Erich HartmannΔεν είναι εύκολο να συνοψίσει κανείς σε λίγες γραμμές τη ζωή και τη δράση του πιο επιτυχημένου πιλότου μαχητικού όλων των εποχών,το νούμερο 1 των άσσων που υπάρχουν, του Erich Hartmann (1922-1993) . O άνθρωπος αυτός, σε ηλικία 23-ετών όταν τελείωσε ο Β΄ Παγκόσμιος πόλεμος, κατάφερε να καταστρέψει στον αέρα 352 ρώσικα αεροσκάφοι (εκ των οποίων τα 300 εντός 18 μηνών, από τις 27/2/1943 έως τις 25/8/1944) ,αριθμός που αντιστοιχούσε σε 5 σοβιετικές πτέρυγες,και είναι ο μόνος πιλότος που έχει φτάσει σε αυτό το σκορ!!!
Όχι λιγότερες από 1428 φορές απογειώθηκε για μάχη και από αυτές τις 852 ενεπλάκη σε αερομαχία με τον εχθρό! Το αποτέλεσμα ήταν πραγματικά εντυπωσιακό : 261 μονοκινητήρια ( ΙΙ-2 , Ι-16 , MiG-1 , P-39/63 , La-3 , La-5 , Yal-7 ) και 91 δικινητήρια (Pe-2 , Boston κ.α ) έπεσαν θύμα των ικανοτήτων του και τον πυροβόλων του Bf-109G με το οποίο πετούσε , το οποίο δεν ήταν και ανώτερο από τα ρώσικα μαχητικά της περιόδου ΄43-΄45 .Οι Ρώσοι τον αποκαλούσαν «Μαύρο Διάβολο» , επειδή το ρύγχος του καταδωκτικού του ήταν μαύρο , και τον είχαν επικηρύξει για 10000 ρούβλια , ποσό που κανένας δεν κατάφερε ποτέ να εισπράξει και όσοι δοκίμασαν να τον καταρρίψουν , τους κόστισε την απώλεια του αεροσκάφους τους ή της ζωής τους .
Για τους Γερμανούς συναδέλφους και φίλους ο επισμηναγός E. Hartmann ήταν γνωστός ως «Bubi» (η βιογραφία του από τους Αμερικανούς R.F.Toliver και T.J.Constable που γράφτηκε το 1970 με τη συμμετοχή του ίδιου του E.Hartmann έχει ως τίτλο «ΟΞΑΝΘΟΣ ΙΠΠΟΤΗΣ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ»).
Γιος γιατρού , ο Hartmann γεννήθηκε στο Weissach,Wurttemberg στις 19/04/1922 .Το πάθος για την πτήση το κληρονόμησε από την μητέρα του , η οποία είχε δίπλωμα ερασιτέχνη πιλότου και πετούσε με ένα Klemm 27 . Η μητέρα του πήγαινε με τους δύο γιους της στο αεροδρόμιο του Bomblingen και τους μάθαινε τα μυστικά της πτήσης . Ήδη από 14 ετών ο Erich ήξερε να πετάει solo με ανεμόπτερα , χωρίς να φαντάζεται ότι λίγα χρόνια αργότερα , στα 19 του,θα πετούσε με καταδωκτικό της Luftwaffe! Το ΄40 τελείωσε το σχολείο και ήδη πάνω από την Αγγλία διεξάγονταν επικές αερομαχίες . Είδωλα / ¨Ηρωες της νεολαίας ήταν οι W.Molders & A.Galland , οι πρώτοι από τους 17 Γερμανούς που τιμήθηκαν από τον Χίτλερ με Σταυρό των Ιπποτών μετά Φύλλων Δρυός , Ξίφων και Αδαμάντων (ο 18ος ήταν ο Hartmann). Αποφοίτησε από την Πολεμική Αεροπορία στις 31/3/1942 με το βαθμό του ανθυποσμηναγού (Leutnant) ,έχοντας εκπαιδευτεί στο Bf-109 .
Μερικούς μήνες μετά στις 8/10/1942 ο 20χρονος Erich τοποθετήθηκε στον Καύκασο στη θρυλική Jagdgeschwader ( Πτέρυγα Δίωξης ) 52 του επισμηναγού Hrabak . Η μονάδα αυτή ήταν με διαφορά η πλέον επιτυχής στην ιστορία , με 11000(!!!!) καταρρίψεις την περίοδο 1939-1945 , ιδίως στο ανατολικό μέτωπο . Ανέδειξε εκτός απο τον Hartmann πολλούς μεγάλους « άσσους » όπως ο δεύτερος , Barkhorn (301 νίκες ) , ο τρίτος , Rall ( 275 νίκες ) , ο έκτος Baltz (237 νίκες ) , ένατος Graf (212 νίκες ) , ο 15ος Lipfert (203 νίκες ) , ο 16ος Krupinski (197 νίκες )!!!!Να σημειωθεί πως οι δέκα πρώτοι σε νίκες της Geschwader σημείωσαν συνολικά 2285 νίκες!!!!!
Εντούτοις ,τους πρώτους μήνες της δράσης του ο Hartmann κάθε άλλο παρά εντυπωσιακός ήταν καθώς στις 14/10/1942, κατά τη διάρκεια της πρώτης του αποστολής , κατέστρεψε το ά/φος του στην προσγείωση (το στενό μετατρόχιο δυσκόλευε τους νέους πιλότους) , ενώ πριν λίγο είχε επιτεθεί στο σύντροφό του Rossmann , θεωρώντας τον « κόκκινο» !!! Στην πρώτη του αερομαχία με ,αρχηγό τον Rosmann, επιτέθηκε στον αρχηγό του ρωσικού σμήνους και άνοιξε πυρ από τα 300 μέτρα απ' όπου όυτε μία σφαίρα δεν άγγιξε τον εχθρό.Εκτός από αυτό κατανάλωσε όλα τα πυρομαχικά του στην πρώτη αυτή επίθεση και αναγκάστηκε σε απότομο ελιγμό ώστε να μην πέσει πάνω στον εχθρό!!!Μετά από αυτό γρήγορα περικυκλώθηκε από ρωσικά μαχητικά και μόλις που πρόλαβε να κρυφτεί στα σύννεφα και όπου γλύτωσε ο μέλλων άσσος των άσσων!
Μέχρι τις 27/2/1943 είχε πετύχει μόνο μία νίκη ενώ η δεύτερη ήρθε τρεις μήνες μετά, ένα μονοκινητήριο επιθετικό II-2 (στις 5/11) . Την ημέρα εκείνη είχε ακολουθήσει τις οδηγίες του Grislawski , που του είπε ότι ο μόνος τρόπος να καταρρίψεις το Στούρμοβικ(καθώς είχε ιδαίτερα ισχυρή θωράκιση) είναι να επιτεθείς από κάτω και να χτυπήσεις το ψυγείο λαδιού .Την προτελευταία μέρα του Φεβρουαρίου ενεπλάκη σε μια αερομαχία με ένα MiG-1 , που ξεκίνησε από χαμηλό ύψος και κατέληξε στα 8 χλμ . Τότε κατάλαβε ότι σε μεγάλο ύψος ήταν καλύτερος και επιδίωκε συνεχώς τη μάχη στα 8 χλμ , τη στιγμή που στη Ρωσία οι μάχες γινόντουσταν σε ύψος 3-4 χλμ .Έκτοτε οι νίκες άρχισαν να διαδέχονται η μία την άλλη με τρελό ρυθμό φτάνοντας και τις 5 νίκες σε μία μέρα!!!!! Μόνο τον Αύγουστο του 1943 ο 21χρονος Erich ΄΄έριξε΄΄ 45 σοβιετικά α/φοι (17 σε μία βδομάδα ) και ξεπερασε τις 90 συνολικές επιτυχίες .
Ο Erich ήταν περήφανος για το γεγονός ότι ποτέ δεν έχασε τον wingman του και επίσης φημολογείται ότι είχε πει : ''Κίνήσου κοντά στον εχθρό και μόλις το ά/φος του ''γεμίσει'' το αλεξηνέμιο σου τότε δεν θα αστοχήσεις''!Τα ταλέντα που τον βοήθησαν στα κατορθώματα αυτά ήταν ΆΡΙΣΤΟΣ ΣΤΟΝ ΕΝΤΟΠΙΣΜΟ, ΑΣΤΡΑΠΙΑΙΑ ΑΝΤΑΝΑΚΛΑΣΤΙΚΑ,ΕΠΙΘΕΤΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ, ΚΑΙ Η ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΨΥΧΡΑΙΜΟ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΕΜΠΛΟΚΗΣ.
Στις 20/8/1943 πραγματοποίησε αναγκαστική προσγείωση πίσω από τις γραμμές του εχθρού και παραπλανόμενος από τα χρώματα ενός φορτηγού που το νόμισε για Γερμανικό και ότι είχε περάσει στις Γερμανικές γραμμές κινήθηκε προς εκεί(οι Ρώσοι χρησιμοποιούσαν φορτηγά με γερμανικά χρώματα για να παραπλανούν και να αιχμαλωτίζουν )παραλίγο να συλληφθεί από δύο σοβιετικούς στρατιώτες . Έπειτα από μια σύντομη πάλη και αφού κατάφερε να πηδήξει από το κινούμενο ''γερμανικό''φορτηγό με τις σφαίρες να σφυρίζουν πάνω από το κεφάλι του, ο Erich άρχισε μια υπεράνθρωπη πορεία 36 ωρών προς την ελευθερία . Όταν τελικά παρουσιάστηκε στη μονάδα του , εξέπληξε τους πάντες , καθώς είχε προ πολλού χαρακτηρισθεί ως « απωλεσθείς εν υπηρεσία » .Ο Erich είχε καταρριφθεί 16 φορές στην καριέρα του και ουδέποτε τραυματίστηκε!
Τον επόμενο μήνα ανέλαβε διοικητής ενός Staffel ( μονάδα της Luftwaffe μεγαλύτερη από σμήνος και μικρότερη από μοίρα) . Το Σταυρό των Ιπποτών τον έλαβε στις 29/10/1944 , όταν πλέον έφτασε τις 202 νίκες . Δύο εβδομάδες αργότερα προήχθη σε υποσμηναγό . Με τη συμπλήρωση 250 καταρρίψεων στις 1/7/1944 , έλαβε και Ξίφη στο παράσημό του , ενώ στις 25/8/1944 έφτασε τις 301 καταρρίψεις (ήταν ο πρώτος που έφτασε τις 300 καταρρίψεις ) και του απονεμήθηκαν τα Διαμάντια , η ύψιστη διάκριση του Γ΄ Ράιχ .Στο Βερολίνο όπου πήγε για να παραλάβει τα Διαμάντια , οι φρουροί του Χίτλερ ζήτησαν να τους παραδώσει το πιστόλι , εξαιτίας της αποτυχημένης απόπειρας δολοφονίας στις 20/6 . Τότε o Erich προσβεβλημένος είπε : ...δε θέλω τα Διαμάντια εάν δεν εμπιστεύεται ο Χίτλερ τους αξιωματικούς της πρώτης γραμμής». Τελικά , η θέλησή του επικράτησε , αν και μόλις μπήκε στο γραφείο του Χίτλερ κρέμασε τη ζώνη που είχε το πιστόλι .
Το Σεπτέμβριο του 44 έγινε σμηναγός (Hauptmann) και σταμάτησε προσωρινά η ενεργή του δράση στους αιθέρες και ανέλαβε τη διοίκηση της 1ης ομάδας της Jagdgeschwader 52 . Αργότερα , και ενώ εκπαιδευόταν στα Me-262 , ο διοικητής της JG 52 , σμήναρχος H.Graf , τον ανακάλεσε στην Ανατολή να πολεμήσει πάλι τους Σοβιετικούς . Μέχρι τις 8/5/1945 ο επισμηναγός Hartmann πρόλαβε να φθάσει τις 352 καταρρίψεις (όλες αυτές από τα 21 μέχρι τα 23 του), η τελευταία νίκη ήταν ένα Yak-11 . Μόλις προσγειώθηκε ο Grafτου έδειξε ένα μήνυμα που έλεγε : «οι Graf και Hartmann να πετάξουν προς το Dortmund και να παραδοθούν στους Βρετανούς . Το υπόλοιπο προσωπικό θα παραδοθεί στους Σοβιετικούς». Αυτό ήταν λογικό αφού οι δύο τους ήταν υπεύθυνοι για την καταστροφή 564 σοβιετικών αεροσκαφών και θα τους τιμωρούσαν αυστηρά! Αλλά επειδή το θεωρούσε προδοσία να αφήσει 2000 άτομα , συντρόφους και συγγενείς αβοήθητους αποφάσισαν να ηγηθούν την πορεία 100χλμ μέχρι το Pisek όπου βρισκόταν μια Αμερικανική Μεραρχία Πεζικού . Οι Αμερικάνοι όμως τους παρέδωσαν στους Σοβιετικούς και ήταν η στιγμή που άρχισε για αυτούς το μαρτύριο , ιδιαίτερα για τον πιλότο των 352 καταρρίψεων .
Δέκα χρόνια έμεινε ο Erich Hartmann φυλακισμένος στα κάτεργα της Σιβηρίας (1945-1955) . Σε μια δίκη κατά του Erich το 1949 καταδικάστηκε σε 25 χρόνια καταναγκαστικών έργων για την υποτιθέμενη δολοφονία 780 πολιτών . Ο δικαστής είπε το εξής παράλογο : «Πολλές φορές τα πυρά σου δεν έβρισκαν τον στόχο τους στον αέρα και κατέληγαν στο έδαφος , όπου σκότωναν κόσμο!». Αργότερα καταδικάστηκε σε άλλα 25 χρόνια επειδή υποκίνησε εξέγερση για να βελτιώσει τις συνθήκες διαβίωσης των κρατουμένων . Επίσης χαρακτηρίστηκε σαν μέλος της της διεθνούς μπουρζουαζίας το οποίο ήθελε την ανατροπή της κυβέρνησης της ΕΣΣΔ .
Φυσικά το καθεστώς επιχείρησε να τον πάρει με το μέρος του αλλά μάταια . Ο Klingbeil , ένας γερμανικής καταγωγής «σύντροφος» , του πρότεινε τη θέση διοικητή σε αεροπορική βάση στην Ανατολική Γερμανία , υπό τον όρο της ψευδούς δηλώσεως ότι δέκα από τους αιχμαλώτους αξιωματικούς διατηρούσαν σύνδεσμο με τη Δυτική Γερμανία . Ο Hatmann αρνήθηκε και έτσι πέρασε 10 μέρες στην απομόνωση με νερό και ψωμί . Όμως πώς να λυγίσει κάποιος που αναμετρήθηκε τόσες φορές με το θάνατο στον αέρα και στο έδαφος στο παρελθόν ; Δεν είναι και τόσο εύκολο . Όπως τότε θα προσπαθούσε να επιβιώσει και τώρα , και έτσι έκανε . Στα τέλη του 1955 ο καγκελάριος της Δυτικής Γερμανίας Adenauer ζήτησε και κατάφερε την απελεύθερωση του Hartmann .Έτσι μετά από 4000 μέρες ο Hartmann επέστρεψε στο σπίτι του και στη γυναίκα του .
Στις 24/91956 επανασυστάθηκε η Luftwaffe και έτσι ο επισμηναγός Hatmann κατατάγηκε . Μια μεγάλη στιγμή ήρθε όταν στις 19/1/1959 ανέλαβε τη διοίκηση της θρυλικής Jagdgeschwader 71 η οποία είχε συσταθεί το 1917 από τον κορυφαίο πιλότο του Ά Παγκοσμίου Πολέμου Κόκκινο Βαρώνο. Το 1959 η πτέρυγα αυτή εξοπλίστηκε με Canadair CL-13B (F-86 Sabre ) που σε βύθιση ξεπερνούσαν την ταχύτητα του ήχου . Η δεύτερη καρίερα του Hartmann (1956-1970) σημαδεύτικε από προστριβές με τους ανώτερούς του καθώς δεν ήταν αρεστός επειδή έλεγε τα πράγματα με το όνομά τους πράγμα που ενοχλούσε και θα ένοχλει πάντα τους ανθρώπους . Έτσι δεν προήχθει σε αντισμήναρχο (oberstleutnant) πριν από τις 12/12/1960 και σε σμήναρχο (oberst) πριν από το καλοκαίρι του 1968 .
Χαρακτηριστική είναι η πεισματώδης αντίθεσή του στην απόφαση απόκτησης του F-104 Starfighter , η οποία του εμπόδισε περαιτέρω άνοδο στην ιεραρχία . Τριάντα χρόνια μετά , που οι απώλειες σε F-104 ανέρχονται σε 270 και 110 νεκρούς πιλότους , φαίνεται πως ο Hartmann δικαιώθηκε αφού είχε κατάλαβει προφανώς ότι το F-104 ΔΕΝ θα συγχωρέσει λάθος στον χειρισμό του . Μόνο στο ΝΑΤΟ είχε καλή φήμη χάρη στα θαυμάσια αποτελέσματα της Jasta 71 στα γυμνάσια της συμμαχίας και ένας αξιωματούχος τον χαρακτήρισε σαν «πιλότο πρώτης τάξεως και εξαίρετο γνώστη αεροπορικών τακτικών».
Έπειτα από πρόσκληση των ΗΠΑ πέταξε δοκιμαστικά με διάφορους τύπους προηγμένων αεροσκαφών όπως το Convair F-106 .Πικραμένος από την περιθωριοποίησή του , που κορυφώθηκε όταν τον κατηγόρησαν ότι δεν είχε ανανεώσει την άδειά του που έληξε , έφυγε από την Luftwaffe στις 30/9/1970 . «Αν είχε σωστή διοίκηση θα έμενα» , δήλωσε . «Όμως οι σκέψεις καριέρας βρίσκονται σήμερα υπεράνω των επιδόσεων και ρης αποτελεσματικότητας» . Τα επόμενα χρόνια ασχολήθηκε ως εκπαιδευτής νέων πιλότων ακόμα και χωρίς πληρωμή! Πέθανε σε ηλικία 71 ετών στις 19/9/1993 .
