Μοντελάρω γιατί έτσι και κάτσω μπροστά στην τηλεόραση θα την σπάσω
Και δεν πειράζει για το καμένο δάσος, αυτό πρέπει να γίνεται για να ανανεώνεται, ρωτήστε όποιο δασολόγο θέλετε, είναι που θα γίνει βιλίτσες και διόροφα μέσα σε 6 μήνες...
Τέλος πάντων, πίσω στο μοντέλο.
Λοιπόν (επίκαιρο δυστυχώς tip), πρώτη ύλη για πυροσβεστήρες. ΖΤΠ βαμένο κόκκινο.
Και να η χρήση του, κολλάς ένα πιο λεπτό ΖΤΠ κάθετα, το βάφεις μαύρο και ιδού πυροσβεστήρας στην 1/72. Για τους μερακλήδες παίζει και η ιδέα να του τυλίξεις μία λεπτή masking tape σαν μέσο στήριξης.
Τονίζω οτι η λεπτομέρεια πίσω από το cockpit δε βασίζεται σε φωτογραφίες του πραγματικού, απλά δίνει στον παρατηρητή την εντύπωση οτι εκεί υπάρχει κάτι χωρίς να είναι και σαφές τι είναι αυτό. Ουτως ή άλλως ελάχιστα θα διακρίνονται, για το λόγο αυτό προσθεσα τον πυροσβεστήρα που τραβάει το μάτι με το έντονο κόκκινο (σκέτη απάτη είμαι).
Στην συνέχεια φτιάχτηκαν από Evergreen και κολλήθηκαν ποδωστήρια για το rudder...
...και κολλήθηκε ο σωλήνας παροχής θερμού αέρα.
Οπότε ήταν ώρα για να ενωθούν τα δύο μισά της ατράκτου. Δυστυχώς το κιτ της Italeri σε αναγκάζει να βάλεις το σύστημα προσγείωσης πριν κλείσεις την άτρακτο και τα ατρακτίδια των κινητήρων, κάτι που περιπλέκει το βάψιμο και απαιτεί συνεχή προσοχή κατά το χειρισμό του μοντέλου. Η άτρακτος έκλεισε και μάλλον πάμε για πολύυυυυ στόκο.
Η άτρακτος μπήκε στην άκρη για να στεγνώσει πιασμένη με 5 (!) μανταλάκια και έπιασα να τελειώνω με το ρύγχος. Υστερα από πολύ dry fit μπήκαν στη θέση τους τα κιβλωτια των πυρομαχικών, από κάτω τους κόλλησα μία δερμάτινη θήκη για χάρτες, διαφημιστικά από πιτσαρίες κλπ, έναν πυροσβετήρα για την κακιά την ώρα δεξιά από το κάθισμα του βομβαρδιστή, κόλλησα και το λιλιπούτειο σκοπευτικό, έβαλα μέσα στο ρύγχος και το πάτωμα με τα καθίσματα και ανάσανα με ανακούφιση που όλα τέλειωσαν στο ρημαδορύγχος χωρίς καταστροφές. Μένει το πολυβόλο του βομβαρδιστή που και αυτό πρέπει να κολληθεί πριν το βάψιμο
Συνέχεια έχει σειρά ο πυργίσκος που θέλει μπόλικη δουλειά ακόμα. Αυτά για την ώρα, αν βρω κατάλληλο κουτί ίσως το φέρω αύριο στο cafe για να με κράξετε δια ζώσης.
