Το μέσο άρμα type 97 ήταν ένα τυπικό άρμα του Ιαπωνικού στρατού, σχεδιάστηκε το 1936 ως άρμα υποστήριξης πεζικού και για ν' αντικαταστήσει το παλαιότερο type 89. Εκείνη την εποχή ο Ιαπωνικός αυτοκρατορικός στρατός ήταν διχασμένος ως προς το τι χρειαζόταν και τι ήταν καταλληλότερο για τις ανάγκες του. Η διοίκηση και οι επιτελικοί αξιωματικοί του υποστήριζαν και επιθυμούσαν την ύπαρξη όσο το δυνατόν περισσότερων, απλών και άρα φθηνών, ελαφρών αρμάτων, ενώ αντίθετα τα κατώτερα κλιμάκια αλλά και τα πιο εμπειροπόλεμα στρατεύματα ζητούσαν ένα βαρύτερο άρμα με ικανοποιητικότερη απόδοση από ότι υπήρχε μέχρι τότε.
Καθώς και οι 2 πλευρές επέμεναν στις θέσεις τους αποφασίστηκε η παράλληλη εξέλιξη 2 ξεχωριστών πειραματικών τύπων. Πράγμα σπάνιο σχετικά με το τι συνηθιζόταν, καθότι μέχρι τότε, συνήθως δίνονταν οι απαιτούμενες προδιαγραφές στους κατασκευαστές οι οποίοι με τη σειρά τους καλούνταν να υποβάλλουν τις προτάσεις - σχέδιά τους.
Έτσι για να ξεχωρίζουν τα 2 σχέδια, στη βαρύτερη έκδοση που υποστηριζόταν από το στρατό δόθηκε η ονομασία "Chi Ha", ενώ η ελαφρότερη που υποστηριζόταν από την ανώτερη διοίκηση ονομάστηκε "Chi Ni". "Chi" είναι η συντομογραφία του "Chusensha" που σημαίνει «μέσος» ενώ το "Ha" & "Ni" αναφέρονταν στο σχέδιο "C" & "D" αντίστοιχα.
Το 1937 στο εργοστάσιο της Mitsubishi Heavy Industries Ltd. στο Tokyo ολοκληρώθηκε το πρωτότυπο του Ha, ενώ στην Osaka το Ni.
Τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα των 2 σχεδίων ήταν εμφανή από την αρχή όταν ακόμα ήταν στα σχέδια. Παρόλα αυτά και οι 2 πλευρές εμμένανε στις απόψεις τους μη συμφωνώντας ακόμα και μετά την ολοκλήρωση των πρωτοτύπων. Στις 7 Ιουλίου 1937 όμως, ξεσπά ο Κινεζο-Ιαπωνικός πόλεμος και μετά από την επιτακτική ανάγκη ύπαρξης ενός τελικού σχεδίου αποφασίζεται εσπευσμένα η παραγωγή του Ha. Λίγο πιο πριν το Ha είχε δοκιμαστεί στο «Σχολείο Αρμάτων Στρατού» στη Chiba όπου διαπιστώθηκαν αρκετά προβλήματα. Ο σχεδιασμός της ανάρτησης και των εδαφιαίων τροχών που έμοιαζε αρκετά με αυτά των Tiger ή Panther, αποδείχτηκε προβληματικός καθώς οι ερπύστριες έβγαιναν εύκολα από τη θέση τους. Έγιναν γρήγορα κάποιες αλλαγές με αποτέλεσμα τους μικρότερους διπλούς τροχούς 2 ζεύγη στο κέντρο και μονοί ο 1ος και 6ος με ανεξάρτητη δική τους ανάρτηση και έγιναν οι τελικές δοκιμές.
Το άρμα ζύγιζε 15 τόνους, η θωράκισή του ήταν 25mm στο παχύτερό της σημείο και επανδρωνόταν από 4μελές πλήρωμα, 2 στο σκάφος και 2 στον πύργο.
Εφοδιαζόταν με ένα βραχύκαννο πυροβόλο 57mm (τύπος 97) το οποίο προοριζόταν για χρήση εναντίον πολυβολείων, πυροβολείων και γενικά οχυρωμένων θέσεων και η μικρή αρχική ταχύτητα βλήματος που διέθετε όπως, αποδείχθηκε καθυστερημένα, δεν ευνοούσε την χρήση του εναντίον αρμάτων.
Ως δευτερεύοντα οπλισμό έφερε 2 βαρέα πολυβόλα των 7,7mm ένα εμπρός αριστερά στο σκάφος και ένα (ball mounted) στο πίσω μέρος του ασύμμετρα σχεδιασμένου πύργου. Μετέφερε 114 βλήματα και 4.035 σφαίρες.
Για την κίνησή του είχαν εξελιχθεί 2 διαφορετικοί κινητήρες, ένας από την Mitsubishi Heavy Industries Ltd. και ένας από την Ikegai Iron Works Ltd. αλλά επιλέχθηκε από τον στρατό αυτός της Mitsubishi, ένας αερόψυκτος πετρελαιοκινητήρας (diesel) άμεσου ψεκασμού. Οι Ιάπωνες σχεδιαστές είχαν μεγάλη εμπειρία σε αυτούς και τους εξέλισσαν ήδη από το 1934. Είχαν καταλήξει στο πετρέλαιο κατόπιν πολυετούς μελέτης και έρευνας και επειδή
1ον θεωρούνταν πιο οικονομικοί, αξιόπιστοι από τους βενζινοκινητήρες και έπιαναν φωτιά πολύ πιο δύσκολα σε περίπτωση που το άρμα δεχόταν χτύπημα.
2ον η Ιαπωνία είχε μεγάλες ελλείψεις σε αποθέματα βενζίνης και μάλιστα σε συνθήκες πολέμου και
3ον επειδή οι αερόψυκτοι κινητήρες εύκολα γίνεται κατανοητό ότι ήταν πιο επιθυμητοί σε συνθήκες υψηλών θερμοκρασιών που επικρατούσαν στις ζούγκλες και τα νησιά της ʼπω Ανατολής όπου επιχειρούσε κυρίως και όπου η έλλειψη νερού ήταν συνεχής.
Διέθετε κιβώτιο 4 σχέσεων εμπρός και μίας πίσω, ενώ η τελική ταχύτητα ήταν 42 km/h αν και συνήθως στην πράξη αυτή δεν ξεπερνούσε ποτέ τα 38 χλμ. γιατί μετά τα 40 χλμ. ζεσταίνονταν υπερβολικά οι ελαστικές επιστρώσεις των τροχών.
Το άρμα, όσο παρέμεινε σε παραγωγή συναρμολογείτο από τα εργοστάσια της Mitsubishi Heavy Industries Ltd., Sagami Arsenal, Hitachi Ltd. κ.α. Παρήχθησαν συνολικά 2.123 άρματα.
Το κιτ της Tamiya με κωδικό 35075 παρότι παλαιάς παραγωγής (1975) «στέκεται» πολύ καλά ακόμα και με τα σημερινά δεδομένα. Σε αυτό το σώζει ότι δεν είχε προβλεφθεί (όπως στα παλαιότερα αντίστοιχα κιτ) η τοποθέτηση ηλεκτρικού μοτέρ για να κινείται.
Η εφαρμογή του είναι πολύ καλή, το πάχος του πλαστικού είναι ικανοποιητικά λεπτό και το φλας σχεδόν ανύπαρκτο. Γενικά πρόκειται για ένα ευχάριστο κιτ στη συναρμολόγηση, που προσφέρεται για μια γρήγορη και απροβλημάτιστη κατασκευή...
ΟΜΩΣ άλλοι οι σκοποί του ... τρελού με τον κόφτη ... 
