Να ξεκινήσω με το τι έχω παρατηρήσει εγώ μέχρι τώρα από την συμπεριφορά των "ακρυλικών" χρωμάτων της ΤΑΜΙΥΑ, καθότι τα χρησιμοποιώ τουλάχιστον κατά 95% στα βαψίματα με αερογράφο.
- Στην αραίωσή τους με οινόπνευμα δίνουν ένα αποτέλεσμα πολύ ματ και αν δεν έχουν αραιωθεί καλά έως αρκετά, ενδέχεται να δώσουν "sandy build-up". Αυτό οφείλεται κυρίως στην πολύ έντονη εξάτμιση του οινοπνεύματος και στο γεγονός ότι το χρώμα κατά τη διαδρομή του από το στόμιο του αερογράφου μέχρι την επιφάνεια του μοντέλου, έχει ήδη στεγνώσει. (αν μάλιστα ψεκάζουμε και με υψηλή πίεση, το φαινόμενο είναι ακόμα πιο έντονο)
- Στην αραίωση με άζαξ αυτό το φαινόμενο δεν είναι τόσο έντονο, οπότε δίνουν ένα πιο "απαλό" τελικό φινίρισμα.
- Στην αραίωση τους 'ομως με το μέχρι τώρα γνωστό διαλυτικό της εταιρείας, το Χ-20Α κι εφόσον επιτευχθεί η σωστή αναλογία αραίωσης, το αποτέλεσμα είναι από πολύ καλό έως τέλειο.
- Το laquer thinner το πήρα κι εγώ, απλά δεν το έχω δοκιμάσει ακόμα για να διαμορφώσω γνώμη.
Πιστεύω όμως 'οτι σύμφωνα και με τα γραφόμενα των ξένων συναδέλφων (κυρίως αμερικάνων) σε διάφορα ξένα έντυπα ή φόρα, η συμπεριφορά τους με το laquer thinner της εταιρείας θα είναι πολύ καλύτερη ακόμα.
Συνοψίζοντας, πιστεύω ότι η ΤΑΜΙΥΑ μάλλον δεν λέει ψέμματα, αλλά ούτε και την πλήρη αλήθεια. Τα χρώματα της παρότι πλασάρονται για λόγους μάλλον μαρκετινγκ αλλά και "οικολογικούς" ως ακρυλικά και άρα πιο αθώα, τελικά δεν πρέπει να είναι, αμιγώς τουλάχιστον. Γι'αυτό ακριβώς και η συμπεριφορά τους με το laquer thinner είναι πολύ καλύτερη.
