Δεν θα μπορούσα να ισχυρισθώ πως είμαι καλός μοντελιστής. Με τα δικά μου μάτια μάλλον επιεικώς μέτριος, με άλλα λόγια αρπακολλατζής από τους λίγους...
Όμως, μπορώ να πω πως γνώρισα από την αρχή "ίσως την καλύτερη εποχή του μοντελισμού από το 1981...", όπως ήταν το σλόγκαν μιας γνωστής διαφήμισης καταστήματος του κέντρου.
Η ιστορία μου με το χόμπι, το οποίο υπεραγαπώ, παρόλο δεν του έδωσα πρώτη προτεραιότητα την εποχή που έπρεπε και δεν είχα εκτός από την "αιώνια μυωπία" μου και πρεσβυωπία, πέρασε διάφορες φάσεις που μάλλον είναι συνυφασμένες με την ανάπτυξη και την ιστορία του εδώ.
Α' περίοδος:
Η προϊστορική (μέσα δεκαετίας του '70). Παιδάκι του δημοτικού με μπαμπά που έπιανε το χέρι του και τα 2 μοντέλα που μου έκαναν δώρο γενεθλίων να τα συναρμολογεί χωρίς να τα βάψει (δεν είχε χρώματα) κι εγώ να βλέπω άφωνος την δημιουργία. Ακόμα δεν είχα αποκτήσει ιδιαίτερο παρά μικρό ενδιαφέρον... Τα μοντέλα ήταν Revell.
B' περίοδος:
Η αρχαία (δεκαετία του '80) Πάλι δεν ήταν μέσα στις πρώτες μου εξωσχολικές ασχολίες ο μοντελισμός. Τότε έπαιζα με μια παρέα σχολικών και συγγενικών φίλων περισσότερο Subbuteo, που κάποια στιγμή, επειδή το βάψιμο απογείωνε σε ομορφιά τις τυποποιημένες φιγούρες, θα με μυούσε και στο βάψιμο. Έφτιαξα αρκετά Matchbox, που δεν έβαφα, και λίγα Airfix - Revell. Ψώνιζα από ένα ψιλικατζίδικο της γειτονιάς κυρίως. Αγόρασα τις πρώτες Πτήσεις που είχαν ειδικές σελίδες για μοντελισμό, και προς το τέλος της δεκαετίας ανακάλυψα το Μοντέλο, αμιγώς μοντελιστικό περιοδικό με πολλές σελίδες, θέματα και ασύγκριτη ποιότητα, πρωτοφανή τότε (από το χειμώνα 1985-86) που άρχισε να με κάνει λίγο πιο φανατικό του χόμπι, σε βαθμό να πηγαίνω σε μοντελιστικά καταστήματα στο κέντρο της Αθήνας καμιά φορά, να αγοράσω το πρώτο μου σετ χρωμάτων της Humbrol της Luftwaffe (από το υπόγειο της Κάνιγγος) και τα πρώτα μου πινέλα, κόφτη ακόμα δεν είχα...
Δεκαετία του '90 - Η χρυσή εποχή. Ανακαλύπτω προοδευτικά όλο και περισσότερες πτυχές του χόμπι που μ' εντυπωσιάζουν! Ένας σχολικός φίλος, στα μάτια μου ο τέλειος μοντελιστής, με πηγαίνει στον Καλφάκη και αγοράζω εκταμιεύοντας όλη την δόση του χαρτζιλικιού για 2 μήνες το πρώτο 1/72 F-18 της Hasegawa. Θα ήταν και το πρώτο βαμμένο (ο Θεός να το κάνει) μοντέλο, πιο πολύ πασάλλειμα χρώματος, τόσο μεγάλης ποσότητας που είχε κάνει ένα - δύο στρώσεις στα φτερά. Αυτό δεν με πτοεί και συνεχίζω με ολοένα και αυξανόμενο ενθουσιασμό όλη την δεκαετία! Πηγαίνω και πρώτη φορά σε έκθεση της IPMS εκεί κοντά στην Ακαδημίας στην Μασσαλίας στην Ελληνοαμερικάνικη Ένωση. Θαμπώθηκα! Το μικρόβιο είχε πιάσει για καλά σε μένα. Τόσο πολύ που κατεβάζω και το πρώτο (και τελευταίο) μοντελάκι: ένα Nieuport 17 σε κλίμακα 1/72 της Esci σε αντίστοιχη έκθεση στο πάρκο Ελευθερίας που ήταν κοντά στο σπίτι μου και κράτησε πολλές μέρες. Θεωρώ αυτήν την δεκαετία ως την καλύτερη που βίωσα. Υπήρχαν ειδικά καταστήματα σε κάθε γωνιά σχεδόν της Αθήνας. Ακόμα και ένα μικρό στην γειτονιά μου στα Ιλίσια! Παράλληλα πήγαινα με το ηλεκτρικό (δεν υπήρχε Μετρό τότε) ως την Καλλιθέα που είχε ένα που έκανε σεμινάρια τα Σάββατα που δεν δούλευα και παρακολούθησα 2-3. Αυτή την δεκαετία εξειδικεύτηκα. Απέκτησα εργαλεία, βιβλιογραφία, κάποιες βασικές μοντελιστικές τεχνικές, που ως τότε αγνοούσα, πράσβαση σε πολλά και ποιοτικά καταστήματα, κιτ και εργαλεία.
Δ' περίοδος:
Η σύγχρονη (μέσα δεκαετίας του 2000 και έπειτα) Πλέον η ενασχόλησή μου, μπορεί να μην είναι καθημερινή αλλά είναι εβδομαδιαία. Υπάρχει, όμως, κι ένα μικρό εμπόδιο πλέον - η πρεσβυωπία που με υποχρεώνει να αποκτήσω φως με μεγεθυντικό φακό για να βάφω λεπτομερώς. Ανακαλύπτω τον μοντελισμό στο Internet. Αρχίσω να συλλέγω (λίγα πάντως) ηλεκτρικά τραίνα, και να φτιάχνω σπιτάκια Kibri, Faller και Vollmer, μεταξύ άλλων. Να συλλέγω diecast μινιατούρες, από 1/500 (Herpa) μέχρι 1/18 (Autoart). Να αποκτώ διάφορα είδη κόλλες, χρώματα, εργαλεία κοπής, φύλλα πλαστικού, στόκους, επιφάνεια κοπής, λίμες, τριών διαφορετικών βαθμών ντουκόχαρτα, βερνίκια, ειδικής παραγγελίας χαλκομανίες με ελληνικά σήματα ή ακόμα σβάστικες που δεν είχαν τα κιτ ... - κοντολογής όλα τα απαραίτητα εργαλεία που διαφήμιζαν τα ειδικά φυλλάδια - μέχρι φτηνό αερογράφο και πλαστικό κομπρεσέρ από κουπόνι, προσφορά μοντελιστικού καταστήματος σε περιοδικό του χώρου, που όμως, αποφεύγω να χρησιμοποιήσω και προκρίνω την χρήση σπρέι χρωμάτων. Τότε γιγαντώθηκε για μένα η δραστηριότητα αυτού του είδους. Και κάπου μετά την δεκαετία των δύο μηδενικών έρχεται η κρίση για να μείνει, και εντείνεται μια δεκαετία αργότερα με την Πανδημία, επηρεάζοντας και το χόμπι με κίνδυνο να πάψει να είναι στις πρώτες επιλογές του ελεύθερου χρόνου μου και να καταστεί ψιλοπολυτέλεια... Αλλά, όπως προανέφερε και κάποιος, προσπαθώ να θυμάμαι τις όμορφες εποχές και να διατηρώ ακμαίο το ηθικό
