Είπα να το αφήσω να σαρανταρίσει το θέμα...αλλά οι αυστηρές φωνές του 5λεπτου με έβαλαν στη θέση μου

οπότε να πως είναι το έρμο το μοντελάκι αυτή τη στιγμή. Ξενύχτησα 2 μέρες (σχεδόν σερί) μήπως και το προλάβαινα για την έκθεση (κλασσικά τελευταία στιγμή

) αλλά τελικά δεν πρόλαβα και έτσι όπως ήταν, με τις θυρίδες να χάσκουν ανοιχτές και το απόλυτο χάοε εκεί μέσα, κάτι που δεν μου άρεσε, φιγούρες δεν προλάβαινα να βάψω σε λίγες ώρες, η βάση κατά 50% έτοιμη, κλπ. δεν ήταν έτοιμο για την έκθεση...δεν πειράζει όμως, τούλάχιστον απόλαυσα όλα τα ωραία έως πολύ ωραία μοντελάκια, διοράματα, κλπ. των φίλων, γνωστών, αγνώστων και συναδέλφων. Τώρα έχω την άνεση χρόνου να το παρουσιάσω σε διόραμα, όπως περίπου το είχα σκεφτεί πιο παλιά.
Το φωτογράφησα πρόχειρα στο τραπέζι του μπαλκονιού και ο φωτισμός δεν το βοηθά και πολύ...
[bgcolor=#ffc400](Εάν οι φωτογραφίες αργούν να φορτώσουν σε χαμηλές ταχύτητες πείτε μου να βάλω μόνο τα Links διότι δεν έχω βρει ακόμη πως να βάζω thumbnails από το photobucket...)[/bgcolor]
Οι νέες προσθήκες και βελτιώσεις σε υπό μορφή λίστας:
1) έφτιαξα κόπιες από 2 κιβώτια πυρομαχικών που έδινε η Tamiya με το παλιό Marder II της και μαζί με μερικά κάνιστρα καυσίμων, ένα κουτί κι ένα βαρελάκι στην...1/72 κολλήθηκαν με ατλακολ στο πίσω μέρος άβαφτα.
2) Από πάνω ο μουσαμάς φτιάχτηκε με χαρτί κουζίνας, πειραματικά περισσότερο, αλλά αφού "έκατσε" το άφησα κι εγώ όπως ήταν. Το μούλιασα, το έσφιξα στο χέρι μου και μετά το άπλωσα προσεκτικά να στεγνώσει λίγο. Ύστερα το έκοψα σε περίπου το απαιτούμενο μέγεθος και με ένα πινέλο βουτηγμένο σε διάλυμα ατλακολ-νερού το προσάρμοσα πάνω στις επιφάνειες μέχρι να πάρει τη μορφή που δεν έδειχνε άσχημο ή πολύ τεχνητό. Ένα σχίσιμο στην δεξιά πλευρά έγινε επι τούτου κι ένα στην επάνω αριστερή κατά λάθος (όλα θεμιτά είναι στις φθορε΄ς

).
3) Ένα φωτοχαραγμένο χερούλι και "σφάλιστρο" (?) (=clasp) της Aber μπήκαν στην ξύλινη βάση του γρύλλου, καθώς και ένα λεπτό φύλλο αλουμινίου τρυπημένο 2-3 φορές προς αναπαράσταση του προεξέχοντος μέρους του λουριού πρόσδεσης αυτής της βάσης στις υποδοχές της. Τέλος, ένα μικρό κομματάκι από ψιλό σύρμα έπαιξε το ρόλο της ασφάλισης της αγκράφας.

4) Με το ίδιο ψιλό σύρμα έγιναν και τα "χερούλια" των ασφάλιστρων των εργαλείων σε μια προσπάθεια να αποδοθούν κατά το δυνατόν τα -κανονικά- "πλακέ" αυτά σημεία των ασφαλίστρων. Μάλιστα ένα εξ αυτών είναι και λάθος τοποθετημένο (στην δεξιά μεριά, στο εργαλείο που χρησίμευε για την εκκίνηση του κινητήρα (αν δεν κάνω λάθος), το "σπαστό μεταλλικό ραβδί", το ένα ασφάλιστρο, αν θυμάμαι καλά το πίσω, "κοιτάει" προς τα κάτω) αλλά με την περιορισμένη πρόσβαση σε εκείνο το σημείο, δεν είναι και τόσο κακό, θα....ζήσω κι έτσι (η υπερβολή σε έξαρση...)

5) Ανοίχτηκαν με πολύ ψιλά οδοντιατρικά τρυπανάκια χειρός (έχουν και όνομα, "διευρυντήρες") και με τον κόφτη στη συνέχεια (με μυτερή καινούργια λάμα) τα πιαστράκια που συγκρατούσαν τα συρματόσκοινα. Βέβαια, δεν κύλησαν όλα αναίμακτα, κοινώς, είχαμε τα σπασιματάκια και τα ξεκολλήματά μας, αλλά τελικά με λίγη παραπάνω υπομονή και την πάντα...πιστή κυανοκρυλική zap μπήκαν και αυτά σωστά στη θέση τους.

6) Με τον ίδιο τρόπο (χαρτί κουζίνας, νερό και ατακόλ) κατασκευάστηκαν μουσαμαδένια καλύμματα για το ασπίδιο του πυροβόλου και για τον φλογοκρύπτη, και με το ίδιο ψιλό συρματάκι έγινε και το σκοινί που συγκρατεί το κάλυμμα του τελευταίου.

7) Τοποθετήθηκε σίτα στην εισαγωγή του κινητήρα (δεξιά) που "δανείστηκα" από το Pz III Ausf. M/N της Dragon, ενώ η αριστερή μεριά καλύφθηκε από τον μουσαμά (άλλο αν δεν ήταν σωστή σαν πρακτική, υποθέτουμε ότι όταν θα κινηθεί το άρμα, θα φροντίσει το πλήρωμα να μην καλύπτεται το εν λόγω σημείο

)...


Τοποθετήθηκαν τα ασφάλιστρα του γρύλλου, (μεντεσέδες, πεταλούδες και οριζόντια προτεταμένα τμήματα) από το αντίστοιχο κομμάτι του σετ εργαλείων για Pz IV της Tamiya και τριμμένο φύλλο πλαστικού.

9) στοκαρίστηκαν και τρίφτηκαν τα pin marks στο εσωτερικό των θυρίδων (αν και στις "πίσω" είναι ακόμη εμφανή) και ξαναβάδτηκαν τοπικά με Humbrol 94 και φθάρθηκαν με wash και στεγνό πινέλο με σκούρο καφέλάδι και ακρυλικά vallejo, αντίστοιχα. Μπήκαν πάλι κάποια γδαρσίματα και τέλος ανοίχτηκε ελαφρά η απόχρωσή τους με στεγνή σκόνη (pigment) MiG, light dust. Οι φωτοχαραγμένες χειρολαβές απ/ασφάλισης προϋπήρχαν και απλά σηκώθηκαν λίγο με ένα λεπτό τσιμπιδάκι για να δείχνουν σωστότερες.

10) τα περισκόπια περάστηκαν ξανά με μαύρο ακρυλικό και κατόπιν με παρκετίνη (αθάνατε gkontog!

) προς αναπαράσταση του γυαλιού.

11) τα φτερά ταλαιπωρήθηκαν πολλάκις και παντοιοτρόπως με λάδια αραιωμένα (καφέ τόνοι), στεγνά πινέλα με λάδια και σμάλτα, σκόνες αγιογραφίας, και τέλος διάφορα pigments (MiG) για να φτάσω σε κάποιο σημείο να αναφωνήσω "αρκετά" με τους διάφορους πειραματισμούς και να είμαι και σχετικά ικανοποιημένος με το αποτέλεσμα και ας φαίνεται κάπως ομοιογενής η απόχρωση. Αλλά θα "ξαναπεράσω" από εκείνα τα σημεία

(σαδισμός....μαζοχισμός...όλα μέσα είναι)


12) Τα χαμηλά μέρη, σασσί, τροχοί, αναρτήσεις, ερπύστριες δεν έχουν δεχθεί ιδιαίτερη μεταχείριση ακόμη, αλλά αναμένεται να την δεχθούν αμέσως μετά. Τα λευκά σημεία είναι υπολλείματα κεραμικού γύψου που χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή της βάσης και...έμειναν όταν προσπάθησα να αποτυπώσω τα ίχνη των ερπυστριών και ανακάλυψα....ότι είχα βιαστεί. Αλλά, προς υπεράσπιση της αμέλειάς μου, τι να πρωτοπρολάβει κανείς σε 48 + ώρες...

13) Επίσης αναμένονται και οι εξής προσθήκες: πρόσθεση γείσου στο σκοπευτικό του πυροβολητή (λέμε τώρα...), πρόσθεση τρεξιμάτων από τα νερά της βροχής στις επικλεινείς επιφάνειες (αν πετύχει και δεν τα κάνει όλα μαντάρα), προσθήκη του καγκελωτού προστατευτικού του σκοπευτικού του πυροβολητή, χαρακτηριστικό της έκδοσης αυτής, καθώς το φωτοχαραγμένο που παρείχε η eduard πήγε υπερ εκπαιδεύσεως και ζοχάδας τότε που έφτιαχνα το κιτ (πριν τόσα χρόνια). Πάλι με συρματάκι θα γίνει (ΑΝ γίνει...)

Τι, στα 13 σταμάτησα; Γρουσουζιά....λοιπόν
14) Ο πυροσβεστήρας στο αριστερό φτερό αντικαταστάθηκε από έναν αντίστοιχο του σετ εργαλείων για Pz IV της Tamiya και περικλέιστηκε στη φωτοχαραγμένη θήκη της Aber, που δίνει τα λουριά...λειτουργικά (!) Εντάξει δεν ανοιγοκλείνουν κιόλας, αλλά ασφαλίζουν μέσα από την αγκράφα κα-νο-νι-κά...

15) Η μία φιγούρα που φαίνεται μάλλον εκεί θα μείνει, αλλά πρώτα θα προστεθούν καρφιά (δεν ξέρω ακόμη με τι υλικό, μάλλον sprue και μετά τρίψιμο...για πείτε κι εσείς) στην αριστερή μπότα (που κάθεται σταυροπόδι) και θα δώσω περισσότερη προσοχή και υπομονή στο βάψιμό της, αρχής γενομένης από το χιτώνιο που τώρα απλά βλέπεται (με μπόλικη κατανόηση). Η φιγούρα είναι Royal models και το κεφάλι Verlinden. Το υπόλοιπο πλήρωμα θα καθοριστεί από την τελική σύνθεση του διοράματος...
- Καλάααααα, ούτε του χρόνου
- Επ! Ποιός το'πε αυτό ρε;
Αυτά τα ολίγα.
Ακολουθούν γενικές απόψεις.
Α, και που'σαι Γιώργη....την επόμενη φορά δεν έχει φοβέρες, απειλές και χλευασμούς, έτσι;.....ένα update γίνεται και καταντάει μυθιστόρημα....άντε...













