Αφού λοιπόν τα πράγματα με την καμπούρα φαίνεται να πήγαν καλά, ήρθε και η ώρα για τις σύμμορφες δεξαμενές.
Και πάλι ο γνωστός του φίλου κλπ έδωσε καλουπωμένες ρητίνες οι οποίες όμως 1. ήταν πιο φαρδιές από ό,τι έπρεπε (τουλάχιστον για το Revell, ίσως στο Hasegawa φαίνονται σωστές) 2. δεν ταίριαζαν στην επαφή με το μοντέλο αφήνοντας τεράστια κενά 3. είχαν λίγο περίεργη την χαραγμένη λεπτομέρεια.
Τελικά μετά από πολλή προσπάθεια, τρίψιμο, κόψιμο κλπ φάνηκε ότι δεν πρόκειται να έβγαινε άκρη. Οι ρητίνες λοιπόν, μισοκατεστραμένες, πήγαν στον κάλαθο των αχρήστων.
Προς στιγμή η σκέψη ήταν να μην μπουν καθόλου CFT. Από την άλλη, blk52+ χωρίς CFT είναι σαν γλυκό χωρίς ζάχαρη. Έπρεπε λοιπόν κάτι να κάνω.
Η σκέψη (από παλιά) ήταν να τις χτίσω με φύλλο πλαστικού. Μου φαινόταν τραβηγμένο βέβαια λόγω του περίεργου καμπύλου σχήματος.
Ήσυχο το βραδάκι ήταν, φαίνεται ότι το πάω και το κόψε-τρίψε, και έτσι τελικά (
με μεγάλο ρίσκο να καταστρέψω το μοντέλο) έκανα το μεγάλο εγχείρημα.
Ιδού:
Στο εσωτερικό φαίνονται διάφορες ενισχύσεις που μπήκαν και κολλήθηκαν με logo ή και υγρή κόλλα ώστε τελικά τα τοιχάκια να είναι ακλόνητα και να μπορούν να τριφτούν με άνεση.
Πολλές φωτογραφίες του πραγματικού εν πτήσει από διάφορες γωνίες σε συνδυασμό με πολύ τρίψιμο έδωσε το αποτέλεσμα που βλέπετε. Στο κομμάτι κάτω από το κόκπιτ θα χρειαστεί αρκετή επιπλέον δουλίτσα ώστε αυτό να έρθει (παχαίνοντας) πιο μπροστά και να πάρει τις σωστές κούρμπες.
Το δύσκολο κομμάτι έγινε και για το υπόλοιπο θέλει απλώς προσοχή και υπομονή για να μην "πουλήσω" την μέρχι τώρα from-scratch δουλειά. Τώρα θα μπουν τμηματικά διάφορα κομμάτια πλαστικού από πάνω αφού πρώτα προστεθεί κι άλλο πλαστικό εσωτερικά στα ήδη κολλημένα κομμάτια ώστε αυτά να μπορούν να σηκώσουν πολύ τρίψιμο για να πάρουν οι ακμές τις σωστές κούρμπες. Μετά στόκος και ...εμπρός καλά μου ντουκόχαρτα!
Αυτά...
