Modelclub.GR - Hellenic Scale modelling community
ΘΕΜΑΤΑ ΜΟΝΤΕΛΙΣΜΟΥ => Θέματα Μοντελισμού => Μήνυμα ξεκίνησε από: Viper στις Ιουνίου 16, 2005, 01:18:01 πμ
-
Για να δουμε και ποσο ετων μας επιασε αυτη η μανια να ασχολουμαστε με πλαστικα ''αεροπλανακια & τανκς'' :lol: :lol: :lol:
-
΄Β Γυμνασίου του τέστην 1990... 8) , δηλαδή 12 ετών...
-
Χμμμ... ναι ναι θυμήθηκα :D πήγενα ακόμη δημοτικό και το πρώτο μου μοντέλο ήταν το F-5 Τιger της Airfix σε 1:72, το έφτιαξα εν ριπή οφθαλμού μέσα σε 1 ώρα :D
-
Εγώ ήμουν 9 ετών και πήρα το πρώτο μου μοντέλο στην γιορτή μου από έναν συμμαθητή μου.Να'ναι καλά το παλληκάρι!
Ηταν ένα Provost της Matchbox.
Πολύ θα ήθελα ένα να το φτιάξω πάλι.... :roll:
-
Εγω ειμουν 11 8) και το πρωτο μοντελακι μου ηταν ενα ΑΗ-64Α της Revell 8)
Kαθε αρχη και δυσκολη που λενε!!! 8)
-
Θα πρέπει να ήταν Πάσχα του 73 ή του 74. Η νόνα πάει το βαφτιστήρι (το γράφοντα) στα μαγαζιά για δώρο. Το βρομόπαιδο δεν θέλει "παπουτσάκια" αλλά ένα αεροπλάνο που έχει δει σε κεντρικό παιγχνιδάδικο του Πειραιά. Τελικά η νονά πείθεται ότι αυτό το Πάσχα θα τη βγάλει με αεροπλάνο και μπαίνουν μέσα. Ο μικρός ζητά από την πωλήτρια το αεροπλάνο και εκεί παθαίνει ΤΟ σοκ διότι όταν αυτή άνοιξε το κουτί αυτός αντίκρισε όχι το αεροπλάνο αλλά ... πολλά - πολλά μικρά άσπρου πλαστικού!
Κύριος ο μικρός, κρύβει το σοκ (τόσο καβγά έχει κάνει) και επιβεβαιώνει πολύ σοβαρά ότι αυτό ακριβώς ήταν αυτό που ήθελε (καμία σχέση), ότι και βέβαια ξέρει τι πρέπει να κάνει (την τύφλα του τη μαύρη) και ότι δεν έχει κανένα πρόβλημα με το ότι το αεροπλάνο ήταν το Harrier GR.1 της Revell στην 1/32 (τρόμος!).
Το μοντέλο τελικά αγοράστηκε, η νονά χρειάστηκε χρόνια να καταλάβει τι έκανε δώρο εκείνο το Πάσχα και έτσι άρχισαν όλα!
Για την ιστορία να αναφέρω ότι το κιτ φυσικά δεν βάφτηκε τα δε σήματα κόπηκαν με .... ψαλιδάκι και κολλήθηκαν με .... κόλλα!
-
Ώρες ώρες σκέφτομαι ότι αυτά τα χρόνια ήταν και τα καλύτερα...
Ούτε βελτιωτικά ουτε αερογράφοι,συν το ότι έκαναν και καλές...πτήσεις!!! :P
Δεν θα ξεχάσω μια βόμβα(κοτρώνα) που είχα ρίξει σε ένα άρμα 1/48 της Aurora με κατάληξη το πόδι μου!!! :P
-
Ώρες ώρες σκέφτομαι ότι αυτά τα χρόνια ήταν και τα καλύτερα...
Ούτε βελτιωτικά ουτε αερογράφοι,συν το ότι έκαναν και καλές...πτήσεις!!! :P
Δεν θα ξεχάσω μια βόμβα(κοτρώνα) που είχα ρίξει σε ένα άρμα 1/48 της Aurora με κατάληξη το πόδι μου!!! :P
Αστεία - αστεία ήταν η εποχή της μοντελιστικής αθωότητας. Θυμάμαι ότι αγοράζαμε τα μοντέλα από τα μαγαζιά της γειτονιάς (κυρίως ψιλικατζίδικα) αλλά και οποιοδήπτε μαγαζί είχε παιγνίδια (πχ βιβλιοπωλεία, ζαχαροπλαστεία) ακόμα και από περίπτερα.
Οι νέες κυκλοφορίες της Airfix, της Heller, της Μatchbox και της Revell ήταν ΤΟ γεγονός ειδικά αν σκεφθείς ότι οι γνώσεις μας εξαντλούνταν στα αεροπλάνα και τα άρματα από τις πίσω σελίδες της "ΔΡΑΣΗ", της "ΜΑΧΗ" και των άλλων περιοδικών κομικς του τύπου.
Φυσικά δεν γίνεται λόγος για στόκους (εγώ χρησιμοποιούσα πλαστελίνη - άσχετο, ακόμα τη χρησιμοποιώ σε ειδικές περιπτώσεις), εργαλεία (ένας κόφτης και πολύ ήταν) κλπ. Στην τότε παρέα μου, όλοι μοντελιστές 10-12 ετών, ο αερογράφος ήταν μυθικό αντικείμενο - όλοι είχαμε ακούσει γι' αυτόν κανείς όμως δεν είχε δει έναν από κοντά!
Νομίζω όμως ότι το πιο σημαντικό από όλα της εποχής εκείνης ήταν το ότι μπορούσες να βρεις μοντέλα σχεδόν οπουδήποτε στη γειτονιά. Ειλικρινά δεν νομίζω ότι θα γινόμουν μοντελιστής αν δεν υπήρχαν κιτ σε όλα τα ψιλικατζίδικα στην περιοχή μου.
-
Όντως οι εποχές εκείνες είναι αξέχαστες... Εγώ κυρίως αγόραζα απο τα παιχνιδάδικα της γειτονιάς, αλλά πολλές φορές με προλάβενε ο μεγάλος μου αδερφός και έφτιαχνε αυτός το μοντέλο που αγόραζα για μένα για να μην το καταστρέψω :D . Και το περίεργο της υπόθεσης ήταν οτί δεν με πείραζε! Σκεφτόμουν ότι θα το έφτιαχνε πολύ καλύτερα απο εμένα οπότε χαλάλι! Βέβαια τώρα μόνο εγώ ασχολούμαι απο την οικογένεια, κουσούρι ήταν για τους άλλους και πέρασε, όπως και για μένα πριν καμία δεκαετία... αλλά χαίρομαι ιδιαίτερα που γύρισα πίσω στο αγαπημένο μου χόμπυ.
-
Άσχετο αλλά μια που είπατε για Μάχη και Δράσις,βρήκα επανέκδοση του Μπλέκ και Περιπέτεια(Λοχαγός Μάρκ) :shock:
-
Εγω ειχα καποιο προβλημα υγειας το οποιο με κρατησε εντος σπιτιου πριν 4 χρονια και αποφασισα να ασχοληθω με τα αυτοκινητα που παντα θαυμαζα μικρος. Ξεκινησα και εφτιαχνα συνεχως. Μεσα σε 2 μηνες που ειχα μεινει μεσα ειχα φτιαξει περι τα 8-9 μοντελακια. Τελικα πηρα αποφαση τα Χριστουγεννα που περασαν να τα πεταξω γιατι ηταν οι πρωτες προσπαθειες και... καταλαβαινετε...Κρατησα μονο 2-3 να μου θυμιζουν απο τι ξεκινησα και που εφτασα τωρα που θα ξαναματαεπανασχοληθω πιο καλα.
-
Ποτέ μην πετάτε παλιά σας μοντέλα!
Έχω κομμάτια παμπάλαια,και που ξέρεις εκτός από spare box μπορεί να γίνει ξέβαμα και ανακατασκευή σε κάποιο/α.
-
εγω ξεκινησα γυρω στα 13-14 στο γυμνασιο
θυμαμαι ενας συμαθητης μου στο σχολειο ειχε φερει ενα τευχος της πτησης
και το εβγαλε στο διαλειμα και ειχε μαζευτει ολη η ταξη απο πανω του και
χαζευαμε τις φωτογραφιες απο τα αεροπλανα.
Μετα το σχολειο μαζεψα οσα ειχα απο το σπιτι και πηγα στο περιπτερο
να αγορασω και εγω μια πτηση!
Μεσα ειχε ενα ενθετο το "Μοντελο" μολις το ανοιξα ειχε ενα διοραμα με
ενα φορτηγακι που κουβαλουσε ασβεστη και ενα αλλο με ρωσικο τανκ, μιλαμε
ειχα παθει πλακα απο αυτα μιας και δεν ειχα ξαναδει κατι τοσο μυστηριωδης-
τα φτιαχνουν μονοι τους?πως τα φτιαχνουν?-πως τα βαφουν?
στην επομενη επισκεψη στο περιπτερο για την πτηση δυστηχως
δεν ειχε το "Μοντελο" μεσα αλλα επεσε το ματι σε ενα αλλο
περιοδικο που ειχε στο εξωφυλλο κατι παρομοιο.... το Modelling :shock:
μετα απο αυτο αγορασα ενα mig-29 το εφτιαξα με logo, το εβαψα
με μαρκαδορο, αυτα τα περιεργα αυτοκολητα (χαλκομανιες :mrgreen: )
δεν ειχαν κολλα! οπως τα συνηθησμενα και τα πεταξα. Δυστηχως
ειχε ασχημη καταληξη....του εβαλα ενα δυναμιτακι στο ακροφυσιο το
αφησα στο εδαφος και απομακρυνθηκα, περιμενα να απογειωθει αλλα
τελικα ανατιναχτηκε!!!
ετσι λοιπον ξεκινησα......... :wink:
-
ΧΑ... Σε γελάσανε...(δικαιολογήσε γιατί ήσουν μικρός..) Δεν έφταιγε το δυναμιτάκι... Βραχυκύκλωμα στα ηλεκτρικά του δεξί κινητήρα ήταν, με αποτέλεσμα την ανάφλεξη και τελικά την έκρηξη λόγω καυσίμων... :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol:
-
Το σωτηριο ετος 1984 ο αδελφος μου,αγνωστο γιατι,αγορασε ενα BF 109 G6 της Heller.Και μετα αλλο ενα,μεχρι που εφτιαξε ολακερο σμηνος.Το περιεργο ειναι οτι εγω ειχα τρελα με τα αεροπλανα,οχι αυτος.Το αποτελεσμα...21 χρονια μετα να ειμαι ακομα εθισμενος στην στυρινη!
(http://postimage.org/image/3gxpjmys/)
-
ΧΑ... Σε γελάσανε...(δικαιολογήσε γιατί ήσουν μικρός..) Δεν έφταιγε το δυναμιτάκι... Βραχυκύκλωμα στα ηλεκτρικά του δεξί κινητήρα ήταν, με αποτέλεσμα την ανάφλεξη και τελικά την έκρηξη λόγω καυσίμων... :lol: :lol: :lol: :lol: :lol: :lol:
Αυτο θα το ελεγε ο Βερυκιος...!!! :lol:
εγω ξεκινησα γυρω στα 13-14 στο γυμνασιο
θυμαμαι ενας συμαθητης μου στο σχολειο ειχε φερει ενα τευχος της πτησης
και το εβγαλε στο διαλειμα και ειχε μαζευτει ολη η ταξη απο πανω του και
χαζευαμε τις φωτογραφιες απο τα αεροπλανα.
Μετα το σχολειο μαζεψα οσα ειχα απο το σπιτι και πηγα στο περιπτερο
να αγορασω και εγω μια πτηση!
Το ιδιο εκανα και εγω στα διαλλειματα αλλα οι συμμαθητες μου με κοροϊδευαν τοτε γιατι νομιζαν πως δεν θα μπορουσα να γινω ποτε αυτο που ηθελα(βασικα σπασιμο τσαμπουκα εφαρμοζαν).Εγω ομως συνεχιζα απτοητος και εφτασα εκει που εφτασα.Το ωραιο ειναι οταν εμαθαν απο τον κολλητο μου που βρισκομαι.Ηθελα ετσι να 'μουν απο μια μερια να εβλεπα τις φατσες τους!
(Ασχετο:Κλασικη φραση μετα απο επιτυχη αερομαχια με Τουρκους)
Kαι εγω στην ιδια ηλικια αρχισα σοβαρα αλλα το πρωτο μου μοντελο ηταν νομιζω ενα F-5C(F-20) Tigershark της matchbox που μου το ειχε κανει δωρο ενας οικογενειακος φιλος -που κατα διαβολικη ατυχια το συγκεκριμενο μοντελο προοριζοταν για τον ανηψιο του με αποτελεσμα το αυτοκινητακι που θα επαιρνα σαν δωρο αντικατασταθηκε απο το μοντελο!Ετσι ο ανηψιος του(μεγαλυτερος σε ηλικια)οταν αντικρυσε το αυτοκινητακι επαθε σοκ!Βεβαια αυτο το εμαθα μετα!Ημουν δεν ημουν 9 χρονων-
Ασχολιοταν και ο μεγαλυτερος αδερφος μου πολυ τοτε και ως γνωστον σαν μικροτερος τα πειραζα συνεχεια με καταστροφικα αποτελεσματα!!Ωσπου μια μερα τσατισμενος γυρναει απο το σχολειο και βλεπει με εκπληξη να εχω βγαλει -καταλαθος παντα!- μια βομβα απο το 1/48 Α-10 που ειχε φτιαξει.Το αρπαζει και με ρωτα:
-"Το θες?"
Εγω σαν εξυπνο παιδακι απαντω καταφατικα.Μολις του απαντω αρπαζει το αεροπλανο και το σπαει στα 2!Το ιδιο εκανε και με τα υπολοιπα...!Τοτε ηταν η τελευταια του επαφη με τον μοντελισμο.Βεβαια ηταν και πορωμενος με την αεροπορια αλλα του εφυγε και οπως φαινεται περασε σε εμενα.Τωρα οταν του μιλω για αεροσκαφη αλλαζει δωματιο!Νοιωθω ασχημα για τοτε αλλα ο αδερφος μου μου εχει πει πως ουτως η αλλως ειχε παρατησει τον μοντελισμο οποτε το πεταμα των μοντελων ηταν γι'αυτον θεμα χρονου και αφορμης οπως φαινεται!
Το επομενο σοβαρο βημα ηταν στην ηλικια των 13 με δωρο απο τον αδερφο μου ενα AC-130 Gunship της Italeri στην 1/48(ωραιο μοντελο για αρχαριο πηγε και πηρε...) για τα γενεθλια μου τοτε.Το εφτιαξα αλλα δεν υπαρχει πλεον...Το πιο παλιο που εχω ειναι ενα F-16 στην 1/72 με αμερικανικα εθνοσημα.Ωραια χρονια!
Αυτα... :!:
-
...To σωτηριο ετος 1994 2ο ετος στο πανεπιστημιο..με ειχε χωρισει μια ακατανομαστη,και ηθελα με κατι να ασχοληθω(την αρρωστια με οτι πετουσε ουτως η αλλως την ειχα)...και τοτε....επεσε στα χερια μου ενα Α-7Η, 1/72 και μαλιστα με καρτελα ελληνικων σηματων...σε μια εβδομαδα η ακατανομαστη ηταν παρελθον...
-
Τώρα μάλλον θα σας κουφάνω...το πρώτο μου μοντέλο το έφτιαξα σε ηλικία 5 ετών με κόλα UHU χωρίς να κοιτάω τις οδηγίες και ήταν μια υπέροχη αλλά ατυχήσασα(επειδή έπεσα στα χέρια μου)Ferrari F40.Ήταν μάλλον στην 1/18 αν και δεν ήξερα να διαβάζω θυμάμαι πως μου φαινόταν τεράστια οπότε μάλλον ήταν 1/18.Φυσικά ούτε βάψιμο ούτε τίποτα.Λόγω της ακατάλληλης κόλας άρχισε να διαλύεται σε μερικές ώρες αλλά δεν θυμάμαι πως εξαφανίστηκε.Την είχε αγοράσει η μητέρα μου(που της άρεσε ο μηχανοκίνητος αθλητισμός και κυρίως τα Ferrari)αλλά δεν είχε σκοπό να μου τη δώσει τόσο νωρίς και έτσι την πήρα μόνος μου.Στην ουσία με έβαλε συνειδητά στο λούκι αλλά λίγο νωρίτερα απ'όσο περίμενε. :D
-
Για την ιστορία να αναφέρω ότι το κιτ φυσικά δεν βάφτηκε τα δε σήματα κόπηκαν με .... ψαλιδάκι και κολλήθηκαν με .... κόλλα!
Και εγώ την πρώτη φορά που αντίκρισα χαλκομανίες σε κιτ αεροπλάνου δεν ήξερα γιατί δεν ξεκολούσαν με το χέρι και φώναζα επειδή είχαν κάνει κακή δουλεία με τα αυτοκόλητα!!Τελικά και εγώ τα έκοψα!
Σχετικά με το βάψιμο....την πρώτη φορά που μου είπαν πως υπάρχουν χρώματα για τα μοντέλα και κατάλαβα πως δεν είναι όλα τα αεροπλάνα γκρι(τότε δεν έπαιρνα την πτήση και δεν ήξερα)έτρεξα και πήρα 5 χρώματα από το βιβλιοπωλείο άσπρο,μαύρο,καφέ,κόκκινο και γκρι.
Πήρα το δεύτερο αεροπλάνο που έφτιαξα και το έβαψα άσπρο-μαύρο-γκρι.Μετά επειδή δε μου άρεσε το ξαναπέρασα με μαύρο-καφέ-κόκκινο(είχα έμπνευση!)και επείδη γύρω από την καλύπτρα ξέφευγα και την έβαφα για να διορθώσω τη ζημιά έβαφα όλο και πιο ψηλά μέχρι που την κάλυψα ο έξυπνος.
-
αποτι βλεπω πανω κατω ολοι με τον ιδιο τροπο ξεκινησαμε.....
το πρωτο μου ηταν ενα 72αρι helldiver της matchbox ποθ το κολλησα με uhu
και χωρις σηματα...πρεπει να ημουν στο 13-14 δεν θυμαμαι παντως μου πηρε
5-6 μοντελα ωσπου να καταλαβω οτι βαφονται και μετα πως κολλας χαλκομανιες ...αφου πηρα ομως το περιοδικο πτηση με το αφιερωμα στα φαντομ που πεταξε ο καββαθας .......
-
8 xronon ημουνα...μαζι με τον αδερφο του νονου μου,το πρωτο κιτ ηταν ενα P-51 MUSTUNG D στην 1:72 της ΙΤΑΛΕΡΙ μαλιστα γιατι ο αδερφος του νονου μου ηταν καλος μοντελιστης [και λεω ηταν γιατι το σταματησε και ειναι μολις 20 xrono (δεν θα του το συνχορισω ποτε :cry: :cry: :cry: :cry: ) ]
καναμε και καπνιες στα πολυβολα....
-
....δεν ηξερα οτι πιανονται και οι παιδικες αποπειρες..αν ειναι ετσι απο οτι βλεπω δεν ειμαι ο μονος που νομιζε οτι οι χαλκομανιες κοβονται με ψαλιδακι και κολλουνται οπως ειναι,η που εβαψε τα μοντελλα με μαρκαδορακια..
-
Αχχχ........τι μο θυμιζετε τωρα.....τουλαχιστο ολοι σκεφτικατε να παρετε κολλα...εστω και uhu.....εγω πηγα με πιο συμβατικα μεσα......σελοτειπ!!!!!. Πρωτο την πληρωσε ενα Φ-5..στο δημοτικο τοτε...5η ταξη αν θυμαμαι καλα. Εμεινε αβαφο και χωρις χαλκομανιες. Βεβαια επιδη απο μικρος ημουν δημιουργικο μυαλο (...ελα...δεν θελω γελακιαααα... :D ) οταν ειδα οτι ελειπε το μπροστινο κομματι, αποφασισα να του φτιαξω εναν κωνο απο....ναι σωστα μαντεψατε...σελοτειπ. Η επομενη μεγαλη προσπαθεια ηταν με ενα τανκερ Victor της matchbox. Δωρο για τα χριστουγεννα, με κολλα και χρωματακια. Τελειωσε σε χρονο dt, αφου τους παρατησα ολους σηξυλους στην μεση του εορταστικου τραπεζιου (συγγενεις και φιλους) και πηγα στο δωματιο. Οταν μετα απο 2 ωρες ανυσηχησαν, με βρηκαν να εχω κολλησει το μοντελο, και να εχω βαψει παραλλαγη......την κουβερτα!!!!!. Λογω γιορτων μαλλον την γλυτωσα φτηνα. Ε...μετα απο αυτο και μετα απο μπολικες αγορες του περιοδικου πτηση, οι γονεις καταλαβαν οτι το καμαρι τους εχει φαει πετρια στο κεφαλι (αν και οι γιατροι ελεγαν οτι φταιει το γεγονος οτι κατεβηκα με το κεφαλι τις σκαλες), και αποφασισαν να κανουν κανονικο ΕΜΠΑΕ για τις αγορες μοντελων....τα οποια εκαιγα με μεγενθυτικο φακο για να κανω τρυπες απο σφαιρες. (μαμα..μαμα..κοιτα τι ωραιες τρυπες εκανα/...ωωωωωχ το ζαβο θα μας βαλει καμια φωτια και θα τρεχουμε)
-
Αχχχ........τι μο θυμιζετε τωρα.....τουλαχιστο ολοι σκεφτικατε να παρετε κολλα...εστω και uhu.....εγω πηγα με πιο συμβατικα μεσα......σελοτειπ!!!!!. Πρωτο την πληρωσε ενα Φ-5..στο δημοτικο τοτε...5η ταξη αν θυμαμαι καλα. Εμεινε αβαφο και χωρις χαλκομανιες. Βεβαια επιδη απο μικρος ημουν δημιουργικο μυαλο (...ελα...δεν θελω γελακιαααα... :D ) οταν ειδα οτι ελειπε το μπροστινο κομματι, αποφασισα να του φτιαξω εναν κωνο απο....ναι σωστα μαντεψατε...σελοτειπ. Η επομενη μεγαλη προσπαθεια ηταν με ενα τανκερ Victor της matchbox. Δωρο για τα χριστουγεννα, με κολλα και χρωματακια. Τελειωσε σε χρονο dt, αφου τους παρατησα ολους σηξυλους στην μεση του εορταστικου τραπεζιου (συγγενεις και φιλους) και πηγα στο δωματιο. Οταν μετα απο 2 ωρες ανυσηχησαν, με βρηκαν να εχω κολλησει το μοντελο, και να εχω βαψει παραλλαγη......την κουβερτα!!!!!. Λογω γιορτων μαλλον την γλυτωσα φτηνα. Ε...μετα απο αυτο και μετα απο μπολικες αγορες του περιοδικου πτηση, οι γονεις καταλαβαν οτι το καμαρι τους εχει φαει πετρια στο κεφαλι (αν και οι γιατροι ελεγαν οτι φταιει το γεγονος οτι κατεβηκα με το κεφαλι τις σκαλες), και αποφασισαν να κανουν κανονικο ΕΜΠΑΕ για τις αγορες μοντελων....τα οποια εκαιγα με μεγενθυτικο φακο για να κανω τρυπες απο σφαιρες. (μαμα..μαμα..κοιτα τι ωραιες τρυπες εκανα/...ωωωωωχ το ζαβο θα μας βαλει καμια φωτια και θα τρεχουμε)
Χαχαχαχα!! Τρομερός :lol:
-
Και φαντασου οτι αφησα εξω απο την εξιστορηση το πλεον δημιουργικο μου επιτευγμα....ενα Φ-4Ε στην 1/48....το παλιο της Revell αν το 8υμαστε με το σκουρο πρασινο πλαστικο. Εχοντας μουρλα με τα φαντομια...(εδω φταινε τα γονιδια...και η εξυπναδα του μπαμπα να παρει το καμαρι του στην 117 ενα ολοκληρο ΣΚ!!), αποφασισα οτι πρεπει να το φτιαξω!!!. Τωρα το να κοβεις το πλαστικο με ψαλιδι ραπτικης δεν ειναι και οτι καλυτερο, οποτε οταν βρεθηκα μπροστα στην μητερα μου ως αλλος freddy Crouger απο τον δρομο με τις λευκες, με τα χερια κομμενα, εγινε του κοσσοβου, αποφασιστικε να πεταχτει οτι εχει να κανει με μοντελισμο, αλλα μετα απο δικη μου καταλητικη παρεμβαση (τριωρες στριγγλιες...τους εκανα τα νευρα τσαταλια) αναθεωρησαν και αποφασισαν να το φτιαξει τελικα ο μπαμπας, που αλλο καημο δεν ειχε ο ανθρωπος, επρεπε να τελειωσει το μοντελο συμφωνα με τις δικες μου οδηγιες. Αλλο να σας λεω και αλλο να βλεπετε..ενα κουτσουβελο να λεει οτι του εχει φυγει το βαψιμο σε μερικα σημεια!!!! :D Παλι καλα που κρατησε τα νευρα του, και δεν με εβαλε μεσα στο μοντελο και εξω απο το παραθυρο!!!! :D :D. Αχχ.....αυτες ηταν εποχες!!! :D
-
Χαχαχαχα... Αφασία ήσουνα... Πάλι καλά τη γλύτωσες... :lol: :lol: :lol:
-
:lol: :lol: :lol: :lol: :lol:
Εγώ πάλι δε δεχόμουν να αγκίξει κανείς οτι έφτιαχνα(από Lego μέχρι μοντέλα)αλλά πάλι όποτε πήγενε ο αδερφός μου να φτιάξει μοντέλο(2 φορές προσπάθησε)τον έπειθα πως μόνο με δική μου βοήθεια θα έκανε κάτι καλό και κατέληγα να φτιάχνω εγώ το μοντέλο έστω και κρύφα...
-
εγω ξεκινησα γυρω στα 13-14 στο γυμνασιο
θυμαμαι ενας συμαθητης μου στο σχολειο ειχε φερει ενα τευχος της πτησης
και το εβγαλε στο διαλειμα και ειχε μαζευτει ολη η ταξη απο πανω του και
χαζευαμε τις φωτογραφιες απο τα αεροπλανα.
Μετα το σχολειο μαζεψα οσα ειχα απο το σπιτι και πηγα στο περιπτερο
να αγορασω και εγω μια πτηση!
Ρε παιδια, δεν το εγραψα εγω αυτο!Εγω στα 7 ξεκινησα τρομαρα μου! 8)
-
Πρεπει να ηταν Χριστουγεννα 80 ή΄82 μετα απο τα καλαντα που αγορασα το πρωτο μοντελο. Αν θυμαμαι καλα ηταν το Viggen της Matchbox.
Μετα καμια δεκαρια οπως Stuka, J-88 κλπ. ολα 1/72
Το μονο που εμεινε ειναι ενα Helldiver το ριξα στην χλωρινη να ξεκολιση μηπως το επαναφερω??!!! :( :( Το ψηλοφαγε η π$#@@α :evil:
Επανέκαμψα με κατι 72αρια οταν ημουν στην Αεροπορια το 97.....
Τωρα παμε γερα δεν φτανουν τα λεφτα......
:twisted: :twisted:
-
Με τον μοντελισμό ξεκίνησα όταν έπαιρνα το Airplane τότε.Από γνώσεις περί μοντελισμού δεν το συζητώ,όχι απλά 0 αλλά υπό το 0!!!!! :P Το F-117 που δυστύχως ήταν και το πρώτο μου έπαθε τα εξής (πάνω κάτω και τα υπόλοιπα):
1ον: Κόλλημα όλο με Super Attack κόλλα,μαζί και η καλύπτρα! (θώλωμα ελεϊνό!)
2ον: Οι maverick που έδινε βάφτικαν με... blanco! 8)
3ον: Τα κομμάτια τα έβγαζα με τα χέρια! ξανά 8)
4ον: Τα κενά ή μάλλον...χαντάκια και τα στραβοκολλήματα πήγαν σύννεφο! ξαναμανά 8)
5ον: Επειδή βιαζόμουν να τα δω τελειωμένα πρώτα έβαζα τις χαλκομανίες και μετά τα έβαφα! 8)
6ον: Παραλλαγή... δικής μου εμπνεύσεως! 8) 8)
ΣΑΣ ΕΦΑΓΑ ΟΛΟΥΣ!!!!!!!!!!! :P :P :P :P
-
Πριν 2 χρονια επεισα τον εαυτο μου να μου κανει δωρο ενα μοντελο μιας κ ειχα παρατηρισει εντελως τυχαια τα καταστηματα στην ιπποκρατους.
Χωρις περιοδικα, χωρις φιλους μονο με τις συμβουλες του καταστηματαρχη την ωρα που αγοραζα το μοντελο κ τα υλικα του.
:oops:
-
Με τον μοντελισμό ξεκίνησα όταν έπαιρνα το Airplane τότε.Από γνώσεις περί μοντελισμού δεν το συζητώ,όχι απλά 0 αλλά υπό το 0!!!!! :P Το F-117 που δυστύχως ήταν και το πρώτο μου έπαθε τα εξής (πάνω κάτω και τα υπόλοιπα):
1ον: Κόλλημα όλο με Super Attack κόλλα,μαζί και η καλύπτρα! (θώλωμα ελεϊνό!)
2ον: Οι maverick που έδινε βάφτικαν με... blanco! 8)
3ον: Τα κομμάτια τα έβγαζα με τα χέρια! ξανά 8)
4ον: Τα κενά ή μάλλον...χαντάκια και τα στραβοκολλήματα πήγαν σύννεφο! ξαναμανά 8)
5ον: Επειδή βιαζόμουν να τα δω τελειωμένα πρώτα έβαζα τις χαλκομανίες και μετά τα έβαφα! 8)
6ον: Παραλλαγή... δικής μου εμπνεύσεως! 8) 8)
ΣΑΣ ΕΦΑΓΑ ΟΛΟΥΣ!!!!!!!!!!! :P :P :P :P
Poli oraios Panteli kai ego nomiza oti eimoun monos mou mehri stigmis. Vevea ksekinisa otan eimoun 6 eton me to hartziliki pou mou edine o papous mou( Theos shingoreston) 100 drakhmes(mikri periousia tote) kathe Savato. To vivliopolio sti Agia Marina (akoma yparhei, kai ehei kai kit) eihe Starfix kits se kouti kai Airfix se sakoules opote agorasa to X-15 giati edeihne cool and bad mother in black. UHU kolla kai otheos voithos pou lene. Oute ptisi oute modeling oute tipota periodika tote. Opote topiki vivliothiki kai oti euriska apo engiklopedies. Then milame gia vapsimo. To kit itan black outos i allos. To deutero kit Eagle apo Space 1999 gia osus to thimunte. Ekei epese vapsimo kai vevea ehontas dio tora ekana eikonokes aeromahies stin auli. Perito the na poume oti ta montela eihan periorismeni zoi, kai auta na min sas kourazo allo. Tromeres epohes :lol: :lol: :lol:
-
Στην πρώτη Γυμνασίου ήμουν παιδιά 1990, ε ρε χρόνια!!!! :lol: :lol: :lol: Και το πρώτο μου μοντέλο ήταν jas-37 VIGEN στην 1:144 sorry αν το έγραψα λάθος, είμαι αδικαιολόγητος που δεν το θυμάμαι αυτό το υπέροχο αεροπλάνο :oops: :oops: .
-
Εγώ δεν θυμάμαι ακριβής ημερομηνία , αλλά είναι χαραγμένη στο μυαλό μου η εικόνα ενός Φάντομ με μια πιπίλα καρφωμένη στον pitot!!! :D :D
-
Από ότι βλέπω σκίζουμε! Κώστα τελικά στην αερομαχία που έγινε στην αυλή σου ποιο καταρρίφθηκε? Ή μήπως τελικά έγινε ταυτόχρονη άφεση πυραύλων και δεν έμεινε κεραμίδι όρθιο? :D :D :D :D
-
Panteli,
To X-15 exase ta ftera tou prota opos eihe skediasti kai to Eagle kateriftei meta apo grigori ripi polivolou kai vithistike sto vareli me ton asvesti :lol: :lol: :lol: . Ekseretikes epohes megale. :lol: :lol:
Kala na eisai
Kostas
-
ΧΑΜΟΣ ΕΓΙΝΕ!!!!!! :D 8) Άρα σημειώσατε Χ. :) Υγεία Κώστα πάνω από όλα και από... καταρρίψεις άλλο τίποτα! :D
-
Εγώ παιδιά ξεκίνησα το μοντελισμό όταν ήμουν στην έκτη δημοτικού επηρεασμένος από τους αεροπροσκόπους στους οποιούς και συμμετείχα.Πωρώθηκα, βρήκα και το μαγαζί που πούλαγε τέτοια πράγματα, λίγο κολλημένος με την ΕΑ λόγω επαγγέλματος των γονέων...ε, λίγο ήθελα. Έφταιξα ένα Hornet( μη με ρωτάτε τι F ήταν), αλλά τα στραβοκολλήματα πήγαν σύννεφο για να μην αναφέρω την κόλλα που έριξα 1 κιλό σε ένα 1/144. Καταλαβαίνετε... Ούτε χαλκομανίες, ούτε βόμβες τις οποίες και είχα αφήσει ακόλλητες για να παίζω(!!!!)
:lol: ΩΡΑΙΟΣ?
-
Πρέπει να ήμουν γύρω στην 4η Δημοτικού, Χριστούγεννα, μετά τα κάλαντα, είχα πάει με τη μητέρα μου σε ένα παιχνιδάδικο το οποίο είχε και αρκετά μοντέλα. Βρήκα ένα θωρηκτό, και μου το αγόρασαν. Βέβαια, δεν είχε καμία σχέση με αυτό που περίμενα να είναι.....Έτσι αφού το άνοιξα και είδα τα μικρά κομματάκια, το έδωσα στον θείο μου και μου το έφτιαξε. Το επόμενο μοντέλο ήταν ένα δίπλανο, ούτε καν θυμάμαι εταιρία και τύπο. Επίσης, από τα πρώτα μοντέλα που έφτιαξα ήταν ένα F-4 S της ITALERI το οποίο φτιάχτηκε και βάφτηκε με συνοπτικές διαδικασίες με ανεξίτιλουσ μαρκαδόρουσ μπλέ και μαύρο. Και μετά ακολούθησε ένα γερμανικό TORNADO το οποίο βάφτηκε με κανονικά χρώματα......
-
Άρχισα modelling (που λέει ο λόγος δηλαδή...) κάπου στο δημοτικό...
και μετά ξάναρχισα κάπου στο γυμνάσιο...
και μετά στο λύκειο και λίγο στο Πανεπιστήμιο...
και μετά, πριν το πρώτο παιδί...
και τώρα, μετά το δεύτερο...
και πάει λέγοντας: το αφήνω, το ξαναπιάνω αλλά κάθε φορά με καλύτερα αποτελέσματα!
http://www.modelclub.gr/viewtopic.php?t=1052
-
Ηταν 4η ή 5η Δημοτικού 1992-93, θα σας γελάσω δεν θυμάμαι (ΧΑΧΑΧΑ σας γέλασα!! :twisted: ) όταν μπήκα σ'ενα βιβλιοπολείω της γειτονιάς μου και πήρα το F-14A :?: στην 1/144 thw Hobbycraft ή Academy (και πάλι δεν θυμάμαι). Πήγα σπίτι, έκατσα στο γραφείο, έβγαλα όλα τα κομμάτια και ξεκήνισα να το φτίαχνω. Μετά από 1 ώρα ήταν έτοιμο!!! Βέβαια τις χαλκομανίες τις έβαλα στο νερό και τις τοποθέτησα, όπως μπορούσα!!! Μετά από λίγο καιρό το πέταξα :cry: αργότερα πήγα Ιπποκράτους στον Καλφάκη και πήρα το F-16A 1/72 της Italeri και κάπως έτσι "κόλλησα" και εγώ.
-
Ξεκίνησα (ανάθεμα την τύχη μου) στην ηλικία των 7-8 ετών.
Πρώτο μοντέλο ένα Hurricane της Matchbox στην 1/72 (έχει επιζήσει και υπάρχει ακόμα!!!! :shock:) αγορασμένο από το ψιλικατζίδικο της γειτονιάς.
Αισίως κλείνω τριάντα χρόνια μοντελισμού, ...
...ευχηθείτε μου να τα εκατοστήσω, και περαστικά :lol:
-
Να τα χιλιάσεις και να μην σου περάσει ποτέ...
-
Πριν από σχεδόν 3,5 χρόνια μετά από μια τυχαία επίσκεψη σε σελίδα της Testors, με ένα αεροπλάνο..(ήμουν μικρός και δεν ήξερα το σωστό το δρόμο :mrgreen: :mrgreen:) F4U-5N 1/48 της Minicraft. χωρίς να ξέρω τίποτα πάνω στο άθλημα. Έδινε 2 χρώματα μέσα στο κουτί... που μετά ανακάλυψα ότι ήταν ακρυλικά ( ουπς.. μήπως δεν έπρεπε να να διαλύσω με white spirit :shock: :shock: :mrgreen:).
σε γενικές γραμμές μου άρεσε το αποτέλεσμα..(υπάρχει ακόμα με κάποιες απώλειες λόγο ατυχημάτων .
μετά είδα το φως το αληθινό και από τότε φτιάχνω άρματα :D
-
Δεν ηταν σε μια ηλικια!!
Αρχισα στα 16....
Αρχισα παλι στα 20.....
Αρχισα παλι στα 25..........
Αρχισα παλι στα 31...............
Και ηταν "ΚΑΘΕ ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΔΥΣΚΟΛΗ"...που θα παει θα το μαθω το ατιμο το αθλημα!!! :mrgreen: :mrgreen: :mrgreen:
-
Ας όψεται ο πατέρας μου που είχε το μικρόβιο από μικρός - λόγω ναυτικής οικογενειας από τέλη δεκαετίας '50 του έφερνε ο παππούς μου και ο θείος του καραβάκια της Aurora, Revell και άλλων παμπάλαιων εταιριών. Έτσι από βρέφος τον έβλεπα να κολλα και να βάφει... Πρέπει να ήμουν γύρω στα 6 όταν μου δώρησαν ένα 1/600 Campelltown της Airfix... Πίστευαν ότι θα γίνω και εγώ ναυτικός αλλα που! Aεροπλανας κάργα βγήκα! Επόμενο μοντέλο ήταν ένα 1/72 Matchbox Stuka το οποιο έκανε κάθετη εφόρμηση από το μπαλκόνι! Τι θυμάμαι τώρα... :mrgreen:
-
Εγώ άρχισα το 1976 σε ηλικία 8 ετών με σπιτάκια και σταθμούς για το τρένο Marklin που είχα. Μετα έκανα 2 αεροπλάνα (τα πρώτα και τελευταία :mrgreen:) και μετα με ιστιοφόρα και αεροπλανοφόρα. Αύτα μέχρι το 1984. Το 1993 κατα την θητεία μου στο Π.Ν. γνώρισα τον Στελιο Δεμηρα (του Model Expert) και με ξαναέβαλε στο χόμπυ αυτη την φορά με άρματα στην 1/35 αν και απο το 1994 εχώ κατασκευάση και 3 ιστιοφόρα. Αν και το τελευταίο το Americo Vespoucci μου πήρε 4,5 χρονια να το κατασκευασω..... (2,5 χρονια για τα σχοινια :mrgreen:)
-
Εμένα το "μικρόβιο" μου το μετέδωσε η μητέρα μου οταν ήμουν 8 χρονών. Μοντελίστρια η ίδια, ίσως απο τις πρώτες στην Ελλάδα, το 1976 μου αγόρασε 2-3 σακουλάκια της Airfix ή της Matchbox δεν θυμάμαι.....έπειτα μετά απο κανα χρόνο πήγαν στη Γαλλία και μου έφεραν ενα 48άρι αεροπλάνο και τα χριστούγεννα του ίδιου χρόνου ο παππούς μου πήρε τον Hercules-Niki της Revell. Απο εκείνα τα μοντέλα έχει μείνει μόνο η ανάμνηση και ο πύραυλος ακόμα στο κουτί του. Έκτοτε, μέχρι τα 14-15 μου το έξοδο του μοντελισμού ήταν μέσα στον οικογενειακό προυπολογισμό σε εβδομαδιαία βάση και για τους 2 μας :)
-
Είσαι πολύ τυχερός τελικά RAW_SHOOTER :!: :!: :!:
Μακάρι και εγώ να είχα τον πατέρα μου να μου αγόραζε μοντέλα!!!
Ακόμη και σήμερα που τα αγοράζω μόνος μου δε θέλει να με βλέπει να ασχολούμαι!!!
ΚΛΑΨ.
Δεν πειράζει όμως!!! Εγώ συνεχίζω ακάθεκτος!!!
:wink:
-
Τυχερός λόγω μάνας....ο πατέρας μου δεν ασχολήθηκε ΠΟΤΕ. Βασικά ούτε μια βίδα δεν μπορεί να βιδώσει :lol: Απλά η μητέρα μου, ίσως πιο ανοιχτό μυαλό, έλεγε "..καλύτερα να ασχοληθεί με κάποιες κατασκευές, αφού πιάνουν τα χέρια του και με αθλητισμό, παρά να τριγυρνά σε καφετέριες και μπαράκια...". Βέβαια μιλάμε για μια εποχή που τηλεόραση σήμαινε Υ.Ε.Ν.Ε.Δ και Ε.Ρ.Τ, ηλεκτρονικά τίποτα αντε κανένα Amiga και αυτό άπιαστο όνειρο. Λύση ήταν τα μπιλιαρδάδικα και το γήπεδο αλλά ήμουν και 8-15 χρονών οπότε μικρός και τότε είμασταν "άβγαλτοι"....όχι όπως τώρα που 10-11 χρονών βλέπουν τσόντες και λύνουν-δένουν pc με κλειστά τα μάτια....
-
Βασικά όπως εγώ έτσι και ο αδερφός μου κόλλησε..απλά είναι αεροπλανάκιας :lol:...ευτυχώς τώρα έχω σύζυγο με κατανόηση, δεν είναι μοντελίστρια αν και κάνει πού και πού καμμιά φιγούρα, αλλά συλλέκτρια barbie απο 10 χρονών όποτε καταλαβαίνει την συναισθηματική αξία ενός μοντέλου και δεν τα αγγίζει καθόλου
-
Το 1972 (7 χρονών) πήρα σαν δώρο σε κάποια γιορτή ένα F-86 στην 1/72, αν θυμάμαι καλά της Starfix. Μία ώρα και ένα σωληνάριο UHU (μεγάλο) αργότερα είχα ανεπιστρεπτί μολυνθεί από το μικρόβιο... Το 1980 έγινε κάποια παύση όταν ανακάλυψα ότι τα αυτοκίνητα έχουν τρελλό ενδιαφέρον στην 1/1 και ότι τα κορίτσια τελικά κάνουν για παρέα. Επανεκκίνηση το 2001 και από τότε η μόλυνση των παιδικών χρόνων έχει πλέον καταστεί ανίατη. Ευτυχώς έχω σύζυγο με κατανόηση και υπομονή :lol:
-
Ανοίγοντας αυτό το θέμα θα θελα να μάθω πως ο καθένας από εσάς κόλλησε μαυτιν την αρρώστια που την έχουμε όλη και λέγετε μοντελισμός και θα αρχίσω από εμένα .εγώ ποτέ δεν είχα την τρέλα με τα πραγματικά αεροπλάνα ούτε γενικά να μαθαίνω για ιστορία μολεμικον αεροσκαφών αρμάτων κτλ όπως κάποιοι άλλη μοντελιστες που έχουν τρελά γενικά να μαθαίνουν για ιστορίες διάφορων μαχών με συγκεκριμένα αεροσκάφη κτλ κτλ εμένα μου ήρθε εντελώς άσχετα μου άρεσε να έχω ένα εργαστήριο να κλίνομαι εκεί μέσα με τις ώρες και να κατασκευάσω γενικά και όταν είδα τα αεροπλάνα και σε τι βαθμό τελειότητας μπορείς να τα κάνεις αν ασχοληθείς πωρώθηκα ακόμα πιο πολύ το τελειωτικό χτύπημα ήταν βέβαια όταν είδα κάποια βιντεακια με τρελό κινέζους φίλους μας να κάνουν απίστευτοι μαστοριά στις κατασκευές τους γενικά το όλο σύνολο με αερογραφους εργαλεία και όλα αυτά με φέρον πιο κοντά σαυτο που λέμε πλαστικός στατικός μοντελισμός. εσείς ??
-
Με παρέσυραν πριν απο 30+ χρόνια
οι δίχρωμες συσκευασίες με τα μινι διοράματα της Matchbox.
Εκτοτε ....γνωστη ιστορία
::salut::
Σ.Σ.
-
5 ετων πρωτοεφτιαξα απο χαρτονι ένα παπακι μη ξεροντας τι τυπος ειναι, γιατι το ειχα δει στην παρελαση τοτε!
Απο τοτε.......................................................δε παω καλα!
-
Από μικρό μου άρεσαν οι κατασκευές ... :wink:
Κάπου εκεί στα 15, πρέπει να πήρα το πρώτο μου μοντέλο από τα παλαιότερα (έκλεισε τώρα) μοντελομάγαζα στην Παύλου Μελά. Να πω την αλήθεια δε θυμάμαι τα πρώτα μου βήματα και τι με πρωτοτράβηξε μέσα σ' εκείνο το μαγαζί.
Μέσα στα επόμενα 5 χρόνια είχα αερογράφο και κομπρεσέρ και οι παραλλαγές (των αεροπλάνων τότε :mrgreen:) γίνονταν με ελεύθερο χέρι !! Φυσικά δε γνώριζα τίποτα για βερνίκια, λάδια, ξύδια, σκόνες (πέρα απο αυτή που μάζευαν με τα χρόνια ::glossa::)
... και μετά, ξαφνικά στοπ λόγω σπουδών, στρατού, οικογένειας, δουλειάς (αδικαιολόγητα όπως το σκέφτομαι τώρα :cry:)
Επανήλθαμε εδώ κι ένα χρόνο όμως και με επιπλέον κέρδος μια ευχάριστη παρέα απ' όλη την Ελλάδα :D
::keep_mod::
-
Βήμα 1: Κάποιος πολύ κακός (ή καλός) άνθρωπος μου πήρε όταν ήμουνα πολύ μικρό ένα Matchbox, νομίζω 1/72 F-5 ήτανε. Του άλλαξα τα φώτα (UHU παντού, σπασμένα σκέλη, άβαφτο, χαλκομανίες στο περίπου, κομμάτια βγαλμένα με το χέρι από το sprue κλπ κλπ). Και όμως ζει ακόμα...
Βήμα 2: Σε κάποια γιορτή Χριστούγεννα ή κάτι, μου φέρνουνε ένα USS Indianapolis 1/700 πάλι Matchbox. Παρά την λίγο μεγαλύτερη ηλικία και τα μεσολαβήσαντα μοντέλα αεροσκαφών, του άλλαξα τα φώτα κι αυτουνού. Με πιο εξελιγμένη κόλλα αλλά με παρόμοιες τεχνικές. Μου έμεινε φυσικά ο καημός με τα καράβια (όπως ίσως προσέξει κάποιος στο ιντερνετικό μου αναγνωριστικό). Μου έμεινε και όλη η σειρά 1/700 της Matchbox (σε παρόμοια κατάσταση κατασκευαστικά).
Βήμα 3: Τελευταίες σχολικές τάξεις, ημερήσια εκδρομή στον Αλμυρό και επαφή (τέταρτου τύπου) με ολοκαίνουργιο ζωντανό F-16. Κάπου εκεί ανακαλύφθηκε -ή έστω απέκτησε σημασία- ο κόσμος των χρωμάτων.
The rest is history. Αν και επιστρέφω μετά από πολύ μεγάλο διάλειμμα και με πολλές ενοχές απέναντι στα κουτιά που με περίμεναν υπομονετικά μετά από 10+ χρόνια.
Τέλος νοσταλγικού ρομαντισμού. Back to modeling on the double ::salut::
Φιλικά, Γιάννης
-
Τι θυμίζεις τώρα...πρώτη επαφή με μοντέλο ήταν πριν 18-19 χρόνια.Πήγαινα δημοτικό και τα Χριστούγεννα έιχα πεί στην μητέρα μου ότι ήθελα ένα δώρο μόνο για μένα γιατί τότε είχα τρελαθεί με τα επιτραπέζια.Και πήγε και μου πήρε ένα Matchbox που δεν θυμάμαι πιο ήταν.Τα ίδια Χριστούγεννα έσπασα τον αριστερό καρπό μου και παρόλαυτά το έφτιαξα (εντάξει,μην φαντάζεσται χρώματα και τέτοια,απλό κόλλημα).Μετά ξανακόλλησα 3 μοντελάκια airfix που τα έπερνα απο super market και βιβλιοπωλέια στην Καλλιθέα.Το σταμάτησα για χρόνια οπότε μια μέρα μέσα στις πανελλήνιες το '99 μου την έδωσε και πήγα αγόρασα ένα stealth της Italeri.Αυτό ήταν....με μία διακοπή τα τελευταία 4 χρόνια λόγω δουλειάς,στρατού και ενός προβλήματος στην μέση άρχισα φέτος με ένα Avenger (που ποστάρω) και αφού πρώτα με απέλυσαν λόγω οικονομικής κρίσης....
-
Γύρω στα τέλη της δεκαετίας του 1970 πρέπει να ήμουν γύρω στα 8-10 χρονών και με τον πολυαγαπημένο μου Θείο στρατιωτικός στην Αεροπορία μας <<έφυγε>>την περασμένη εβδομάδα να είναι καλά εκεί πάνω ξαφνικά, πηγαίνοντας στο super market να πάρουμε διάφορα ψώνια ανεβαίνοντας στον όροφο με τα παιχνίδια μου λέει να πάρουμε ένα αεροπλάνο να το φτιάξουμε.Οπα λέω τι αεροπλάνο και πως το φτιάχνουμε,και πήραμε το Comet της Airfix σε κλίμακα 1/144 αν δεν κάνω λάθος με την βασούλα του που έδινε η Αirfix σε πολλά κίτ και από τότε κολλήσαμε και δεν πρόκειται να ξεκολλήσουμε.Ηρωικές και αγνές μοντελλιστικές εποχές που με μία UHU κόλλαγες τα πάντα ,και ύστερα παίρνοντας τα 72άρια χρωματιστά κίτ της Matchbox.Και τον ευχαριστώ τον Θείο μου και για αυτό το χόμπι και για άλλα πολλά στην ζωή μου.
-
Κατ αρχήν μπράβο για το θέμα που άνοιξες ::eusa_clap::
Στα μέσα της δεκαετίας του 70 ( ::sofos11::) είχα ένα φίλο που έπαιζε με...αεροπλανάκια. Και τα συναρμολογούσε και τα έβαφε. Ζηλιάρης ως παιδί ήθελα να κάνω το ίδιο. Με ευνόησε η τύχη, γιατι στους Αμπελόκηπους υπήρχαν δύο μαγαζιά που έφερναν...συναρμολογούμενα, ένα στην Αλεξάνδρας και η Πανελλήνιος Αγορά στην Σεβαστουπόλεως. Από το πρώτο άρχισα να μαζεύω τα Airfix (στρατιωτάκια μικρά και μεγάλα- τα έχω ακόμα!, οχυρά-τα ξαναγόρασα από e-bay και τελικά αεροπλανάκια στην 1/72 και τα χρώματα). Από το άλλο έπαιρνα τα Μάτσμποξ (και πρόλαβα λίγο τα Italaeri και τα Ecsi).
Η δουλειά αυτή συνεχίστηκε για μια δεκαετία περίπου και τολμώ να πω ότι νιώθω υπερήφανος που έφτιαξα σχεδόν όλατα 72αρια αεροπλάνα της Airfix ( εξαιρουμενων των τετρακινητήριων που ήταν δυσβασταχτα για την τσέπη μου :cry:). Μετά το αφησα το άθλημα (τα αεροπλάνακια έσπασαν και πετάχθηκαν μετά από δυο τρεις μετακομίσεις) και το ξανάπιασα πριν ένα χρόνο με....άρματα! Ισως να φταίει το χούι από την θητεία στα τεθωρακισμενα...
::salut::
-
Στο δημοτικο κολουσα και εβαφα με το πινελο ...αυτα ολα καποτε πανω σε μετακομηση πεταχτηκαν και σταματησα για 15+ χρονια.
Τα χριστουγενα που μας περασαν ενω δεν ηξερα τι δωρο να κανω στον εαυτο μου, ετυχε να περναω εξω απο το μοντελιστικο καταστημα της πολης...Ε λεω, δε δοκιμαζω παλι. Μπηκα μεσα και σηκωσα αερογραφο κομπρεσσερ πινελα...1 αρμα και τα χρωματα αυτου. Και τωρα ειμαι εδω και μαθαινω.
-
Εμένα το "λάθος" το έκανε η μητέρα μου :D φοιτήτρια το '68-'69 στο Παρίσι ασχολήθηκε με το μοντελλισμό....αργότερα στην Ελλάδα "κληρονομιά" αμέτρητα σακουλάκια Airfix, ενώ το πρώτο αγορασμένο κιτ απο του "Νίκου" (όσοι το θυμούνται στην γωνία της πλατείας Αγ. Σοφίας) ενας "Νικη-Ηρακλής" απο την Revell, δώρο του παππού. Αργότερα ξημεροβραδιάσματα στον "Ηνίοχο" και στον Τζίκο. Η μανία "άναψε" το επόμενο καλοκαίρι στο Λιτόχωρο, όταν δίπλα μας μετακόμισαν ενας πιλότος που έφτιαχνε αεροσκάφη με τον γιό του......
-
Δημοτικό, Matchbox, UHU. Και προπελάτα και αρματικά! Αμέ, όχι μόνο jet...!
Αλλά στο Γυμνάσιο το "άλλο" ψιλικατζίδικο έφερε... Esci! Εκεί τα είδαμε όλα γιατί είχαμε πλέον και κόκπιτ με όργανα κλπ.... Μέσα στο ψάξιμο είδαμε και το περιοδικό ΜΟΝΤΕΛΟ, μάθαμε και ποιός είναι Μέγας Τσώνος, είδαμε και στην ΠΤΗΣΗ τα ελληνικά αεροσκάφη.... Μεγαλώνοντας πήραμε το λεωφορείο και κατεβήκαμε Φειδίου. στον ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗ... Εκεί τη χάσαμε τη μπάλα!
Αναλυτικότερα... http://www.modelclub.gr/forums/index.php/topic,1052.msg14106.html#msg14106
-
Εμένα πάντα μου άρεσαν οι κατασκευές πρίν ασχοληθώ με τον μοντελισμό κατασκεύαζα lego αλλά μόλις ο θείος μου μου έκανε δώρο ενα F4 στην 1:32 από την matchbox θυμάμαι το 1988 εκεί κόλλησα...Βέβαια το μοντέλο απλά κατασκευάστηκε δεν βάφτηκε ποτέ αλλά ήταν η αρχή χαχαχα
Να διευκρινίσω ότι απεχθάνομαι τα Παζλ !!! :lol: :lol:
-
Εμένα φταίει το ψιλικατζίδικο και το φαρμακείο!!!! της γειτονιάς μου. Εκεί στα μέσα της δεκαετίας του '70 έγινε η αρχή με τα πρώτα δίχρωμα αεροπλανάκια της Matchbox και με τα διοραματικο-αρματικά της. Μεγάλη επόμενη ανακάλυψη η Airfix και όλα πήγαιναν καλά παρέα με την UHU, έναν νυχοκόπτη και τη λίμα των νυχιών της μαμάς. Όταν ανακαλύφτηκαν δε τα πινέλα, τα χρώματα αλλά και τα μοντελιστικά καταστήματα (Plastimodellismo, Καλφάκης στη στοά και Μακρυγιάννης στη Φειδίου) επήλθε η πλήρης καταστροφή. :mrgreen:
Αν θυμάμαι καλά, αυτό πρέπει να ήταν και το πρώτο μου, ή τουλάχιστον ένα από τα πρώτα. (και υπάρχει ακόμα.)

Αλήθεια πείτε μου εσείς ποιό πιτσιρίκι μπορεί ν'αντισταθεί σε αυτές τις φοβερές απεικονίσεις.
-
Όταν ήμουν μικρός (μάλλον δημοτικό) ένας ξάδερφός μου μου έφερε ένα Ρ-51. Αφού "μεγαλούργησα" με το καημένο το αεροσκάφος με UHU κτλ. κόλησα. Αργότερα άρχησαν να με ενδιαφέρουν και τα θέματα άμυνας και στρατιωτικής ιστορίας οπότε κόλησα ακόμα περισσότερο.
-
Στα τέλη της δεκαετίας του 70 απέκτησα (δεν θυμαμαι πως, δλ. αν μου το εκαναν δωρο ή το πηρα μόνος μου), το πρωτο μου κιτ. Ηταν ενα αναγνωριστικό Γερμανικό αεροπλάνο Βππ δεν θυμαμαι το όνομα του, της ματσμποξ στην 1/72. Το έφτιαξα σε ενα βράδυ (υποτιθεται δηλαδη). Εσπαγα τα κομματια απο τα sprues με το χερι, τα κολλαγα με uhu, οι κόλλες ετρεχαν, το μοντελο ηταν γεματο σημαδια απο τις κολλες, τα σήματα τα έκοβα με το ψαλιδι και τα κολαγα και αυτα με uhu. Και το κυριότερο, δεν ήξερα οτι τα κομματια ειχαν αριθμιση και προσπαθούσα να τα αναγνωρίσω βλεποντας τις οδηγίες απο το σχημα στο σχεδιο και την όψη με αποτελασμα να τα βαζω αλλου για αλλου.
Επίσης εκεινο τον καιρό είχα ενα συμμαθητη στο δημοτικό που ο πατερας του ηταν ναυτικός και του εφερνε συναρμολογουμενα αεροπλανακια απο το εξωτερικό, είχε φερει μια μερα στο σχολείο ενα φαντομ που ειχε φτιαξει, το οποίο οταν το ειδα ξετρελάθηκα.
Από εκει και πέα κόλλησα. Αγόραζα κιτ της heller (τα οποια αν θυμαμαι καλά έιχαν και κολλα μεσα, μια αμπουλα που ουδεποτε καταφερα να χρησιμοποιήσω), της airfix, αλλα κυρίως της machbox τα οποια τα θεωρούσα τα καλυτερα. Επίσης μου αρεσαν τα στρατιωτάκια σε 1/32 αλλα και 1/72 που κυκλοφορουσαν τοτε απο την Airfix κ τη machbox.
Απο τότε, κυλησε πολυ νερο στο αυλάκι, είχα δυο διαστήματα αποχής απο το "αθλημα", το ενα ηταν γυρω στα 6 χρονια στα τελη της δεκαετιας του 80, και το άλλο το πιο προσφατο πανω απο 10 χρονια.
Επέστρεψα στο hobby πριν απο τρια χρόνια, το οποίο σημειωτέον, ακομα και τα χρονια της "αποχης" πάντα το είχα στο πισω μερος του μυαλου μου .
-
Και εγώ ξεκίνησα με Matchbox αεροπλανάκια όμως.....
:shock:
Ναι καλά ακούσατε, εγώ ο φανατικός αρματάς ξεκίνησα με αεροπλάνα. Ο θείος μου μου είχε κάνει δώρο ένα C130 της Hasegawa σε 1/144 αν δεν κάνω λάθος. Τα μοντέλα αφού τα συναρμολογούσα, έβαζα τις χαλκομανίες και άβαφτα τα κρεμούσα με πετονιά από το ταβάνι του δωματίου μου.
ʼρματα τότε δε μπορούσα να κάνω γιατί είχα πάντα πρόβλημα με τις ερπύστριες.
:mrgreen:
Τα μοντέλα αρχικά τα αγόραζα από ένα ψιλικατζίδικο στη Δροσοπούλου στα Πατήσια και αργότερα από το Michelino, τον Καλφάκη στη Στοά και το Μακρυγιάννη.
Όταν το γύρισα στα άρματα, άρχισα με Tamiya από τον Καλφάκη.
-
ο θειος μου εξασκουσε το Hobby.
αυτος μου αγορασε το πρωτο μοντελο.
Θυμαμε..
spitfire 1/72 Airfix αυτα που στο box art τα αεροσκαφη 'καθονται' σε ενα χαρτη.
με βοηθησε να το κανω.
Μετα πηρα φορα μονος μου...γιατι γινοταν πολεμος με τον γειτονα μου(εκανε και αυτος κιτ)...Αρματα,αεροπλανα,πλοια καθε απογευμα γινοταν ΠΟΛΕΜΟΣ.
Μοντελλισμο μοντελισμο αρχισα οταν κατα τυχη σε ενα περιπτερο στην Κυπρο που φερνει και ξενο τυπο βρηκα ενα τευχος του modelling.
Διστυχως στην Κυπρο δεν υπηρχαν πολλα πραγματα απο θεμα μοντελισμου,ετσι οτι ηθελα επρεπε να περιμενω μεχρυ καποιος να παει Αθηνα και να μου το φερει.
Μετα ηρθα πανω Θεσσαλονικη για σπουδες και αρχισε η ΚΟΛΑΣΗ :twisted:
-
Εγω ξεκίνησα πιστιρικας όταν πήγα με την μάνα μου σε ενα παιχνιδαδικο γιοα να πάρουμε ένα δωρώ, είδα το μοντέλο , ενα MOSQUITO της matchbox,το οποιο το έκανα σε λιγότερο από 1 ώρα με κόλλα uhu (κλασικά πράγματα). και ΕΚΕΙ έμμηνα, μετά από κανέναν χρόνο με εναν οικογενιακο φίλο που έκανε και αυτός μοντέλα άρχισα να μαθαίνω για κλίμακες και τετοια, εκανα 1-2 μοντέλα 1/72 ενα αρμα και το πρωτο μου 1/48 ενα jaguar της esci. μεγαλώνοντας στο γυμνάσιο γνώρισα το μέλος Amyntas(ο πατέρας του μεγάλος μοντελιστής με βιβλία τεχνικές ιστορία κτλ) κάπου εκεί άρχισα να κατανοώ κάτι ελάχιστα με τον μοντελισμό,ΤΟΤΕ πήρα και τον πρωτο άγνωστης προελεύσεως αερογραφο με μπουκάλα αέρα(αρε γλεντια), ας είναι καλά και οι 2. καπου στις αρχές Λυκείου σταμάτησα, σαν φοιτητής αργότερα ΟΛΟ και κάτι έκανα πιο πολυ σε φυγουρες 25mm για rpg, και 1/72 αρματα και φιγούρες gia war game με τους κανονες του πιστοφ(οχι τπτ τρομερο 3-4 αρματα και 1-2 αεροπλάνα).εκεί το εγκατέλειψα τέλειος και άρχισα να ασχολούμαι ξανά το Φεβρουάριο του 2008.
-
Αν θυμάμαι καλά πρέπει να ήταν λίγο μετά την μεταπολίτευση περίπου το 75 με 76 τότε μου έφεραν ένα Β52 δεν θυμάμαι καν μάρκα και κλίμακα το οποίο κωλύθηκε με UHU και αυτό ήταν,το επόμενο ήταν ένα F4 Matchbox 1/72 και μετά ήρθε το πρώτο καράβι το Bounty της Revell Germany 1/110 και από εκεί ξεκίνησαν όλα. ::salut::
-
Συνάδελφοι συγνώμη για το ::spam_emoticon:: αλλά δεν κρατίεμαι. Τελικά όλοι με αεροπλάνο ξεκινήσαμε.... ::glossa::
-
Συνάδελφοι συγνώμη για το ::spam_emoticon:: αλλά δεν κρατίεμαι. Τελικά όλοι με αεροπλάνο ξεκινήσαμε.... ::glossa::
Δεν έχεις και άδικο...
Χειμώνας 1978 στην Δυτική (τότε) Γερμανία και μου κάνουν δώρο ένα αμερικανικό διπλάνο 1/72. Ανοίγω το κουτί και με τρόμο ανακαλύπτω πως είναι σε ...κομμάτια :shock:
Ωραία, λέω μέσα μου, για να πάιξω με αυτό το παιχνίδι (7 ετώ γάρ) πρέπει να τo φτιάξω πρώτα...
...και πάμε, σελοτέιπ, uhu και έτοιμο πρός πτήση... ακόμη και τις χαλκομανίες έκοψα με ψαλίδι και τις κόλλησα ::icon_thumright::
Επόμενο, Prinz Eugen 1/700 και αυτό με uhu :wink:
Επόμενο επεισόδιο στην μαμά πατρίδα και ...τζίφος :shock: (πού 'ναι τα μοντέλα, οέο???). Μερικά χρόνια αργότερα σε παιχνιδάδικο ΕΥΡΗΚΑ!!! Heinkel He-111 1/72 & Junkers Ju-87 Stuka 1/72 Matchbox, πρώτο βάψιμο με ...ότι νάναι :mrgreen:
Διακοπές Κέρκυρα και τσούπ, Me-109 1/72 :wink:
Aπό άλλο παιχνιδάδικο στα Γιάννενα, Sea Sparrow Matchbox 1/32 8)
1985... γυρνάω σπίτι από το σχολείο και όλα τα μοντέλα είναι μέσα σε μία σακούλα διαλυμένα :cry: :cry: :cry: ( Ο δίχρονος τότε ανηψιός ...έπαιξε λίγο :twisted: :twisted: :twisted:)
Όλα πέταμα και δεν ξαν'ασχολούμαι...
1989, φοιτητής μακρυά από το σπίτι... αρκετός χώρος για εργαστηριάκι, αγορά τεύχους του περιοδικού "Μοντέλο", ξεκίνημα του περιοδικού "Modelling" και νέο μαγαζί στα Γιάννενα "Μοντελισμός" :lol: :lol: :lol:
Keep Walking... ::icon_thumright::
-
1991. 1η Γυμνασίου τότε και επισκέπτομαι το σπίτι του διπλανού μου....
Στο δωμάτιο του μια βιβλιοθήκη γεμάτη μοντέλα!!!!! Πολλά αεροπλάνα λίγα άρματα.
Περίπου 2 εβδομάδες μετά ψάχνοντας τι να κάνω το περισσευούμενο χαρτζιλίκι της γιαγιάς ρίχνω το πρώτο τηλεφώνημα...
- Να σου πω ρε Κωστή... Εκείνα τα αεροπλάνα που έχεις στο σπίτι από που τα παίρνεις???
- Από ένα ψιλικατζίδικο κοντά στο σπίτι μου...
- Πάμε????? :twisted: :twisted: :twisted:
1ο μοντέλο ever ήταν αυτό.... (αν δεν κάνω λάθος με το ίδιο ξεκίνησε και ο mmaker!!!)

Αυτό ήταν μεταφέρθηκε το μικρόβιο!!! :mrgreen: :mrgreen: :mrgreen:
Μέσα σε ένα χρόνο είχα επισκεφθεί όλα τα μοντελάδικα του τότε μεγάλου τριγώνου (Μακρυγιάννης - Καλφάκης - Plastimodelismo) και φυσικά είχα κάνει χρυσό για χρώματα και υλικά το κατάστημα στην Καλλιθέα (Modelmania αν θυμάμαι καλά)
Εννοείτε πως παρέα με όλα αυτα και αφού είχα αποφασίσει να ασχοληθώ σοβαρά δεν έχανα τεύχος του Modelling αν και τα έβγαζα με το ζόρι από το χαρτζιλίκι (όταν είχε τεύχος απλά δεν είχε μοντέλο!!!!!!!) :cry:
-
::eusa_naughty:: Οχι , εγω ξεκινησα με ελικοπτερο.
Σε ηλικια 6 η 7 χρονων ο τοτε ναυτικος πατερας μου εφερε ''απ'εξω'' ενα σκουρο πρασινο ελικοπτερο που το μονο που θυμαμε απο αυτο ειναι οι κολες που ηταν σε κατι μικρα πρασινα μαλακα μπουκαλακι σαν φλασκια και τα στρατιοτακια που ειχε μεσα. Δεν το εφτιαξα αλλα κολησα με τα στρατιοτακια.Πολα στρατιοτακια ,καπου πρεπει να τα εχω ακομα στην σοφητα.
Μετα πρωτη λυκειου στο μαθημα τεχνολογια και παραγωγη , στον κληρο μου εκατσε να φτιαξω ενα αεροδρομιο και απο τοτε κατα καιρους ολο και κατι εφτιαχνα , αλα δεν ζουσε πολυ.
Απο το '04 και μετα που πηρα τον αερογραφο ακολουθω το αθλημα συστηματικα.Η πρωτη πηγη αερα που ειχα πλυν των μικρων φιαλων αερα που πουλανε , ηταν οι φιαλες καταδυσης που ειχα , δευτερη αρωστεια , αλλα απο την πιεση που ειχαν οταν αφηνα την σκανδαλη σκαγανε τα σωληνακια του αερα και γινοταν ο χαμος !!!!!!!!!!!!!
::keep_mod::
-
με ενα F-15 1/48(τρομαρα μου) απο τον καλφακη στη σταδιου σωτηριον ετος 1980(αν θυμαμαι καλα)
πριν ομως ειχε πεσει στα χερια μου ενας καταλογος της Τamiya :shock: ε δεν θελεις και πολυ.....
-
Τέλη του 70 ο πατέρας μου μου έφερε ένα F-100, το οποίο βέβαια έφτιαξε ο ίδιος, μικρός γαρ εγώ, το οποίο ακολούθησε ένα Β-26 της airfix (ακόμα θυμάμαι το βουνό που είχαν κάνει τα κομμένα κομμάτια του :mrgreen:) στη συνέχεια matchbox και uhu όπως όλοι μέχρι που έκανε την εμφάνισή της η θρυλική τότε esci με στρατιωτάκια αεροσκάφη και άρματα (από τα τελευταία πρέπει να έχω καμμιά 15αριά ακόμα άθικατα ίσως για συναισθηματικούς λόγους), το ωραίο είναι πως στο Λουτράκι το μαγαζί που τα είχε ήταν τουριστικό και έπρεπε να περιμένουμε άνοιξη και καλοκαίρι για επιδρομή :mrgreen:. Στη συνέχεια ανακάλυψη καταστήματος στην Κόρινθο(Δερβενακίων θα θυμούνται οι παλιοί από εκεί). Μετά φοιτητής στην Κέρκυρα περιστασιακή ενασχόληση, στρατός και οικογένεια μετά δεν αφήνουν και πολύ χρόνο και πάλι καλά που υπάρχει το site για να μας επαναφέρει. Για την ώρα ό,τι έχω ξεκινήσει έχει πέσει βορά στα χέρια του μεγάλου γιου (2,5 χρ) αλλά χαλάλι του, το κάνει γιατί του αρέσουν :)
-
Εγώ από έναν γείτονα αρκετά χρόνια μεγαλυτερό μου.Είχε όλα του τα μοντέλα σε μια βιτρίνα στο σαλόνι του.
Μου ήταν απίστευτο οτι τα είχε φτιάξει αυτός.Ολα αυτά γύρω στο 85'και πιστέψτε με έβρισκες περισσότερα μοντέλα τότε από ότι σήμερα στα καταστήματα της Κέρκυρας,πολύ περισσότερα.
-
ʼμα σου πω Σταμάτη πως τα καλύτερα κιτ τα έβρισκα στην Κέρκυρα ξεχασμένα σε βιβλιοπωλεία και παιχνιδάδικα :)
-
Το πιστευω φίλε ακόμα θυμάμαι τα 32αρια matchbox στου τσόρη,μετέπειτα tsoris toys και τώρα Νούσιας πάστες ,άκου πάστες ,στο ναό των παιδικών μας χρόνων.Κρίμα.
-
http://www.modelclub.gr/forums/index.php/topic,3325.msg58288.html#msg58288
Τρία χρόνια μετά μονο ο υπολογιστής άλλαξε θέση από τη δεύτερη φωτογραφία...
Εγώ από έναν γείτονα αρκετά χρόνια μεγαλυτερό μου.Είχε όλα του τα μοντέλα σε μια βιτρίνα στο σαλόνι του.
Μου ήταν απίστευτο οτι τα είχε φτιάξει αυτός.Ολα αυτά γύρω στο 85'και πιστέψτε με έβρισκες περισσότερα μοντέλα τότε από ότι σήμερα στα καταστήματα της Κέρκυρας,πολύ περισσότερα.
Είναι γιατί η γενιά μας εκείνη την εποχή δεν είχε μπροστά της τόσους πειρασμούς που έχει η σημερινή...
-
http://www.modelclub.gr/forums/index.php/topic,3325.msg58288.html#msg58288
Τρία χρόνια μετά μονο ο υπολογιστής άλλαξε θέση από τη δεύτερη φωτογραφία...
Εγώ από έναν γείτονα αρκετά χρόνια μεγαλυτερό μου.Είχε όλα του τα μοντέλα σε μια βιτρίνα στο σαλόνι του.
Μου ήταν απίστευτο οτι τα είχε φτιάξει αυτός.Ολα αυτά γύρω στο 85'και πιστέψτε με έβρισκες περισσότερα μοντέλα τότε από ότι σήμερα στα καταστήματα της Κέρκυρας,πολύ περισσότερα.
Είναι γιατί η γενιά μας εκείνη την εποχή δεν είχε μπροστά της τόσους πειρασμούς που έχει η σημερινή...
Και όχι μόνο,και οι μαγαζάτορες δεν σκέφτονταν το άμεσο, γρήγορο και τεράστιο κέρδος.
-
Double Ugly ->
Δεν φταίνε οι πειρασμοί... φταίει η τάση προς την ευκολία και την ταχύτητα. Ο μοντελισμός αντίθετα... ζόρι και υπομονή...
Γ.
-
Συνάδελφοι συγνώμη για το ::spam_emoticon:: αλλά δεν κρατίεμαι. Τελικά όλοι με αεροπλάνο ξεκινήσαμε.... ::glossa::
Τα παιδάκια όταν είναι μικρά είναι όλα αγγελούδια, όταν μεγαλώσουν πέρνουν τον κακό δρόμο.... :mrgreen:
Στο θέμα μας, που πραγματικά είναι πολύ ωραίο ::icon_thumright::
Μέχρι τα 34 (μικρό παιδάκι δηλαδή) ΔΕΝ ΗΞΕΡΑ τι θα πει μοντελισμός, δεν είχα ακούσει και δεν είχα δει ποτέ μου κάποιο μοντέλο. Το 1996 ή 97, δεν θυμάμαι καλά, βγήκε και περιοδικό AirPlane που έδινε σε κάνε τεύχος του πλαίσια από κιτ, τα οποία ολοκληρώνονταν σε κάθε 4 τεύχη. Από περιέργεια και μόνο άρχισα να τα μαζεύω (και με την παρότρυνση του Γιώργου Σουρλή, του γνωστού BLACK SHEEP,ο οποίος μικρός έφτιαχνε μοντέλα), αλλά από το πρώτο κιόλας που πήρα κάτι μέσα μου μου έλεγε ότι κάποια στιγμή θα τα έφτιαχνα. Πως ? Ιδέα δεν είχα. Η σειρά "ολογκληρώθηκε" δε δύο χρόνια. Το 1998 μετακόμισα από το χωριό στην Θεσσαλονίκη. Στην οικοδομή έμενε μαζί μο και ο Κώστας Ιωαννίδης (ο γνωστός LAMPAKIAS) ο οποίος με ξεσήκωσε να αρχίσω να τα φτιάχνω. Ένα απόγευμα πήγα σε ένα μοντελομάγαζο στην περιοχή που έμενα (τώρα δεν υπάρχει) και πήρα τα πρώτα μου χρώματα και πινέλα, κοπίδι και κόλλα για να το κολλήσω και έτσι ξεκίνησα. Επειδή δεν ήξερα τι θα έβγαινε στο τέλος το πρώτο που έφτιαξα ήταν ένα Ρ 51, επειδή δεν μου άρεσε σαν αεροπλάνο και έτσι αν δεν έβγαινε καλό δεν θα με πείραζε. Είναι αυτό

Είναι το μόνο που κράτησα από την εποχή του πινέλου.
Τα πρώτα μου κιτ ήταν αυτά που έδωσε το AirPlane, ποιάς εταιρείας ήταν δεν ξέρω. Για ένα χρόνο σχεδόν έβαφα με πινέλο με enamel και κατ' ευθείαν από το κουτάκι. Αν ήθελα να το αραιώσω (τι ήταν αυτό ?) έριχνα το διαλυτικό μέσα σ' αυτό. Από τεχνικές, ούτε λόγος. Απλά πλάτσα πλούτσα, βερνίκι γυαλιστερο, τοποθέτηση σημάτων και μετά ένα βερνίκι ματ για τελείωμα. Μερικούς μήνες αργότερα πήρα τον πρώτο μου αερογράφο. Έναν BAGER μονής λειτουργίας και εξωτερική ανάμειξης και φυσικά με φιάλες αέρα, που όταν έφταναν στην μέση έχαναν την πίεση. Κάποια μέρα βρέθηκα στο σπίτι του BLACK SHEEP, ο οποίος είχε αερογράφο και κομπρεσερ και εκεί έκανα το πρώτο μου αερογραφάτο βάψιμο. Ήταν σαν να ανακάλυψα τον τροχό. Την ίδια στιγμή πήγαμε στο μαγαζί του Κουφιδάκη και αγόρασα επιτόπου κομπρεσερ και έναν αερογράφο σωστό. Μετά άρχισα να διαβάζω ότι μοντελοπεριοδικό έβρισκα στο σπίτι του Γιώργου, και κάποα στιγμή του τα πήρα όλα. Από εκεί έμαθα για φθορές και άλλες τεχνικές και πριν από τρία χρόνια ανακάλυψα τον παράδεισο μοντελιστικής (και όχι μόνο) γνώσης, που λέγεται ModelClub.
-
Εν έτη 1976, δώρο του συγχωρεμένου του θείου μου ένα Dephiant της Airfix σε σακουλάκι από περίπτερο.Εφτιαξα έπειτα πολλά αεροπλάνα Β' Π.Π. στην 1/72 και σύγχρονα, με μερικά διαλύματα κατασκευής αρμάτων σύγχρονων και μη, στην κλίμακα 1/76 και κάποιων πλοίων (Graaf Spee, Prinz Eugen klp) , πάντα με πινέλο και με συμμετοχή σε μια παιδική/μοντελιστική παρέα οκτάχρονων (τότε) αγοριών της οποίας κάποια μέλη , εκτός από εμένα, είναι και μέλη στο MC.
To 1990 και μετά την αποπεράτωση της στρατιωτικής θητείας ως ΤΘ, αγόρασα και έφτιαξα δυο άρματα στην 1/35 ( Μ48 Α3 & Leopard 2) πάλι με πινέλο βαμμένα. Λίγο αργότερα ,στροφή προς τα Γερμανικά άρματα Β' Π.Π. μέχρι το 1997 όπου σταμάτησα εντελώς .
Come back του μοντελιστικού μικροβίου το 2008 ,με την προτροπή μέλους του MC , παλιού παιδικού φίλου και μέλους εκείνης της μοντελιστικής παρέας των οκτάχρονων πιτσιρικάδων (Δημήτρης ʼγιος).
Τα υπόλοιπα τα ξέρετε!!... :lol:
-
Επίσης και 'γω ξεκίνησα με αεροπλάνα Airfix 1/72 στο γυμνάσιο αγοράζοντάς τα από βιβλιοπωλεία,πάντα μου άρεσε η ιστορία και οι πολεμικές μηχανές και ιδιαίτερα ότι γερμανικό ΒΠΠ.Αργότερα γνώρισα το Μodelling και τις δημιουργίες του Τσώνου και ψώνιζα από τον Καλφάκη στη στοά.Ποτέ δεν πήρα αερογράφο και κάποια στιγμή απογοητεύτηκα (γιατί δεν μπορούσα να καταλάβω τις τεχνικές που ανέφεραν και γιατί κανείς δεν μου εξηγούσε) και τα παράτησα.Κάποια στιγμή στα είκοσι μετά το στρατό, του κολλητού του καρφώθηκε η ιδέα να φτιάξει ένα διόραμα ʼγγλων με Ζουλού σε 1/72 και επειδή είχα μία εμπειρία από μοντελομάγαζα ξεκινήσαμε τσάρκες να βρούμε τα φιγουράκια.Αφού ψάξαμε και ρωτήσαμε μάθαμε ότι υπήρχαν και μαγαζιά αποκλειστικά με φιγούρες !!! Μπαίνοντας λοιπόν ένα απόγευμα στο Warlord στη Γλυφάδα βρέθηκα απέναντι από μία βιτρίνα γεμάτη βαμμένες φιγούρες όλων των κλιμάκων και έπαθα black out ένιωσα ότι είδα ένα φως,μία λάμψη,αυτό που με γέμιζε απόλυτα, κάτι που δεν είχα νιώσει με τα πλαστικά.Αμέσως αγόρασα φιγούρες και έφυγα σφαίρα για το σπίτι να πάω να βάψω.Τα υπόλοιπα είναι μία άλλη ιστορία...
-
Σειρα μου....
Η ενασχοληση μου με το μοντελισμο ξεκινσηε απο την τρελα μου σαν παιδακι με τα αεροπλανα.
Επειδη δεν μου αρεσαν τα αεροπλανα-παιχνιδια που εβρισκα στα μαγαζια,αποφασισα να ξεκινησω να τα φτιαχνω!!
Ειχα και την τυχη να εχουμε δυο (!!!!) καταστηματα μοντελισμου τοτε στον Πυργο και ετσι ξεκινησε το κακο...!
Πολλα 1:144 στην αρχη,μετα 72αρια,μεχρι που μια Πρωτοχρονια βρηκα ενα 32αρι(!!!!!!) F-18 Hornet ,Hasegawa αν θυμαμαι καλα!!
To πρωτο μου κιτ ηταν αυτο.... ::salut::
-
τορπιλάκατος του Κένεντυ, στα 11, από βιβλιοπωλείο - αφού πάλεψα ένα ολόκληρο ΣΚ να το φτιάξω, κατάλαβα ότι ήθελε και κόλλα για να συναρμολογηθεί
αεροπλάνα 1/72, πλοία, άρματα Matchbox στη συνέχεια που τελείωναν σε ένα ΣΚ
στο Πανεπιστήμιο, ανακάλυψα το αμερικάνικο περιοδικό Militairy Modeller στο πατάρι του Σαμούχου - wash, dry brush :roll: :roll: :roll: :roll:
αγόρασα το πρώτο 35αρι της ΤΑΜΙΥΑ - Scout Car - και ... διοράματα, φιγούρες πλαστικές :mrgreen: :mrgreen: :mrgreen:
μετά, τα βιβλία του Βερλίντεν κλπ
αφού τα παράτησα για μερικά χρόνια
σοβαρά άρχισα να ασχολούμαι, όταν ανακάλυψα το Missing Lynx και ...ζαλίστηκα βλέποντας δυο βρετανικά φορτηγά βαμένα από το ΜΙΓΚ Χιμένεθ
-
Εγω δεν ξεκινησα με τον πατροπαραδοτο τροπο τον μοντελισμο. Η πρωτη αγαπη για τα αεροπλανα μου ηρθε οταν ειδα στο δημοτικο τις ταινιες Ατσαλενιος Αετος (Οκ οταν μεγαλωσα καταλαβα ποσο πατατα ηταν ::glossa::) και το TOP GUN. Απο τοτε αρχισα να σχεδιαζω αεροπλανα βλεποντας φωτογραφιες τους ή και ξεπατικοσουρα.
Καποια στιγμη μια θεια μου μου εφερε το Hornet της Italeri στην 1/72 (αυτο που κυκλοφορει ακομα απο την Ιταλερι αλλα και απο την Revell). Το κολλησα με σελοτειπ αρχικα :oops: :oops: :oops: και αργοτερα με UHU. Τοποθετηση χαλκομανιων μαζι με το χαρτι, Βαψιμο μονο σε σημεια που ειχαν μουτζουρωθει απο τα χερια μου ή ειχα κανει πιτσιλιες απο το βαψιμο του κοκπιτ (ολο μαυρο).
Αργοτερα καποια Χριστουγεννα σε επισκεψη στα Jumbo βρηκα ενα κιτ F-14 της Revell το οποιο αρκετα χρονια αργοτερα καταλαβα οτι ηταν μαλλον της Matchbox καλουπι. Μου το αγορασαν οι γονεις μου 6.900 δρχ το 96' και τους ειχε φανει και πανακριβο...και ηταν φυσικα. Παλι καλα που ηταν Χριστουγεννα. Απο τοτε κολλησα και με το αεροπλανο, αλλα και τον μοντελλισμο λογω Αirplane αλλα μονο για κανα 2-3 χρονια. Ξεκινησα ξανα πριν 5-6 χρονια αφου ειδα ενα μοντελο Oλλνδικου F-16 ενος φιλου που το ειχε βαψει εξαιρετικα. Βεβαια αν δεν ηταν και το modelclub δεν θα συνεχιζα.
-
Τελικά όλοι με αεροπλάνο ξεκινήσαμε....
Τι λες καλέ...
Εγώ ξεκίνησα με άρματα!!! - στην 1/72 .... :mrgreen: :mrgreen: :mrgreen:
Κάποια ʼνοιξη του 78 ο πατέρας μου με πήγε στο μαγαζί που αγοράζαμε παιχνίδια στον Πειραιά και εκεί είδα κάτι που το είχε φέρει για πρώτη φορά: πλαστικά μοντέλα!!!
Διάλεξα δύο και τα πήγα στο σπίτι για να τα κολλήσω με UHU - α όχι, τα σήματα τα έβαλα στο νερό: βλέπετε κατάφερα να δω από τις εικόνες πως χρησιμοποιούνται...
Βέβαια μετά κατάλαβα πόσο προχωρημένος ήμουν, όταν τα ξαδέρφια μου που ήταν 10 χρόνια μεγαλύτερα ήρθαν για επίσκεψη και δεν ήξεραν τα μοντέλα!!! Ο δε ένας από τα ξαδέρφια μου έκανε το σχόλιο: και πως τα φτιάχνεις αυτά; Είναι σε κομμάτια και τα κολλάς... Και ένα θέλεις να τα ξανακάνεις κομμάτια;;;
Τα Airfix και τα Matchbox ήταν η φυσική συνέχεια μέχρι που το 82 ήρθε η αποκάλυψη: το He 177 UHU της Airfix...
Κάπου εκεί άρχισα να αγοράζω την Π&Δ (έχω από Νο29) και να διαβάζω ότι ο μοντελισμός είναι χόμπι και όχι παιχνίδι...
Δεύτερη αποκάλυψη το 87 με το Lysander της Matchbox στην 1/32...
Τρίτη αποκάλυψη με τις φιγούρες της Esci στην 1/72 και να και το ΜΟΝΤΕΛΟ και να και τα καταστήματα μοντελισμού (τι παράδεισοι ήταν αυτοί).............
1978 - 2009.... 30 χρόνια....
Παίδες, τα κιτ που είχα πάρει για πρώτη φορά, δεν τα έχω ξαναβρεί...
Ήταν το Bren carrier με πυροβόλοκαι ένα άλλο άρμα, μάλλον Panzer 2 ή 3 - ΟΧΙ όμως της Airfix 2.
Ήταν έκαστο μέσα σε κουτί, με πολύ καλή καλλιτεχνική απεικόνιση και μέσα σε σακουλάκια, ήταν δε τα κομμάτια σε πλήρη πλαίσιο όπως της Matchbox και όχι όπως της Airfix...
Όπως μου δώσει πληροφορίες για αυτά, κερνάω τουλάχιστον καφέ...
-
Και εγω καπου στα τελη του 70 ανακαλυψα σε ενα παιχνιδαδικο στην θησεως τα πλαστικα μοντελα .Λιγο πολυ οπως ολοι εδω μεσα συνεχισα για καποια χρονια μετα μεγαλη διακοπη λογω του οτι ανακαλυψα και τα "αλλα" μοντελα μετα στρατος γαμος παιδια και ξαφνικα κολλαω παλι το μικροβιο.
Η μονη διαφορα με ολους εσας ειναι οτι δεν χρησιμοποιουσα κολα UHU αλλα κολα MASTER.
-
To "εγκλημα" εγινε 15-08-1994 στη γιορτη μου.Ενας φιλος μου εφερε ενα TORNADO στην 1/48 δεν θυμαμε με τιποτα εταιρια.
Το τελευτεο Jagdtiger 1/35 Revel ανοιξη 1999 και μισοτελειωμενο.Θα εχετε και την τυχη να το δειτε να τελειωνει..... :roll:Αμα δωσει ο Θεος
-
Η μονη διαφορα με ολους εσας ειναι οτι δεν χρησιμοποιουσα κολα UHU αλλα κολα MASTER.
...αλλά ίσως και yioupi, την κόλλα του παιδιού!
-
πώς θα...ξεμπλέξουμε είναι το θέμα :mrgreen: :mrgreen:
-
πώς θα...ξεμπλέξουμε είναι το θέμα :mrgreen: :mrgreen:
:mrgreen: :mrgreen: :mrgreen:
-
proto mou montelo F-104 Airfix (i Matchbox den thimame) 1:72! Etos: 1975!
panta koitasa ton ourano...pote to xoma! :mrgreen:
kai otan akouga to sfirigma tou J79 sta 104aria...e tote... pai! :mrgreen:
-
Εγω ξεκινησα μα τον μοντελισμο πριν απο ενα χρονο περιπου και κατι παραπανω..Η αφορμη ηταν ενα search που εκανα στον gooγλη για τα Mirage και επεσα πανω σε μια φωτογραφια απο μοντελο στην 1/48(αν θυμαμαι καλα)μελους του Modelclub..Ε,αυτο ηταν...Την επομενη κιολας εβδομαδα πηγα και αγορασα το πρωτο μου κιτ ενα Mirage 2000C της Heller..Aυτη την στιγμη κατασκευαζω ενα NF-5B (το μοναδικο που ειχε η Π.Α μας) και αν το προλαβω θα το κατεβασω και στην εκθεση του Πηγασου στην Θεσσαλονικη. ::salut:: ::salut::
-
Αφου και ο Φανης (leopard) ξεκινησε την λαμπρη του καριερα με αεροπλανα......:mrgreen: :mrgreen: :mrgreen:
Εγω ξεκινησα τον μοντελισμο απο πολυ μικρος μεσω των αξεπεραστων LEGO ::proskino::
Καπου στο δημοτικο στην γιορτη μου, μου εκαναν δωρο το πρωτο μου μοντελο, ενα TORNADO IDS 1/72 της HELLER, το οποιο κολληθηκε με UHU,LOGO κτλ , μπηκαν οι χαλκομανιες στο αβαφτομοντελο και μετα αφεθηκε στην φθορα του χρονου και του "ανεμελου" ξεσκονισματος...
Καποια ελληνικα αεροσκαφη απο κει κ περα, αποκτηση ενος Badger με χρηση φιαλων αερα με πολλες δυσκολιες λογω μη υπαρξης μοντελιστικου καταστηματος στην πολη κ μετα παυση αρκετων χρονων εξαιτιας επαγγελματικων υποχρεωσεων ....
μεχρι τον Φεβρουαριο του 2008 οπου κατα λαθος επεσα σε μια συζητηση για το Strv 122 και δεν αντεξα να μην λαβω μερος..ημουν φυσικα στην καλυτερη παρεα,αναμεσα σε ανθρωπους που εχουν μια κοινη αγαπη, τον μοντελισμο. Ηρθε στο καπακι και η γνωριμια με καποιους "αρρωστους" κυριους απο δω μεσα και το προξενιο εγινε !
Μπορει απο τοτε να μην τελειωσα ουτε ενα αεροπλανο, αλλα το μικροβιο εχει μπει για τα καλα και δεν επιθυμω να γινω καλα :mrgreen: :mrgreen: :mrgreen:
::salut::
-
Με LEGO άρχισα και εγώ πριν το μοντελισμό.
Όταν γύρισα το 1980 από τη Γαλλία τα LEGO δεν υπήρχαν ακόμη στην Ελλάδα και τα παιδάκια της ηλικίας μου με κοίταζαν λες και ήμουν εξωγήινος.....
:mrgreen:
-
Εγώ μικρός έφτιαχνα κάποια αεροπλανάκια και ελικόπτερα αλλά δεν ήξερα πώς να τα βάψω και πριν από τρία περίπου χρόνια με παίρνει ο αδελφός μου τηλέφωνο (που επίσης του την βάρεσε και πήγε να πάρει μοντελάκι) και μου λέει, είμαι σε ένα μαγαζί με μοντελάκια να σου πάρω ένα Sherman; και του λέω πάρε.
Και έτσι κόλλησα (ο αδελφός βέβαια δεν συνέχυσε αλλά μου έκατσε όλο το στοκ του ένα MLRS που του το είχα κάνει εγώ δώρο στα γενέθλια του ,ένα Pershing, ένα tiger, ένα panther , και μερικά χρώματα)
-
Πρώτο μου μοντέλο σε ηλικια4-5ετων μου το πήρε με δυσπιστία η μητέρα μου,ενα βροχερο Σαββατο.Ηταν το ρυμουλκό τής Ρεβελ.Το έφτιαξα χονδροειδώς με ούχου φυσικά :mrgreen:και το έβαλα στο νερό να κολυμπήσει. ::eusa_dance::Φυσικά μπατάρησε και διαλήθηκε στα εξ ών συνετέθη ::eusa_clap::Μετά από κανα-δυο χρόνια ζήλεψα τα ξαδέρφια μου που τους πήγαν οι γονεις μου μοντελα, και πάλι ημητέρα μου ::salut::μου πήρε ένα φάντομ το οποιο υπηρέτησε σαν υδροπλάνο με τα Πλέυμομπίλ για αρκετό καιρο.Μετα λατρεψα τα λέγκο και τα ΤΕΝΤΕ ::pop::..(τελικα οι περισσότεροι περάσαμε από εκεί).Επειτα Ο πατερας μου(που τωρα σπάει πλακα μαζύ μου απο ψηλά) περιστασιακά στις γιορτες μου χάρισε το θαντερμπολντ της ματσ μποξ στην 1/72 που εσπασε την έλικα και τις ρόδες του ηρωικά βομβαρδίζοντας με βόλους τα στρατιωτάκια της αδερφής μου,το μάσταγκ της ίδιας εταιρείας,και το μπλέ κορσαίρ της Ρέβέλ, που ήταν και το πρώτο που έφτιαξα για να το βλέπω στο ράφι, και όχι για να παίζω.Ηλικία χμ...11 ετών.Αυτό μου το χάλασε η μάνα μου ξεσκονίζοντας :evil:Χρόνια μετά ο φίλος μου ο Χρήστος στην 3η Γυμνασίου με κολλησε βολτάροντας στα δύο μοντελάδικα που υπήρχαν τοτε στην Πάτρα,και τα Χριστούγεννα έφτιαξα το μπλένχαιμ της αιρφιξ που ήταν το πρώτο που έβαψα διότι :mrgreen: δεν μου άρεσε το χρώμα του πλαστικού!Απο τότε φκιάνω με εξάρσεις και υφέσεις και θα φκιάνω μέχρι να στραβωθώ ή να ::angel4::.Αυτό είναι το Ιστορικό της χρόνιας αυτής πάθησης,συνάρρωστοι!!!
-
Με LEGO άρχισα και εγώ πριν το μοντελισμό.
Όταν γύρισα το 1980 από τη Γαλλία τα LEGO δεν υπήρχαν ακόμη στην Ελλάδα και τα παιδάκια της ηλικίας μου με κοίταζαν λες και ήμουν εξωγήινος.....
:mrgreen:
Σαφώς LEGO, αλλά τότε όντως μας κοιτάζανε λές και είμαστε εξωγήινοι...
-
Aπο τις αρχες δεκαετιας 70 φανατικος αναγνωστης του Κρανους,της Δρασης κ κυριως της Μαχης με κατα βαση αεροπορικες ιστοριες,σκιτσαριζα αυτοματα,τυφεκια,πυροβολα κ κυριως αεροπλανα,τα εκοβα περιμετρικα κ τα κολλαγα καπως σαν αλμπουμ σε τετραδιο.Ετσι ειχα ενοτητες για τον Γερμανικο,τον Αγγλικο κ αλλους εξοπλισμους.Σε καθαρα μοντελιστικα μονοπατια μπηκα πολυ αργοτερα,το '93 με παροτρυνση του καλου φιλου Κωστα Κ.-ο οποιος btw φτιαχνει ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΑ ιστιοφορα αλλα προτιμα να μενει στο περιθωριο..Το πρωτο μοντελο ηταν ενα ....μικροκαμωμενο 48αρι B 24 Monogram!!Και βεβαια χωρις καλλιτεχνικα γονιδια,καποια ταση μοναχικοτητας κ φυσικα μαζοχισμου, καλος μοντελιστης δεν μπορεις να γινεις..Και κυριως σε μας τους Ελληνες μοντελιστες αξιζουν πολλα μπραβο γιατι πολλες φορες απαρνιομαστε την λαμπρη λιακαδα,το θαυμασιο κλιμα και αλλα πολλα για να κλειστουμε σε 4 τοιχους.Για φανταστειτε να μεναμε σε καποια βορεια χωρα οπως καποιοι Οlav,Klaus,κ λοιποι αγαπητοι συνμοντελιστες!!...
-
Τι ωραίο θέμα!!! ::eusa_clap:: ::eusa_clap:: ::eusa_clap:: Πόσες ανάμνήσεις και πόσες ιστορίες.!!!!!!
Καλοκαίρι του 1972 στην Κέρκυρα, την πρώτη φορά που πήγα διακοπές χωρίς τους γονείς μου (έμενα σε μια θεία μου). Περνάω έξω από ένα παιχνιδάδικο. Στη βιτρίνα κρέμεται μια στήλη από σακουλάκια της Airfix. Χαζολογάω για ώρα. Τελικά το μάτι μου πέφτει στο Corsair F4, το οποίο όπως έχει συσκευαστεί φαίνεται ο πιλότος. Το μέγεθός του ταιριάζει με τα στρατιωτάκια της Airfix (από τα οποία είχα ήδη πολλά). Ευκαιρία λοιπόν, το πεζικό μου να αποκτήσει και αεροπορική υποστήριξη.
Το μοντελο φτιάχτηκε το ίδιο μεσημέρι αλλά (surprise) ΔΕΝ κολλήθηκε με UHU Ο μαγαζάτορας μου πούλησε και μια περίεργη κόλλα σε άσπρο σωληνάριο που έγραφε στα ελληνικά: "Κόλλα δια Airfix" ( :shock: :shock: :shock:) με τον παλαιό λογότυπο της εταιρίας. Το ίδιο απόγευμα πήγα και αγόρασα και το Me 109 G-6 με ρουκέτες της ίδιας εταιρίας.
Στη συνέχεια: Καλφάκης (στη Σταδίου στη στοά του θεάτρου), Σπηλιωτόπουλος (στο Παγκράτι), Λυμπέρης (στην Αχαρνών). Το πρώτο κιτ που του έλειπε κομμάτι (Blenheim της Airfix - έλειπε η καλύπτρα) και το πρώτο "σκρατσάρισμα" (η εν λόγω καλύπτρα, με οδοντογλυφίδες και σελοτέηπ :shock: :shock: :shock:), βάψιμο με χρώματα Airfix και οδοντογλυφίδες. Περιοδικό Αεροπορία (ο παππούς της Πτήσης), Πτήση, Μοντέλο, Μodelling
Γνωριμία (1982) με την IPMS και τις εκθέσεις της (στη Μασσαλίας).
Μοναχική πορεία για χρόνια, μέχρι που...... Αρκετά αργότερα (τέλη δεκαετίας 80) γνώρισα τον Γ. Πιστώφ και τον Φ. Ιορδανίδη, και έμπλεξα με τα άρματα, φτιάχνοντας στρατούς για Wargames (τον καιρό εκείνο ένα σχεδόν ιδιωτικό χόμπυ, με το πολύ 20 ασχολούμενους πανελλαδικά).
Η συνέχεια γνωστή.
Α ρε μπαγάσα τι μας θύμισες.................
ΔΚ
-
Αυγουστος-Σεπτεμβριος του '94 ητανε οταν ειπα να φτιαξω το πρωτο μοντελο , ενα F14 Tomcat της Heller απ'το 107 Airwaves.. Ητανε δυο φιλοι μου τοτε που μοντελαραν και μ'εβαλαν κι εμενα στο τριπακι , στην αρχη για να περναει η ωρα στο σπιτι αλλα μετα κολησα! Μαζευομασταν με τα παιδια στον Κωνσταντινο με τις ωρες και "φιλοσοφουσαμε" πολλες φορες μεχρι να κλεισει το μαγαζι! Ηταν το στκεκι μας . Τελικα μετα απο κανα χρονο βρηκα τη κλιση μου και εγινα αρματας .
Να πω ενα μεγαλο ευχαριστω στους φιλους και δασκαλους μου Κωνσταντινο Γωγη-ο μαγος των διοραματων, Χρηστο Αποστολοπουλο-Fu man Tsou , Δημητρη Κολια-τρελοκομειο και βεβαια στον Σταυρο Σουλη που δεν ετυχε να τον γνωρισω αλλα τον διαβαζα στο Modeling .
-
Αρχή εγένετο εν έτη 1974 με ένα Wellington μάλλον της Matchbox τώρα κλίμακα που να θυμάμαι, ήμουν μόλις 6-7 χρονών. Θυμάμαι όμως οτι είχε κόλλα μέσα στο κουτί. Μετά ακολούθησαν ένα Swordfish, ένα Zero, ένα Mustang και το καταδρομικό Ajax. Αμα σας πώ οτι με λίγο κόλλα και λίγο μπογιά είχα κα΄νει και σκουριές στο σκαρί του Αίαντα θα με πιστέψετε ; όχι ε ; κι όμως.
Φυσικά όλα πήγαν υπερ πίστεως άλλοτε απο κανα ξαδελφάκι , άλλοτε απο απροσεξία άλλοτε απο τη μαμά και έτσι πέρασαν τα χρόνια, το ρίξαμε στις γκόμενες :lol: :lol: :lol:, μετά στα επαγγελματικά :evil: :evil: :evil: ΑΛΛΑ πάντα όταν πέρναγα απο βιτρίνα με ανάλογο περιεχ'ομενο κόλλαγα. Που και πού έπαιρνα κάποιο κιτ όπως το έρημο το παντσεράκι, κανά χρωματάκι, ένα αερογράφο της πλάκας. κλ.π. μέχρι που μπήκα εδώ και κόλλησα. Τα υπόλοιπα γνωστά. ::salut::
-
Αυγουστος-Σεπτεμβριος του '94 ητανε οταν ειπα να φτιαξω το πρωτο μοντελο , ενα F14 Tomcat της Heller απ'το 107 Airwaves.. Ητανε δυο φιλοι μου τοτε που μοντελαραν και μ'εβαλαν κι εμενα στο τριπακι , στην αρχη για να περναει η ωρα στο σπιτι αλλα μετα κολησα! Μαζευομασταν με τα παιδια στον Κωνσταντινο με τις ωρες και "φιλοσοφουσαμε" πολλες φορες μεχρι να κλεισει το μαγαζι! Ηταν το στκεκι μας . Τελικα μετα απο κανα χρονο βρηκα τη κλιση μου και εγινα αρματας .
Να πω ενα μεγαλο ευχαριστω στους φιλους και δασκαλους μου Κωνσταντινο Γωγη-ο μαγος των διοραματων, Χρηστο Αποστολοπουλο-Fu man Tsou , Δημητρη Κολια-τρελοκομειο και βεβαια στον Σταυρο Σουλη που δεν ετυχε να τον γνωρισω αλλα τον διαβαζα στο Modeling .
Σύχναζες και εσύ στον Κωνσταντίνο,ε???
-
.....
Στη συνέχεια: Καλφάκης (στη Σταδίου στη στοά του θεάτρου), Σπηλιωτόπουλος (στο Παγκράτι), Λυμπέρης (στην Αχαρνών). .....
τι είπες τώρα...
Σπηλιωτόπουλος
μακράν το πιο cult μοντελάδικο της χώρας, για να μην πω του κόσμου ολόκληρου
περιγράφω:
μακρόστενο καταστημα με στενές βιτρίνες και στο εσωτερικό
ο αριστερός τοίχος γεμάτος μοντέλα όλων των γνωστών τότε εταιρειών (matchbox, airfix, tamiya, italaerei, esci)
στο βάθος αλλά και δεξιά είδη ...."νεωτερισμών", απο σωβρακοφανέλες, σωβρακολάστιχα έως καλτσοδέτες και κολλάρα για πουκάμισα.
και το μεγαλο ερώτημα:
τι γύρευες εσύ στο Παγκράτι ?
:lol:
Σ.Σ.
-
Καταρχήν το θέμα είναι από τα πιο "συγκινητικά"
και συγχαρητήρια για αυτό. ::icon_thumright::
Ήμουν μικρό παιδί [3 ετών περί 1980] (λες και τώρα μεγάλωσα :D) και χάζευα (και όχι μόνο :D)
τα 48αρια προπελάτα του Πατέρα μου και τα 72αρια βομβαρδιστικά (κυρίως Β'ΠΠ έφτιαχνε).
Μιλάμε για τρελές αερομαχίες. Βαμμένα με πινέλο (ακόμα τέτοιο πινέλο δεν μπορώ να βάψω)
Βf-110 (48αρι της Monogram) εναντίων Ju-87 (48αρι επίσης της Monogram) :shock:
Το άσχημο ήταν ότι όποιο έχανε την αερομαχία (στα χέρια μου πάντα) μάλλον κατέληγε στο πάτωμα.
Να μην σας περιγράψω το περίλυπο βλέμμα του ανθρώπου που τα έφτιαξε βλέποντάς τα μετά τις αερομαχίες...
(όχι ότι είχε και επιλογή να μην μου τα δώσει ο άνθρωπος :D)
[είχε κρατήσει και πολλά αποκόμματα από τα κουτιά -και τα σακουλάκια της Airfix- που έφτιαχνε, που ακόμα τα έχω]
Βάλτε τώρα και τον Παππού (ΣΜΧΟΣ εν αποστρατεία) να μου διηγείται ιστορίες με τα ΒΕΛΟΣ (που σταματούσαν στον
Αστακό στη διάρκεια του Μεσοπολέμου για μεζέδες και τις ιστορίες που απογειώθηκε ένα απο το Φάληρο με έναν υπόλογο στον
πλωτήρα του, ο οποίος φοβήθηκε να βουτήξει στο νερό όταν μπορούσε και όταν προσθαλασσώθηκε το υδροπλάνο, μετά
από σημάδια με φωτιές που άναβαν οι μηχανικοί να ειδοποιήσουν τον πιλότο, ό άνθρωπος χρειάστηκε πόσες ώρες για να συνέλθει...),
τα SPITFIRE στην Μέση Ανατολή, και τα DAKOTA στη Κορέα, ε δεν θέλεις και πολύ..... 8)
Κάποια στιγμή (αφού ο πατέρας μου λυπήθηκε τον κόπο του) στα 4.5 μου χρόνια πήγε και μου έφερε αυτό
[imgt]http://k53.pbase.com/u33/modelol/large/21270990.PK26HenschelHS126.jpg[/imgt]
[imgt]http://z.abang.com/f/jsmodel/1/0/K/3/-/-/PK26B.JPG[/imgt]
[Το κουτί δεν πρέπει να ήταν αυτό όμως καθώς αυτό ήταν το νέο σχέδιο της Matchbox]
Την ιστορία την ξέρετε...
5 ώρες δουλειάς
UHU παντού
Στραβοχυμένη πτέρυγα
Στυλίδια... (Όχι όπως αυτά του Μ.Τσώνου στην αεράκατο στην Έκθεση :lol:)
Μπογιά καθόλου.
Μετά το Shock που υπέστη ο ʼνθρωπος με τα μοντελιστικά καμώματα μου
Με πήρε απο το χέρι και αγοράσαμε αυτό

Απο ένα μεγάλο παιχνιδάδικο λίγο μετά από τον Ηλ.Σταθμό της Καλλιθέας παράλληλα με τις γραμμές [δεν ξέρω αν υπάρχει ακόμα]
πήραμε και μπογιές [Molak] και πινέλο. Με έβαλε κάτω. Πρώτα μου είπε θα βάφεις ότι μπορείς και μετά θα κόβεις. Πήρα τα μαθήματα
μου φτιάχνοντας το μοντέλο μαζί του και μετά με άφησε μόνο μου να φτιάχνω τα δικά μου.
Τα 2 μοντέλα αυτά ακόμα τα έχω.... ::cry2::
Έπειτα η ιστορία γνωστή.
Κόλλησα με την 1/72 και την Μatchbox.
Μετά ESCI, Italeri, Fujimi, Hasegawa κλπ κλπ
Με πήγε μετά από κάνα δύο χρόνια στο μαγαζάκι στη Σταδίου 48 (ξέρετε, στη Στοά...)
ΚΑΛΑ Ε;
ΝΑΟΣ!!!
ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΟΛΑ!!!
Τί όμορφο μαγαζί! [ξέρω μικρό, αλλα... παράδεισος]
Χάζευα με τις ώρες τις βιτρίνες εκεί, κάποιες φορές τόσο πολύ που
ο ʼνθρωπος εκεί αρρώσταγε που με έβλεπε. :D με τραβούσε από το χέρι
ο Πατέρας μου να φύγουμε.... (Κ.Καλφάκη συγνώμη :D)
Μετά με πήγε και στο μαγαζί 3ης Σεπτεμβρίου που ήταν ένας Κύριος
με μουστάκι, ο Γίος του (μάλλον πιλότος) είχε φτιάξει καμιά 15αριά F-4 1/48
με πιο όμορφο από όλα ένα με ένα κόκκινο ήλιο (μεγαλώνοντας έμαθα....F-4J, VF-111...)
Να μην τα γράψω και όλα γιατί θα χαλάσω και το πληκτρολόγιο....
Με το λεωφορείο αργότερα πήγαινα και στο νέο του Κάλφάκη, στην Ιπποκράτους
και με τα πόδια στο Modelling Centre στη Νέα Σμύρνη, οπού ο κακομοίρης ο Γιάννης που το
είχε, του βγάζαμε την πίστη ανοίγοντας όλα τα κουτιά θέλοντας να δούμε την
γράμμωση και τις χαλκομανίες (ας είναι καλά ο ʼνθρωπος με την υπομονή του -
Έφτιαχνε άρματα -Sherman με κοτέτσι επάνω :D)
Αφού βελτιωνόμουν έδειχνα και στον φίλο μου τον Πατέρα μου
τα μοντέλα μου για να του απαλύνω τον πόνο από αυτά που του κατέστρεψα
(που ακόμα μου τη λέει: "Ολο Jet και Jet, φτιάξε και κανένα αληθινό αεροπλάνο με έλικες!")
Τον ʼυγουστο του 1996 έφτιαξα και εγώ ένα "καλό" πλέον με έλικες (αλλά όχι αεροπλάνο)
ένα KAMAN SH-2F στην 1/72 της Airfix (ανατρίχιασα θυμάμαι με το που άνοιξα το κουτί
απο το flash που αντίκρισα).
3 εβδομάδες δουλειά (προς θεού όχι συνεχόμενη :D) και με σύμμαχο το κρυφό μου όπλο
(τον Badger 150 και μία φιάλη πεπιεσμένου αέρα απο το Modelling Centre) που με βοήθησε
να "ξεπεράσω" τα πινελάτα του πατέρα μου...
Μου είχαν πεί και οι φίλοι μου απο τότε, "πήγαινέ το να το δείξεις"
Μετά από ένα σύντομο διάλειμμα 12 ετών :shock: [σπουδες, σπουδες, δουλειά, στρατός κλπ κλπ]
ανακάλυψα μέσω ενός φίλου Αρματά-Διοραματά το Modelclub.gr και την μεγάλη σας παρέα! :D
Είπα δεν το κατεβάζω και στην IMPS να φάμε και λίγο ξύλο; :lol:
(το πρωί της Πέμπτης 22/10/09 ένοιωσα και πάλι σαν μικρό παιδί,
και σαν τον Daniel-son που πήγαινε στην ταινία στο πρώτο του τουρνουά
να τον δείρουν οι -του πρώην Marine του Βιετναμ- μαθητές :lol: :lol:)
Έλεγα "ότι έιναι να γίνει ας γίνει"
Την Κυριακή είδα ένα ταμπελάκι δίπλα του που έλεγε "χρυσό".....
Τι να πώ;
Γνώρισα και κάποιους από εσάς από κοντά (και χάρηκα πολύ γιαυτο :D), όπως και για
το γεγονός ότι παιδιά στην ηλικία μου (σχεδόν) είναι πλέον τα μέλη της IPMS (...μεγαλώσαμε ρε μαμώτο!)
Με περιμένουν άνω των 60 μοντέλων (ορισμένες χαλκομανίες - όσο και να τις πρόσεξα- μάλλον θα έχουν γίνει σούπα πλέον)
Πρέπει να ξεκινήσω και πάλι από την αρχή....να μαθαίνω να μοντελάρω...
Το Hobby του μοντελισμού είναι από τα πιο αγνά και δημιουργικά, οφείλουμε (με όσο χρόνο έχει ο καθένας μας) να το διαφυλάξουμε...
-Συγχαρητήρια Modelclub!
-Συγχαρητήρια ΙPMS Hellas!
Να είστε όλοι καλά
::lovemodel::
-
Μαζευομασταν με τα παιδια στον Κωνσταντινο με τις ωρες και "φιλοσοφουσαμε" πολλες φορες μεχρι να κλεισει το μαγαζι! Ηταν το στκεκι μας . Τελικα μετα απο κανα χρονο βρηκα τη κλιση μου και εγινα αρματας .
Να πω ενα μεγαλο ευχαριστω στους φιλους και δασκαλους μου Κωνσταντινο Γωγη-ο μαγος των διοραματων, Χρηστο Αποστολοπουλο-Fu man Tsou , Δημητρη Κολια-τρελοκομειο και βεβαια στον Σταυρο Σουλη που δεν ετυχε να τον γνωρισω αλλα τον διαβαζα στο Modeling .
Σύχναζες και εσύ στον Κωνσταντίνο,ε???
Ναι , απο οταν ηταν στο 107 μεχρι και που πηγε απεναντι απο τον Καλφακη , ωραιες εποχες!
-
Θυμάμαι πριν πάρα πολλά χρόνια τότε που μου έπαιρνε ο πατέρας μου κάθε βδομάδα το περιοδικό AIRPLANE της DeAgostini το οποίο έδινε πλαίσια για μοντέλα, από εκεί σιγα σιγά με τις κατασκευές μπήκε το μικρόβιο...! :mrgreen:
-
Σπηλιωτόπουλος
μακράν το πιο cult μοντελάδικο της χώρας, για να μην πω του κόσμου ολόκληρου
περιγράφω:
μακρόστενο καταστημα με στενές βιτρίνες και στο εσωτερικό
ο αριστερός τοίχος γεμάτος μοντέλα όλων των γνωστών τότε εταιρειών (matchbox, airfix, tamiya, italaerei, esci)
στο βάθος αλλά και δεξιά είδη ...."νεωτερισμών", απο σωβρακοφανέλες, σωβρακολάστιχα έως καλτσοδέτες και κολλάρα για πουκάμισα.
και το μεγαλο ερώτημα:
τι γύρευες εσύ στο Παγκράτι ?
:lol:
Σ.Σ.
Επίσης ο κύριος Τάκης μαντάριζε και κάλτσες. Ακόμα είχε και μοντέλα (72άρια) της Polystil (που σήμερα πουλιούνται πανάκριβα στο e-bay)
Όσο για το τι γύρευα στο Παγκράτι: Έμενα στον Υμηττό (το πατρικό μου), οπότε συνήθως πήγαινα με τα πόδια για "κατάθεση χαρτζιλικίου" στον κ. Τάκη. ʼραγε τι να κάνει αυτός ο άνθρωπος? Ελπίζω να ζει ακόμα και να είναι καλά.
ΔΚ
-
Καλημερα παιδια..οτι λεει και ο τιτλος ποσο χρονων ξεκινησατε να μοντελαρετε? :mrgreen:
-
Ας κανω την αρχη λοιπον...
Εγω ξεκινησα στα 13 μου χρονια.. ::salut::
-
Το πρώτο μου μοντέλο (μη φανταστείς βαψίματα και τα ρέστα,απλό κόλλημα) το έφτιαξα το 1991.Ήμουν 10 χρονών.Και απο τότε κόλλησα το μικρόβιο...
-
Αρχή-αρχή;;; Τεσσάρων ήμουνα και είχα λυσσάξει για το ρυμουλκάκι της ρέβελ!Το αποτέλεσμα(άβαφο κολλημένο με ούχου), κατέληξε ηρωικά στον πάτο της μπανιέρας! Επειδή το ρυμουλκάκι παρέμεινε αποθημένο, το ξαναπήρα για να το κάνω πλώιμο. :lol: :lol: :lol:
-
Να καταθέσω κι εγώ :)
Το πρώτο μοντελάκι μου ήταν στην Πέμπτη τάξη του δημοτικού εν έτη 1975-6 σε ηλικία 11 χρονών,δωράκι από τον πατέρα μου.
Ήταν θυμάμαι ένα PzKfpw-III Ausf.L της MATCHBOX στην 1/76.Ανοιχτό αμμώδες χρώμα με τροχούς σκούρο καφέ.
Βέβαια τότε απλά τα κολούσαμε και βάζαμε τις λιγοστές χαλκομανίες απάνω.Ούτε χρώματα ούτε βερνίκια.Απλά πράγματα.
Για συναισθηματικούς λόγους το έχω ακόμα χωρίς να έχει πάθει τίποτα :!:
ʼμα θέλετε ανεβάζω και φωτό.
Επί τη ευκαιρία ν'αναφέρω ότι από τότε διατηρώ τα εξώφυλλα όλων των κουτιών από τα κιτ που έφτιαζα.Ίσως θα ήταν ενδιαφέρον να αναπολήσουμε φωτογραφικά σε κάποιο άλλο πόστ(μη σπαμάρουμε το θέμα).
Αυτά από μένα. ::salut::
-
Εγω ξεκινησα οταν ημουν 11 χρονων δηλαδη το 2007 και συγκεκριμενα αρχες Φεβρουαριου :wink:
Με το Tiger I της Academy 1/35. Και βαψιμο παρακαλω 8) ::glossa::
Ειχα κολλησει το πανω μερος του πυργου αναποδα και επειδη δεν κολλαγε το κολλησα με σελοτειπ :mrgreen:
Τωρα...αεροπλανα 4 Ever 8) 8)
::salut:: ::salut::
-
Eγώ ξεκίνησα το 1994,στα 14 μου και ασχολήθηκα έως το 1999.Μετά για λόγους σπουδών και μετέπειτα δουλειάς (ναυτικός),διέκοψα για μία δεκαετία και ξαναασχολήθηκα όταν κατά τύχη άνοιξα μία κούτα στο πατάρι του πατρικού μου που έγραφε ''Μοντελιστικά Γιώργου''!!!! :wink:Βέβαια,ποτέ δε ξέχασα,όλα αυτά τα χρόνια το μοντελισμό,αλλά είπαμε...λόγω δουλειάς δεν υπήρχε περίπτωση να ασχοληθώ :( ʼνεργος πλέον,μοντελάρω ασύστολα :mrgreen: Ελπίζω να βρώ μία δουλειά που να μη ξανασταματήσω το μοντελισμό ΠΟΤΕ :!: :!: :!: ::icon_thumright:: Ίδωμεν... ::salut::
-
Εγώ μόλις στην τρυφερή ηλικά των 10 ετών (το 1990), με το πρώτο κίτ το nebelwerfer της ESCI... βέβαια περιτό να πώ τι επεφύλαξε η μοίρα για το κακόμοιρο (RIP)...
και μετά πλάκωσα τα matchbox και τα airfix....
Αν και παλαιότερα ο πατέρας μου, μου έκανε δώρο τις φιγούρες των ʼγγλων Coldstream Guards στην 1/35 δεν θυμάμαι την μάρκα (και στον αδελφό μου τους Γάλλους και παίζαμε πόλεμο...)
-
Νομίζω οτι παρόμοιο θέμα υπάρχει εδώ:
http://www.modelclub.gr/forums/index.php/topic,214.0.html
-
Παιδιά να καταθέσω και εγώ την δήλωσή μου: άρχισα σε ηλικία 41 1/2 ετών, μικρός έ? Δεν βαριέσαι, ποτέ δεν είναι αργά, έχω να πω όμως ότι την καταβρίσκω, φιλικά Γιάννης
-
εχω απαντήσει ξανά.
σε ηλικία 4ης ή 5ης Δημοτικού,
με Matchbox, Airfix και Heller/Lyra απο το ψιλικατζίδικο της γειτονιάς !
(Μεταξάκης στην Καισαριανή - δεν υπάρχει πλέον)
Σ.Σ.
-
Νομίζω οτι παρόμοιο θέμα υπάρχει εδώ:
http://www.modelclub.gr/forums/index.php/topic,214.0.html
Συνενώθηκαν... 1 ώρα το έψαχνα το ρημάδι...
-
Ηλικια ε ? χμμμ......
43..... :roll:
-
Αν θυμάμαι καλά θα πρέπει να ήταν κάπου στο 1972 η 73 μάλλον κάπου στην β γυμνάσιου. Έτσι από περιέργεια γιατί μου άρεσαν και αρέσουν οι κατασκευές. Χριστούγεννα με τα λιγοστά χρήματα από τα κάλαντα από ένα μικρό μαγαζάκι στον Πειραιά(Δημοτικό θέατρο) που ήταν και ποιο φτηνό από το Marklin με τα τραίνα. Ένα σακουλάκι της Airfix(1/72 τανκσακι).Κολλήθηκε με κόλα από το μαγαζί και βάφτηκε με λαδομπογιές από αυτές που βάφαμε το σπίτι(ο αείμνηστος πατέρας όπως και εγώ δουλεύουμε σε εταιρεία χρωμάτων).Μου άρεσε. Μέχρι το καλοκαίρι είχα πάρει αρκετά από τις οικονομίες μου(ούτε κουλούρι δεν έτρωγα για να αγοράσω τον στρατό μου).Πήρα και στρατιώτες. Έβαλα και τον αδελφό μου στο κόλπο(Είναι μεγαλύτερος και δούλευε-Αεροπλανας) και όποτε μπορούσα του έπαιρνα τις μπογιές του.Ξεκινησαν οι μάχες επάνω στο τραπέζι της τραπεζαρίας. Ομηρικές με τις ώρες. Ήρθε και ο Ναπολέων με την Airfix και το Βατερλό. Εκεί να δείτε. Έκατσα και έβαψα(όπως μπορούσα) κάπου στα 200 στρατιωτάκια. Πήρα και το Αγρόκτημα της Arfix και με τις ώρες οι μάχες.
Αυτά υπάρχουν μέχρι σήμερα σε κούτες που μερικές φόρες τις ανοίγω και τα ξαναστήνω στην δική μου τραπεζαρία πλέον και το απολαμβάνω.
Α!! Τα πρώτα μου δένδρα ήταν αληθινά κλαδάκια από κυπαρίσσια καρφωμένα σε ξυλάκια. Τα έχω ακόμα. Με λένε σκουπιδιάρη.
Βρε παιδιά συγκινήθηκα.
Το απόγευμα μετά την εργασία θα ανέβω στο πατάρι να τα κατεβάσω για να παίξω.
Έρχονται οι διακοπές του Πάσχα.
Ευχαριστω πολυ