απίστευτη η δουλειά του Van Gills, αν σκεφτεί κανείς ότι η κεντρική φιγούρα είναι η γνωστή στην 1/35 και οι υπόλοιπες ιδιοκατασκευές - όπως είπε ένας άλλος μοντελιστής - σε κλίμακα 1/700
τώρα μπαίνει ένα ...φιλοσοφικό ερώτημα
είναι προτιμότερο να απονεμηθεί το Best of Show σε μια κατασκευή με απίστευτα modelling skills ή στις εξαιρετικές ιδιοκατασκευές του Douglas Lee στην 1/35?
Συμφωνώ ότι η δουλειά είναι εκπληκτική και είναι από της δουλειές που γίνεται αυτομάτως trademark του δημιουργού.....
Σίγουρα δηλαδή θα αναφέρεται για τα επόμενα χρόνια δίπλα από το όνομα του Van Gills.
Τώρα για το φιλοσοφικό ερώτημα... νομίζω ότι η κριτική σε τέτοιες εκθέσεις είναι και θα πρέπει να είναι λίγο διαφορετική από κάθε άλλη έκθεση στον κόσμο.
Το επίπεδο είναι τόσο υψηλό που πηγαίνοντας με την κοινή λογική θα έπρεπε να υπάρχουν 4 - 5 best of show...
επειδή αυτό δεν γίνετε έχει οριστεί ατύπως ένα νέο κριτήριο αξιολόγησης που δεν έχει να κάνει με τα αυστηρά πλαίσια του μοντελισμού (σωστή κατασκευή, όμορφο ή πρωτότυπο βάψιμο κλπ)
όλα αυτά άλλωστε θεωρούνται δεδομένα... Αυτό το κριτήριο είναι το effect που προκαλεί η δουλειά σε αυτούς που την βλέπουν από κοντά!
Μπορεί να είναι ένα έντονο συναίσθημα μπορεί να είναι μια διάθεση εξερεύνησης μπορεί ακόμα ακόμα να είναι και ο χρόνος που αφιερώνει ο κόσμος (και οι κριτές) μπροστά σε ένα θέμα.
Έχοντας λοιπόν αυτό κατά νου είμαι υπέρ του να πηγαίνουν τα B.O.S σε τέτοια θέματα παρά σε κάτι εκπληκτικό μεν (κατασκευαστικά) αδιάφορο δε....
Πρόσφατα παραδείγματα...
η μικρή Γιαπωνέζα του Roy Hunt με το συναίσθημα συμπόνιας και φρίκης που προκάλεσε στο κοινό,
η βινιέτα Konrad III του Phil Stutchinskas που βλέποντας την ένιωθες το κρύο και την κούραση του πολέμου,
το διόραμα End of an Era του Duglas Lee με την απιστευτη μαχη Δαυιδ (ιππικο) και Γολιάθ (αρματα).
Θέμα: Φωτο από Euromilitaire 2008 (Αναγνώστηκε 4050 φορές)
