Φίλοι καλησπέρα και πάλι
Επανέρχομαι με το κατασκευαστικό μέρος του Τ55. Το κιτ μετατροπής προέρχεται απότ την Accurate armour και οι ''κομμα΄τι - κομμάτι'' ερπύστριες από την Modelkasten. Η ποιότητα των ερπυστριών είναι εξαιρετική μεν αλλά η τιμή τους είναι λίγο ''τσιμπημένη'' για τα ελληνικά δεδομένα. Προσωπικά προτιμώ τις ερπύστριες της Fruillmodelismo, αλλά είναι αρκετά ακριβότερες λόγω υλικού (μεταλικές) και και πιο δ΄θσκολες στην κατασκευή τους από τις αντίστοιχες πλαστικές.
Έχω κατεβάσει 13 φωτογραφίες που δείχνουν το άρμα από διαφορετικές οπτικές γωνίες.Τα ανοικτού χρώματος κομμάτια αφορούν στο κιτ μεταροπής , τα κομμάτια που είναι σε λαδί χρώμα αφορούν στα κομμάτια του κιτ της Tamiya, και τα ελάχιστα φωτοχαραγμένα κομμάτια στο γνωστό χρυσαφί χρώμα.Τα κομμάτια της ρητίνης αρχικά αριθμήθηκαν και καταχωρήθηκαν ανάλογα με το που ακριβώς πάνω στο άρμα θα τοποθετούνταν(πύργος, πήγμα). Στη συνέχεια καθαρίστηκαν, αν και τα περισσότερα ήταν απαλλαγμένα από το ενοχλητικό ''φλας'' της ρητίνης. Στο τέλος όλα τα κομμάτια κολλήθηκαν σε κολλητική ταινία διπλής όψεως της 3Μ για να μη χαθούν και τοποθετήθηκαν σε ένα αρκετά μεγάλο κουτί. Το φυυλάδιο οδηγιών της Accurate είναι αρκετά κατατοπιστικό και δεν αφήνει αμφιβολίες για την τοποθέτηση των κομματιών, και για το που ακριβώς πρέπει να επέμβει ο μοντελιστής στο κιτ της Tamiya. Τα σημεία στα οποία πρέπει να επέμβει ο μοντελιστής είναι: α) στον πύργο(φωτ.5,6,7) προκειμένου να απομακρυνθούν κάποιες εγχάρακτες χειρολαβές για να τοποθετήθει η ''απλικέ'' θωράκιση στα δύο μισά του πύργου , αριστερά και δεξιά(φωτ.6,11), καθώς και στο πίσω μέρος (φωτ.9,10), και β) στο πήγμα, όπου πρέπι να αφαιρεθούν με το πριονάκι της Χ-acto, δύο αρκετά μεγάλα κομμάτια του πήγματος (8 cm έκαστο) για να τοποθετηθεί το πλαίσιο και οι βάσεις στήριξης της πλευρικής ''απλικέ''θωράκισης εκατέρωθεν του πήγματος, πίσω από τους μπροστούς προφυλακτήρες μέχρι και τις πλευρικές δεξαμενές καυσίμου (φωτ.4,5,11). Στο πήγμα επίσης πρέπει να κοπούν και οι δύο πίσω προφυλακτήρες από τους αντίστοιχους του κιτ μεταροπής.Το ''γάζι'' της οξυγονοκόλλησης του πλαισίου της πίσω αναρτημμένης θωράκισης είναι εξαιρετικής υφής και δεν χρειάστηκε ούτε καν στόκο καθώς η διαμορφωσή του ήταν τόσο τέλεια που εφάπτεται άριστα στον υπάρχοντα πύργο του κιτ.Οι πίσω εφεδρικές δεξαμενές χρειάστηκαν περιποίηση με γενναίες ποσότητες υγρής λεπτόρευστης κόλλας, καθώς το ''εφέ'' που θα προσφέρει αυτό το πέρασμα με κολλά στο βάψιμο και στην παλαίωση του άρματος, που ίσως στη συνέχεια τη βρείτε κάπως υπερβολική κυρίως λόγω εκτεταμμένου ''chipping'', τεχνική για την οποία ''παρακαλάνε'' τα άρματα με μονόχρωμο βάψιμο και συγκεκριμένα αυτά που δρουν σε περιβάλλον ερήμου.Τα 16 κομμάτια της ''απλικέ'' θωράκισης εκατέρωθεν του πήγματος έρχονται με τις βάσεις τους και τοποθετούνται αρκετά εύκολα στο ρητινένιο πλαίσιο στήριξής τους. Η θωράκιση στο εμπρός πάνω και κάτω μέρος του πήγματος τοποθετήθε εύκολα και χωρίς προβλήματα, πλην του τριψήματος των αντίστοιχων κομματιών του πήγματος για την αφαίρεση των κομματιών του κιτ που δεν χρειάζονται. Στο σημείο αυτό το εργαλειάκι της Mission Models( μικρό σκαρπέλο) φάνηκε απίστευτα χρήσιμο καθώς αφαιρούσε μεγάλες ποσότητες πλαστικού, ευτυχώς όχι σκληρού, πανεύκολα.Αυτό που πρέπει να σημειώσω στο σημείο αυτό και κλείνω γιατί σας ξεθέωσα (υπάρχει και άλλο σας το λέω) είναι ότι τα μικρά κομμάτια, όπως αυτά τα δύο μακρόστενα(φωτ.5,6) που ενώνουν την ''απλικέ'' θωράκιση με τον πύργο τα πέρασα με υγρή κόλλα προτού τα κολλήσω γιατί αν θρυμματιζόντουσαν άντε φτάξτα. Και εγώ δεν είμαι dedalos για να μπορώ να αναπαριστώ άριστα τα σφραγίσματα σε φιγούρες Γερμανών στρατιωτών.
Παιδιά αυτά, ευχαριστώ και ''εις αύριον τα σπουδαία''.
