Η παραλλαγή του Phoenix μου άρεσε κι εμένα.
Με την υπόθεση "Werner Voss" έχω μία προσωπική "ψύχωση" και δεν θα επέτρεπα στο μοντέλο να αποτύχει. Για το cowling: έχω ΟΛΗ τη βιβλιογραφία που κυκλοφορεί στον κόσμο για τον Voss, έχω γράψει δύο άρθρα για τη δράση του και είμαι πεπεισμένος πέρα από κάθε αμφιβολία ότι ήταν Olive Green, το ίδιο με το χρώμα της παραλλαγής. Δεν υπάρχει καμμία φωτογραφία εποχής όπου το cowling να δείχνει ανοιχτώχρωμο. Σε όλες έχει ακριβώς τον ίδιο τόνο με αυτόν του χρώματος της παραλλαγής.
Η όλη αντιπαράθεση ξεκίνησε από μία παρεξήγηση: Το αρχικό ερώτημα ήταν αν το Pfalz DIII του Voss είχε ασημένιο, κίτρινο ή κόκκινο χρώμα, επειδή σε άλλες φωτογραφίες δείχνει ανοπιχτόχρωμο μεταλλικό και σε άλλες σκούρο. Κάποιοι υποστήριξαν την δεύτερη επιλογή (κίτρινο) για δύο λόγους: α) Το κίτρινο ήταν το χαρακτηριστικό χρώμα της Jasta 10 και β) τα ασπρόμαυρα φιλμ της εποχής είχαν μερικές φορές το ελάττωμα να παρουσιάζουν τα ανοιχτά χρώματα σαν σκούρα. Όλοι πείσθηκαν και αυτή η άποψη επικρατεί επίσημα και την υποστηρίζω κι εγώ.
Όταν παρουσιάσθηκε το DrI, εξακολούθησε να επικρατεί η προηγούμενη άποψη περί χρωμάτων, παρά το γεγονός ότι οι δεκάδες φωτο του cowling δεν επιβεβαίωναν την εκδοχή του κίτρινου. Απλά σκέφτηκαν: "Αν η σύγχυση των χρωμάτων συνέβαινε στην περίπτωση του Pfalz, θα συνέβαινε και στην περίπτωση του Fokker" - και όπως είπαμε, το κίτρινο ήταν το διακριτικό χρώμα της Jasta 10, άρα ο διοικητής της δεν θα μπορούσε να μην το φέρει. Αρκετοί έπεσαν στην παγίδα ενός λανθασμένου συμπεράσματος και δημιουργήθηκε η παρεξήγηση. Πέραν όλων αυτών όμως, βρέθηκε μαρτυρία των δύο πιστών μηχανικών του οι οποίοι του έβαφαν όλα τα αεροσκάφη του, και οι οποίοι μετά τον θάνατό του είχαν πει ότι δεν θυμούνται να έκαναν καμμία χρωματική παρέμβαση στο τριπλάνο του από τη στιγμή που το πήρε, με μόνη εξαίρεση το "πρόσωπο με το μουστάκι", το οποίο ήταν έμπνευσή του και το είχε βάψει ο ίδιος.
Οι χαλκομανίες του Schukert είναι ακριβώς αυτές που δείνει το κιτ, δεν άλλαξα τίποτα, με τη μόνη διαφορά ότι, κανονικά, το ουραίο του Ούντετ ήταν κι αυτό κόκκινο στην παραγματικότητα, αλλά εγώ δεν αντιστάθηκα στον πειρασμό να βάλω κι εκεί την παραλλαγή του lozenge! (Αν και λάτρης της Ιστορίας, στον μοντελισμό επιτρέπω στον εαυτό μου μερικές τέτοιες μικρές παρεκκλίσεις, επειδή θέλω το μοντέλο να αρέσει κατ' αρχήν σε μένα).
Καταπληκτικά τα συρματόσχοινα του Bristol Fighter, εύγε στην υπομονή σου! Εγώ όπως είπα, τα θέλω μάχιμα τα μοντέλα μου, για αυτό και βάζω πάντοτε πιλότους και έχω τα σκέλη ανεβασμένα (στα μοντέλα του Β΄ΠΠ), οπότε δεν θα έμαινα ποτέ σε αυτή τη διαδικασία
