πρωινοί - πρωινοί όλοι οι λασπουριάρηδες 
Σ.Σ.
Αυτό θα το εκλάβω ως κομπλιμέντο!
Κατ' αρχήν να σας ευχαριστήσω εκ νέου όλους για την βοήθεια, ούτε στον ύπνο μου δεν θα είχα φτάσει ως εδώ χωρίς αυτήν.
Λοιπόν, όσον αφορά τις εξωτερικές πλαϊνές δεξαμενές καυσίμου και κατόπιν θέασης δεκάδων φωτογραφιών από καμένα Τ-55-62-72-ρίζα δύο, όπου σε κανένα δεν έχουν εκραγεί τα ντεπόζιτα, θα τις αφήσω ως έχουν αλλά θα προσπαθήσω να περάσω τα σωληνάκια, δεν είναι πολλά, καμμιά δεκαριά
Να ευχαριστήσω και τον nino1969 που μου έστειλε το διάγραμμα σύνδεσης των ντεπόζιτων και μου άναψε φωτιές, νά'σαι καλά Νικόλα, αν χρειαστείς ποτέ μάρτυρα υπεράσπισης μίλα μου...
Τώρα το θέμα είναι ο πύργος του Τ-62. Μου λέει ο nino1969 (αυτό ο άνθρωπος με μισεί και δεν το έχει καταλάβει) οτι ο πύργος ήταν χυτός. Τα παίρνω άγρια και του λέω ρε φίλε και εγώ έχω χυτό κορμί, τραβάς κανένα ζόρι; Οχι μου εξηγεί, απλά πρέπει να αναπαραστήσω επί της επιφανείας του πύργου τα σημάδια από το καλούπι, κοινώς να τον αγριέψω λιγάκι. Προτείνω να τον δέσω με κοντή τριχιά να αγριέψει, ξανά όχι ο δάσκαλος, πρέπει να το κάνω ή με το σβουράκι ή με κόλλα και οδοντόβουρτσα.
Καθότι μέγας βαρεμάρας επιλέγω το σβουράκι αλλά μία δοκιμή σε sprue με πείθει πως αυτά δεν είναι για μένα και αντί για χυτό θα κατέληγα με χυμένο πύργο. Στο μπάνιο λοιπόν για οδοντόβουρτσα όπου και τραβάω την προσοχή της Ελένης η οποία ρωτάει τι ακριβώς ψάχνω. Απαντώ πως θα πάρω μία οδοντόβουρτσα για να κάνω χυτό τον πύργο του Τ-62 και η Ελένη παίρνει το βλέμα της λέαινας που κοιτάει τις ζέβρες μέσα από τα χόρτα. Τακτική υποχώρηση στον πάγκο και βαθιά σκέψη μέχρι που παρατηρώ πως η κόλλα Humbrol που χρησιμοποιώ έχει μέσα ένα πολύ όμορφο πινελάκι το οποίο μάλιστα είναι και πιο βολικό για την κλίμακα από τον οδοντόβουρτσα. Και ξεκίνησα...
Πέρναγα μία περιοχή περίπου 2cm
2 με κόλλα, περίμενα κάπου 20sec και μετά κτυπούσα κάθετα με το πινελάκι την επιφάνεια. Σταματούσα μόλις το πινελάκι απομακρυνόμενο από την επιφάνεια του πύργου σήκωνε λεπτές ίνες πλαστικού. Και πάμε πάλι στην γειτονική περιοχή μέχρι που όλος ο πύργος έγινα σαν την Σελήνη. Μόλις στέγνωσαν όλα ομολογώ πως τρομοκρατήθηκα! Ο πύργος γυάλισε σα λαδοπόντικας και μου φάνηκε οτι τον έχω καταστρέψει ανεπιστρεπτί. Μύνημα στον nino ο οποίος με καθησυχάζει και μου δίνει το GO για τη συνέχεια η οποία ήταν να περάσω ένα χέρι άσπρο hycote για να δω μήπως έχω κάνει τίποτα χοντράδες. Ετσι φτάσαμε εδώ:
Παρακαλώ τη γνώμη σας.
