Κάπου στη δεκαετία του 1930 η κατασκευή των αεροσκαφών έκανε το βήμα από τα υφασμάτινης επικάλλυψης αεροσκάφη στα ολομεταλλικά αλουμινενένιας επιφανείας. Η αλλαγή αυτή επέφερε δραστικές αλλαγές προς το καλύτερο στην αντοχή των σχεδιάσεων αλλά και νέα προβλήματα. Αν και το αλουμίνιο σαν υλικό δεν παρουσιάζει ορατή σε βάθος οξείδωση, γρήγορα έγινε γνωστό οτι υποφέρει από inter-granular corrosion όπου οι ασυνέχειες στο υλικό λόγω μη καθαρότητας, οξειδώνονταν με αποτέλεσματο το αλουμίνιο να γίνετε εύθραστο. Οι ιάπωνες σαν λύση έβαφαν πάνω από το μέταλλο μία ασημί λάκα αποτελούμενη κατά 90% από αλουμίνιο η οποία λεγόταν Alclad
Μόλις όμως τα νέα αεροσκάφη βγήκαν στη θάλασσα με τα νεότευκτα αεροπλανοφόρα, όλα τα ναυτικά του κόσμου ανακάλυψαν οτι αλουμίνιο και θαλασσινό νερό δεν ήταν δυνατό να συνυπάρξουν και έτσι τα πρώτα Α5Μ Claude περάστηκαν για προστασία σε επίπεδο υπομονάδας με μία ημιδιάφανη κίτρινη λάκα η οποία κάτω από τις σωστές συνθήκες φωτισμού έδινε την εντύπωση οτι το αεροσκάφος ήταν χρυσό! Για να aντιμετωπίσουν το πρόβλημα κατά την κατασκευή, όλα τα αεροπλάνα του ιαπωνικού ναυτικού δεχόντουσαν πάνω από το alcald ένα αστάρι κόκκινο-καφέ και από πάνω ένα ανοικτό γκρί-πράσινο χρώμα (hai-ryokushoku, ash green) και από το 1941 όλα τα τα αεροσκάφη του ναυτικού έφεραν το χρώμα αυτό εκτός από τα Nakajima B5N2 Model 3 που ήταν ή hai-ryokushoku ή Alclad με περασμένο σε επίπεδο υπομονάδας σκούρο πράσινο (FS34079) σε τυχαία σχήματα, από βούλες μέχρι πλήρη κάλυψη των πάνω επιφανειών.
Ετσι ένα Aichi D3A σε μάχιμη μονάδα αεροπλανοφόρου είναι απίθανο να ήταν βαμένο μόνο με το Alclad για τον πρακτικό λόγο της προστασίας από την διάβρωση και μάλλον θα ήταν hai-ryokushoku, όπως ήταν και όλα τα Val που φαίνονται στις ταινίες που δείχνουν την απογείωση για την επιδρομή στο Pearl Harbor. Πρέπει να τονίσω όμως οτι παντού υπάρχουν εξαιρέσεις και αν υπάρχει φωτογραφικό υλικό που να υποστηρίζει την άποψή σας τότε όλα τα παραπάνω είναι ιστορία
Από το τέλος του 1942 η απώλεια της αεροπορικής υπεροχής οδήγησε σε μία πλειάδα camouflage πάνω από το hai-ryokushoku με σκοπό να γίνουν τα αεροσκάφη πιο κατάλληλα για επιχειρήσεις στο περιβάλλον του Νοτίου Ειρηνικού, κυρίως με εφαρμογή πράσινου ή/και καφέ-κόκινου σε επίπεδο υπομονάδας.
Το hai-ryokushoku το έχω χρησιμοποιήσει από την Tamiya (XF12, matt) και την Gunze (Η61, gloss). Υπάρχει και από τις Lifecolor, Xtracolor, Agama, White Ensign και ίσως και άλλες, ψάξτε και λίγο!
