Εκεί που μπορεί να χωθεί το CL-415 δε μπορεί το CL-215 και το Be-200. Ας σχολιάσω μερικά ψιλά γράμματα, πέρα από όσα θα βρείτε γραμμένα και πιστεύω υποπτέυεστε τον αυτουργό:
http://www.haf.gr/el/mission/weapons/cl415.asphttp://koti.welho.com/msolanak/FIREFIGHTERS/cl215_415page1.htmlΣε γενικές γραμμές οι επιδόσεις ανόδου και τα περιθώρια ασφαλείας των CL-215 περιορίζονται από την απόδοση του συνδυασμού κινητήρων - ελίκων που φέρουν. Σίγουρα στον καπνό οι PW1123 των CL-415 έχουν μεγαλύτερη ευπάθεια και πιθανότητες για κράτηση, αλλά μιλάμε για πυκνό, γεμάτο αιθάλη καπνό, συνθήκες στις οποίες δεν έχω δει ποτέ κανένα CL-215 να μπαίνει για ρίψη και πολύ καλά κάνει. Μην ακούτε κορώνες, κι ας είναι από συναδέλφους. Όσο για βλάβες και κρατήσεις κινητήρων, δε μπορώ να σας πω, νομίζω όμως καταλαβαίνετε. Επιπλέον οι υψηλές εξωτερικές θερμοκρασίες επηρεάζουν ακόμα περισσότερο την απόδοση των κινητήρων, σε βάρος των ασθενέστερων σε ισχύ τύπων.
Σε "σφιχτό" ορεινό ανάγλυφο και λόγω των ελίκων μεταβλητού βήματος, το CL-415 είναι το μόνο που μπορεί να διατηρήσει σε λογικές περιπτώσεις την ταχύτητά του στα όρια που απαιτείται για ελιγμούς και κυρίως ρίψη του νερού. Τα άλλα δύο δεν μπορούν, πρέπει να σχεδιάσουν τη ρίψη αλλιώς. Ειδικά τα πληρώματα των CL-215 πρέπει να σχεδιάζουν με ιδιαίτερη προσοχή τη διαφυγή τους σε περίπτωση κράτησης κινητήρα. Υπολείπονται επίσης των CL-415 σε ταχύτητα cruise (πρακτικά 30-40kts), ταχύτητα και βαθμό ανόδου, διάρκεια πτήσης και τελικά φορτίων νερού στη μονάδα του χρόνου. Τα αεροσκάφη πρακτικά εξισώνουν το πλήθος ρίψεων όταν η φωτιά είναι σε χαμηλό υψόμετρο δίπλα στην περιοχή υδροληψίας, οπότε όλα κάνουν τον ίδιο κύκλο. Όταν το υψόμετρο είναι μεγάλο το CL-415 είναι πολύ πιο αποδοτικό. Ακόμα πιο εντυπωσιακό είναι το Be-200 με τους τεράστιους βαθμούς ανόδου. Όλα αυτά αναιρούνται όταν συμμετέχουν πολλοί τύποι με διαφορετικές επιδόσεις, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Απλά όποιος προσπαθήσει να λύσει την εξίσωση (η οποία έχει πολλούς περισσότερους αγνώστους από όσους αναφέρω) και δεν ήταν φέτος στην Πάρνηθα, την Ηλεία, την Καρύταινα και τον Πάρνωνα ή στις εκατοντάδες φωτιές στα βουνά της Β. Ελλάδας και του Πηλίου που ως συνήθως πέρασαν στα "ψιλά" θα πέσει πολύ έξω. Αυτές οι εκτιμήσεις απαιτούν πολύπλοκη μελέτη, αντίστοιχη του πολεμικού σχεδιασμού μιας χώρας και ξεφεύγουν από την - έστω και επαγγελματική - άποψη του καθενός και φυσικά και από τη δική μου. Γιατί φέτος είχαμε πόλεμο, όπου μια συνολική έκταση όσο ένας μεγάλος νομός έγινε σα μαγκάλι και δυστυχώς αυτά τα φαινόμενα δε θα τα αποφύγουμε στο μέλλον. Δεν είναι μόνο οι εμπρηστές, πως να μην πιάσει φωτιά η Αττική όταν επικρατούν άνεμοι 25-30 kts με 47 βαθμούς C; Και που να πάει να εξυπηρετηθεί το CL-215 όταν από τον κατασκευαστή του έχει όριο (για την απογείωση και μόνο) τους 38 βαθμούς; Σε ποιό αεροδρόμιο της Ελλάδας;
Επιπλέον τα CL-215 έχουν μεγαλύτερες απαιτήσεις συντήρησης, παλιά ραδιοβοηθήματα και ακριβότερο καύσιμο. Έχουν βεβαίως και πολλά έμπειρα πληρώματα. Συμπερασματικά για μένα είναι ένα αεροπλάνο που δουλεύει 32 χρόνια στην Ελλάδα. Φυσικά και χρήσιμα είναι και πολύτιμο έργο παράγουν αλλά τα πληρώματα και η χώρα αξίζουν πλέον κάτι πιο καινούργιο, που να μπορεί να ανταποκριθεί πληρέστερα ως μέσο. Οι άνθρωποι υπάρχουν.
Όσο για τα ισπανικά CL-215T, με τα οποία πέταξα παρέα το καλοκαίρι, δεν έχουν κανένα πρόβλημα να ακολουθούν τα CL-415. Η μετατροπή αυτή έχει γίνει πριν από 15 περίπου χρόνια. Το αν συμφέρει είναι μια ιστορία που θέλει επίσης πολύ μελέτη. Μια εταιρεία όπως η Bombardier, η οποία έχει πολλά οικονομικά προβλήματα θα πρέπει να κάνει πολύ ελκυστική προσφορά για να μην προτιμήσει κάποιος χρήστης ένα εντελώς νέο αεροσκάφος.
Έχω άποψη, αλλά δε θα την πω δημόσια και νομίζω δε θα με παρεξηγήσετε. ʼλλωστε η άποψη του ενός έχει μεγάλο κίνδυνο να είναι λανθασμένη, αν δεν προηγηθεί μελέτη που πρώτα απ' όλα να προβλέπει, να αναθεωρεί και να θέτει στόχους
Αυτά τα ολίγα. Είναι πολλά όσα θα έπρεπε να ειπωθούν αλλά καλά είναι κι αυτά.
