Ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια και τις σημαντικές παρατηρήσεις.
Στάθη, έχεις δίκιο η βρεγμένη άμμος θα μπορούσε να είναι πιο σκούρα από όσο την έκανα αν και από κοντά δείχνει κάπως καλύτερο. Για το νερό και το κύμα χρησιμοποίησα ακρυλικές ρητίνες-πάστες ενός συστατικού των εταιρειών Winsor & Newton (gloss medium), Vallejo (extra heavy gloss gel) και AK-Interactive (διαφανές αφρίζον water gel και λευκό water foam από τη σειρά water textures). Εποξική δύο συστατικών χρησιμοποιώ όταν έχει περισσότερο βάθος το νερό και δεν στεγνώνει η ακρυλική ή χρειάζεται πάρα πολλά λεπτά στρώματα.
Κώστα, δεν είχα καλύτερη επιλογή για το συγκεκριμένο θέμα παρά να είναι πολύ off center για να δείχνει την κίνηση προς τα μπρος. Στις δοκιμές σε άλλες θέσεις χανόταν η κίνηση και το περιβάλλον καθώς το μάτι πήγαινε μόνο στον ιππέα. Τουλάχιστον έτσι μου φάνηκε. Μάλιστα η δεύτερη βάση (αυτή που βλέπετε είναι η τρίτη) είχε αντίστροφα την ξηρά με τη θάλασσα και το θέμα δεν λειτουργούσε καθόλου. Δεν μπορώ να εξηγήσω το λόγο αλλά όταν έκανα αυτή τη βάση ξαφνικά ελευθερώθηκε το θέμα. Πιθανώς επειδή έχουμε συνηθίσει, τουλάχιστον στη Δύση, να σκεφτόμαστε την κίνηση από τα αριστερά προς τα δεξιά αλλά δεν με πείθει αυτή η εξήγηση. Μυστήρια... Η συμβουλή για την ουρά και την χαίτη πολύ χρήσιμη γιατί είναι κάτι που μπορει να γίνει και σε αυτήν την φάση, οπότε θα το δοκιμάσω. Για την πιο σκούρα βρεγμένη άμμο - θάλασσα έχεις δίκο και εσύ και ο Στάθης.
Περικλή, για το μέγεθος της βάσης το πρόβλημα είναι η εμμονή μου με αυτή τη μικρή διάσταση. Είναι μέρος μιας ολόκληρης σειράς από καμιά εικοσαριά μικρά έργα. Τούτων λεχθέντων, δεν είμαι σίγουρος πόσο θα λειτουργούσε μια μεγαλύτερη βάση. Είναι δύσκολο θέμα γιατί η φωτογραφία δείχνει ταυτόχρονα την ένταση από τον καλπασμό αλλά και τη μεγάλη έκταση της παραλίας. Σε ένα διόραμα είναι δύσκολο να δείξεις και τα δύο. Μια λύση θα ήταν να μην υπάρχει καθόλου διόραμα και να είναι μόνο η φιγούρα σε μια απλή ξύλινη βάση φιγούρας. Αλλά τότε θα χανόταν το περιβάλλον που είναι πολύ σημαντικό σε αυτό που θέλω να δείξω. Μια μεγαλύτερη βάση θα εξαφάνιζε τον ιππέα και θα ήταν πολύ άδεια αφού στο περιβάλλον δεν υπάρχει παρά μόνο άμμος στεγνή και βρεγμένη, μια αχανής έκταση. Αυτές ήταν οι σκέψεις που με οδήγησαν να παραμείνω στο μικρό φορά της εμμονής μου. Έχω σκεφτεί και κάποιες άλλες λύσεις που δεν τις προχώρησα τελικά όπως να υπάρχει κάποιου είδους φόντο. Όσον αφορά το μπλε της θάλασσας, η πρώτη βάση που δοκίμασα είχε και λίγο μπλε, το οποίο - έχεις δίκιο - έκανε πιο ενδιαφέρουσα την χρωματική παλέτα, αλλά ήταν τελείως εκτός κλίμακας και δεν λειτουργούσε τελικά στα δικά μου μάτια. Για να μπει στην 1/35 μπλε στη θάλασσα η βάση θα έπρεπε να μετρούσε αρκετά μέτρα αφού είχαν προηγηθεί αρκετές αποχρώσεις του καφέ. Βέβαια στο διοραματισμό είναι έγκυρο να συμπιέζουμε τις κλίμακες, και πολύ συχνά το κάνουμε (π.χ. να είναι ένα αντιαρματικό σε απόσταση αναπνοής από το αντίπαλο άρμα) άλλες φορές με καλά και άλλες φορές με κακά αποτελέσματα. ʼλλωστε, σε σχέση με τη φωτογραφία, έχω ήδη συμπιέσει πολύ την κλίμακα: το κύμα είναι στην πραγματικότητα αρκετές δεκάδες μέτρα μακριιά από τον ιππέα, ίσως και πάνω από εκατό, γιατί είναι μια αχανής και αβαθής παραλία από αυτές που με την παλίρροια η θάλασσα εξαφανίζεται και επιστρέφει. Για να είμαι ακριβής στο διόραμα, θα έπρεπε να περιλαμβάνει μόνο σε άμμο, ούτε στεγνή ούτε θάλασσα, ακόμη και αν οι διάστασεις ήταν 40Χ40 εκατοστά. Δεν ξέρω αν κατέληξα στην καλύτερη λύση με αυτή τη διάσταση, αλλά πάντως αυτές ήταν οι σκέψεις που με οδήγησαν να παραμείνω σε αυτό το μέγεθος (συν ότι νιώθω πιο άνετα με αυτό γιατί το έχω δουλέψει αρκετά).
Ευχαριστώ και πάλι όλους σας για τη συζήτηση.
