:44:18 πμ
Τα φωτισματα είναι επιτυχία.
Προσωπικά ποτέ δεν μου έχει σηκώσει χρώμα το μασκολ, ιδιαίτερα σε γκουνζ.... Αλλα δεν έχω βάλει ποτέ το χαμπρολ μασκολ.
Καλη συνέχεια.
::salut:: Κωστας
Αποστολή από: gkontog στις Μαρτίου 18, 2013, 10:16:42 μμ
Πάντως το γυαλιστερό σκούρο μπλε χρώμα δε βοηθάει καθόλου στην προσπάθεια... :evil:
Αποστολή από: gkontog στις Μαρτίου 24, 2013, 09:19:31 μμ
Αρχικά να τονίσω πως ο κινητήρας είναι βαμένος, εντάξει; ::glossa::
Το υπολοιπο μπορεί να δείχνει πολύ ταλαιπωρημένο αλλά υπάρχουν φωτογραφίες που το δείχνουν πραγματικό ρετάλι. Οταν το 1965 (αν δεν κάνω λάθος) το El Salvador αγόρασε 20 FG-1D, περίπου 12 πέταξαν (και πήραν ένα όμορφο λευκό camo...) τα δε υπόλοιπα παρατήθηκαν σε μία μάντρα προς κανιβαλισμό. Τροπικό κλίμα συν μερικά χρόνια τα έκαναν ρημάδια. Οταν το 1969 τα πράγματα ζόρισαν, οτιδήποτε μπορούσε να πετάξει μπήκε ξανά σε υπήρεσία, οπότε οι τεχνικοί πήγαν πάλι στη μάντρα, συνδίασαν κομμάτια από κάμποσα σαπάκια και έφιαξαν το εν λόγω το οποίο όντως πέταξε!
Και το ίδιο ακριβώς μοντέλο φιαγμένο πριν από 13 χρόνια. Αν μη τι άλλο έχω κάποια βελτίωση. Ή έτσι θέλω να πιστεύω...
Αυτά. Βαράτε αλύπητα!
ΥΓ
Θα προσέξατε πως ο τίτλος άλλαξε σε Latin America warriors και αυτό γιατί σκοπεύω στο topic αυτό να φιάξω μερικά αεροσκάφη που έδρασαν σε πολέμους (αγνώστους ως επί το πλείστον στο ευρύ κοινό) στη Λατινική Αμερική. Θα με υποστείται λοιπόν για αρκετό ακόμα στο θέμα αυτό...
Αποστολή από: labros87 στις Μαρτίου 24, 2013, 09:48:28 μμ
Αποστολή από: Dimitris 72 στις Μαρτίου 24, 2013, 09:59:49 μμ
Καλή συνέχεια στην περιπέτεια σου .....στους ουρανούς της Ν. Αμερικής ::salut::
ΔΚ
Αποστολή από: tito στις Μαρτίου 24, 2013, 10:08:29 μμ
Χρηστος
Αποστολή από: giwrgosd στις Μαρτίου 24, 2013, 10:25:43 μμ
Αποστολή από: Jet72 στις Μαρτίου 24, 2013, 10:26:39 μμ
Γιώργη... αξίζει!!! (και δίνει και μαθήματα αερογραφικής τέχνης).
Αποστολή από: HARTMANN7 στις Μαρτίου 24, 2013, 10:39:04 μμ
Το βάψιμο δε..τι να πεί κάποιος!!!!
Τα θερμά μου συγχαρητήρια και αναμένουμε την συνέχεια...(και για Ιστορικούς λόγους!!) και για οφθαλμολουτρικούς !!!! :wink:
Απίθανο αποτέλεσμα και πάλι!!!! ::salut::
Αποστολή από: mixalis στις Μαρτίου 25, 2013, 10:08:13 πμ
Αποστολή από: bill-larisa στις Μαρτίου 25, 2013, 11:00:50 πμ
Αποστολή από: gkontog στις Μαρτίου 25, 2013, 12:51:55 μμ
Δύο φωτογραφίες για να έχετε μία εικόνα του πως ήταν αυτά τα παρατημένα FG-1D. Οπως βλέπετε το χάλι είναι απίστευτο...
Μαζύ με το -5 το οποίο είναι εν εξελίξη (αν δεν το σπάσω να ξεμπερδεύω), σειρά έχει το παρακάτω ψυχεδελικό κατασκεύασμα. Το P-51D αυτό ανήκε σε πολίτη του El Salvador ο οποίος το είχε τσίλικο βαμένο με ένα ανοικτό γκρι-μπλε χρωματάκι. Με το που ξεκίνησε ο πόλεμος η κυβέρνηση το πήρε, του πρόσθεσε οπλισμό και φυσικά "παραλλαγή". Τώρα τι είχε καπνίσει ο υπόλογος που το έβαψε, παραμένει μυστήριο...
Και φυσικά το P-51D θα είναι Airfix, η καλύτερη σχέση κόστους-ποιότητας για τον συγκεκριμένο τύπο.
Αποστολή από: giwrgosd στις Μαρτίου 25, 2013, 01:03:25 μμ
Αποστολή από: gkontog στις Απριλίου 09, 2013, 08:48:18 μμ
Και για πείτε μου, η συνέχεια να είναι το παρδαλό P-51D ή μήπως να πιάσω εκείνο το F-102 με SEA; Οσο για το F4U-5 της Italeri, αν σας έρθει η όρεξη, περιμένετε να σας περάσει... αλλιώς καλή τύχη. Βαράτε ελεύθερα!
Αποστολή από: c.nemo στις Απριλίου 09, 2013, 09:47:56 μμ
Αποστολή από: labros87 στις Απριλίου 09, 2013, 10:05:55 μμ
Γιώργο πολύ ωραίες οι τονικότητες ,ξεθωριασμένο μεν αλλά καθόλου άχρωμο δε...δυσκολος συνδιασμός ,καλή συνέχεια φίλε μου!Συμφωνώ με το Σταμάτη,μπορεί να λείπουν τα μεγάλα κλασσικά εθνόσημα αλλά οι τονικότητες του μπλέ το ομορφαίνουν πολύ.Μπράβο και για αυτό το μοντέλο!
Αποστολή από: tito στις Απριλίου 09, 2013, 10:17:52 μμ
Χρηστος
Αποστολή από: giwrgosd στις Απριλίου 09, 2013, 10:27:24 μμ
Τα' χω παίξει με τις τονικότητες του μπλε (μπλε δεν είναι;)!
Αν δεν έλεγες ότι είναι Ιταλεύρι ετοιμαζόμουν να ρωτήσω αν είναι Ταμίδια... :mrgreen:
Αποστολή από: tony PRO στις Απριλίου 10, 2013, 11:28:42 μμ
Αποστολή από: gkontog στις Ιουνίου 23, 2013, 09:07:30 πμ
Τώρα περιμένει να στεγνώσουν τα σήματα και μετά wash μαζύ με το P-38. Τα μικρά γαλάζια αστέρια είναι προσφορά του giorgosd τον οποίο και ευχαριστώ πολύ, του ζήτησα 8 και μου τύπωσε να φιάξω ολόκληρη τη FAH!
Αποστολή από: Giorgos G στις Ιουνίου 23, 2013, 09:45:12 πμ
Αποστολή από: gkontog στις Ιουνίου 23, 2013, 10:32:43 πμ
Απο τα σηματα η σημαια ειναι βαμμενη η ειναι χαλκομανια; ::salut:: ::salut::Εκτός από τα αστεράκια, το υπόλοιπο είναι βαμμένο.
Αποστολή από: nick2 στις Ιουνίου 23, 2013, 10:51:30 πμ
Χαίρομαι που έχεις χρόνο και τρέχεις όλα αυτά τα θέματα.
Μ' αρέσουν πάρα πολύ, έστω κι αν εσύ τα λες μονότονα.....
Καλή συνέχεια και πιο............γρήγορα :D
102 SEA :mrgreen:
Αποστολή από: Jet72 στις Ιουνίου 23, 2013, 02:58:14 μμ
Η μαγιονέζα στο λεκανάκι του φόντου τι είναι;
Αποστολή από: gkontog στις Ιουνίου 23, 2013, 06:55:13 μμ
Μπράβο βρε Γιώργη.Νίκο από το να κάθομαι και να σκέφτομαι τι γίνετε γύρω μου και τι ακούω κάθε μέρα, μοντελάρω σα μανιακός. Και ξέρεις, όσο πιο χρέπι, τόσο πιο πολύ ξεχνιέται το μυαλό και ξεφεύγει.
Χαίρομαι που έχεις χρόνο και τρέχεις όλα αυτά τα θέματα.
Η μαγιονέζα στο λεκανάκι του φόντου τι είναι;Μαγιονέζα; Είναι ένα μπλε γυάλινο μπολάκι που 14+ χρόνια τώρα βάζω νερό για τρίψιμο στόκου, σήματα κλπ. Δεν είναι και ότι πιο καθαρό πλέον...
Λοιπόν, σας ευχαριστώ όλους. Υπήρξαν και κάποιες μικρές εξελίξεις μέσα στην ημέρα, στήθηκε στα πόδια του, μπήκαν και οι HVAR και δείχνει πολύ κακό το σύνολο!
Νεότερα από αύριο, να προχωρήσω λίγο και το P-38.
Αποστολή από: giwrgosd στις Ιουνίου 23, 2013, 07:08:33 μμ
Ωραίο....
Αποστολή από: mixalis στις Ιουνίου 24, 2013, 12:23:29 πμ
Αποστολή από: Νίκος Κυπραίος στις Ιουνίου 24, 2013, 04:44:50 μμ
μονο τα ξεθωριασματα μου χαλανε λιγο την εικονα (παντα στο δικο μου ματι)
Αποστολή από: gkontog στις Ιουλίου 27, 2013, 06:43:32 μμ
μονο τα ξεθωριασματα μου χαλανε λιγο την εικονα (παντα στο δικο μου ματι)Αναμείνατε, θα μειωθούν κατά πολύ.
Αποστολή από: gkontog στις Ιουλίου 28, 2013, 07:04:41 μμ
Αποστολή από: Stavros στις Ιουλίου 28, 2013, 07:19:53 μμ
Η σκακιέρα μπροστά πανέμορφη !!
το φόντο ...ασχολίαστο :mrgreen: :wink:
::salut::
Σ.Σ.
Αποστολή από: leopard στις Ιουλίου 28, 2013, 08:40:16 μμ
:mrgreen:
Θα πω στον jim-eta να σου δανείσει τα χαρτόνια που αγόρασε πρόσφατα.
::glossa::
Αποστολή από: gkontog στις Ιουλίου 28, 2013, 09:29:06 μμ
Αποστολή από: michalos στις Οκτωβρίου 07, 2013, 07:25:29 πμ
Μετά από γκρίζα και μαύρα φίλτρα για να "σκοτώσω" το λευκό των σημάτων, βάψιμο και λέρωμα της δεξαμενής και ματ βερνίκι της Italeri, τέλος το FG-1D.
Αρχικά να τονίσω πως ο κινητήρας είναι βαμένος, εντάξει; ::glossa::
Το υπολοιπο μπορεί να δείχνει πολύ ταλαιπωρημένο αλλά υπάρχουν φωτογραφίες που το δείχνουν πραγματικό ρετάλι. Οταν το 1965 (αν δεν κάνω λάθος) το El Salvador αγόρασε 20 FG-1D, περίπου 12 πέταξαν (και πήραν ένα όμορφο λευκό camo...) τα δε υπόλοιπα παρατήθηκαν σε μία μάντρα προς κανιβαλισμό. Τροπικό κλίμα συν μερικά χρόνια τα έκαναν ρημάδια. Οταν το 1969 τα πράγματα ζόρισαν, οτιδήποτε μπορούσε να πετάξει μπήκε ξανά σε υπήρεσία, οπότε οι τεχνικοί πήγαν πάλι στη μάντρα, συνδίασαν κομμάτια από κάμποσα σαπάκια και έφιαξαν το εν λόγω το οποίο όντως πέταξε!
Και το ίδιο ακριβώς μοντέλο φιαγμένο πριν από 13 χρόνια. Αν μη τι άλλο έχω κάποια βελτίωση. Ή έτσι θέλω να πιστεύω...
Αυτά. Βαράτε αλύπητα!
ΥΓ
Θα προσέξατε πως ο τίτλος άλλαξε σε Latin America warriors και αυτό γιατί σκοπεύω στο topic αυτό να φιάξω μερικά αεροσκάφη που έδρασαν σε πολέμους (αγνώστους ως επί το πλείστον στο ευρύ κοινό) στη Λατινική Αμερική. Θα με υποστείται λοιπόν για αρκετό ακόμα στο θέμα αυτό...
Καλημερα, μια ερωτηση τα ασημι "ξυσιματα" πως τα εκανες ? Μου αρεσουν πολυ ,και ξεκιναω τωρα το χομπι αυτο και εχω αυτην την απορα.
Με ασημι μολυβακι ?
Αποστολή από: gkontog στις Οκτωβρίου 07, 2013, 07:40:19 πμ
Καλημερα, μια ερωτηση τα ασημι "ξυσιματα" πως τα εκανες ? Μου αρεσουν πολυ ,και ξεκιναω τωρα το χομπι αυτο και εχω αυτην την απορα.Ψιλό πινελάκι, χρώμα Humbrol 56, ηρεμία και ενίοτε γαλλικές τρυφερές εκφράσεις... Πρωτού ξεκινήσω έχω ένα γενικό πλάνο στο μυαλό μου για το τι θέλω να πετύχω και προχωράω panel-panel. Επίσης πάντα έχω ένα κυπελάκι με white spirit και καθαρίζω συχνά το πινέλο το οποίο όσο περνάει η ώρα ξεραίνεται και δυσχεραίνει το βάψιμο.
Με ασημι μολυβακι ?
Αποστολή από: Προπελαρίων στις Οκτωβρίου 07, 2013, 11:57:26 μμ