Εχετε νιώσει ποτέ την ανάγκη να δαγκώσετε ωμή σάρκα; Να τρέξετε γυμνοί κάτω από το φεγγαρόφωτο; Εχετε ακούσει ποτέ το λάγνο κάλεσμα της σκοτεινής πλευράς να σας φιθυρίζει από τις σκιές του μυαλού σας; Για μένα τουλάχιστον η σκοτεινή πλευρά ακούει στο όνομα philio
Εδώ και καιρό έβλεπα τις απίστευτες κατασκευές του και ένοιωθα όλο και πιο ισχυρή την ανάγκη να φτιάξω κάτι ανάλογο. Τελικά ενέδωσα και αποφάσισα να αφεθώ στην άβυσσο και να κυλιστώ στη λάσπη των πιο σκοτεινών λαβυρίνθων της άλλης πλευράς. Θα έφτιαχνα ένα άρμα...
Η πρώτη σκέψη ήταν να πάρω ένα ίδιο κιτ και να το φτιάξω για να δείξω στον γηραιό αυτό κύριο τι εστί μοντελισμός Ωριμότερη αντιμετώπιση της κατάστασης (σιγά μην το κάνω σαν του philio, τα χάλια μου θα κάνω!) και η χρόνια πλέον έλλειψη χρόνου με έκαναν να ξεθάψω από το στοκ ένα 1/72 Revell Challenger I Mk2. Φαινόταν ωραίο και ιδανικό για γρήγορη κατασκευή και γινόταν και ερημί γιατί έδρασε, με επιτυχία, στον πρώτο πόλεμο του Κόλπου το 1991. Και έτσι, με τις πόρτες της λογικής να κλείνουν πίσω μου, ξεκίνησα.
Στα θετικά του κιτ η πολύ καλή ποιότητα χύτευσης και η εξαιρετική, για μένα τουλάχιστον λεπτομέρεια. Σε σύγκριση με όσες φωτό είχα στα χέρια μου τομοντέλο είναι ακριβέστατο πλην ελαχίστων λεπτομερειών από ότι μπόρεσα να διακρίνω. Επίσςη εντύπωση μου έκανε ο τρόπος προστασίας πάνω στο sprue των return rollers της ερπύστριας, μία σαφής ένδειξη του σεβασμού του κατασκευαστή προς τον πελάτη.
Στα προβλήματικά σημεία τώρα. Σε 4 τροχούς υπάρχει ένα εμφανέστατο sink mark. Λίγη κυανοακριλική, μία σταγόνα zip kicker και λίγο τρίψιμο διόρθωσαν το πρόβλημα. Στον πυργίσκο υπήρχε επίσεις ένα άσχημο sink mark στη θυρίδα του αρχηγού αλλά επειδή εκεί πρέπει να κολλήσετε ένα μικρό κομμάτι πλαστικού το οποίο αναπαραστά το καπάκι της θυρίδας διόπτευσης, δεν υπάρχει πρόβλημα. Επίσης στη δεξιά πλευρά του πύργου το εμπρός μέρος της θωρακισμένης θήκης του συστήματος TOGS είναι εντελώς επίπεδο ενώ στο πραγματικό υπάρχει θωρακισμένη θυρίδα που ανοίγει προς την πλευρά του πύργου. Και αυτό διορθώνεται πολύ εύκολα.
Και ξεκίνησε η συναρμολόγηση. Σε ελάχιστο χρόνο, κάτω από μία ώρα, είχα φτάσει εδώ.
Πρόβλημα Νο 1. Εκατέρωθεν του πύργου υπάρχουν αρκετές θέσεις αποθήκευσης. Τα τοιχώματα των θέσεων αυτών είναι
ΕΝΤΕΛΩΣ εκτός κλίμακας. Μία λύση ήταν να τα φτιάξω from scratch (
) αλλά ακόμα και η σκοτεινή πλευρά έχει τα όριά της. Ετσι αποφάσισα να τα σκεπάσω με καναβάτσο. Πήρα χαρτί κουζίνας και έκοψα κομμάτια στα μέτρα που ήθελα για να καλύψω τα πλαϊνά. Υστερα με ένα πινέλο τα έβρεξα με αιραιωμένη σε ατλακόλ και με προσοχή τους έδωσα τη μορφή που ήθελα κανονίζοντας να ακολουθούν τις γωνίες του άρματος και να θυμίζουν καναβάτσο. Η τεχνική είναι απλούσταση και αν και τη χρησιμοποιώ για πρώτη φορά, αρέσκομαι να πιστεύω οτι μάλλον τα κατάφερα.
Scratch build! Από αλουμινόφυλλο έφταξα ένα κάλυμα για το TOGS.
Αστάρι (hycote) και ιδού η Χιονάτη σε άρμα.
Preshading. Επειδή το τελικό χρώμα θα είναι αρκετό ανοικτόχρωμο, αποφάσισα οτι το μαύρο θα έδειχνε αφύσικο και έτσι χρησιμοποίησα Humbrol 113 rust...
...και βάψιμο με Humbrol 122 pale stone. Το χρώμα επιλέχτηκε αφού είδα μερικές φωτογραφίες από Challenger εν δράση το 1991. Αφού το ψέκασα μου φάνηκε πολύ ανοικτό αλλά με τα wash και την επικείμενη ταπαιπωρία θα σκουρήνει. Ή τουλάχιστον έτσι ελπίζω... Συνέχεια με τα καναβάτσα που περάστηκαν με ψιλό πινέλο, προσοχή και γαλλικά, ένα χέρι Humbrol 93 sand. Και πάλι το χρώμα είναι προσωπική επιλογή. Θα ακολουθήσουν στεγνό πινέλο με ξανοιγμένο χρώμα και σκόνισμα. Κάποια σημεία που το χαρτί δεν έχει κάτσει καλά θα διορθωθούν κε κυανοακρυλική.
Τελευταία εργασία μέχρι τώρα το βάψιμο των θωρακισμένων κρυστάλλων παρατήρησης στη θυρίδα του αρχηγού. Αρχικά περάστηκαν με Humbrol 27003 steel και στη συνέχεια με ένα παχύ στρώμα Humbrol 91325 clear green. Θα τα περάσω και μία παρκετίνη για να αποκτήσουν παραπάνω γυαλάδα.
Τοποθέτησα πρόχειρα τη θυρίδα στη θέση της και με χαρά ανακάλυψα οτι τα θωρακισμένα κρύσταλλα, που μου είχαν χυθεί τα μάτια για να βάψω, είναι πρακτικά αθέατα από τις φυσιολογικές γωνίες που κοιτάει κάποιος ένα μοντέλο.
Αυτή είναι η χαρά του χόμπυ...
Αυτά μέχρι εδώ. Και δεν θα είχα φτάσει μέχρι εδώ χωρίς την αμέριστη βοήθει του nino1969 ο οποίος έδειξε απίστευτη υπομονή απέναντι σε έναν σπαστικό τύπο με άπειρες ερωτήσεις. Ευχαριστώ Νίκο
Λοιπόν, οι γνώσεις μου περί αρμάτων, αν τις καταγράψω με courrier δεκάρια, δε γεμίζουν 2 σελίδες Α4. Τη γνώμη σας τώρα που είναι σχετικά νωρίς, μη μείνουν πολλές χοντράδες και κατεβάσω το μοντέλο στο καρναβάλι της Πάτρας αντί για την έκθεση.
Θέμα: Revell 1/72 Challenger I Mk 2 (Αναγνώστηκε 29443 φορές)
