Την καλησπέρα μου σε όλους! Με χαρά σας παρουσιάζω ένα project που το δούλεψα αρκετούς μήνες, τον Αθωνίτη Αναχωρητή "Βελισάριο" (Athonian Anchorite Freeblade "Velisarius").
Λόγω έλλειψης χρόνου η κατασκευή του πήρε μήνες, με αρκετά μεγάλα διαστήματα που δεν το άγγιξα καθόλου, και, όντας πλέον το 2ο ολοκληρωμένο μοντέλο μου, άφησα στην άκρη το P47D της Tamiya που ξεκίνησα να το δουλεύω παράλληλα με αυτό.
Το συγκεκριμένο project μπορώ να πω ότι ξεκίνησε εντελώς από "σπόντα", καθώς δεν παίζω καν tabletop παιχνίδια με μινιατούρες. Ωστόσο βλέποντας διάφορα video, (κυρίως tutorials για βάψιμο κτλ.), μου έκανε μεγάλη εντύπωση η "ελευθεριότητα" που κάποιοι μοντελιστές μινιατούρας χειριζόντουσαν τα θέματά τους και τα χρώματα που τα έβαφαν με εντυπωσιακά αποτελέσματα, ιδίως mechanical models. Επίσης η συγκεκριμένη μεγάλη μινιατούρα (αν μπορεί κάποιος να το πει μινατούρα λόγω του μεγέθους του) που είναι πρακτικά ένα sci-fi fantasy/post-apocalyptic robot warrior μου άρεσε ιδιαίτερα και σκέφτηκα ότι θα ήταν και ένας πρώτης τάξεως διακοσμητικό για το γραφείο μου αν πετύχαινα το αποτέλεσμα που ήθελα.
Επιπλέον θεώρησα καλή ευκαιρία να χρησιμοποιήσω και να δοκιμάσω διάφορες ενδιαφέρουσες για μένα πρακτικές και μεθοδολογίες, που αφού τις είδα πρώτα σε διάφορα βίντεο και έκανα κάποιες δοκιμές πρώτα, ήταν η ώρα να τις εφαρμόσω σε πραγματικό μοντέλο. Στα συν αυτής της κατηγορίας μοντέλων, σε σχέση με ένα αεροσκάφος, είναι ότι καθώς μιλάμε για sci-fi, πρακτικά όλα επιτρέπονται. Δεν υπάρχουν references, δεν κατασκευάστηκαν ποτέ στην πραγματικότητα, κτλ. είναι καθαρό fiction, οπότε είπα να το τραβήξω όσο μπορώ. Συν το γεγονός ότι είναι ένα καθαρά "μηχανικό" μοντέλο, έχει το πλεονέκτημα ότι έχει πολλά μεταλλικά μέρη και λεπτομέρειες πάνω του, κάνοντάς το, για τα δικά μου δεδομένα τουλάχιστον, πολύ ευχάριστο στην κατασκευή του και το βάψιμό του, σε σχέση πχ με μια μινιατούρα φιγούρα, πχ ενός πολεμιστή, αλόγου, κτλ., και γενικά οτιδήποτε έχει να κάνει με το να αναγκαστώ να ζωγραφίσω flesh, που το θεωρώ αρκετά δύσκολο concept.
Για την αγορά του συγκεκριμένου μοντέλου επηρεάστηκα από μια θεματική ζωγραφιά του δημιουργού Raymond Swanland με τον τίτλο "IMPERIAL KNIGHT CODEX" (για το συγκεκριμένο universe του Warhammer, υπάρχει πληθώρα από εκπληκτικό epic art που μπορεί να βρεί κάποιος για έμπνευση).
Οπότε λέω θα πάρω το αντίστοιχο μοντέλο και θα φτιάξω μια δική μου παραλλαγή. Πάω λοιπόν σε ένα από τα γνωστά μαγαζιά με μινιατούρες στην Αθήνα και συγκεκριμένα στην Κάισσα Αμαρουσίου (παρεμπιπτόντως πολύ καλό κατάστημα, συστήνεται ανεπιφύλακτα) για να το αγοράσω. Η τιμή του μοντέλου είναι αρκετά "τσουχτερή" με τιμή λιανικής ~140 ευρώ. Δεν λέω, είναι απίστευτα λεπτομερές μοντέλο, με πάρα πολύ λεπτομέρεια, αλλά η τιμή του μου φάνηκε αρκετά μεγάλη (μιας και αποτελεί προϊόν της Games Workshop οι τιμές των προϊόντων της είναι ίδιες σε όλες τις χώρες). Συνομιλώντας με τα παιδιά στο μαγαζί που είναι αρκετά γνώστες του αντικειμένου, τους ρωτάω λοιπόν γιατί τόσο ακριβό το μοντέλο και γενικά τα μοντέλα της Games Workshop, με δεδομένο ότι υπήρχαν κάτι μικρές φιγούρες που κάνανε 50 -70 ευρώ (άσχετα με τις λεπτομέρειες που είχαν, η τιμή τους είναι εξωπραγματική). Και φυσικά, ως μη μυημένος στο tabletop gaming, παίρνω την απάντηση ότι η τιμή των φιγούρων και των μινιατουρών επηρεάζεται πολύ και από τους πόσους "πόντους" και "δύναμη" έχουν στο παιχνίδι...
Πάμε λοιπόν στο δια ταύτα της κατασκευής. Σε αυτή την κατασκευή ήθελα να δοκιμάσω κάποιες τεχνικές που αν μου έβγαιναν θα το απογείωναν το μοντέλο. Το πρώτο που ήθελα να κάνω λοιπόν ήταν να βάλω LED στα μάτια. Αυτό ήταν ένα δυνατό concept, το οποίο το έχουν δοκιμάσει και άλλοι μοντελιστές σε αντίστοιχα μοντέλα με πολύ καλό τελικό αποτέλεσμα. Ωστόσο, σε όλα τα βίντεο που είδα κάτι με χάλαγε ως προς τον τρόπο που οι άλλοι υλοποιούσαν αυτήν την λύση. Ενώ το αποτέλεσμα ήταν μια χαρά, ο τρόπος που βάζανε τα LED μέσα στα μάτια και βγάζανε την καλωδίωση μέσα από το κεφάλι ήταν σχετικά "χοντροκομμένος" για τα γούστα μου. Το να τρυπήσεις απλά το κεφάλι του ρομπότ και να βγάλεις τα καλώδια πίσω, είναι σχετικά απλό, αλλά χαλούσε έτσι ο εσωτερικός μηχανισμός που ήταν μέσα στο κεφάλι και επέτρεπε την κατακόρυφη κίνηση του άνω κάτω. Επίσης τα LED που χρησιμοποιούσαν κυρίως ήταν τα κλασσικά των 3mm. Πέστε από κόλλημα και επαγγελματική διαστροφή (μηχανικός γαρ) δεν μου πολυάρεσε αυτό. Ήθελα να κρατήσω την πλήρη λειτουργικότητα κίνησης της κεφαλής που εξασφάλιζε ο μηχανισμός, και ταυτόχρονα τα LED να είναι πιο μικρά και με ακριβή τοποθέτηση, αποφεύγοντας μεγάλες τρύπες στο μοντέλο. Για τον λόγο αυτό επέλεξα τα μικροσκοπικά SMD LED 0603 (διαστάσεις 1.6x0.8mm), τα οποία είναι τέλεια για την δουλειά αυτή, αλλά είναι πολύ δύσκολο να κολληθούν με το χέρι (αλλά όχι αδύνατο για κάποιον που έχει εμπειρία με κόλληση ηλεκτρονικών εξαρτημάτων πλακέτας). Έτσι λοιπόν, αφού κόλλησα μονόκλωνο μονωμένο καλώδιο με το μικρότερο δυνατό wire gauge και στα 2 LED και έφτιαξα την καλωδίωση, έπρεπε να βρω τρόπο να κάνω σωστή και ακριβή όδευση εντός της κεφαλής, η οποία αποτελείται από 2 μέρη, το δεξί και το αριστερό. Για αυτό επέλεξα χαμηλόστροφο εργαλείο χειρός με τα αντίστοιχα dremel bits, και σκάφτηκε προσεκτικά αγωγός όδευσης των καλωδίων με τέτοιον τρόπο ώστε να μην καταστραφεί και επηρεαστεί ο μηχανισμός που θα επέτρεπε την κίνηση της κεφαλής. Αφού αυτό έγινε με επιτυχία, το επόμενο βήμα ήταν η κατασκευή του κυκλώματος τροφοδοσίας των LED. Καθώς ο κορμός του ρομπότ είναι κούφιος, εντός του τοποθέτησα μια απλή κατασκευή που έφτιαξα σε breadboard, και αποτελείται από 2 μπαταριοθήκες CR2032 και διακόπτη παροχής τροφοδοσίας. Με αυτόν τον τρόπο πέτυχα και να αλλάζω τις μπαταρίες αν χρειαστεί, και να κλείνω και την τροφοδοσία. Οπότε το 1ο challenge στέφτηκε με επιτυχία.
Το 2ο concept που ήθελα να δοκιμάσω ήταν να μπορώ να δώσω στο ρομπότ οποιαδήποτε στάση και περιστροφή ήθελα στον χώρο, για τα χέρια του και τον κορμό του. Αυτό επιτεύχθηκε με την χρήση ισχυρών μαγνητών. Αυτό είναι ένα concept το οποίο το έχουν δοκιμάσει αρκετοί που φτιάχνουν τέτοιες μινιατούρες. Ωστόσο, βλέποντας τα διάφορα βίντεο στο internet, θεώρησα ότι οι τεχνικές που παρουσιάζονται είναι καλές, αλλά αρκετά παρεμβατικές στο μοντέλο, απαιτώντας πολύ "σφάξιμο" και εν τέλει, ιδίως για τον κορμό, μη επιτυγχάνοντας πλήρη 3D rotation, παρά μόνο 2D rotation, λόγω του τρόπου στερέωσης των μαγνητών. Καθώς μελέτησα το θέμα, προσπάθησα μια διαφορετική προσέγγιση, για την οποία κιόλας ανέβασα ένα σχετικό video στο YouTube, σε περίπτωση που θελήσει κάποιος να χρησιμοποιήσει την ίδια τεχνική και προσέγγιση. Το σχετικό video για όποιον ενδιαφέρεται βρίσκεται εδώ:
https://www.youtube.com/watch?v=B4Qb9HjURuw.
Έχοντας πλέον λύσει αυτά τα κατασκευαστικά θέματα, προχώρησα στο κομμάτι του βαψίματος. Για το βάψιμο, ήταν η 1η φορά που χρησιμοποιούσα μεταλλικά χρώματα (όλος ο σκελετός του ρομπότ είναι με μεταλλικά χρώματα) και δη laquer. Χρησιμοποίησα μίξη χρωμάτων για να επιτύχω το επιθυμητό αποτέλεσμα που ήθελα στο χρώμα από την σειρά A-STAND της AMMO MIG. Δεν έχω χρησιμοποιήσει άλλη φορά μεταλλικά laquer για να συγκρίνω και να κρίνω, αλλά έπαθα πλάκα με το αποτέλεσμα! Τόσο που λυπήθηκα όταν εφάρμοσα weathering (έστω και απλό) στα μεταλλικά μέρη που όσο να ναι, κατεβάσανε την αρχική γυαλάδα των μετάλλων.
Για τα κομμάτια της πανοπλίας, ακολούθησα το γενικό paint scheme της ζωγραφιάς που είδα σαν έμπνευση (μπλε και κόκκινο χρώμα είναι τα κυρίαρχα), αλλά με δικές μου πινελιές. Μια επιπλέον τεχνική που ήθελα να δοκιμάσω για 1η φορά, ήταν να σχεδιάσω και να φτιάξω δικές μου χαλκομανίες, που να ταίριαζαν στο concept που είχα στο μυαλό μου για αυτό το μοντέλο, και δη στο όνομά του.
Οπότε, οι χαλκομανίες που βρίσκονται στο τελειωμένο μοντέλο είναι μια μίξη δικών μου custom decals και των χαλκομανιών που συνόδευαν το μοντέλο. Τα custom decals που έφτιαξα είναι ο θυρεός (παραλλαγή του δικέφαλου αετού με τα πυρέκβολα) που τοποθετήθηκε σε 3 σημεία στο μοντέλο, ο δικέφαλος αετός (μισός στην αριστερή και μισός στην δεξιά επωμίδα), ο ʼγιος Γεώργιος στο άλογο και ο δράκος και τέλος στο πίσω μέρος της χλαμύδας η μορφή του Περικλή με ένα μικρό απόσπασμα από τον Επιτάφιο του.
Μιας και η κατασκευή των custom decals πήγε ανέλπιστα καλά, αν υπάρχει ενδιαφέρον μπορώ να ετοιμάσω ένα μικρό tutorial σε ξεχωριστό post.
Μια άλλη τεχνική επίσης που δοκίμασα πρώτη φορά ήταν να ζωγραφίσω το pattern σκακιέρας (checkerboard). Το αποτέλεσμα βγήκε ανέλπιστα καλό, ιδίως στο μεγάλο κομμάτι της αριστερής επωμίδας της πανοπλίας. Σαν εκτέλεση μου φάνηκε αρκετά απαιτητικό, καθώς θέλει πολύ προσεκτικό μασκάρισμα για να μην γίνουν λάθη.
Μια άλλη τεχνική επίσης που δοκίμασα πρώτη φορά ήταν να ζωγραφίσω το pattern σκακιέρας (checkerboard). Το αποτέλεσμα βγήκε ανέλπιστα καλό, ιδιώς στο μεγάλο κομμάτι της αριστερής επωμίδας της πανοπλίας. Σαν εκτέλεση μου φάνηκε αρκετά απαιτητικό, καθώς θέλει πολύ προσεκτικό μασκάρισμα για να μην γίνουν λάθη.
Τέλος, δοκίμασα και λίγο scratch building, φτιάχνοντας τον σταυρό που είναι κρεμασμένος μέσω αλυσίδας στο χέρι του. Ακόμα και αυτό το σχετικά απλό scratch-build είναι πιο δύσκολο απ' ότι φαίνεται.
Ένα βίντεο που παρουσιάζω το τελικό αποτέλεσμα είναι εδώ:
https://www.youtube.com/watch?v=7_7h5H19JbA
Εδώ ακολουθούν κάποιες φωτογραφίες από τις φάσεις της κατασκευής. Όπως βλέπετε σε κάποιες από τις φωτογραφίες φαίνεται ξεκάθαρα πόσο "ζωντανά" και καθαρά ήταν τα μεταλλικά κομμάτια και η πανοπλία πριν γίνει το οποιοδήποτε weathering. Όπως είπα, σχεδόν λυπήθηκα που τα λάσπωσα. Παρεμπιπτόντως και το χρυσό χρώμα (πριν γίνει το weathering) βγήκε απρόσμενα τέλειο και έμεινα πολύ ευχαριστημένος από αυτό (καθώς όπως αναφέρουν αρκετά tutorial, είναι αρκετά δύσκολο να επιτύχεις ρεαλιστική απεικόνιση του χρυσού σε μοντέλο).
