Σήμερα έγινε κάτι που με χαροποίησε ιδιαίτερα!
Πήγα στον Καλφάκη στο Γαλάτσι, για να πάρω κάτι χρώματα (άσχετο: δεν είναι πολύ σπαστικό, να ξεκινάς το βάψιμο και να ανακαλύπτεις ότι το χρώμα που θες, τελείωσε ή ξεράθηκε???)
Μπαίνοντας μέσα, έρχομαι φάτσα κάρτα με έναν συνάδελφο από την δουλειά!!!!
Ο τύπος, δεν είχε καμία σχέση με τον μοντελισμό. Ήξερε ότι ασχολούμαι, αλλά πέραν από τις τυπικές ερωτήσεις (και παραδόξως όχι σπαστικές τύπου "ακόμη ασχολείσαι με αυτά" κ.λ.π σάχλες), δεν είχε δείξει κάποιο ενδιαφέρον.
Στην ερώτησή μου τι κάνει εκεί πέρα, μου έδωσε την αφοπλιστική απάντηση, ότι έψαχνε εδώ και καιρό κάτι για να ξεκολλήσει τον γιο του (ηλικίας 7 ετών), από τον υπολογιστή και σκέφτηκε αυτό τον τρόπο.
Επέλεξε λοιπόν ένα μοντέλο (το spitfire στην 1/72 της Italeri), πήρε και ένα starter set, με κοπιδάκι, κόφτη και μια κόλα και έφυγε με την ελπίδα ότι θα πιάσει τόπο η αγορά... Μάλιστα μου είπε ότι το κόστος, δεν φτάνει σε τίποτα, το κόστος ενός παιχνιδιού στο PSP.
Μετά από τηλεφωνική επικοινωνία που είχα πριν από λίγο, μου είπε ότι ο μικρός, όχι μόνο κατενθουσιάστηκε, αλλά ήδη το είχε φτιάξει και αύριο θα πάει και για τα χρώματα.
Μάλιστα μου είπε ότι εδώ και καιρό είχαν να καθίσουν μαζί και να ασχοληθούν με κάτι κοινό και του άρεσε και εκείνου η εμπειρία.
Ενθουσιασμένος και εγώ σκέφτομαι τι μπορεί να γίνει εάν υπάρξει επιτέλους και λίγη μοντελιστική παιδεία. Ας συνεχίσουμε λοιπόν να διαδίδουμε τον μοντελισμό, απλά, αθόρυβα και πολλές φορές χωρίς να το καταλαβαίνουμε, γιατί τα μηνύματα είναι ελπιδοφόρα...
