Θέμα: Modelling Bloopers

[Skywarp]

'Ετος: 2008
Μοντέλο: 1/35 Jagdtiger της Dragon (εκπληκτικό μοντέλο παρεμπιπτόντως)

Έχω ξοδέψει περίπου ένα 4μηνο δουλειάς πάνω του, το έχω κάνει κουκλί ψεκαστό (λόγω αερογράφου), χαλκομανίες, τρεξίματα, wash, photo-etched zimmerit, στεγνά πινέλα, όλα τα καλά μαζί!

Και έρχεται η ώρα για το τελικό βερνικι!
Κατά πάγια πρακτική, για τελικό βερνίκι τότε χρησιμοποιούσα ματ βερνίκια από σπρέυ

Ετοιμάζω το μοντέλο στο μπαλκόνι (23:00 το βράδυ ήταν), κουνάω πολύ καλά το μπουκάλι και ψεκάζω κατά μήκος του άρματος.....
....
....
είχα πάρει το διπλανό μπουκάλι, το σπρέυ με το μαύρο χρώμα!

[jim40]

Αδερφέ, πίκρα μεγάλη

[Wild Bill]

Καλημέρα σε όλους και καλή Σαρακοστή 

Μιας και απουσιάζω πολύ καιρό απο το forum  είπα να γιαρτάσω την επιστροφή μου με ένα ποστ ταιριαστό στη μοντελιστική μου κουλτούρα και προσωπικότητα...blooper δηλαδη 

Έχουμε και λέμε λοιπόν
Αν ποτέ χρησιμοποιήσετε απανωτά στρώματα λαδιών ζωγραφικής για να πετύχετε κάποιο εφε υπάρχει πάντα η πιθανότητα να βρεθείτε στην αμήχανη κατάσταση όπου τα λάδια αρνούνται πεισματικά να ματάρουν.

Υπάρχουν τρόποι να αποφεχθεί μια τέτοια κατάσταση:
1)Τοποθέτηση των λαδιών σε ένα κομμάτι χαρτόνι που θα απορροφήσει την μεγαλύτερη ποσότητα του ανεπιθύμητου λινέλαιου, για περίπου 30' πριν ξεκινήσουμε να τα εφαρμόζουμε στο μοντέλο μας. Συνήθως το κόλπο πιάνει μιας και το λινέλαιο φέρει το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για την σατινέ οψη των λαδιών
2)Χρήση ακρυλικού ματ βερνικιού όταν σταθεροποιηθούν πλήρως τα λάδια (τουλάχιστον 24 ώρες)

Σε καμία περίπτωση μην τοποθετήσετε το μοντέλο κάτω απο λάμπα πυρακτώσεως λέγοντας "έλα μώρε ένα τσιγάρο θα κάνω....τι θα πάθει σε τόσο λίγο χρόνο", γιατί πολύ απλά μετά το τσιγάρο μπορεί να ξαχαστείτε και... να μπείτε για   

Οι φώτο μιλούν απο μόνες τους 




Ευτυχώς η γκάφα με βρήκε σε κατάσταση ακμαίας ψυχολογίας. Αν συνυπολογιστεί οτι έπρεπε επιτέλους να τελειώσω ένα μοντέλο,  ο μόνος δρόμος ήταν προς τα εμπρός! 

Λαμβάνοντας έμπνευση απο σχετικές φώτο, το βάφτισα battle damage και πήγα περήφανα  να αντιμετωπίσω της υπόλοιπες αναποδιές της ζωής μου 




Η συνέχεια θα δοθεί στο ποστ του τελειωμένου μοντέλου οπου θα δούμε ουκ ολίγα bloopers!


 

[Kostis Pap]

Πολύ ενδιαφέρουσα τεχνική για δημιουργία battle damaged κατάστασης!

 

[vags]

Τον περασμένο χειμώνα συνέβη (και) αυτό:

Είμαι στο εργαστήριο και καθαρίζω τον αερογράφο. Έχω βάλει την κορώνα του μπεκ πάνω σε μια χαρτοπετσέτα και...ζμπόινγκ(!): μια στραβή κίνηση-κάπου πιάστηκε η χαρτοπετσέτα-κάπου απαυτώθηκε το σύμπαν-ξέρω 'γω τι και εκτοξεύτηκε η κορώνα κάπου μέσα στο εργαστήριο. 3 μέρες έφαγα τον τόπο να την βρω. Έκανα το εργαστήριο φύλλο και φτερό και το μόνο που κατάφερα ήταν...ένα καθαρό εργαστήριο! Εδώ να σημειώσω ότι το εργαστήριο είναι έξω από το σπίτι, κάτω στον κήπο ενώ εγώ μένω στον 1ο όροφο με πιλοτή (αυτό κρατήστε το).  Για να μην τα πολυλογώ 1-2 μήνες και μια καινούργια κορώνα αργότερα, παρατηρώ την (5χρονη) κόρη μου να παίζει στο σαλόνι του σπιτιού με κάτι σαν μπίλια, μεταλλική... Πλησιάζω και βλέπω την κορώνα. ʼθικτη! Την ρωτάω που την βρήκε και μου απαντάει σε ένα σημείο του καναπέ όπου συνήθως παρατάω το μπουφάν μου μέχρι (πολύ μετά) να το κρεμάσω στην θέση του. Εννοείται είχα ψάξει το μπουφάν που το είχα κρεμάσει στην καρέκλα όταν είχα χάσει την κορώνα. Το πιθανότερο να είχε μπει κάτω από το γιακά. Το μπουφάν όμως το χρησιμοποιούσα κανονικά στις εξόδους...με την κορώνα στον γιακά...

Εντάξει, όλοι λίγο πολύ έχουν χάσει κάτι στο εργαστήριο και το έχουν βρει μετά από 5''; 5'; 2μήνες; 1 χρόνο; αλλά στον ίδιο χώρο. Εγώ έχασα κάτι στο εργαστήριο και το βρήκα δύο πατώματα πιο πάνω, στο σπίτι. Θα σέβεστε...

[SHAGRATHI]

Τον περασμένο χειμώνα συνέβη (και) αυτό:

Είμαι στο εργαστήριο και καθαρίζω τον αερογράφο. Έχω βάλει την κορώνα του μπεκ πάνω σε μια χαρτοπετσέτα και...ζμπόινγκ(!): μια στραβή κίνηση-κάπου πιάστηκε η χαρτοπετσέτα-κάπου απαυτώθηκε το σύμπαν-ξέρω 'γω τι και εκτοξεύτηκε η κορώνα κάπου μέσα στο εργαστήριο. 3 μέρες έφαγα τον τόπο να την βρω. Έκανα το εργαστήριο φύλλο και φτερό και το μόνο που κατάφερα ήταν...ένα καθαρό εργαστήριο! Εδώ να σημειώσω ότι το εργαστήριο είναι έξω από το σπίτι, κάτω στον κήπο ενώ εγώ μένω στον 1ο όροφο με πιλοτή (αυτό κρατήστε το).  Για να μην τα πολυλογώ 1-2 μήνες και μια καινούργια κορώνα αργότερα, παρατηρώ την (5χρονη) κόρη μου να παίζει στο σαλόνι του σπιτιού με κάτι σαν μπίλια, μεταλλική... Πλησιάζω και βλέπω την κορώνα. ʼθικτη! Την ρωτάω που την βρήκε και μου απαντάει σε ένα σημείο του καναπέ όπου συνήθως παρατάω το μπουφάν μου μέχρι (πολύ μετά) να το κρεμάσω στην θέση του. Εννοείται είχα ψάξει το μπουφάν που το είχα κρεμάσει στην καρέκλα όταν είχα χάσει την κορώνα. Το πιθανότερο να είχε μπει κάτω από το γιακά. Το μπουφάν όμως το χρησιμοποιούσα κανονικά στις εξόδους...με την κορώνα στον γιακά...

Εντάξει, όλοι λίγο πολύ έχουν χάσει κάτι στο εργαστήριο και το έχουν βρει μετά από 5''; 5'; 2μήνες; 1 χρόνο; αλλά στον ίδιο χώρο. Εγώ έχασα κάτι στο εργαστήριο και το βρήκα δύο πατώματα πιο πάνω, στο σπίτι. Θα σέβεστε...

Τί να μας πεις κύριε αυγολέμονε εμάς που μετά από 1,5  χρόνο ακόμα ψάχνουμε μανέτα και κάθισμα 1/48 από bf-110 βαμμένα. 

[vags]

Τι θα λέγατε να γιορτάσουμε την επαναφορά του modelclub με φρέσκα bloopers; Εγώ τουλάχιστον θα προσπαθήσω και όποιος με προλάβει...ευπρόσδεκτος.

[BlackBay]

Δεν έχω κάποια διασκεδαστική ατυχία να περιγράψω. Μόνο πέρυσι το καλοκαίρι πως πέταξα ένα μοντέλο αξίας 40+ ευρώ.

Πέρα από την ΠΑ μας, λατρεύω τα αεροσκάφη του Ναυτικού και των Πεζοναυτών των ΗΠΑ της δεκαετίας του 70 για τα πολύχρωμα σχέδια τους. Για το λόγο αυτό είχα εφοδιαστεί με τα εξής:

https://www.scalemates.com/kits/academy-12315-f-4b-n-phantom-ii-vmfa-531-gray-ghosts--1530785
https://www.scalemates.com/kits/furball-aero-design-48-012-usmc-rhinos--210131

Αρχές Ιουλίου λοιπόν, η οικογένεια διακοπές, οπότε άνοιξα με χαρά το πακέτο. Ξεκινήσα όπως πάντα με το κόκπιτ και τις λοιπές κατασκευές μέχρι να κλείσω την άτρακτο, ακολουθώντας πιστά τις οδηγίες.

Δεν θυμάμαι ακριβώς τι έκανα, αλλά μερικές από τις ατυχίες ήταν οι εξής:

1. λάθος βάψιμο στο κόκπιτ
2. χρήση βαμβακιού για κάποιο λόγο με αποτέλεσμα να κολλήσει στις επιφάνειες

Εκεί που δεινοπάθησα ήταν με τις φωλέες του ΣΠ. Για  να καταλάβετε, στις οδηγίες αναφέρονταν να φτιαχτεί η φωλιά, να τοποθετηθεί το σκέλος, να μπεί στο φτερό και ύστερα να ενωθεί η άτρακτος.

Θυμάμαι ότι μέχρι να κάτσουν σωστά έκανα αρκετές προσπάθειες, μετά έσπασε το ένα σκέλος προσγείωσης, μετά είχα ρίξει αρκετή κολλά, μετά προσπάθησα να το συνεφέρω με στόκο κ.α

Με είχε εκνευρίσει αφάνταστα, αλλά λόγω επιστροφής της οικογένειας ήθελα να κάνω γρήγορα. Τελικά αφού το πάλευα δέκα μέρες, ξύπνησα Σάββατο πρωί, με αποχή μιάμισης μέρας,  να το ξαναπιάσω. Πάλι κάτι δεν κόλλαγε, δεν στεκόταν, δεν έδενε, δεν, δεν, δεν.....

....του δίνω μια  το σπάω και στη συνέχεια έσπασα την άτρακτο και το πέταξα. Κράτησα ότι άξιζε (όπλα, κώνος, σταμπιλαιζερσ, κάθετο σταθερό, καλύπτρες) αγόρασα το F-4J της Ιταλέρι (https://www.scalemates.com/kits/italeri-2781-f-4j-phantom-ii--1147266), που ξέρω τα χούγια του και τακ τουκ σε 5 μέρες είχα ένα υπέροχο F-4J της VMFA-251 Thunderbolts το 1970 (παραβλέποντας το γεγονός πως οι χαλκομανίες ήταν για F-4B).

Ουφ, το έβγαλα από μέσα μου!

υ.γ: το κουτί της Ακάντεμυ το έχω κρατήσει για αποθήκη, αλλά όποτε ανοίγω την ντουλάπα, ενστικτωδώς κοιτάω αλλού