Αποστολή από: Christosjager στις Δεκεμβρίου 21, 2010, 09:30:16 μμ
έχω καιρό να ποστάρω κάτι και είπα να ρίξω καμία φωτό,
η φιγούρα είναι στα 75mm από Pegaso με μετατροπή μόνο στο κράνος το οποίο από Μοντεφορτίνο έγινε Αττικό, βάφτηκε με ακρυλικά εκτός από τα μεταλλικά μέρη τα οποία βάφτηκαν με μελάνια.
Το σήμα στην ασπίδα είναι ο "Κεραυνοβόλος Έρωτας" το προσωπικό σήμα του Αλκιβιάδη.
Εύχομαι καλές γιορτές σε όλους με υγεία,
Χρήστος
(http://postimage.org/image/1nynxecp0/)
(http://postimage.org/image/1nypkxp6s/)
(http://postimage.org/image/1nyr8h1ok/)
(http://postimage.org/image/1nysw0e6c/)Αποστολή από: siva στις Δεκεμβρίου 21, 2010, 10:10:05 μμ
Επίσης καταπληκτική η βάση! Το πτηνό ωραία λεπτομέρεια! ::icon_thumright::
Καλές γιορτές και σε σένα Χρήστο με υγεία!
Αποστολή από: Θάνος_79 στις Δεκεμβρίου 21, 2010, 10:39:52 μμ
::eusa_clap:: ::eusa_clap:: ::eusa_clap:: ::eusa_clap::
Αποστολή από: lewton στις Δεκεμβρίου 21, 2010, 10:49:29 μμ
Αποστολή από: farmer121 στις Δεκεμβρίου 22, 2010, 02:45:21 μμ
πολλη καλος ::icon_thumright:: !!!
Αποστολή από: Stavros στις Δεκεμβρίου 22, 2010, 06:45:25 μμ
::eusa_clap:: ::eusa_clap:: ::eusa_clap:: ::eusa_clap:: ::eusa_clap::
::salut::
Σ.Σ.
Αποστολή από: philio στις Δεκεμβρίου 22, 2010, 07:23:34 μμ
Καλές γιορτές ::salut::
Αποστολή από: captain στις Δεκεμβρίου 22, 2010, 08:46:26 μμ
Αποστολή από: Christosjager στις Δεκεμβρίου 23, 2010, 09:03:23 μμ
Χρόνια πολλά με υγεία. ::love7::
Χρήστος
Αποστολή από: Hummel Moss στις Δεκεμβρίου 23, 2010, 09:15:08 μμ
Αποστολή από: Κ. Καριωτέλλης στις Δεκεμβρίου 24, 2010, 08:10:12 πμ
Καλα Χριστουγεννα σε ολους και χρονια πολλα για τη γιορτη σου
ΚΚ
Αποστολή από: sirhogr στις Ιανουαρίου 03, 2011, 10:53:14 μμ
Αποστολή από: arxo στις Ιανουαρίου 04, 2011, 12:54:21 πμ
Αποστολή από: Tzanos στις Ιανουαρίου 04, 2011, 11:10:29 πμ
Αποστολή από: Trutch στις Ιανουαρίου 07, 2011, 04:12:59 πμ
Αποστολή από: christoskats στις Ιανουαρίου 12, 2011, 07:02:26 μμ
Αποστολή από: Idomeneas στις Φεβρουαρίου 06, 2011, 01:41:26 μμ
Τωρα οσον αφορα την μετατροπη, μερικες λεπτομερειες προδιδουν την ιταλικη προελευση του Αλκη. Το κρανος δεν ακολουθει και πολυ τις γραμμες του αττικου/χαλκιδικου, αν και ανοικτοι στο προσωπο και οι δυο τυποι συνηθως ειχαν εστω την νυξη επιρυνιου. Οι παραγναθιδες επρεπε να ειναι λεπτοτερες και με αλλες καμπυλες, ενω ο λοφιοστατης επρεπε να ειναι μικροτερος και με αλλο σχημα. Το λοφιο καθεαυτο ειναι μια χαρα. Τα σανδαλια δε ειναι χαρακτηριστικα caligae. Και μια και ηδη ψειριζω την μαιμου, μια λεπτομερεια που εχει ξεφυγει (αν και την εχει και το αρχικο μοντελο) ειναι το μηκος του αορτηρα του ξιφους και η θεση. Θα επρεπε να ειναι ακριβως στο υψος της μεσης με λιγοτερα μποσικα και απο τα αριστερα. Ο λογος που φοριοταν τοσο ψηλα ηταν χρηστικος. Οι Ελληνες αντιθετα με τους Ρωμαιους τραβουσαν το ξιφος με διαγωνια κινηση. Το ξιφος σε μια μαχη εκ παραταξεως, συνηθως δρουσε ως αντικαταστατης χαμενου δορατος, ή για νυξεις εν μεσω ωθισμου. Πως ομως τραβας το ξιφος οντας συνασπισμενος, με το ενα χερι ενω αυτο δεν ειναι σε μια σταθερη ζωνη και να βγαινει απο την θηκη? Γιαυτο ηταν σχετικα κοντος ο αορτηρας. Ενω συνωθιζονταν με την ασπιδα στο αριστερο, με το δεξι επιαναν την λαβη του ξιφους και την εγερναν προς τα κατω μεχρι το κατω ακρο της θηκης να φτασει το υψος της μασχαλης περιπου. Μετα κλεινοντας το μπρατσο στην ουσια μαγκωναν σταθερα την θηκη και εσυραν το ξιφος. Οι Λακεδαιμονιοι με την εισαγωγη του ακομα πιο κοντου ξιφους ειχαν αλλη πρακτικη. Λογω του μικρου μηκους στην θηκη υπηρχαν τα ενωτια (αυτακια) που κρατουσαν το ξιφος ωστε να μην πεσει απ την θηκη κατα την μαχη. Επρεπε να σφιξουν την θηκη για να χαλαρωσουν αυτα, οποτε οι περισσοτεροι αντι να φορανε την θηκη, την κρατουσαν στο αριστερο χερι μαζι με την αντιλαβη της ασπιδας. Ετσι το τραβουσαν ταχυτατα.
Ελπιζω να μην εγινα σπαστικος, οι παρατηρησεις ειναι καθαρα καλοπροαιρετες.
Αποστολή από: sirhogr στις Φεβρουαρίου 10, 2011, 11:20:40 μμ
Εξαιρετικο βαψιμο, ειδικα στο προσωπο, το θωρακα και το καρε στο κρανος.
Τωρα οσον αφορα την μετατροπη, μερικες λεπτομερειες προδιδουν την ιταλικη προελευση του Αλκη. Το κρανος δεν ακολουθει και πολυ τις γραμμες του αττικου/χαλκιδικου, αν και ανοικτοι στο προσωπο και οι δυο τυποι συνηθως ειχαν εστω την νυξη επιρυνιου. Οι παραγναθιδες επρεπε να ειναι λεπτοτερες και με αλλες καμπυλες, ενω ο λοφιοστατης επρεπε να ειναι μικροτερος και με αλλο σχημα. Το λοφιο καθεαυτο ειναι μια χαρα. Τα σανδαλια δε ειναι χαρακτηριστικα caligae. Και μια και ηδη ψειριζω την μαιμου, μια λεπτομερεια που εχει ξεφυγει (αν και την εχει και το αρχικο μοντελο) ειναι το μηκος του αορτηρα του ξιφους και η θεση. Θα επρεπε να ειναι ακριβως στο υψος της μεσης με λιγοτερα μποσικα και απο τα αριστερα. Ο λογος που φοριοταν τοσο ψηλα ηταν χρηστικος. Οι Ελληνες αντιθετα με τους Ρωμαιους τραβουσαν το ξιφος με διαγωνια κινηση. Το ξιφος σε μια μαχη εκ παραταξεως, συνηθως δρουσε ως αντικαταστατης χαμενου δορατος, ή για νυξεις εν μεσω ωθισμου. Πως ομως τραβας το ξιφος οντας συνασπισμενος, με το ενα χερι ενω αυτο δεν ειναι σε μια σταθερη ζωνη και να βγαινει απο την θηκη? Γιαυτο ηταν σχετικα κοντος ο αορτηρας. Ενω συνωθιζονταν με την ασπιδα στο αριστερο, με το δεξι επιαναν την λαβη του ξιφους και την εγερναν προς τα κατω μεχρι το κατω ακρο της θηκης να φτασει το υψος της μασχαλης περιπου. Μετα κλεινοντας το μπρατσο στην ουσια μαγκωναν σταθερα την θηκη και εσυραν το ξιφος. Οι Λακεδαιμονιοι με την εισαγωγη του ακομα πιο κοντου ξιφους ειχαν αλλη πρακτικη. Λογω του μικρου μηκους στην θηκη υπηρχαν τα ενωτια (αυτακια) που κρατουσαν το ξιφος ωστε να μην πεσει απ την θηκη κατα την μαχη. Επρεπε να σφιξουν την θηκη για να χαλαρωσουν αυτα, οποτε οι περισσοτεροι αντι να φορανε την θηκη, την κρατουσαν στο αριστερο χερι μαζι με την αντιλαβη της ασπιδας. Ετσι το τραβουσαν ταχυτατα.
Ελπιζω να μην εγινα σπαστικος, οι παρατηρησεις ειναι καθαρα καλοπροαιρετες.
Αν μη τι αλλο δεν ηξερα τπτ ::dontknow:: απ'ολα αυτα! ::thanks_smilie::
Αποστολή από: thanos mav στις Φεβρουαρίου 11, 2011, 09:06:45 μμ